16. 平吉亚学童所问义释巴利 16. Piṅgiyamāṇavapucchāniddeso
小义释 · 37 段
“衰老”,是指年老、老迈、高龄、年岁久长、寿数已达,生年已满百二十岁。“无力”,是指羸弱、少力、无气力。“失色”,是指容色退去、光色消散、颜貌衰退。从前那美好亮丽的色泽已然消失,过患显现——“我已衰老、无力、失色。”巴利
Jiṇṇohamasmi abalo vītavaṇṇo ti. Jiṇṇohamasmī ti jiṇṇo vuḍḍho mahallako addhagato vayoanuppatto vīsavassasatiko jātiyā. Abalo ti dubbalo appabalo appathāmo. Vītavaṇṇo ti vītavaṇṇo vigatavaṇṇo vigacchitavaṇṇo. Yā sā purimā subhā vaṇṇanibhā sā antarahitā, ādīnavo pātubhūtoti – jiṇṇohamasmi abalo vītavaṇṇo.
“ti”为词语的连声……(中略)……是亲爱语……(中略)……是那位婆罗门的名字……(中略)……是称呼——这便是“尊者宾吉亚如是说”。巴利
Iccāyasmā piṅgiyo ti. Iccā ti padasandhi…pe…. Āyasmā ti piyavacanaṃ…pe…. Piṅgiyo ti tassa brāhmaṇassa nāmaṃ…pe… abhilāpoti – iccāyasmā piṅgiyo.
“眼不清净”是指眼不净、不清净、不完全清净、不明净。“我不能像从前那样以眼见色”——这便是眼不清净。“耳不清净”是指耳不净、不清净、不完全清净、不明净。“我不能像从前那样以耳闻声”——这便是眼不清净,听闻不舒适。巴利
Nettā na suddhā savanaṃ na phāsū ti nettā asuddhā avisuddhā aparisuddhā avodātā. No tathā cakkhunā rūpe passāmīti – nettā na suddhā. Savanaṃ na phāsū ti sotaṃ asuddhaṃ avisuddhaṃ aparisuddhaṃ avodātaṃ. No tathā sotena saddaṃ suṇomīti – nettā na suddhā savanaṃ na phāsu.
“愿我不要不存在”,是指愿我不要灭失、愿我不要毁灭、愿我不要归于无有。“愚痴者”,是指被愚痴所蒙蔽、陷入无明、无知、不明了、智慧低劣。“愿我不要在半途灭失”,是指由于未能了知、未能证得、未能知晓、未能获得、未能触及、未能现证你的法、见、行道与道路,唯恐我于中途便告命终——“愿我这个愚痴者,不要在半途灭失。”巴利
Māhaṃ nassaṃ momuho antarāvā ti. Māhaṃ nassa nti māhaṃ nassa māhaṃ vinassaṃ māhaṃ panassaṃ. Momuho ti mohamuho avijjāgato aññāṇī avibhāvī duppañño. Antarāvā ti tuyhaṃ dhammaṃ diṭṭhiṃ paṭipadaṃ maggaṃ anaññāya anadhigantvā aviditvā appaṭilabhitvā aphassayitvā asacchikaritvā antarāyeva kālaṅkareyyanti – māhaṃ nassaṃ momuho antarāva.
初善、中善、终善,具足义理与文句,圆满清净的梵行;四念处、四正勤、四神足、五根、五力、七觉支、八支圣道,以及涅槃与趣向涅槃之道——愿您宣说、教导、施设、建立、开显、分别、阐明、宣扬!我所应知、应了知、应分别知、应通达知、应洞察、应证得、应触证、应现证的法——愿您宣说这些法。巴利
Ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijañña nti. Dhamma nti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ, cattāro satipaṭṭhāne, cattāro sammappadhāne, cattāro iddhipāde, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅge, ariyaṃ aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, nibbānañca nibbānagāminiñca paṭipadaṃ ācikkhāhi desehi paññapehi paṭṭhapehi vivarāhi vibhajāhi uttānīkarohi pakāsehīti – ācikkha dhammaṃ. Yamahaṃ vijañña nti yamahaṃ jāneyyaṃ ājāneyyaṃ vijāneyyaṃ paṭivijāneyyaṃ paṭivijjheyyaṃ adhigaccheyyaṃ phasseyyaṃ sacchikareyyanti – ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijaññaṃ.
