1054“不应被众人簇拥而行;那会扰动心意,令定难以获得。
与形形色色的人交往是苦,于此看清,便不乐于随众。
1055“牟尼不应亲近俗家;这会使心散乱不悦,令定难成。
若人热衷贪着滋味,便会错失那带来安乐的真实利益。
1056“他们确切了知,俗家中的那些礼敬供养,实为泥沼。
恭敬是微细之刺,难以拔出,卑劣之人对它难舍难离。
1057“我从住所下来,进城托钵乞食。
遇一位麻风病人正在进食,我便恭敬地侍立在他面前。
1058“他用腐烂的手,把一团食物递给了我。
当他把那口食物放入钵中时,一根手指便断落下来。
1059“我靠着墙根,吃下那口食物。
无论是进食时,还是进食后,我心中都未曾生起一丝厌恶。
1060“乞食所得之团为食,发酵的牛尿为药;
树下之处为坐卧住所,粪扫之衣为衣裳;
何人成就此诸法,斯人四方皆自在;
1061有人攀登山岩时,即于其处受众苦。
而佛陀的法嗣大迦叶,正知具念,于此登临;
依凭神通力,大迦叶向上攀登。
1062“托钵乞食归来,迦叶登上巨岩;
无取着地修习禅那,恐惧与怖畏皆已断除。
1063“托钵乞食归来,迦叶登上巨岩;
无取着而修习禅那,在燃烧的世人中清凉寂灭。
1064“托钵乞食归来,迦叶登上巨岩;
无取着而修习禅那,所作已办,无诸漏。
1065“迦利利树花鬘遍覆,这方大地赏心悦目;
象鸣回荡,令人喜悦;这些山岩使我欢喜。
1066“蓝云般的色泽明净悦目,水清凉而澄澈清净;
因达果巴咖虫遍覆其上,那些岩山令我欢喜。
1067“如同蓝云之峰,又如殊妙重阁。
象鸣回荡,这些山岩令我心生欢喜。
1068“被雨水润泽的可意原野,仙人们所依止的山岳;
孔雀啼鸣回荡,这些山岩令我心生欢喜。
1069“对于乐于禅悦、精进具念的我而言,这便足够了;
我志求善利、心志决然之比丘,于我足矣;
1070我欣慕安适、心志决然之比丘,于我足矣。
于我,乐禅修、精勤坚住者,此即足矣。
1071“如亚麻花般湛蓝的云翳,覆蔽了苍穹;
种种鸟群充盈其间,那些山岩令我满怀欢喜。
1072“没有在家人的喧杂,常有群鹿来依止;
种种飞鸟群聚其间,那些山岩令我欢喜;
1073“溪水澄澈,岩地平阔,牛尾猴与鹿群徜徉其间;
那些被水苔覆盖的山岩,令我欢喜。
1074“即便五种乐器合奏的妙音,也不曾带来这般喜悦;
犹如心住一境、正观法者:
1075“不营众务,当远人群,勿勤奔走营求;
那热切耽著滋味的人,会错失能带来安乐的义利。
1076“不应造作繁多杂务,应避开不导向义利之事。
身劳体倦,苦者不得寂止;
1077徒以唇动诵持,尚不见自身。
僵着脖颈而行,心中想着:‘我最优秀。’
1078“愚人本身并不更胜一筹,却自以为能与优秀者比肩。
刚愎自傲之人,智者不加称叹;
1079凡自念“我胜”或“我不胜”者——
对于‘我是低劣的’、‘我与他们等同’这般比较,他毫不动摇。
1080“具足智慧、如如不动者,于戒行中善得安住。
无上心寂止,智者若赞叹;
1081若于同梵行者,不起恭敬心——
便远离正法,如天地之遥。
1082“而那些恒常善安住于惭与愧之人,
他们梵行已增长,后有已尽。
1083“浮躁轻率的比丘,披着粪扫衣;
犹如猴子披着狮子皮,这般穿着也不能使他庄严。
1084“他不掉举、不浮躁,明智而善护根门,
他身着粪扫衣,依然庄严,犹如山洞中的狮子。
1085“这众多天神,具足神通,有大威名;
一万位天神,皆属梵众天。
1086“向那法将、勇士,大禅修者、心意等持者,
合掌恭立,礼敬舍利弗。
1087“礼敬您,人中良骏!礼敬您,人中无上者!
