1. 弗沙长老偈
1. Phussattheragāthā
949见众多令人净信、修行成就、善自守护的长老,
般荼罗族的仙人,向名为弗沙者请问:
950“未来之世,彼等当有何欲、何愿、何行仪?
我今请问,愿尊为我说。”
951“般荼罗仙人,请听我言!
你当恭敬忆持,我将宣说未来。
952未来多有忿怒怀恨、覆藏顽固、谄诳之众;
亦多嫉妒、执持种种异见之流。
953“于甚深法,他们自以为了知,却只以岸边为行境。
他们对法轻率而不加敬重,彼此之间亦无恭敬。
954“在未来,世间将生起众多过患。
这善说的法,将被那些恶慧者所染污。
955纵无德行,于僧伽中亦放言无畏;
此辈终将得势,喧哗多舌而寡闻。
956“纵有德者于僧团中,依实而说,
他们将会软弱、有惭耻、无所求。
957白银黄金与田宅,牛羊奴婢兼诸属;
愚痴之人未来世,皆当欣然而受用。
958“那些愚人,好寻他人过失,于自戒不安住、无有定力。
他们骄慢自负,四方游走,乐于诤斗,如野兽一般。
959“他们还会变得心浮气躁,披上蓝色僧袍;
他们狡诈而顽固,巧言谄媚,傲慢虚矫;游行世间时,俨然一副圣者的模样。
960“头发涂油,轻浮不定,眼睛涂着眼膏;
她们将行走于大街上,身披象牙色的衣袍;
961深染黄衣,解脱圣者所不厌,乃阿拉汉之幢;
耽恋白衣之徒,则厌憎此袈裟。
962贪求利养懈怠者,精进羸弱无勤力;
厌患林野难安住,彼等栖止村落边。
963“那些将会得到利养的人,常乐着邪命。
无自制的人将追随效仿,亲近他们。
964“那些得不到利养的人,将不被尊敬。
那时,即便是极为和蔼可亲的智者,人们也不会去亲近他们。
965“他们诋毁自己那面染着蛮族赤色的旗帜;
有些人则会持举外道的洁白旗帜。
966“那时,他们对袈裟便无恭敬心;
诸比丘对袈裟,也将无所省思。
967为苦所胜、中箭受苦的龙象,
其省察极为可怖,不可思议。
968“那时,六牙象望见那深红色的阿拉汉旗帜;
这大象当即说出了与义利相应的偈颂。”
969“未离垢秽者,若披此袈裟衣;
远离调伏与真实,便不配此袈裟。
970“已吐尽垢秽者,于戒行上稳固安住;
具足调伏与真实者,才真正配得上袈裟。
971“戒行败坏、愚痴放纵,公然随心所欲,
内心散乱、懈怠不勤,则不配披此袈裟。
972“具足戒、离欲、心意安止者,
内心清净,方堪着袈裟。
973“掉举、骄慢而愚痴者,全无戒德,
只配着白衣,袈裟又有何用?
974“比丘与比丘尼,心怀邪恶,不恭敬;
在未来世,将惩治那些心怀慈爱的如如不动者。
975“即便愚人被上座比丘教导如何着衣,
那些劣慧者也不会听从,他们公然任性,为所欲为。
976“那些愚人虽受此般教诫,彼此却毫无敬意;
他们不肯听从亲教师,如同桀骜不驯的马不理会御者。
977未来之世,比丘与比丘尼之修行,
末后时临,将成如是。
978“在这尚未到来的大怖畏来临之前,
你们当易受教导,言语温和,彼此尊重。
979慈悲之心悲悯意,当具足已,于诸戒中善自防护;
当发精进心志坚定,恒常勇猛坚固勤行。
980“见放逸为怖畏,不放逸为安稳;
你们应修习八支圣道,体证不死之境。”
Pāsādike bahū disvā, bhāvitatte susaṃvute; Isi paṇḍarasagotto , apucchi phussasavhayaṃ. ‘‘Kiṃchandā kimadhippāyā, kimākappā bhavissare; Anāgatamhi kālamhi, taṃ me akkhāhi pucchito’’. ‘‘Suṇohi vacanaṃ mayhaṃ, isipaṇḍarasavhaya; Sakkaccaṃ upadhārehi, ācikkhissāmyanāgataṃ. ‘‘Kodhanā upanāhī ca, makkhī thambhī saṭhā bahū; Ussukī nānāvādā ca, bhavissanti anāgate. ‘‘Aññātamānino dhamme, gambhīre tīragocarā; Lahukā agaru dhamme, aññamaññamagāravā. ‘‘Bahū ādīnavā loke, uppajjissantyanāgate; Sudesitaṃ imaṃ dhammaṃ, kilesessanti dummatī. ‘‘Guṇahīnāpi saṅghamhi, voharantā visāradā; Balavanto bhavissanti, mukharā assutāvino. ‘‘Guṇavantopi saṅghamhi, voharantā yathātthato; Dubbalā te bhavissanti, hirīmanā anatthikā. ‘‘Rajataṃ jātarūpañca, khettaṃ vatthumajeḷakaṃ; Dāsidāsañca dummedhā, sādiyissantyanāgate. ‘‘Ujjhānasaññino