正是在此,对生与老死的断除、平息、弃舍、安息、不死、涅槃得以实现——正是在此,生与老被彻底断除。所以那位婆罗门这样说:
89 “ 我老了,气力衰损,容颜黯淡,”具寿平吉亚这般说道。
我的眼根不清净,耳根也不舒适;
莫让我在迷惘中半途而灭,请您开示我能了悟的法吧。
即于此处,彻底断除生与老。巴利 注疏 1
Jātijarāya idha vippahāna nti idheva jātijarāmaraṇassa pahānaṃ vūpasamaṃ paṭinissaggaṃ paṭippassaddhiṃ amataṃ nibbānanti – jātijarāya idha vippahānaṃ. Tenāha so brāhmaṇo – ‘‘Jiṇṇohamasmi abalo vītavaṇṇo, [iccāyasmā piṅgiyo] Nettā na suddhā savanaṃ na phāsu; Māhaṃ nassaṃ momuho antarāva, ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijaññaṃ; Jātijarāya idha vippahāna’’nti.
所谓:四大种,及依四大种所造之色。众生因色、缘色、以色为因,遭受击打、损害、破坏与摧残。色存在时,便受人施加种种刑罚:有的被鞭子抽打,有的被竹条抽打,有的被短棍抽打;有的被砍断手,有的被砍断脚,有的手脚俱被砍断;有的被割掉耳朵,有的被割掉鼻子,有的耳鼻俱被割掉;有的被做成“粥钵刑”,有的被做成“螺壳秃头刑”,有的被做成“罗睺嘴刑”,有的被做成“火环刑”,有的被做成“手掌火把刑”,有的被做成“草叶披刑”,有的被做成“兽皮衣刑”,有的被做成“羚羊刑”,有的被做成“钩肉刑”,有的被做成“钱币刑”,有的被做成“碱水剥皮刑”,有的被做成“门闩翻转刑”,有的被做成“稻草座刑”;有的被滚热的油浇灌,有的被狗咬噬,有的活着便被尖桩刺穿,有的被剑砍下头颅。就这样,众生因色、缘色、以色为因,遭受击打、损害、破坏与摧残。见到这各种各样被击打、被损害、被破坏、被摧残的情状,见后、观察、衡量、判定,彻底看透、彻底分明之后,如此说道——“看到那些在色相中遭受伤害的众生。”巴利
Disvāna rūpesu vihaññamāne ti. Rūpa nti cattāro ca mahābhūtā catunnañca mahābhūtānaṃ upādāya rūpaṃ. Sattā rūpahetu rūpappaccayā rūpakāraṇā haññanti vihaññanti upahaññanti upaghātiyanti . Rūpe sati vividhakammakāraṇā kārenti. Kasāhipi tāḷenti, vettehipi tāḷenti, aḍḍhadaṇḍakehipi tāḷenti, hatthampi chindanti, pādampi chindanti, hatthapādampi chindanti, kaṇṇampi chindanti, nāsampi chindanti, kaṇṇanāsampi chindanti, bilaṅgathālikampi karonti, saṅkhamuṇḍikampi karonti, rāhumukhampi karonti, jotimālikampi karonti, hatthapajjotikampi karonti, erakavattikampi karonti, cīrakavāsikampi karonti, eṇeyyakampi karonti, baḷisamaṃsikampi karonti, kahāpaṇikampi karonti, khārāpatacchikampi karonti, palighaparivattikampi karonti, palālapīṭhakampi karonti, tattenapi telena osiñcanti, sunakhehipi khādāpenti, jīvantampi sūle uttāsenti, asināpi sīsaṃ chindanti. Evaṃ sattā rūpahetu rūpappaccayā rūpakāraṇā haññanti vihaññanti upahaññanti upaghātiyanti. Evaṃ haññamāne vihaññamāne upahaññamāne upaghātiyamāne disvā passitvā tulayitvā tīrayitvā vibhāvayitvā vibhūtaṃ katvāti – disvāna rūpesu vihaññamāne.
“ti”:世尊以名字称呼那位婆罗门。“ti”是表示尊敬的称呼……(中略)……所证知的施设,即所谓“世尊”。“平吉亚啊。”世尊这样说道。巴利
Piṅgiyāti bhagavā ti. Piṅgiyā ti bhagavā taṃ brāhmaṇaṃ nāmena ālapati. Bhagavā ti gāravādhivacanametaṃ…pe… sacchikā paññatti, yadidaṃ bhagavāti – piṅgiyāti bhagavā.
