17. 忿怒品
17. Kodhavaggo
法句经 · 31 段
221
应当断除忿怒,应当舍离慢,应当超越一切结缚;
对于名色不执取、一无所有的人,苦恼不降临于他。
222
能制止已生起的忿怒,犹如制止狂奔的马车;
我称这样的人才是真正的御者,其余的人不过是紧握缰绳罢了。
223
当以不怒降伏愤怒,以善降伏不善;
以布施战胜悭吝,以真实战胜妄语者。
224
应说真实语,不动瞋怒;受人乞求时,纵使微小,亦当施与。
依此三种行,便能往至诸天神近前。
225
那些不伤害生命的牟尼,恒常以身防护;
他们抵达无死之境,到了那里便不再忧愁。
226
恒常觉醒、昼夜精勤修习者,
对于那些志求涅槃的人,诸漏便得止息。
227
阿杜拉,这是古已有之,并非今天才有的事;
他们指责沉默者,也指责多语者;
就算说话有分寸,也会被人指责;世间没有人不被指责。
228
过去未曾有,未来不会有,现在亦不可得;
一个全然被指责的人,或是一个全然被称赞的人。
229
凡是智者日日审察之后所称许的,
那清净离过、具足慧、戒与定的有智之人,
230
他如同阎浮檀金所铸的金币,谁有资格指责他呢?
诸天神都赞叹他,连梵天也赞叹他。
231
应当防护身恶行,以身自制。
舍弃身恶行,以身行善。
232
应当防护言语的忿怒,在言语上保持自制。
舍离语恶,以语行善;
233
防护心嗔,摄心自制。
舍断意恶行,以意行于善行。
234
智者以身防护,亦以语防护;
智者以意防护,他们才是真正的完全防护者。
Kodhaṃ jahe vippajaheyya mānaṃ, saṃyojanaṃ sabbamatikkameyya; Taṃ nāmarūpasmimasajjamānaṃ, akiñcanaṃ nānupatanti dukkhā. Yo ve uppatitaṃ kodhaṃ, rathaṃ bhantaṃva vāraye ; Tamahaṃ sārathiṃ brūmi, rasmiggāho itaro jano. Akkodhena jine kodhaṃ, asādhuṃ sādhunā jine; Jine kadariyaṃ dānena, saccenālikavādinaṃ. Saccaṃ bhaṇe na kujjheyya, dajjā appampi yācito; Etehi tīhi ṭhānehi, gacche devāna santike. Ahiṃsakā ye munayo , niccaṃ kāyena saṃvutā; Te yanti accutaṃ ṭhānaṃ, yattha gantvā na socare. Sadā jāgaramānānaṃ, ahorattānusikkhinaṃ; Nibbānaṃ adhimuttānaṃ, atthaṃ gacchanti āsavā. Porāṇametaṃ atula, netaṃ ajjatanāmiva; Nindanti tuṇhimāsīnaṃ, nindanti bahubhāṇinaṃ; Mitabhāṇimpi nindanti, natthi loke anindito. Na cāhu na ca bhavissati, na cetarahi vijjati; Ekantaṃ nindito poso, ekantaṃ vā pasaṃsito. Yaṃ ce viññū pasaṃsanti, anuvicca suve suve; Acchiddavuttiṃ medhāviṃ, paññāsīlasamāhitaṃ. Nikkhaṃ jambonadasseva, ko taṃ ninditumarahati; Devāpi naṃ pasaṃsanti, brahmunāpi pasaṃsito. Kāyappakopaṃ rakkheyya, kāyena saṃvuto siyā; Kāyaduccaritaṃ hitvā, kāyena sucaritaṃ care. Vacīpakopaṃ rakkheyya, vācāya saṃvuto siyā; Vacīduccaritaṃ hitvā, vācāya sucaritaṃ care. Manopakopaṃ rakkheyya, manasā saṃvuto siyā; Manoduccaritaṃ hitvā, manasā sucaritaṃ care. Kāyena saṃvutā dhīrā, atho vācāya saṃvutā; Manasā saṃvutā dhīrā, te ve suparisaṃvutā.
忿怒品第十七终