bālā, sīlesu asamāhitā; Unnaḷā vicarissanti, kalahābhiratā magā. ‘‘Uddhatā ca bhavissanti, nīlacīvarapārutā; Kuhā thaddhā lapā siṅgī, carissantyariyā viya. ‘‘Telasaṇṭhehi kesehi, capalā añjanakkhikā; Rathiyāya gamissanti, dantavaṇṇikapārutā. ‘‘Ajegucchaṃ vimuttehi, surattaṃ arahaddhajaṃ; Jigucchissanti kāsāvaṃ, odātesu samucchitā . ‘‘Lābhakāmā bhavissanti, kusītā hīnavīriyā; Kicchantā vanapatthāni, gāmantesu vasissare. ‘‘Ye ye lābhaṃ labhissanti, micchājīvaratā sadā; Te teva anusikkhantā, bhajissanti asaṃyatā. ‘‘Ye ye alābhino lābhaṃ, na te pujjā bhavissare; Supesalepi te dhīre, sevissanti na te tadā. ‘‘Milakkhurajanaṃ rattaṃ , garahantā sakaṃ dhajaṃ; Titthiyānaṃ dhajaṃ keci, dhārissantyavadātakaṃ. ‘‘Agāravo ca kāsāve, tadā tesaṃ bhavissati; Paṭisaṅkhā ca kāsāve, bhikkhūnaṃ na bhavissati. ‘‘Abhibhūtassa dukkhena, sallaviddhassa ruppato; Paṭisaṅkhā mahāghorā, nāgassāsi acintiyā. ‘‘Chaddanto hi tadā disvā, surattaṃ arahaddhajaṃ; Tāvadeva bhaṇī gāthā, gajo atthopasaṃhitā’’. ‘‘Anikkasāvo kāsāvaṃ, yo vatthaṃ paridhassati ; Apeto damasaccena, na so kāsāvamarahati. ‘‘Yo ca vantakāsāvassa, sīlesu susamāhito; Upeto damasaccena, sa ve kāsāvamarahati. ‘‘Vipannasīlo dummedho, pākaṭo kāmakāriyo; Vibbhantacitto nissukko, na so kāsāvamarahati. ‘‘Yo ca sīlena sampanno, vītarāgo samāhito; Odātamanasaṅkappo, sa ve kāsāvamarahati. ‘‘Uddhato unnaḷo bālo, sīlaṃ yassa na vijjati; Odātakaṃ arahati, kāsāvaṃ kiṃ karissati. ‘‘Bhikkhū ca bhikkhuniyo ca, duṭṭhacittā anādarā; Tādīnaṃ mettacittānaṃ, niggaṇhissantyanāgate. ‘‘Sikkhāpentāpi therehi, bālā cīvaradhāraṇaṃ; Na suṇissanti dummedhā, pākaṭā kāmakāriyā. ‘‘Te tathā sikkhitā bālā, aññamaññaṃ agāravā; Nādiyissantupajjhāye, khaḷuṅko viya sārathiṃ. ‘‘Evaṃ anāgataddhānaṃ, paṭipatti bhavissati; Bhikkhūnaṃ bhikkhunīnañca, patte kālamhi pacchime. ‘‘Purā āgacchate etaṃ, anāgataṃ mahabbhayaṃ; Subbacā hotha sakhilā, aññamaññaṃ sagāravā. ‘‘Mettacittā kāruṇikā, hotha sīlesu saṃvutā; Āraddhavīriyā pahitattā, niccaṃ daḷhaparakkamā. ‘‘Pamādaṃ bhayato disvā, appamādañca khemato; Bhāvethaṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, phusantā amataṃ pada’’nti.
