2. 犍陀罗品
2. Gandhāravaggo
本生经(一) · 204 段
406. 犍陀罗本生 (7-2-1)
406. Gandhārajātakaṃ (7-2-1)
76已弃十六千村圆满,亦舍丰饶诸库藏;
如今何故犹自积贮?
77抛却犍陀罗国(Gandhāra),财宝谷米丰饶;
辞离王位远行,今却于此施令。
78韦提诃王啊,我宣说正法,不喜非法;
在我宣说法时,罪恶不会染污于我。
79无论以何种方式,若他人因此受到伤害;
即使意义重大之语,智者亦不宣说。
80任他受伤也好,不受伤也罢,纵使被猛烈撕碎,
于我宣说法时,邪恶不能沾染。
81倘若自身没有智慧,于律也未曾善加修学,
大众便会像盲水牛在林中那样,混乱地度过日子。
82然而正因在此处,有些人于师长跟前已善加学习;
因此,那些调伏律仪成就者,安住于等持而行。
Hitvā gāmasahassāni, paripuṇṇāni soḷasa; Koṭṭhāgārāni phītāni, sannidhiṃ dāni kubbasi. Hitvā gandhāravisayaṃ, pahūtadhanadhāriyaṃ ; Pasāsanato nikkhanto, idha dāni pasāsasi. Dhammaṃ bhaṇāmi vedeha, adhammo me na ruccati; Dhammaṃ me bhaṇamānassa, na pāpamupalimpati. Yena kenaci vaṇṇena, paro labhati ruppanaṃ; Mahatthiyampi ce vācaṃ, na taṃ bhāseyya paṇḍito. Kāmaṃ ruppatu vā mā vā, bhusaṃva vikirīyatu; Dhammaṃ me bhaṇamānassa, na pāpamupalimpati. No ce assa sakā buddhi, vinayo vā susikkhito; Vane andhamahiṃsova careyya bahuko jano. Yasmā ca panidhekacce, āceramhi susikkhitā; Tasmā vinītavinayā, caranti susamāhitāti.
407. 大猿本生 (7-2-2)
407. Mahākapijātakaṃ (7-2-2)
83他将自身化作桥梁,令众生安稳渡过;
大猿王(Mahākapi)啊,你是它们的谁?它们又是你的谁?
84我是它们的王,亦是它们的主,是这畜群的护持者。
它们正为忧愁所浸没,充满恐惧,克敌者啊!
85纵身腾跃,似百弓齐发之箭;
复以藤索,牢系于双后足。
86如被风吹散的云朵,我被吹向那棵树,
我那时气力已尽,双手紧紧抓住树枝。
87我展此身依枝藤,安然横卧如桥梁;
众猴踏我双足过,缘枝攀蔓得无恙。
88那束缚不折磨我,我死后亦不会受苦。
那些我曾为他们行使王权的人,安乐已经带给了他们。
89大王啊,此喻正为汝说,
降伏怨敌者,谛听:如国王之于其国土、车乘、军队与城镇……
一切众生的安乐,有智慧的刹帝利应当去寻求。
Attānaṃ saṅkamaṃ katvā, yo sotthiṃ samatārayi; Kiṃ tvaṃ tesaṃ kime tuyhaṃ, honti ete mahākapi. Rājāhaṃ issaro tesaṃ, yūthassa parihārako; Tesaṃ sokaparetānaṃ, bhītānaṃ te arindama. Ullaṅghayitvā attānaṃ, vissaṭṭhadhanuno sataṃ; Tato aparapādesu, daḷhaṃ bandhaṃ latāguṇaṃ. Chinnabbhamiva vātena, nuṇṇo rukkhaṃ upāgamiṃ; Sohaṃ appabhavaṃ tattha, sākhaṃ hatthehi aggahiṃ. Taṃ maṃ viyāyataṃ santaṃ, sākhāya ca latāya ca; Samanukkamantā pādehi, sotthiṃ sākhāmigā gatā. Taṃ maṃ na tapate bandho, mato me na tapessati; Sukhamāharitaṃ tesaṃ, yesaṃ rajjamakārayiṃ. Esā te upamā rāja, taṃ suṇohi arindama ; Raññā raṭṭhassa yoggassa, balassa nigamassa ca; Sabbesaṃ sukhameṭṭhabbaṃ, khattiyena pajānatāti.