所谓“在种种色上被逼恼”,是指他们于种种色中被逼恼、被扰乱、被挤压、被撞击,成为病苦、心生忧恼。由于眼病,他们被逼恼、被扰乱、被挤压、被撞击,成为病苦、心生忧恼。由于耳病……乃至身病……由于蚊、虻、风、炎热、蛇蝎等触,他们被逼恼、被扰乱、被挤压、被撞击,成为病苦、心生忧恼。这便是于种种色中被逼恼。巴利
Ruppanti rūpesu janā pamattā ti. Ruppantī ti ruppanti kuppanti pīḷayanti ghaṭṭayanti, byādhitā domanassitā honti. Cakkhurogena ruppanti kuppanti pīḷayanti ghaṭṭayanti, byādhitā domanassitā honti. Sotarogena…pe… kāyarogena…pe… ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassehi ruppanti kuppanti pīḷayanti ghaṭṭayanti, byādhitā domanassitā hontīti – ruppanti rūpesu.
或者,当眼正在衰减、消减、损减、变坏、消失、隐没时,他们被逼恼……(中略)……变得有病,心生忧苦。当耳……(中略)……当鼻……当舌……当身……当色……当声……当香……当味……当所触……当家族……当群众……当住所……当利得……当名声……当称赞……当乐……当衣服……当钵食……当坐卧处……当病缘病缘药资具正在衰减、消减、损减、变坏、消失、隐没时,他们被逼恼、被扰乱、被挤压、被撞击,变得有病,心生忧苦——这也是在种种色上被逼恼。巴利
Atha vā, cakkhusmiṃ hīyamāne hāyamāne parihāyamāne vemāne vigacchamāne antaradhāyamāne ruppanti…pe… domanassitā honti. Sotasmiṃ…pe… ghānasmiṃ… jivhāya… kāyasmiṃ… rūpasmiṃ… saddasmiṃ… gandhasmiṃ… rasasmiṃ… phoṭṭhabbasmiṃ… kulasmiṃ… gaṇasmiṃ… āvāsasmiṃ… lābhasmiṃ… yasasmiṃ… pasaṃsāya… sukhasmiṃ… cīvarasmiṃ… piṇḍapātasmiṃ… senāsanasmiṃ… gilānapaccayabhesajjaparikkhārasmiṃ hīyamāne hāyamāne parihāyamāne vemāne vigacchamāne antaradhāyamāne ruppanti kuppanti pīḷayanti ghaṭṭayanti, byādhitā domanassitā hontīti – evampi ruppanti rūpesu.
“人们”,指刹帝利、婆罗门、吠舍、首陀罗,在家人与出家人,天与人。“放逸”,应解为:以身恶行、语恶行、意恶行,或于五种欲乐中放纵其心、沉溺其心;或于善法的修习,不殷重、不持续、不坚住而作,懈怠退缩,舍弃意欲,舍弃责任,不亲近、不修习、不多作、不确立、不实践——这称为放逸。如是放逸、放逸行、放逸状态,名为放逸。具足此放逸的人们,便是放逸者——“在种种色上被逼恼,这些放逸之人”。巴利
Janā ti khattiyā ca brāhmaṇā ca vessā ca suddā ca gahaṭṭhā ca pabbajitā ca devā ca manussā ca. Pamattā ti pamādo vattabbo kāyaduccaritena vā vacīduccaritena vā manoduccaritena vā pañcasu kāmaguṇesu cittassa vosaggo vosaggānuppadānaṃ kusalānaṃ vā dhammānaṃ bhāvanāya asakkaccakiriyatā asātaccakiriyatā anaṭṭhitakiriyatā olīnavuttitā nikkhittacchandatā nikkhittadhuratā anāsevanā abhāvanā abahulīkammaṃ anadhiṭṭhānaṃ ananuyogo pamādo. Yo evarūpo pamādo pamajjanā pamajjitattaṃ – ayaṃ vuccati pamādo. Iminā pamādena samannāgatā janā pamattāti – ruppanti rūpesu janā pamattā.
