1庄严佛之后,有一位正自觉者、两足尊,
名为阿诺玛达西,他声名无量,威光赫奕,无人能超越。
2他斩断一切系缚,摧破三有。
他向天与人宣说了那条不退转的道路。
3他如同大海,不可扰动;如同高山,难以企及。
他如虚空般无边无际,又如盛开的娑罗王树般庄严。
4众生仅仅见如来一面,便得欢喜悦乐;
听闻他宣说金刚句,他们即证得甘露法味。
5那时,他的法现观繁荣广大。
于初次说法时,十亿众生证悟。
6此后,于证悟之际,法雨普降;
第二次说法时,有八亿众生得证悟。
7此后,他又降下法雨,润泽众生;
第三次证悟时,证悟的众生达七亿八千万。
8那位大仙也有三次大集会。
获得神通力者,解脱之花已然盛放。
9那时,曾有八十万众共集一处,
他们已断除骄慢与愚痴,内心寂静,如如不动。
10第二次集会,有七十万比丘。
他们无有垢秽,远离尘染,寂静安住,如如不动。
11第三次集会,有六十万比丘。
他们成就神通力,证得寂灭,精勤修习。
12那时,我是一个具大威力的夜叉,
统摄无数夜叉大众,是他们的主宰。
13那时,我也前去拜见那位无上的佛陀、那位大仙,
以饮食供养了那位世间导师及其僧团。
14那位清净眼的牟尼,那时也为我授记:
“于无量劫后,此人将成佛。”
15“于精勤修习之后……我们必当亲见此法。”
16听闻此言,我心中欣喜而又深深震动;
我决意修习更殊胜的行持,以圆满十波罗蜜。
17有城名月光城,有刹帝利王名亚萨瓦;
导师无比见之母,名为耶输陀罗。
18他住在家中,生活了一万年。
喜利、优婆喜利、瓦德,这三座是最殊胜的宫殿。
19有盛装女子二万三千人。
那位女子名为西利玛,其子名为优婆瓦那。
20见到四种预兆后,他便乘轿出家;
胜者精进修持,整整十个月。
21当被梵天劝请时,那无比见大牟尼……
这位大雄于善见园中,转起法轮。
22牛王与无等两位尊者,成为他的上首弟子。
无比见导师的侍者,名为瓦楼诺。
23善美与善意两位尊者,是他的上首女弟子;
彼世尊的菩提树,名为阿顺那树。
24增喜与增荣,是他上首的在家男供养者;
青莲与红莲,是他上首的在家女供养者。
25他身量五十八拉他那,这位大牟尼巍然特出。
他的光明流散而出,犹如百道光芒迸发升起。
26那时,他的寿命长达十万年。
他住世如此之久,度脱了众多众生。
27教法盛放,由那些如如不动的阿拉汉们所庄严。
离欲清净的人们,令胜者的教法闪耀光芒。
28那位声名无量的天人师,他的双弟子无可比拟;
这一切全都消失,诸行法不都是空的吗?
29无比见佛,这位胜者、天人师,在法喜园中入般涅槃;
就在那里,有这位胜者的塔,高二十五肘。
Sobhitassa aparena, sambuddho dvipaduttamo; Anomadassī amitayaso, tejassī duratikkamo. So chetvā bandhanaṃ sabbaṃ, viddhaṃsetvā tayo bhave; Anivattigamanaṃ maggaṃ, desesi devamānuse. Sāgarova asaṅkhobho, pabbatova durāsado; Ākāsova ananto so, sālarājāva phullito. Dassanenapi taṃ buddhaṃ, tositā honti pāṇino; Byāharantaṃ giraṃ sutvā, amataṃ pāpuṇanti te. Dhammābhisamayo tassa, iddho phīto tadā ahu; Koṭisatāni abhisamiṃsu, paṭhame dhammadesane. Tato paraṃ abhisamaye, vassante dhammavuṭṭhiyo; Asītikoṭiyobhisamiṃsu, dutiye dhammadesane. Tatoparañhi vassante, tappayante ca pāṇinaṃ; Aṭṭhasattatikoṭīnaṃ, tatiyābhisamayo ahu. Sannipātā tayo āsuṃ, tassāpi ca mahesino; Abhiññābalappattānaṃ, pupphitānaṃ vimuttiyā. Aṭṭhasatasahassānaṃ, sannipāto tadā ahu; Pahīnamadamohānaṃ, santacittāna tādinaṃ. Sattasatasahassānaṃ , dutiyo āsi samāgamo; Anaṅgaṇānaṃ virajānaṃ, upasantāna tādinaṃ. Channaṃ satasahassānaṃ, tatiyo āsi samāgamo; Abhiññābalappattānaṃ, nibbutānaṃ tapassinaṃ. Ahaṃ tena samayena, yakkho āsiṃ mahiddhiko; Nekānaṃ yakkhakoṭīnaṃ, vasavattimhi issaro. Tadāpi taṃ buddhavaraṃ, upagantvā mahesinaṃ; Annapānena tappesiṃ, sasaṅghaṃ lokanāyakaṃ. Sopi maṃ tadā byākāsi, visuddhanayano muni; ‘‘Aparimeyyito kappe, ayaṃ buddho bhavissati. ‘‘Padhānaṃ padahitvāna…pe… hessāma sammukhā imaṃ’’. Tassāpi vacanaṃ sutvā, haṭṭho saṃviggamānaso; Uttariṃ vatamadhiṭṭhāsiṃ, dasapāramipūriyā. Nagaraṃ candavatī nāma, yasavā nāma khattiyo; Mātā yasodharā nāma, anomadassissa satthuno. Dasavassasahassāni, agāraṃ ajjha so vasi; Sirī upasirī vaḍḍho, tayo pāsādamuttamā. Tevīsatisahassāni, nāriyo samalaṅkatā; Sirimā nāma sā nārī, upavāṇo nāma atrajo. Nimitte caturo disvā, sivikāyābhinikkhami; Anūnadasamāsāni, padhānaṃ padahī jino. Brahmunā yācito santo, anomadassī mahāmuni; Vatti cakkaṃ mahāvīro, uyyāne so sudassane . Nisabho ca anomo ca , ahesuṃ aggasāvakā; Varuṇo nāmupaṭṭhāko, anomadassissa satthuno. Sundarī ca sumanā ca, ahesuṃ aggasāvikā; Bodhi tassa bhagavato, ajjunoti pavuccati. Nandivaḍḍho sirivaḍḍho, ahesuṃ aggupaṭṭhakā; Uppalā ceva padumā ca, ahesuṃ aggupaṭṭhikā. Aṭṭhapaṇṇāsaratanaṃ , accuggato mahāmuni; Pabhā niddhāvatī tassa, sataraṃsīva uggato. Vassasatasahassāni, āyu vijjati tāvade; Tāvatā tiṭṭhamāno so, tāresi janataṃ bahuṃ. Supupphitaṃ pāvacanaṃ, arahantehi tādihi; Vītarāgehi vimalehi, sobhittha jinasāsanaṃ. So ca satthā amitayaso, yugāni tāni atuliyāni; Sabbaṃ tamantarahitaṃ, nanu rittā sabbasaṅkhārā. Anomadassī jino satthā, dhammārāmamhi nibbuto; Tatthevassa jinathūpo, ubbedho pañcavīsatīti.