408. 陶师本生 (7-2-3)
408. Kumbhakārajātakaṃ (7-2-3)
90我曾于林中深处,见一株芒果树,青翠光泽,花繁果硕,枝叶茂盛。
我见那(芒果树)因果实之故而被折毁,见此景象,我便去乞食游行。
91一对莹润玉镯,巧匠精工琢磨;女子双手各戴一只,悄然无声。
及至第二只并来同腕,铿然相击作声;见此,我乃游方乞食。
92众鸟聚集,围攻一只叼着腐尸的鸟。
为了食物,它们将它击倒在地。见此景象,我便去乞食游行了。
93牛群中央,我见一头公牛,肉峰摇晃摆动,容色与力量具足;
我见它正为贪欲所折磨,见此景象,我便走上了乞食修行之路。
94羯陵伽(Kāliṅga)的迦兰陀王,与健驮逻的那迦吉王;
韦提诃人国的尼米王(Nimirāja),与般遮罗国(Pañcāla)的杜穆迦王;
这些人皆舍弃国土,放下一切所有,出家修行。
95所有这些会聚于此的众人,都如同天神一般,恰似那熊熊燃烧的烈火,光明闪耀。
跋伽维族人啊,我也将独自游方,舍弃那不论多少的诸般欲乐。
96这正是时候,更无他时;此后我将不再有教导者。
跋伽瓦族人啊,我也将独自离去,犹如挣脱人手的飞鸟,一去不复返。
97他们知道生的与熟的,也知道咸的与不咸的。
见此,我便出家:你也当如此行,我也将如此行。
Ambāhamaddaṃ vanamantarasmiṃ, nīlobhāsaṃ phalitaṃ saṃvirūḷhaṃ; Tamaddasaṃ phalahetu vibhaggaṃ, taṃ disvā bhikkhācariyaṃ carāmi. Selaṃ sumaṭṭhaṃ naravīraniṭṭhitaṃ , nārī yugaṃ dhārayi appasaddaṃ; Dutiyañca āgamma ahosi saddo, taṃ disvā bhikkhācariyaṃ carāmi. Dijā dijaṃ kuṇapamāharantaṃ, ekaṃ samānaṃ bahukā samecca; Āhārahetū paripātayiṃsu, taṃ disvā bhikkhācariyaṃ carāmi. Usabhāhamaddaṃ yūthassa majjhe, calakkakuṃ vaṇṇabalūpapannaṃ; Tamaddasaṃ kāmahetu vitunnaṃ, taṃ disvā bhikkhācariyaṃ carāmi. Karaṇḍako kaliṅgānaṃ, gandhārānañca naggaji; Nimirājā videhānaṃ, pañcālānañca dummukho; Ete raṭṭhāni hitvāna, pabbajiṃsu akiñcanā. Sabbepime devasamā samāgatā, aggī yathā pajjalito tathevime; Ahampi eko carissāmi bhaggavi, hitvāna kāmāni yathodhikāni. Ayameva kālo na hi añño atthi, anusāsitā me na bhaveyya pacchā; Ahampi ekā carissāmi bhaggava, sakuṇīva muttā purisassa hatthā. Āmaṃ pakkañca jānanti, atho loṇaṃ aloṇakaṃ; Tamahaṃ disvāna pabbajiṃ, careva tvaṃ carāmahanti.