“因此”——因彼因、彼缘、彼本源,如是观见色中的过患——“平吉亚,你因此……”。“不放逸”——指于善法殷重、持续……(中略)……于善法不放逸——“平吉亚,你当不放逸。”巴利
Tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto ti. Tasmā ti tasmā taṃkāraṇā taṃhetu tappaccayā taṃnidānā evaṃ ādīnavaṃ sampassamāno rūpesūti – tasmā tuvaṃ piṅgiya. Appamatto ti sakkaccakārī sātaccakārī…pe… appamādo kusalesu dhammesūti – tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto.
“色”:指四大种及依四大种所造之色。“舍弃色”:你要舍弃色、断除色、驱除色、终止色,令色归于无有。“为了不再有轮回”:令你的色就在这里灭尽,不再有结生之存在;不再于欲界、色界、无色界,于欲有、色有、无色有,于有想有、无想有、非想非非想有,于一蕴有、四蕴有、五蕴有中,令后有不再生起、不再出现、不再转起;于趣、生、结生、有、轮回、流转中,不再产生、不再令产生、不再转起、不再令转起,就在这里灭尽、寂止、终结、完全平息——“舍弃色,为了不再有轮回”。因此,世尊这样说了此语。巴利
Jahassu rūpaṃ apunabbhavāyā ti. Rūpa nti cattāro ca mahābhūtā catunnañca mahābhūtānaṃ upādāya rūpaṃ. Jahassu rūpa nti jahassu rūpaṃ, pajahassu rūpaṃ, vinodehi rūpaṃ, byantīkarohi rūpaṃ, anabhāvaṃ gamehi rūpaṃ. Apunabbhavāyā ti yathā te rūpaṃ idheva nirujjheyya, punapaṭisandhiko bhavo na nibbatteyya kāmadhātuyā vā rūpadhātuyā vā arūpadhātuyā vā, kāmabhave vā rūpabhave vā arūpabhave vā, saññābhave vā asaññābhave vā nevasaññānāsaññābhave vā, ekavokārabhave vā catuvokārabhave vā pañcavokārabhave vā, puna gatiyā vā upapattiyā vā paṭisandhiyā vā bhave vā saṃsāre vā vaṭṭe vā na janeyya na sañjaneyya na nibbatteyya nābhinibbatteyya, idheva nirujjheyya vūpasameyya atthaṃ gaccheyya paṭippassambheyyāti – jahassu rūpaṃ apunabbhavāya. Tenāha bhagavā –
90 “ 见到那些在色中受苦之人,”[平吉亚,世尊这样说]
放逸的人们于色境中遭受逼恼;
因此,平吉亚,你当不放逸,舍断色,以不再有再生。巴利 注疏 1
‘‘Disvāna rūpesu vihaññamāne, [piṅgiyāti bhagavā] Ruppanti rūpesu janā pamattā; Tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto, jahassu rūpaṃ apunabbhavāyā’’ti.
四方、四维、上下,这些是十方。巴利
Disā catasso vidisā catasso, uddhaṃ adho dasa disā imāyo ti dasa disā.
凡你所未见、未闻、未觉、未识的事物——无论是自利、他利或两者之利;无论是现前利益或来世利益;无论是浅显之义或深奥之义;无论是隐微之义或覆藏之义;无论是未了之义或已了之义;无论是无过失之义或离染之义;无论是清净之义或最上第一义——皆不存在、不可得。你所未见、未闻、未觉、未识的一切,于世间中无有。巴利
Na tuyhaṃ adiṭṭhaṃ assutaṃ amutaṃ, atho aviññātaṃ kiñci namatthi loke ti na tuyhaṃ adiṭṭhaṃ assutaṃ amutaṃ aviññātaṃ kiñci attattho vā parattho vā ubhayattho vā diṭṭhadhammiko vā attho samparāyiko vā attho uttāno vā attho gambhīro vā attho gūḷho vā attho paṭicchanno vā attho neyyo vā attho nīto vā attho anavajjo vā attho nikkileso vā attho vodāno vā attho paramattho vā natthi na sati na saṃvijjati nupalabbhatīti – na tuyhaṃ adiṭṭhaṃ assutaṃ amutaṃ, atho aviññātaṃ kiñci namatthi loke.
