25. 拘那含佛史
25. Koṇāgamanabuddhavaṃso
佛种姓 · 59 段
1拘留孙佛之后,有位正自觉者,乃两足中的无上者;
名为拘那含佛的胜者,世间最上,人中的雄牛。
2他圆满十种法后,便越过了那险难的旷野。
他涤除一切垢秽,证得无上正觉。
3当导师拘那含佛佛转动法轮之时,
有三千万亿获得了初次证悟。
4当他示现神通、降伏外道之时,
有二万亿人获得第二次证悟。
5随后,胜利者示现神变,前往天宫之城。
那位正自觉者便住在那里,坐在铺着黄褐色毛毯的石座上。
6这位牟尼于该处宣说七部论,度过了雨安居;
第三次法的现观,成就于一千亿众生。
7那位天中天也有过一次集会;
那是漏尽者、无垢者、心寂静者与如如不动者的集会。
8那时,有三万比丘的集会。
他们皆已渡过暴流,击碎死亡。
9那个时代,我是一位名为“山”的刹帝利;
我具足朋友与辅臣,拥有无量兵力与车乘。
10我亲见正自觉者,亲闻无上之法;
邀请胜者与僧团,随愿而行布施。
11细布、绢帛、丝绸与毛毯,
我也把金鞋悉数施予了导师的弟子们。
12那位佛陀坐在僧团中,也为我授记:
“于此贤劫中,此人将成为佛陀。”
13“将从可爱的迦毗罗卫城……我们必当面亲见这位佛陀。”
14闻其所说,我心愈生净信。
我立下更殊胜的誓愿,为圆满十种波罗蜜。
15为求一切知智,我于无上者前行布施。
我舍弃大王国,于胜者座下出家。
16有座都城名为索跋瓦提,国王是刹帝利,名叫索跋。
在那座城中,住着正自觉者的大家族。
17婆罗门亚尼亚达多,即是那位佛陀的父亲。
导师拘那含佛的生母,名叫郁多罗。
18他处于在家生活,历经三千年。
有三座无上宫殿:都西答、桑都西答、桑都塔。
19有一万六千名盛装严饰的女子。
有一位女子名为悦体,她的儿子名叫向导。
20见到四种兆相后,他乘着象车出离了。
最上士修持了六个月的苦行。
21梵天神恳请之后,拘那含佛——这位圣者、导师,
大雄无上士,于鹿野苑转起法轮
22比耶索和上胜,是上首弟子;
拘那含佛的侍者,名为安稳。
23海慧与上胜女,成为他的上首女弟子;
彼世尊的菩提树,名为优昙婆罗树。
24郁伽与苏摩提婆,是他最杰出的两位近事男;
西瓦拉与萨玛,是他最杰出的两位近事女。
25那位佛陀身高达三十肘,
犹如熔炉口炼就的纯金,他全身为光芒所庄严。
26那时,那位佛陀的寿命正是三万年。
他住世如此之久,度脱了众多众生。
27他高树法幢,以法衣为庄严;
结成法花团后,他与诸弟子同入寂灭;
28他的随众具大庄严,他是吉祥与法的光显者;
那一切全已消逝无余,不是吗?诸行的确是空寂的。
29拘那含正自觉者,于山林园中入灭;
舍利广布于诸方。
Kakusandhassa aparena, sambuddho dvipaduttamo; Koṇāgamano nāma jino, lokajeṭṭho narāsabho. Dasadhamme pūrayitvāna, kantāraṃ samatikkami; Pavāhiya malaṃ sabbaṃ, patto sambodhimuttamaṃ. Dhammacakkaṃ pavattente, koṇāgamananāyake; Tiṃsakoṭisahassānaṃ, paṭhamābhisamayo ahu. Pāṭihīraṃ karonte ca, paravādappamaddane; Vīsatikoṭisahassānaṃ, dutiyābhisamayo ahu. Tato vikubbanaṃ katvā, jino devapuraṃ gato; Vasate tattha sambuddho, silāya paṇḍukambale. Pakaraṇe satta desento, vassaṃ vasati so muni; Dasakoṭisahassānaṃ, tatiyābhisamayo ahu. Tassāpi devadevassa, eko āsi samāgamo; Khīṇāsavānaṃ vimalānaṃ, santacittāna tādinaṃ. Tiṃsabhikkhusahassānaṃ , tadā āsi samāgamo; Oghānamatikkantānaṃ, bhijjitānañca maccuyā. Ahaṃ tena samayena, pabbato nāma khattiyo; Mittāmaccehi sampanno, anantabalavāhano. Sambuddhadassanaṃ gantvā, sutvā dhammamanuttaraṃ; Nimantetvā sajinasaṅghaṃ, dānaṃ datvā yadicchakaṃ. Paṭṭuṇṇaṃ cīnapaṭṭañca, koseyyaṃ kambalampi ca; Sovaṇṇapādukañceva, adāsiṃ satthusāvake. Sopi maṃ buddho byākāsi, saṅghamajjhe nisīdiya; ‘‘Imamhi bhaddake kappe, ayaṃ buddho bhavissati. ‘‘Ahu kapilavhayā rammā…pe… hessāma sammukhā imaṃ’’. Tassāpi vacanaṃ sutvā, bhiyyo cittaṃ pasādayiṃ; Uttariṃ vatamadhiṭṭhāsiṃ, dasapāramipūriyā. Sabbaññutaṃ gavesanto, dānaṃ datvā naruttame; Ohāyāhaṃ mahārajjaṃ, pabbajiṃ jinasantike . Nagaraṃ sobhavatī nāma, sobho nāmāsi khattiyo; Vasate tattha nagare, sambuddhassa mahākulaṃ. Brāhmaṇo yaññadatto ca, āsi buddhassa so pitā; Uttarā nāma janikā, koṇāgamanassa satthuno. Tīṇi vassasahassāni, agāraṃ ajjha so vasi; Tusitasantusitasantuṭṭhā, tayo pāsādamuttamā. Anūnasoḷasasahassāni, nāriyo samalaṅkatā; Rucigattā nāma nārī, satthavāho nāma atrajo. Nimitte caturo disvā, hatthiyānena nikkhami; Chamāsaṃ padhānacāraṃ, acarī purisuttamo. Brahmunā yācito santo, koṇāgamananāyako; Vatti cakkaṃ mahāvīro, migadāye naruttamo. Bhiyyaso uttaro nāma, ahesuṃ aggasāvakā; Sotthijo nāmupaṭṭhāko, koṇāgamanassa satthuno. Samuddā uttarā ceva, ahesuṃ aggasāvikā; Bodhi tassa bhagavato, udumbaroti pavuccati. Uggo ca somadevo ca, ahesuṃ aggupaṭṭhakā; Sīvalā ceva sāmā ca, ahesuṃ aggupaṭṭhikā. Uccattanena so buddho, tiṃsahatthasamuggato; Ukkāmukhe yathā kambu, evaṃ raṃsīhi maṇḍito. Tiṃsavassasahassāni, āyu buddhassa tāvade; Tāvatā tiṭṭhamāno so, tāresi janataṃ bahuṃ. Dhammacetiṃ samussetvā, dhammadussavibhūsitaṃ; Dhammapupphaguḷaṃ katvā, nibbuto so sasāvako. Mahāvilāso tassa jano, siridhammappakāsano; Sabbaṃ tamantarahitaṃ, nanu rittā sabbasaṅkhārā. Koṇāgamano sambuddho, pabbatārāmamhi nibbuto; Dhātuvitthārikaṃ āsi, tesu tesu padesatoti.