……弗沙长老……
… Phusso thero….
2. 舍利弗长老偈
2. Sāriputtattheragāthā
981“随其行仪而具念,克制思惟而修禅,精勤不放逸;
他内心喜乐、安稳宁静,独处、知足——这样的人,人们称他为比丘。
982“无论进食新鲜食物或干粮,都不应让自己过分饱足;
食未盈腹,节制饮食,具足正念,比丘当如此游方。
983“尚差四五口未食,便可饮水;
这足以让精勤的比丘安稳安住。
984“那件如法的衣若堪遮身,便是为此目的而有。
这足以让精勤的比丘安稳安住。
985“跏趺而坐时,雨水淋不到双膝;
对于精勤努力的比丘,这已足够令他安稳住了。
986“他见乐为苦,见苦为毒箭;
于苦乐两者之间,他无所住著——世间有什么能将他动摇?
987愿我终不与恶欲者、懈怠者、精进下劣者、少闻不敬者有何交涉;
世间遇此辈,更复何有。
988“多闻智慧者,于戒善安住;
致力修习心之寂止者,愿将其奉戴于头顶。
989“那个沉溺于戏论、以戏论为乐的愚人,
他未证得涅槃,那无上的离轭安稳。
990“而那位舍弃了戏论、乐于无戏论之道的人,
他证得涅槃,获致无上安稳,远离一切系缚。
991“无论在村落还是山林,无论在洼地还是高地,
阿拉汉所住之处,皆是怡悦之地。
992“山林确实悦意,世人却不乐于其中;
离贪者将乐于其间,他们不是追求欲乐之人。
993“若你见到能洞见你过失的人,当视彼如指示宝藏者;
应当亲近那样的人——他善于呵责,智慧明达;
亲近如是之人,只会更趋善妙,不会堕于下劣。
994“应当教导,应当教诫,并制止其行恶。
他为善人所喜爱,为不善人所不喜。
995“世尊、佛陀、具眼者,正为他人开示法;
当法被宣说时,我倾耳聆听,为求法义。
我的这一次听闻并未空过:我已解脱,毫无烦恼。
996“既不是为了知过去生,也不是为了得天眼;
不是为了神通、知心了知,也不是为知众生死生;
我并非为了清净天耳界,而持有任何誓愿。
997“依止树下,剃除须发,身披桑喀帝衣,
那位智慧最上的长老——优波帝须,正安住于禅那。
998“证入无寻定的正自觉者的弟子;
于那一刻便即具足圣默然。
999“犹如岩石山,不动摇,安立稳固,
同样,由于愚痴灭尽,比丘犹如山岳,毫不动摇。
1000“对于那无有瑕疵、恒常寻求清净的人,
发尖许的恶,亦显得如乌云一般。
1001我不欣喜死亡,亦不欣喜生命;
我当放下此身,正知、正念。
1002“我不贪著死亡,亦不贪著生命。
我静候时刻,犹如等候工钱的仆人。
1003“无论是先前还是往后,这无非是死亡,并非不死。
你们当修行,莫自毁灭,切莫错过时机。
1004“犹如一座边城,内外皆严密守护,
你们应当如此守护自身,切莫让刹那空过。
错过时机的人确实会忧愁,他们已落入地狱之中。
1005“寂静止息,言辞审慎,不骄不躁;
他抖落诸恶法,如风吹落树叶。
1006“他寂静、止息,言辞审慎,不轻躁;
恶法于他日渐稀少,犹如风吹落树叶。
1007“他寂静、无有苦恼,清净明澈,无有浊染;
具足善戒与智慧的人,将是苦的终结者。
1008无论在家与出家,莫对某些人轻信;
昔为善者或成恶,昔为恶者复为善。
1009“比丘的欲贪、嗔恚、昏沉与睡眠,
掉举与疑,这五种即是心的污垢。
1010受人恭敬时,或遭不恭敬,于此二者中,
其定皆不动摇——彼安住不放逸者。
1011彼恒修禅定、以微细正见而观照,
乐执取灭尽者,世称之为善士。
1012“大海、大地、山岳与风,
皆不足以譬喻导师那殊胜的解脱。
1013“随转法轮的长老,具大智慧,心住于定。
如地,如水,如火,不染着,不嗔怒。
1014“已证得智慧波罗蜜,具大觉、大慧;
内明而外显愚钝,恒游行于寂灭之中。
1015导师已为我所承事……牵引诸有之索已连根拔除。
1016“你们当以不放逸而成就,此即我之教诫。
如今我将般涅槃,我已从一切处解脱。”
‘‘Yathācārī yathāsato satīmā, yatasaṅkappajjhāyi appamatto; Ajjhattarato samāhitatto, eko santusito tamāhu bhikkhuṃ. ‘‘Allaṃ sukkhaṃ vā bhuñjanto, na bāḷhaṃ suhito siyā; Ūnūdaro mitāhāro, sato bhikkhu paribbaje. ‘‘Cattāro pañca ālope, abhutvā udakaṃ pive; Alaṃ phāsuvihārāya, pahitattassa bhikkhuno. ‘‘Kappiyaṃ taṃ ce chādeti, cīvaraṃ idamatthikaṃ ; Alaṃ phāsuvihārāya, pahitattassa