初善……(中略)……请教示、宣说、施设、建立、开显、分别、阐明、显示涅槃及导向涅槃之道。凡我当知、当了、当解、当通达、当证得、当触、当现证之法——请教示我应了知的法。巴利
Ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijañña nti. Dhamma nti ādikalyāṇaṃ…pe… nibbānañca nibbānagāminiñca paṭipadaṃ ācikkhāhi desehi paññapehi paṭṭhapehi vivarāhi vibhajāhi uttānīkarohi pakāsehi. Yamahaṃ vijañña nti yamahaṃ jāneyyaṃ ājāneyyaṃ vijāneyyaṃ paṭivijāneyyaṃ paṭivijjheyyaṃ adhigaccheyyaṃ phasseyyaṃ sacchikareyyanti – ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijaññaṃ.
正是于此,生与老死的断除、止息、弃舍、寂灭、不死、涅槃——也就是生老于此彻底断尽。因此,那位婆罗门这样说:
91 “ 四方、四维,加上上方与下方,便成此十方世界。
世间没有任何事物是您未曾见、未曾闻、未曾觉知、未曾了悟的;
请开示法,令我得以了知,于此处断除生与老。”巴利 注疏 1
Jātijarāya idha vippahāna nti idheva jātijarāmaraṇassa pahānaṃ vūpasamaṃ paṭinissaggaṃ paṭippassaddhiṃ amataṃ nibbānanti – jātijarāya idha vippahānaṃ. Tenāha so brāhmaṇo – ‘‘Disā catasso vidisā catasso, uddhaṃ adho dasa disā imāyo; Na tuyhaṃ adiṭṭhaṃ assutaṃ amutaṃ, atho aviññātaṃ kiñci namatthi loke; Ācikkha dhammaṃ yamahaṃ vijaññaṃ, jātijarāya idha vippahāna’’nti.
“渴爱”,即对色的渴爱……乃至对法的渴爱。“被渴爱所征服”,即被渴爱征服、随逐、深入、驱使、沉溺、制伏,心被彻底占有。“人们”,为众生的同义语。“看着”,指正在观看、观察、审视、审察、省察——即看着那些被渴爱征服的人们。“平吉亚啊”,是世尊以名字称呼那位婆罗门。“世尊”,是表示尊敬的称谓……是由证智所施设的称号,即世尊——平吉亚啊,世尊这样称呼。巴利
Taṇhādhipanne manuje pekkhamāno ti. Taṇhā ti rūpataṇhā…pe… dhammataṇhā. Taṇhādhipanne ti taṇhādhipanne taṇhānuge taṇhānugate taṇhānusaṭe taṇhāya panne paṭipanne abhibhūte pariyādinnacitte. Manuje ti sattādhivacanaṃ. Pekkhamāno ti pekkhamāno dakkhamāno olokayamāno nijjhāyamāno upaparikkhamānoti – taṇhādhipanne manuje pekkhamāno. Piṅgiyāti bhagavā ti. Piṅgiyā ti bhagavā taṃ brāhmaṇaṃ nāmena ālapati. Bhagavā ti gāravādhivacanametaṃ…pe… sacchikā paññatti, yadidaṃ bhagavāti – piṅgiyāti bhagavā.
“苦恼者”,指被生所苦恼者、被老所苦恼者、被病所苦恼者、被死所苦恼者、被愁悲苦忧恼所苦恼者、被地狱之苦所苦恼者……乃至被邪见灾祸之苦所苦恼者,即遭遇灾厄、遭受祸害、被不幸侵扰者——也就是苦恼者。“被老所征服”,指为老所触、被老击败、为老所聚合、具备老者。他们被生所追随、被老所驱使、被病所制伏、被死所压垮,无救护、无庇护、无皈依、无所依怙——这些便是被老所征服的苦恼者。巴利
Santāpajāte jarasā parete ti. Santāpajāte ti jātiyā santāpajāte, jarāya santāpajāte, byādhinā santāpajāte, maraṇena santāpajāte, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsehi santāpajāte, nerayikena dukkhena santāpajāte…pe… diṭṭhibyasanena dukkhena santāpajāte ītijāte upaddavajāte upasaggajāteti – santāpajāte. Jarasā parete ti jarāya phuṭṭhe parete samohite samannāgate. Jātiyā anugate jarāya anusaṭe byādhinā abhibhūte maraṇena abbhāhate atāṇe aleṇe asaraṇe asaraṇībhūteti – santāpajāte jarasā parete.