409. 四〇九 达哈丹玛本生(七之二四)
409. Daḷhadhammajātakaṃ (7-2-4)
98倘若载着达哈丹玛(Daḷhadhamma)者的我未能取悦(他),
我胸口插着那支箭,仍在战场上英勇前行。
99想必国王未曾知晓,我的英勇事迹;
战场上那些善巧的布置,以及遣使调度的种种安排。
100我今必死无疑,无亲无怙;
昔被付与陶匠,充作担粪之女。
101只要人有所依附,便会即刻奉承;
利益衰败之时,众人便舍弃他,犹如刹帝利舍弃患唇病者。
102过去曾受恩惠、所求利益也曾被达成的人,却不知恩;
他所企盼的种种利得,皆归消散。
103过去曾蒙受恩惠、得其利益,且能知恩(忆念其惠)之人——
他所希求的种种利益,便会不断增长。
104诸位贤者,我今对聚集于此的众人说:
你们皆应成为知恩者,如此便能长久安住于天界。
Ahaṃ ce daḷhadhammassa , vahanti nābhirādhayiṃ; Dharantī urasi sallaṃ, yuddhe vikkantacārinī. Nūna rājā na jānāti , mama vikkamaporisaṃ; Saṅgāme sukatantāni, dūtavippahitāni ca. Sā nūnāhaṃ marissāmi, abandhu aparāyinī ; Tadā hi kumbhakārassa, dinnā chakaṇahārikā. Yāvatāsīsatī poso, tāvadeva pavīṇati; Atthāpāye jahanti naṃ, oṭṭhibyādhiṃva khattiyo. Yo pubbe katakalyāṇo, katattho nāvabujjhati; Atthā tassa palujjanti, ye honti abhipatthitā. Yo pubbe katakalyāṇo, katattho manubujjhati; Atthā tassa pavaḍḍhanti, ye honti abhipatthitā. Taṃ vo vadāmi bhaddante , yāvantettha samāgatā; Sabbe kataññuno hotha, ciraṃ saggamhi ṭhassathāti.
410. 四一〇·索玛达达本生(七·二·五)
410. Somadattajātakaṃ (7-2-5)
105昔自幽林远处奔来,奋身直逼我者,正是彼象寿玛达达;
而今杳然不见其踪,索玛达达(Somadatta)究竟何往?
106或许他就这样死去了,倒卧于此,宛如刚刚砍下的嫩芽;
大象倒卧于地,终究非不死之身啊。
107你已达无家,得解脱,具足正念,
沙门,若为亡者哀伤,此非善行。
108帝释天神啊,的确,因为共同生活,无论是对人还是对鹿,
心中既生情愫,便无法不为之哀伤。
109哭泣哀号之人,为亡者与将亡者而哭泣;
仙人啊,你莫哭泣,圣者说哭泣徒劳。
110婆罗门,若因哭泣,死去的人便真能复生……
我们众人聚集一处,为彼此的亡亲哀泣。
111我确实在燃烧,如同浇了酥油的火焰。
如同以水浇洒,他为我浇熄了一切忧苦。
112他确为我拔出那支箭,深扎心头的箭;
正是他,为我这被忧悲所覆之人,驱散了丧子之痛。
113今我已拔除箭,无忧(Vītasoka)清净,无浊;
帝释天神啊,听了你的话,我不再哀伤,不再哭泣。
Yo maṃ pure paccuḍḍeti , araññe dūramāyato; So na dissati mātaṅgo, somadatto kuhiṃ gato. Ayaṃ vā so mato seti, allasiṅgaṃva vacchito ; Bhumyā nipatito seti, amarā vata kuñjaro. Anagāriyupetassa, vippamuttassa te sato; Samaṇassa na taṃ sādhu, yaṃ petamanusocasi. Saṃvāsena have sakka, manussassa migassa vā; Hadaye jāyate pemaṃ, taṃ na sakkā asocituṃ. Mataṃ marissaṃ rodanti, ye rudanti lapanti ca; Tasmā tvaṃ isi mā rodi, roditaṃ moghamāhu santo. Kanditena have brahme, mato peto samuṭṭhahe; Sabbe saṅgamma rodāma, aññamaññassa ñātake. Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ; Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ. Abbahī vata me sallaṃ, yamāsi hadayassitaṃ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṃ apānudi. Sohaṃ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna vāsavāti.