我们确实不知,您依何而入定。
1088“诸佛自身的行境,实在奇妙而深广,
我们这些能射穿毫毛的人聚集于此,却全然不能明了。
1089“他,这位应受礼敬者,如此受到诸天神众的礼敬;
那时,摩诃劫宾那见到舍利弗,便现出微笑。
1090“遍诸佛土内,除大牟尼外,
于头陀功德中,我最为殊胜,无有与我相等者。
1091我已侍奉导师,已完成佛陀的教诫;
重担已卸,不再有后有。
1092“于衣、卧具、饮食,他皆不染着;
乔达摩无可称量,犹如无垢的莲花。
不为水所染,他倾向出离,已超脱三有。
1093“这位大牟尼,念住为颈,信为手;
慧为头,大智者,常行于寂灭。”
‘‘Na gaṇena purakkhato care, vimano hoti samādhi dullabho; Nānājanasaṅgaho dukho, iti disvāna gaṇaṃ na rocaye. ‘‘Na kulāni upabbaje muni, vimano hoti samādhi dullabho; So ussukko rasānugiddho, atthaṃ riñcati yo sukhāvaho. ‘‘Paṅkoti hi naṃ avedayuṃ, yāyaṃ vandanapūjanā kulesu; Sukhumaṃ salla durubbahaṃ, sakkāro kāpurisena dujjaho. ‘‘Senāsanamhā oruyha, nagaraṃ piṇḍāya pāvisiṃ; Bhuñjantaṃ purisaṃ kuṭṭhiṃ, sakkaccaṃ taṃ upaṭṭhahiṃ. ‘‘So me pakkena hatthena, ālopaṃ upanāmayi; Ālopaṃ pakkhipantassa, aṅguli cettha chijjatha. ‘‘Kuṭṭamūlañca nissāya, ālopaṃ taṃ abhuñjisaṃ; Bhuñjamāne vā bhutte vā, jegucchaṃ me na vijjati. ‘‘Uttiṭṭhapiṇḍo āhāro, pūtimuttañca osadhaṃ; Senāsanaṃ rukkhamūlaṃ, paṃsukūlañca cīvaraṃ; Yassete abhisambhutvā , sa ve cātuddiso naro. ‘‘Yattha eke vihaññanti, āruhantā siluccayaṃ; Tassa buddhassa dāyādo, sampajāno patissato; Iddhibalenupatthaddho , kassapo abhirūhati. ‘‘Piṇḍapātapaṭikkanto , selamāruyha kassapo; Jhāyati anupādāno, pahīnabhayabheravo. ‘‘Piṇḍapātapaṭikkanto, selamāruyha kassapo; Jhāyati anupādāno, ḍayhamānesu nibbuto. ‘‘Piṇḍapātapaṭikkanto, selamāruyha kassapo; Jhāyati anupādāno, katakicco anāsavo. ‘‘Karerimālāvitatā , bhūmibhāgā manoramā; Kuñjarābhirudā rammā, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Nīlabbhavaṇṇā rucirā, vārisītā sucindharā; Indagopakasañchannā, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Nīlabbhakūṭasadisā, kūṭāgāravarūpamā; Vāraṇābhirudā rammā, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Abhivuṭṭhā rammatalā, nagā isibhi sevitā; Abbhunnaditā sikhīhi, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Alaṃ jhāyitukāmassa, pahitattassa me sato; Alaṃ me atthakāmassa , pahitattassa bhikkhuno. ‘‘Alaṃ me phāsukāmassa, pahitattassa bhikkhuno; Alaṃ me yogakāmassa, pahitattassa tādino. ‘‘Umāpupphena samānā, gaganāvabbhachāditā; Nānādijagaṇākiṇṇā , te