因此,正由于这个因、这个缘、这个条件、这个原因,如此见到渴爱的过患——所以,平吉亚,你当恭敬修习……于诸善法不放逸——因此,平吉亚,你当不放逸。巴利
Tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto ti. Tasmā ti tasmā taṃkāraṇā taṃhetu tappaccayā taṃnidānā evaṃ ādīnavaṃ sampassamāno taṇhāyāti – tasmā tuvaṃ piṅgiya. Appamatto ti sakkaccakārī…pe… appamādo kusalesu dhammesūti – tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto.
即对色的渴爱……乃至对法的渴爱。断除渴爱,舍离渴爱,逐除渴爱,灭尽渴爱,令渴爱归于无有。这样,你的后有再结生便不再生起,不论在欲界、色界、无色界,不论在欲有、色有、无色有,不论在想有、无想有、非想非非想有,不论在一蕴有、四蕴有、五蕴有中;在种种趣、生、结生、有、轮回、流转中,不再产生、不再令产生、不再转起、不再令转起,就在这里灭尽、寂止、终结、完全止息——舍离渴爱,不再有后有。因此,世尊说了此语:巴利
Jahassu taṇhaṃ apunabbhavāyā ti. Taṇhā ti rūpataṇhā…pe… dhammataṇhā. Jahassu taṇha nti jahassu taṇhaṃ pajahassu taṇhaṃ vinodehi taṇhaṃ byantīkarohi taṇhaṃ anabhāvaṃ gamehi taṇhaṃ. Apunabbhavāyā ti yathā te…pe… punapaṭisandhiko bhavo na nibbatteyya kāmadhātuyā vā rūpadhātuyā vā arūpadhātuyā vā, kāmabhave vā rūpabhave vā arūpabhave vā, saññābhave vā asaññābhave vā nevasaññānāsaññābhave vā, ekavokārabhave vā catuvokārabhave vā pañcavokārabhave vā, punagatiyā vā upapattiyā vā paṭisandhiyā vā bhave vā saṃsāre vā vaṭṭe vā na janeyya na sañjaneyya na nibbatteyya nābhinibbatteyya, idheva nirujjheyya vūpasameyya atthaṃ gaccheyya paṭippassambheyyāti – jahassu taṇhaṃ apunabbhavāya. Tenāha bhagavā –
92 “ 平吉亚,你看那被渴爱征服的人,”世尊这样说,
他们为衰老所迫,生起炽然苦恼;
因此,平吉亚,你当不放逸,断除渴爱,为不再有后有。巴利 注疏 1
‘‘Taṇhādhipanne manuje pekkhamāno, [piṅgiyāti bhagavā] Santāpajāte jarasā parete; Tasmā tuvaṃ piṅgiya appamatto, jahassu taṇhaṃ apunabbhavāyā’’ti.
此偈颂结束时,那些与那位婆罗门同一志向、同一精勤、同一心愿、同一习气所熏的无数众生,皆生起了远离尘垢、远离污秽的法眼:“凡任何集起之法,一切皆是灭尽之法。”那位婆罗门自己也生起了远离尘垢、远离污秽的法眼:“凡任何集起之法,一切皆是灭尽之法。”当他获得法眼时,他的羚羊皮、发髻、树皮衣、三叉杖、水壶、头发与胡须一时消失;他便剃除须发,身着袈裟,披着僧伽帝,持钵携衣,依所行之道而住,合掌恭敬,端坐礼敬世尊,说道:“尊者,世尊是我的老师,我是弟子。”巴利
Saha gāthāpariyosānā ye te brāhmaṇena saddhiṃ ekacchandā ekapayogā ekādhippāyā ekavāsanavāsitā, tesaṃ anekapāṇasahassānaṃ virajaṃ vītamalaṃ dhammacakkhuṃ udapādi – ‘‘yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhamma’’nti. Tassa ca brāhmaṇassa virajaṃ vītamalaṃ dhammacakkhuṃ udapādi – ‘‘yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhamma’’nti. Saha dhammacakkhussa paṭilābhā ajinajaṭāvākacīratidaṇḍakamaṇḍalukesā ca massū ca antarahitā bhaṇḍukāsāyavatthavasano saṅghāṭipattacīvaradharo anvatthapaṭipattiyā pañjaliko bhagavantaṃ namassamāno nisinno hoti – ‘‘satthā me bhante bhagavā, sāvakohamasmī’’ti.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41