bhikkhuno. ‘‘Pallaṅkena nisinnassa, jaṇṇuke nābhivassati; Alaṃ phāsuvihārāya, pahitattassa bhikkhuno. ‘‘Yo sukhaṃ dukkhato adda, dukkhamaddakkhi sallato; Ubhayantarena nāhosi, kena lokasmi kiṃ siyā. ‘‘Mā me kadāci pāpiccho, kusīto hīnavīriyo; Appassuto anādaro, kena lokasmi kiṃ siyā. ‘‘Bahussuto ca medhāvī, sīlesu susamāhito; Cetosamathamanuyutto, api muddhani tiṭṭhatu. ‘‘Yo papañcamanuyutto, papañcābhirato mago; Virādhayī so nibbānaṃ, yogakkhemaṃ anuttaraṃ. ‘‘Yo ca papañcaṃ hitvāna, nippapañcapathe rato; Ārādhayī so nibbānaṃ, yogakkhemaṃ anuttaraṃ. ‘‘Gāme vā yadi vāraññe, ninne vā yadi vā thale; Yattha arahanto viharanti, taṃ bhūmirāmaṇeyyakaṃ. ‘‘Ramaṇīyāni araññāni, yattha na ramatī jano; Vītarāgā ramissanti, na te kāmagavesino. ‘‘Nidhīnaṃva pavattāraṃ, yaṃ passe vajjadassinaṃ; Niggayhavādiṃ medhāviṃ, tādisaṃ paṇḍitaṃ bhaje; Tādisaṃ bhajamānassa, seyyo hoti na pāpiyo. ‘‘Ovadeyyānusāseyya, asabbhā ca nivāraye; Satañhi so piyo hoti, asataṃ hoti appiyo. ‘‘Aññassa bhagavā buddho, dhammaṃ desesi cakkhumā; Dhamme desiyamānamhi, sotamodhesimatthiko; Taṃ me amoghaṃ savanaṃ, vimuttomhi anāsavo. ‘‘Neva pubbenivāsāya, napi dibbassa cakkhuno; Cetopariyāya iddhiyā, cutiyā upapattiyā; Sotadhātuvisuddhiyā, paṇidhī me na vijjati . ‘‘Rukkhamūlaṃva nissāya, muṇḍo saṅghāṭipāruto; Paññāya uttamo thero, upatissova jhāyati. ‘‘Avitakkaṃ samāpanno, sammāsambuddhasāvako; Ariyena tuṇhībhāvena, upeto hoti tāvade. ‘‘Yathāpi pabbato selo, acalo suppatiṭṭhito; Evaṃ mohakkhayā bhikkhu, pabbatova na vedhati. ‘‘Anaṅgaṇassa posassa, niccaṃ sucigavesino; Vālaggamattaṃ pāpassa, abbhamattaṃva khāyati. Nābhinandāmi maraṇaṃ‚ nābhinandāmi jīvitaṃ; Nikkhipissaṃ imaṃ kāyaṃ, sampajāno patissato. ‘‘Nābhinandāmi maraṇaṃ, nābhinandāmi jīvitaṃ; Kālañca paṭikaṅkhāmi, nibbisaṃ bhatako yathā. ‘‘Ubhayena midaṃ maraṇameva, nāmaraṇaṃ pacchā vā pure vā; Paṭipajjatha mā vinassatha, khaṇo vo mā upaccagā. ‘‘Nagaraṃ yathā paccantaṃ, guttaṃ santarabāhiraṃ; Evaṃ gopetha attānaṃ, khaṇo vo mā upaccagā; Khaṇātītā hi socanti, nirayamhi