411. 善生本生(7-2-6)
411. Susīmajātakaṃ (7-2-6)
114从前,我的头发乌黑润泽,生于头上合宜之处;
苏西玛(Susīma)啊,如今见这些发已斑白,正是修习正法、奉行梵行的时候了。
115大王啊,这白发是我的、非是你的;这是我的头,是我最上的肢体。
“‘我会相助’——我虽如此许诺,却作了妄语。国王中的至尊者啊,请宽恕我这唯一的过失。”
116大王啊,你年少端严,宛如新笋破土初出;
且请执掌王位、垂顾于我,人主啊,切莫追逐那有待来日方成之果。
117我看见那位年纪轻轻的少女,肌肤光洁,腰肢纤细,体态匀称美好;
她宛若一株黑珊瑚摇曳生姿,走在人群之中,仿佛刻意要迷乱人心。
118我又见另一位妇人,年约八九十岁。
她拄着拐杖,颤巍巍地走着,身躯弯曲如同屋椽。
119我便反复思惟着那件事,独自一人躺在床榻中央。
“我心里想‘我也是一样’,这样观察着,就不喜欢在家生活了,知道该是修梵行的时候了。”
120那住在家里的人所贪著的快乐,恰如悬于绳索。
智者正是这样斩断束缚,无所期盼,舍离欲乐而离去。
Kāḷāni kesāni pure ahesuṃ, jātāni sīsamhi yathāpadese; Tānajja setāni susīma disvā, dhammaṃ cara brahmacariyassa kālo. Mameva deva palitaṃ na tuyhaṃ, mameva sīsaṃ mama uttamaṅgaṃ; ‘‘Atthaṃ karissa’’nti musā abhāṇiṃ , ekāparādhaṃ khama rājaseṭṭha. Daharo tuvaṃ dassaniyosi rāja, paṭhamuggato hosi yathā kaḷīro; Rajjañca kārehi mamañca passa, mā kālikaṃ anudhāvī janinda. Passāmi vohaṃ dahariṃ kumāriṃ, sāmaṭṭhapassaṃ sutanuṃ sumajjhaṃ; Kāḷappavāḷāva pavellamānā, palobhayantīva naresu gacchati. Tamena passāmiparena nāriṃ, āsītikaṃ nāvutikaṃ va jaccā; Daṇḍaṃ gahetvāna pavedhamānaṃ, gopānasībhoggasamaṃ carantiṃ. Sohaṃ tamevānuvicintayanto, eko sayāmi sayanassa majjhe; ‘‘Ahampi evaṃ’’ iti pekkhamāno, na gahe rame brahmacariyassa kālo. Rajjuvālambanī cesā, yā gehe vasato rati; Evampi chetvāna vajanti dhīrā, anapekkhino kāmasukhaṃ pahāyāti.
412. 木棉树本生(7-2-7)
412. Koṭasimbalijātakaṃ (7-2-7)
121我持千寻长蛇而来。
你承载着它和我这般庞大的身躯,却不曾颤抖。
122而这只小鸟,极为微小,比我更微不足道;
承载它时,你却因恐惧而颤抖,木棉树啊,这究竟是为什么?
