235如今你犹如枯叶,阎魔使者已立于你面前;
你正站在启程的路口,却没有备妥旅途的资粮。
236所以,为自己建造岛屿吧,速疾精进,成为智者!
你已净除垢秽,无有瑕秽,将升入天界的圣者境地。
237你如今已至衰老,正走向死神的面前。
途中你没有歇脚之处,也没有行路的资粮。
238汝当自为洲屿,速疾精勤,当作智者;
垢秽已除,无有瑕秽,不复更受生老。
239智者循序渐进,于每一刹那,一点一滴。
犹如银匠精炼银子,应当除去自己的垢秽。
240如铁自身所生之锈,生起之后,反而啃噬那铁本身;
如是,过度放逸而行者,自己的诸业将他引入恶趣。
241不诵习是咒文之垢,不奋勉是家室之垢。
懈怠是容貌的污垢,放逸是守护者的污垢。
242恶行是女人之垢,悭吝是施者之垢;
罪恶之法实为垢秽,于此世间及他世间亦然。
243然而,较之这些垢秽,更为垢秽的是无明,无明乃是至上的垢秽。
诸比丘,舍弃此垢秽,你们便能成为无垢者。
244无惭如乌勇,侵害冒进者;
狂妄染污人,其生实易过。
245有惭而恒求清净,不懈逸、不狂妄、活命清净、具足明见者,
其生实难。
246凡是杀害生命,又说妄语之人,
在世间不与而取,又亲近他人配偶,
247何人耽饮谷酒与果酒,
于此世间即自掘其根。
248人啊,你应当知道:这些恶人不知节制;
切莫让贪欲与非法,长久地折磨你。
249人们确实是依着信心、依着净信而行布施。
若有人见他人得到饮食,心生嫉妒与不满,
彼于昼夜,不证禅定;
250此若已断,根拔尽除。
他确实无论白天或夜晚,都能证得定。
251没有像贪欲般的火,没有像嗔恨般的执着。
没有罗网比得上愚痴,没有河流比得上渴爱。
252他人之过显而易见,己之过则难以看清。
他像簸扬谷糠一般,披露他人的过失;
自己的过失却一味掩盖,犹如狡猾的赌徒掩盖败局。
253专看他人过失,常怀抱怨之人;
他的诸漏便不断增长,他离漏尽还很遥远。
254犹如空中没有足迹,外部没有沙门。
众生耽著戏论,如来远离戏论。
255犹如虚空无足迹,外道之中无沙门;
诸行无常非永恒,诸佛无有动摇。
Paṇḍupalāsova dānisi, yamapurisāpi ca te upaṭṭhitā; Uyyogamukhe ca tiṭṭhasi, pātheyyampi ca te na vijjati. So karohi dīpamattano, khippaṃ vāyama paṇḍito bhava; Niddhantamalo anaṅgaṇo, dibbaṃ ariyabhūmiṃ upehisi . Upanītavayo ca dānisi, sampayātosi yamassa santike; Vāso te natthi antarā, pātheyyampi ca te na vijjati. So karohi dīpamattano, khippaṃ vāyama paṇḍito bhava; Niddhantamalo anaṅgaṇo, na punaṃ jātijaraṃ upehisi. Anupubbena medhāvī, thokaṃ thokaṃ khaṇe khaṇe; Kammāro rajatasseva, niddhame malamattano. Ayasāva malaṃ samuṭṭhitaṃ , tatuṭṭhāya tameva khādati; Evaṃ atidhonacārinaṃ, sāni kammāni nayanti duggatiṃ. Asajjhāyamalā mantā, anuṭṭhānamalā gharā; Malaṃ vaṇṇassa kosajjaṃ, pamādo rakkhato malaṃ. Malitthiyā duccaritaṃ, maccheraṃ dadato malaṃ; Malā ve pāpakā dhammā, asmiṃ loke paramhi ca. Tato malā malataraṃ, avijjā paramaṃ malaṃ; Etaṃ malaṃ pahantvāna, nimmalā hotha bhikkhavo. Sujīvaṃ ahirikena, kākasūrena dhaṃsinā; Pakkhandinā pagabbhena, saṃkiliṭṭhena jīvitaṃ. Hirīmatā ca dujjīvaṃ, niccaṃ sucigavesinā; Alīnenāppagabbhena, suddhājīvena passatā. Yo pāṇamatipāteti, musāvādañca bhāsati; Loke adinnamādiyati, paradārañca gacchati. Surāmerayapānañca, yo naro anuyuñjati; Idhevameso lokasmiṃ, mūlaṃ khaṇati attano. Evaṃ bho purisa jānāhi, pāpadhammā asaññatā; Mā taṃ lobho adhammo ca, ciraṃ dukkhāya randhayuṃ. Dadāti ve yathāsaddhaṃ, yathāpasādanaṃ jano; Tattha yo maṅku bhavati , paresaṃ pānabhojane; Na so divā vā rattiṃ vā, samādhimadhigacchati. Yassa cetaṃ samucchinnaṃ, mūlaghaccaṃ samūhataṃ; Sa ve divā vā rattiṃ vā, samādhimadhigacchati. Natthi rāgasamo aggi, natthi dosasamo gaho; Natthi mohasamaṃ jālaṃ, natthi taṇhāsamā nadī. Sudassaṃ vajjamaññesaṃ, attano pana duddasaṃ; Paresaṃ hi so vajjāni, opunāti yathā bhusaṃ; Attano pana chādeti, kaliṃva kitavā saṭho. Paravajjānupassissa , niccaṃ ujjhānasaññino; Āsavā tassa vaḍḍhanti, ārā so āsavakkhayā. Ākāseva padaṃ natthi, samaṇo natthi bāhire; Papañcābhiratā pajā, nippapañcā tathāgatā. Ākāseva padaṃ natthi, samaṇo natthi bāhire; Saṅkhārā sassatā natthi, natthi buddhānamiñjitaṃ.