samappitā. ‘‘Upasanto uparato, mantabhāṇī anuddhato; Dhunāti pāpake dhamme, dumapattaṃva māluto. ‘‘Upasanto uparato, mantabhāṇī anuddhato; Appāsi pāpake dhamme, dumapattaṃva māluto. ‘‘Upasanto anāyāso, vippasanno anāvilo; Kalyāṇasīlo medhāvī, dukkhassantakaro siyā. ‘‘Na vissase ekatiyesu evaṃ, agārisu pabbajitesu cāpi; Sādhūpi hutvā na asādhu honti, asādhu hutvā puna sādhu honti. ‘‘Kāmacchando ca byāpādo, thinamiddhañca bhikkhuno; Uddhaccaṃ vicikicchā ca, pañcete cittakelisā. ‘‘Yassa sakkariyamānassa, asakkārena cūbhayaṃ; Samādhi na vikampati, appamādavihārino. ‘‘Taṃ jhāyinaṃ sātatikaṃ, sukhumadiṭṭhivipassakaṃ; Upādānakkhayārāmaṃ, āhu sappuriso iti. ‘‘Mahāsamuddo pathavī, pabbato anilopi ca; Upamāya na yujjanti, satthu varavimuttiyā. ‘‘Cakkānuvattako thero, mahāñāṇī samāhito; Pathavāpaggisamāno, na rajjati na dussati. ‘‘Paññāpāramitaṃ patto, mahābuddhi mahāmati; Ajaḷo jaḷasamāno, sadā carati nibbuto. ‘‘Pariciṇṇo mayā satthā…pe… bhavanetti samūhatā. ‘‘Sampādethappamādena , esā me anusāsanī; Handāhaṃ parinibbissaṃ, vippamuttomhi sabbadhī’’ti.
……舍利弗长老……
… Sāriputto thero….
3. 阿难长老偈
3. Ānandattheragāthā
1017“智者不应与搬弄是非者、暴躁易怒者、吝啬小气者、乐见衰败者建立亲密关系。
“智者不应与恶人、卑劣之辈结交,那样的交往是恶的。”
1018“智者应亲近那些有信、品行端正、具足智慧、博学多闻的人,并与他们建立亲密的交往。
智者应结交善士,与善士的交往是吉祥的。
1019“看看这彩绘的傀儡,这疮痍所成之身,疾患所聚,痴迷所恋,其中毫无坚固恒常之处。”
1020“看看这彩绘的傀儡,佩着珠宝与耳环;它只是骨架上包着皮,靠着衣饰而显得漂亮。”
1021“涂红的双足与粉饰的面容,或许足以迷住愚者,却不能迷惑那寻求彼岸之人。
1022“将头发编成八条辫子、涂上眼影,或许足以迷惑愚人,却不能迷惑那寻求彼岸之人。
1023“一副朽坏之身,装饰得如同新绘的妆奁,或许足以迷惑愚人,却不能迷惑那寻求彼岸之人。
1024“他博学多闻,言辞明妙,是佛陀的侍者。
重担已卸,无缚无著,乔达摩安然而卧。
1025“漏尽无缚,超越执着,善入寂灭;
他持此最后之身,已渡生死彼岸。
1026佛陀日种之诸法,悉安立于彼。
正是这导向涅槃的道,乔达摩便安住于此。
1027“我从佛陀处领受了八万二千法,又从比丘们处领受了两千法,
八万四千法,即是我所弘传。
1028“一个人没什么学问,就会像公牛一样衰老。
他的血肉在增长,智慧却不增长。
1029“多闻者若因多闻而轻视少闻者,
在我看来,正如盲人执灯。
1030“应亲近多闻者,不令所学荒废。
那是梵行的根本,因此应成为持法者。
1031“了知前后次第,通达义理,且精通言辞文句者。
他善巧受持,并仔细审察其义理。
1032“以安忍而生起意乐,付出努力后,再衡量此法;
在恰当的时机,他精进努力,内心高度安定。
1033“多闻持法、智慧具足的佛弟子。
欲通达法义者,应亲近如是之人。
1034“多闻持法者,是大仙的库藏守护者。
他是全世间的眼目,应受供养,博学多闻。
1035“以法为乐,乐于法,反复思惟法;
比丘随念于法,终不于正法退失;
1036贪惜其身、以此为重者,寿命衰损而不奋起。
贪著身体乐者,何来沙门的安乐?