123王上,您以肉为食,而这只鸟以果实为食。
它啄食榕树、庇利库和优昙树的种子,
它吃下阿说他果后,将排泄在我的树干上。
124那些树将在我的近旁,于避风处萌发生长。
它们会将我紧紧缠绕,使我再不成其为树。
125此外,还有别的树——那些有根有干的大树。
也被这群鸟带来种子后杀死。
126藤蔓攀爬蔓延,即便那参天的森林之王也不例外;
因此,国王啊,我预见未来的危险,心中颤抖。
127应警觉于当警觉之事,防护尚未到来的危险;
智者因见未来之怖畏,恒常观察今生与来世这两个世界。
Ahaṃ dasasataṃbyāmaṃ, uragamādāya āgato; Tañca mañca mahākāyaṃ, dhārayaṃ nappavedhasi . Athimaṃ khuddakaṃ pakkhiṃ, appamaṃsataraṃ mayā; Dhārayaṃ byathasi bhītā , kamatthaṃ koṭasimbali . Maṃsabhakkho tuvaṃ rāja, phalabhakkho ayaṃ dijo; Ayaṃ nigrodhabījāni, pilakkhudumbarāni ca; Assatthāni ca bhakkhitvā, khandhe me ohadissati. Te rukkhā saṃvirūhanti, mama passe nivātajā; Te maṃ pariyonandhissanti, arukkhaṃ maṃ karissare. Santi aññepi rukkhā se, mūlino khandhino dumā; Iminā sakuṇajātena, bījamāharitā hatā. Ajjhārūhābhivaḍḍhanti , brahantampi vanappatiṃ; Tasmā rāja pavedhāmi, sampassaṃnāgataṃ bhayaṃ. Saṅkeyya saṅkitabbāni, rakkheyyānāgataṃ bhayaṃ; Anāgatabhayā dhīro, ubho loke avekkhatīti.
413. 土玛咖利本生 (7-2-8)
413. Dhūmakārijātakaṃ (7-2-8)
128优提提拉王(Yudhiṭṭhila)问维土拉(Vidhura),他渴求正法;
婆罗门,你知道吗,是谁独自深深忧愁?
129婆罗门牧羊成群,积薪充足,栖居林中;
瓦塞塔(Vāseṭṭha)昼夜燃烟,精进不倦。
130受蚊虫困扰的鹿群,因那烟的气息(而寻来);
它们来到那土玛咖利(Dhūmakāri)的近处,度过雨季安居。
131那人心里只牵着鹿群,竟浑然不觉自己的山羊;
或来或去,他的那些母羊都消亡了。
132秋至蚊消林寂寂,大鹿群行入险山;
复临诸河发源处。
133眼见鹿群离去,山羊亦归消亡;
婆罗门瘦削失色,又罹黄疸之疾。
134如是,若有人舍弃自己人,而去亲近外来者;
他独自一人,忧愁不已,就像那个土玛咖利婆罗门。
Rājā apucchi vidhuraṃ, dhammakāmo yudhiṭṭhilo; Api brāhmaṇa jānāsi, ko eko bahu socati. Brāhmaṇo ajayūthena, pahūtedho vane vasaṃ; Dhūmaṃ akāsi vāseṭṭho, rattindivamatandito. Tassa taṃ dhūmagandhena, sarabhā makasaḍḍitā ; Vassāvāsaṃ upāgacchuṃ, dhūmakārissa santike. Sarabhesu manaṃ katvā, ajā so nāvabujjhatha; Āgacchantī vajantī vā , tassa tā vinasuṃ ajā. Sarabhā sarade kāle, pahīnamakase vane; Pāvisuṃ giriduggāni, nadīnaṃ pabhavāni ca. Sarabhe ca gate disvā, ajā ca vibhavaṃ gatā ; Kiso ca vivaṇṇo cāsi, paṇḍurogī ca brāhmaṇo. Evaṃ yo saṃ niraṃkatvā, āgantuṃ kurute piyaṃ; So eko bahu socati, dhūmakārīva brāhmaṇoti.
414. 醒觉本生(414)
414. Jāgarajātakaṃ (7-2-9)
135谁在觉醒者中沉睡,谁在沉睡者中觉醒;
谁能了知我此语?谁能回答我所问?
136我在清醒者中沉睡,我在沉睡者中清醒;
我能了知你此语,我能回答你所问。
137何为醒者眠?何为眠者醒?
你如何了知此义?又如何对我作答?
138那些不了知法——自制与调伏——的人,
在这些沉睡者之中,天神啊,我醒着。
139那些贪、嗔、无明已消褪的人,
在这些清醒者之中,天神啊,我反倒是沉睡的。
140清醒的人里他在睡,睡着的人里他清醒;
我如此了知此义,亦如此回答你。
141萨度(sādhu,古译:善哉)!在清醒的人中安睡,萨度!在沉睡的人中保持醒觉;
你能善于理解此事,又能善于应答。
Kodha jāgarataṃ sutto, kodha suttesu jāgaro; Ko mametaṃ vijānāti, ko taṃ paṭibhaṇāti me. Ahaṃ jāgarataṃ sutto, ahaṃ suttesu jāgaro; Ahametaṃ vijānāmi, ahaṃ paṭibhaṇāmi te. Kathaṃ jāgarataṃ sutto, kathaṃ suttesu jāgaro; Kathaṃ etaṃ vijānāsi, kathaṃ paṭibhaṇāsi me. Ye dhammaṃ nappajānanti, saṃyamoti damoti ca; Tesu suppamānesu, ahaṃ jaggāmi devate. Yesaṃ rāgo ca doso ca, avijjā ca virājitā; Tesu jāgaramānesu, ahaṃ suttosmi devate. Evaṃ jāgarataṃ sutto, evaṃ suttesu jāgaro; Evametaṃ vijānāmi, evaṃ paṭibhaṇāmi te. Sādhu jāgarataṃ sutto, sādhu suttesu jāgaro; Sādhumetaṃ vijānāsi, sādhu paṭibhaṇāsi meti.
415. 麦饭团本生(7-2-10)
415. Kummāsapiṇḍijātakaṃ (7-2-10)
142在无比见的佛陀们面前,服侍的功德绝非微少;
请看这干而无盐的麦饼团的果报。
143这众多的象、牛、马,财富与谷物,乃至整片大地;
这些貌若天女的女子,请看这粗麦团的果报。
144如象王般的国王,憍萨罗(Kosala)之主啊,您一再地吟诵这些偈颂;
国家增长者啊,我问您,您如此满心欢喜地宣说。
145就在这座城中,我曾生于某户人家;
我曾是为人做工的佣人,持守戒律。
146我外出劳作时,见到了四位沙门。
他们具足正行与戒德,清凉寂静,已尽诸漏。
147我令彼心生净信,敷叶为座请佛坐;
以己双手怀虔敬,亲奉诸佛麦粥食。
148因彼善业,我得此般果报。
我受用此王国,这丰饶殊胜的大地。
149行布施、受安乐,勿生放逸,转动轮宝吧,憍萨罗之主。
憍萨罗之主,勿行非法,当护持正法。
150美好善妙拘萨罗,我必屡践彼圣道;
圣者所行我随行,得见阿拉汉心欢喜。
151你如天女,天女之姿,于诸女众间,炳耀赫奕。
你修了何等善业,苏拘萨萝,使你拥有了如此端严的形貌?
152刹帝利啊,我昔为安巴塔(Ambaṭṭha)家之婢,供人驱使;
我自制自守,依法而活,戒行清净,不见诸恶。
153那时,我将自己节余的饮食,施予了一位行脚比丘。
我心中欢喜,亲手为之;如今,这业的果报即如此现前于我。
Na kiratthi anomadassisu, pāricariyā buddhesu appikā ; Sukkhāya aloṇikāya ca, passaphalaṃ kummāsapiṇḍiyā. Hatthigavassā cime bahū , dhanadhaññaṃ pathavī ca kevalā; Nāriyo cimā accharūpamā, passaphalaṃ kummāsapiṇḍiyā. Abhikkhaṇaṃ rājakuñjara, gāthā bhāsasi kosalādhipa; Pucchāmi taṃ raṭṭhavaḍḍhana, bāḷhaṃ pītimano pabhāsasi. Imasmiññeva nagare, kule aññatare ahuṃ; Parakammakaro āsiṃ, bhatako sīlasaṃvuto. Kammāya nikkhamantohaṃ, caturo samaṇeddasaṃ; Ācārasīlasampanne, sītibhūte anāsave. Tesu cittaṃ pasādetvā, nisīdetvā paṇṇasanthate; Adaṃ buddhāna kummāsaṃ, pasanno sehi pāṇibhi. Tassa