selā ramayanti maṃ. ‘‘Anākiṇṇā gahaṭṭhehi, migasaṅghanisevitā; Nānādijagaṇākiṇṇā, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Acchodikā puthusilā, gonaṅgulamigāyutā; Ambusevālasañchannā, te selā ramayanti maṃ. ‘‘Na pañcaṅgikena turiyena, rati me hoti tādisī; Yathā ekaggacittassa, sammā dhammaṃ vipassato. ‘‘Kammaṃ bahukaṃ na kāraye, parivajjeyya janaṃ na uyyame; Ussukko so rasānugiddho, atthaṃ riñcati yo sukhāvaho. ‘‘Kammaṃ bahukaṃ na kāraye, parivajjeyya anattaneyyametaṃ; Kicchati kāyo kilamati, dukkhito so samathaṃ na vindati. ‘‘Oṭṭhappahatamattena, attānampi na passati; Patthaddhagīvo carati, ahaṃ seyyoti maññati. ‘‘Aseyyo seyyasamānaṃ, bālo maññati attānaṃ; Na taṃ viññū pasaṃsanti, patthaddhamānasaṃ naraṃ. ‘‘Yo ca seyyohamasmīti, nāhaṃ seyyoti vā pana; Hīno taṃsadiso vāti, vidhāsu na vikampati. ‘‘Paññavantaṃ tathā tādiṃ, sīlesu susamāhitaṃ; Cetosamathamanuttaṃ, tañce viññū pasaṃsare. ‘‘Yassa sabrahmacārīsu, gāravo nūpalabbhati; Ārakā hoti saddhammā, nabhato puthavī yathā. ‘‘Yesañca hiri ottappaṃ, sadā sammā upaṭṭhitaṃ; Virūḷhabrahmacariyā te, tesaṃ khīṇā punabbhavā. ‘‘Uddhato capalo bhikkhu, paṃsukūlena pāruto; Kapīva sīhacammena, na so tenupasobhati. ‘‘Anuddhato acapalo, nipako saṃvutindriyo; Sobhati paṃsukūlena, sīhova girigabbhare. ‘‘Ete sambahulā devā, iddhimanto yasassino; Dasadevasahassāni, sabbe te brahmakāyikā. ‘‘Dhammasenāpatiṃ vīraṃ, mahājhāyiṃ samāhitaṃ; Sāriputtaṃ namassantā, tiṭṭhanti pañjalīkatā. ‘‘‘Namo te purisājañña, namo te purisuttama; Yassa te nābhijānāma, yampi nissāya jhāyati . ‘‘‘Accheraṃ vata buddhānaṃ, gambhīro gocaro sako; Ye mayaṃ nābhijānāma, vālavedhisamāgatā’. ‘‘Taṃ tathā devakāyehi, pūjitaṃ pūjanārahaṃ; Sāriputtaṃ tadā disvā, kappinassa sitaṃ ahu. ‘‘Yāvatā buddhakhettamhi, ṭhapayitvā mahāmuniṃ; Dhutaguṇe visiṭṭhohaṃ, sadiso me na vijjati. Pariciṇṇo mayā satthā, kataṃ buddhassa sāsanaṃ; Ohito garuko bhāro, natthi dāni punabbhavo. ‘‘Na cīvare na sayane, bhojane nupalimpati; Gotamo anappameyyo, muḷālapupphaṃ vimalaṃva; Ambunā nekkhammaninno, tibhavābhinissaṭo. ‘‘Satipaṭṭhānagīvo so, saddhāhattho mahāmuni; Paññāsīso mahāñāṇī, sadā carati nibbuto’’ti.