1037“一切方位于我都不显现,诸法亦不现前。
当善友已离去时,一切便如同沉入黑暗。
1038“昔日的同伴皆已告别,从前的导师也已辞世;
没有任何朋友,能够比得上安住于身的正念。
1039“旧日的人们都已逝去,我与新来的人并不相合;
今日我独自禅修,犹如避雨中栖巢的鸟儿。
1040“前来相见的人众多,来自各个不同的国土;
不要阻拦听众,让他们来见我。
1041“众多来自不同国度的人,为求一见而来。
导师给予他们机会,具眼者不加阻拦。
1042“在我身为有学的这二十五年间,
欲想从未生起——但观此法的善妙!
1043我身为有学、正念而住的二十五年间,
嗔想未曾生起,请看,这法何其善妙!
1044“二十五年间,我侍奉世尊;
以慈爱的身行,如影随形,从不曾离开。
1045“二十五年间,我侍奉世尊;
以慈爱的言语,如影随形,未曾离去。
1046“二十五年间,我侍奉世尊;
以慈心所行的意业,如影随形,从未远离。
1047“佛陀经行时,我便随行于后,一同经行。
当他宣说法时,我心中生起了智。
1048“我是尚有应作之事的有学,心意尚未圆满;
而那位悲悯我们的导师,却已般涅槃。
1049“那时,令人恐惧;那时,令人毛发倒竖;
具足一切殊胜相的正自觉者,已般涅槃。
1050“多闻持法者,是大仙的库藏守护者。
世间之眼,阿难已般涅槃。
1051“多闻持法者,是大仙的库藏守护者。
举世众生的眼目,于黑暗中灭除暗冥;
1052彼仙人具慧、具念,亦具坚定之志。
正法的持守者——长老阿难,乃是宝库。
1053“我已尽心事奉导师,圆满了佛陀的教法;
沉重的负担已卸下,如今不再有后有。”
‘‘Pisuṇena ca kodhanena ca, maccharinā ca vibhūtanandinā; Sakhitaṃ na kareyya paṇḍito, pāpo kāpurisena saṅgamo. ‘‘Saddhena ca pesalena ca, paññavatā bahussutena ca; Sakhitaṃ kareyya paṇḍito, bhaddo sappurisena saṅgamo. ‘‘Passa cittakataṃ bimbaṃ…pe… yassa natthi dhuvaṃ ṭhiti. ‘‘Passa cittakataṃ bimbaṃ…pe… vatthehi sobhati. ‘‘Alattakakatā …pe… no ca pāragavesino. ‘‘Aṭṭhapadakatā…pe… no ca pāragavesino. ‘‘Añjanīva navā…pe… no ca pāragavesino. ‘‘Bahussuto cittakathī, buddhassa paricārako; Pannabhāro visaññutto, seyyaṃ kappeti gotamo. ‘‘Khīṇāsavo visaññutto, saṅgātīto sunibbuto; Dhāreti antimaṃ dehaṃ, jātimaraṇapāragū. ‘‘Yasmiṃ patiṭṭhitā dhammā, buddhassādiccabandhuno; Nibbānagamane magge, soyaṃ tiṭṭhati gotamo. ‘‘Dvāsīti buddhato gaṇhiṃ, dve sahassāni bhikkhuto; Caturāsītisahassāni, ye me dhammā pavattino. ‘‘Appassutāyaṃ puriso, balibaddova jīrati; Maṃsāni tassa vaḍḍhanti, paññā tassa na vaḍḍhati. ‘‘Bahussuto appassutaṃ, yo sutenātimaññati; Andho padīpadhārova, tatheva paṭibhāti maṃ. ‘‘Bahussutaṃ upāseyya, sutañca na vināsaye; Taṃ mūlaṃ brahmacariyassa, tasmā dhammadharo siyā. ‘‘Pubbāparaññū atthaññū, niruttipadakovido; Suggahītañca gaṇhāti, atthañcopaparikkhati. ‘‘Khantyā chandikato hoti, ussahitvā tuleti taṃ; Samaye so padahati, ajjhattaṃ susamāhito. ‘‘Bahussutaṃ dhammadharaṃ, sappaññaṃ buddhasāvakaṃ; Dhammaviññāṇamākaṅkhaṃ, taṃ bhajetha tathāvidhaṃ. ‘‘Bahussuto dhammadharo, kosārakkho mahesino; Cakkhu sabbassa lokassa, pūjanīyo bahussuto. ‘‘Dhammārāmo dhammarato, dhammaṃ anuvicintayaṃ; Dhammaṃ anussaraṃ bhikkhu, saddhammā na parihāyati. ‘‘Kāyamaccheragaruno , hiyyamāne anuṭṭhahe; Sarīrasukhagiddhassa, kuto samaṇaphāsutā. ‘‘Na pakkhanti disā sabbā, dhammā na paṭibhanti maṃ; Gate kalyāṇamittamhi, andhakāraṃva khāyati. ‘‘Abbhatītasahāyassa, atītagatasatthuno; Natthi etādisaṃ mittaṃ, yathā kāyagatā sati. ‘‘Ye purāṇā atītā te, navehi na sameti me; Svajja ekova jhāyāmi, vassupetova pakkhimā. ‘‘Dassanāya abhikkante, nānāverajjake bahū; Mā vārayittha sotāro, passantu samayo mamaṃ. ‘‘Dassanāya abhikkante, nānāverajjake puthu; Karoti satthā okāsaṃ, na nivāreti cakkhumā. ‘‘Paṇṇavīsativassāni, sekhabhūtassa me sato; Na kāmasaññā uppajji, passa dhammasudhammataṃ. ‘‘Paṇṇavīsativassāni, sekhabhūtassa me sato; Na dosasaññā uppajji, passa dhammasudhammataṃ. ‘‘Paṇṇavīsativassāni, bhagavantaṃ upaṭṭhahiṃ; Mettena kāyakammena, chāyāva anapāyinī . ‘‘Paṇṇavīsativassāni, bhagavantaṃ upaṭṭhahiṃ; Mettena vacīkammena, chāyāva anapāyinī. ‘‘Paṇṇavīsativassāni, bhagavantaṃ upaṭṭhahiṃ; Mettena manokammena, chāyāva anapāyinī. ‘‘Buddhassa caṅkamantassa, piṭṭhito anucaṅkamiṃ; Dhamme desiyamānamhi, ñāṇaṃ me udapajjatha. ‘‘Ahaṃ sakaraṇīyomhi, sekho appattamānaso; Satthu ca parinibbānaṃ, yo amhaṃ anukampako. ‘‘Tadāsi yaṃ bhiṃsanakaṃ, tadāsi lomahaṃsanaṃ; Sabbākāravarūpete, sambuddhe parinibbute. ‘‘Bahussuto dhammadharo, kosārakkho mahesino; Cakkhu sabbassa lokassa, ānando parinibbuto. ‘‘Bahussuto dhammadharo, kosārakkho mahesino; Cakkhu sabbassa lokassa, andhakāre tamonudo. ‘‘Gatimanto satimanto, dhitimanto ca yo isi; Saddhammadhārako thero, ānando ratanākaro. ‘‘Pariciṇṇo mayā satthā, kataṃ buddhassa sāsanaṃ; Ohito garuko bhāro, natthi dāni punabbhavo’’ti.
……阿难长老……
… Ānando thero….
弗沙、优波帝须、阿难,这三位于此被称叹。
此处所集偈颂,总计一百零五首有余。
Phussopatisso ānando, tayotime pakittitā; Gāthāyo tattha saṅkhātā, sataṃ pañca ca uttarīti;