kammassa kusalassa, idaṃ me edisaṃ phalaṃ; Anubhomi idaṃ rajjaṃ, phītaṃ dharaṇimuttamaṃ. Dadaṃ bhuñja mā ca pamādo , cakkaṃ vattaya kosalādhipa; Mā rāja adhammiko ahu, dhammaṃ pālaya kosalādhipa. Sohaṃ tadeva punappunaṃ, vaṭumaṃ ācarissāmi sobhane; Ariyācaritaṃ sukosale, arahanto me manāpāva passituṃ. Devī viya accharūpamā, majjhe nārigaṇassa sobhasi; Kiṃ kammamakāsi bhaddakaṃ, kenāsi vaṇṇavatī sukosale. Ambaṭṭhakulassa khattiya, dāsyāhaṃ parapesiyā ahuṃ; Saññatā ca dhammajīvinī, sīlavatī ca apāpadassanā. Uddhaṭabhattaṃ ahaṃ tadā, caramānassa adāsi bhikkhuno; Vittā sumanā sayaṃ ahaṃ, tassa kammassa phalaṃ mamedisanti.
416. 折伏敌人本生 (7-2-11)
416. Parantapajātakaṃ (7-2-11)
154灾祸将降临于我,怖畏将降临于我。
因为那时树枝确被摇动了——无论是人,还是鹿。
155我对那住在不远的胆怯女子,确是情欲所牵;
降敌者啊,她必令我消瘦苍白,犹如枝梢。
156那位无可指责、居于村中的可爱女子,将令我忧伤。
她会令我消瘦苍白,如同那枝条带来折磨。
157眸染黛墨的少女啊,你的微笑与言语,
将使我消瘦苍白,如那枝条一般,啊,降伏怨敌者。
158那声音想必已传去,他想必已将你的事告知(了那人);
必定是那位摇动树枝者,把这件事说了出来。
159只因与他相遇,我这愚人乃生此念;
尔时彼枝确曾有动,或由人摇,或由鹿触。
160你正是如此宣称,且欺骗了我的父亲;
杀害之后,以树枝遮盖,心中思惟:“恐惧将降临于我。”
Āgamissati me pāpaṃ, āgamissati me bhayaṃ; Tadā hi calitā sākhā, manussena migena vā. Bhīruyā nūna me kāmo, avidūre vasantiyā; Karissati kisaṃ paṇḍuṃ, sāva sākhā parantapaṃ. Socayissati maṃ kantā, gāme vasamaninditā; Karissati kisaṃ paṇḍuṃ, sāva sākhā parantapaṃ. Tayā maṃ asitāpaṅgi , sitāni bhaṇitāni ca; Kisaṃ paṇḍuṃ karissanti, sāva sākhā parantapaṃ. Agamā nūna so saddo, asaṃsi nūna so tava; Akkhātaṃ nūna taṃ tena, yo taṃ sākhamakampayi. Idaṃ kho taṃ samāgamma, mama bālassa cintitaṃ; Tadā hi calitā sākhā, manussena migena vā. Tatheva tvaṃ avedesi, avañci pitaraṃ mama; Hantvā sākhāhi chādento, āgamissati me bhayanti.
殊胜村、大猿、跋迦婆,达哈丹玛、善象、凯萨瓦(Kesava);
蛇、维土拉,以及醒觉者们,再有憍萨罗王与巴兰德巴(Parantapa)。
Varagāma mahākapi bhaggava ca, daḷhadhamma sakuñjara kesavaro; Urago vidhuro puna jāgarataṃ, atha kosalādhipa parantapa cāti.
其次,品的摄颂:
Atha vagguddānaṃ –
七集中品次,听我今宣说:
鸡与犍陀罗本生,护与大仙二本生。
Atha sattanipātamhi, vaggaṃ me bhaṇato suṇa; Kukku ca puna gandhāro, dveva guttā mahesināti.