14. 佛陀品
14. Buddhavaggo
法句经 · 39 段
179
他的胜利无能胜,世间无人能到达他的胜利之境。
以何方法,能引导那境界无量、无迹可寻的佛陀呢?
180
对于他,那如网般遍布、黏着不舍的渴爱已经不存在,再没有任何地方能牵引他。
以何方法,能引导那境界无量、无迹可寻的佛陀呢?
181
那些精勤于禅那的智者,乐于出离与寂静。
诸天神也仰慕具足正念的自觉者。
182
人身难得,凡人的生命多诸艰辛。
听闻正法甚难,佛陀出现于世甚难。
183
不作一切恶,圆满一切善。
净化自己的心,这便是诸佛的教导。
184
忍辱与安忍是最高的修行,诸佛说,涅槃无上。
伤害他人者,并非真正的出家者;折磨他人者,并非真正的沙门。
185
不诽谤、不恼害,于波罗提木叉中善自防护;
饮食知量,安住僻静卧坐之处。
致力于增上心,这便是诸佛的教诫。
186
纵然金钱如雨般降下,于诸欲中亦无满足可得;
欲乐少味而多苦,智者如是知过患;
187
纵于天界诸妙欲,于彼亦不生爱乐。
他乐在渴爱的灭尽,是正自觉者的弟子。
188
确实有许多人前往山岳、丛林寻求皈依;
被恐惧所逼迫的人们,便前往园林、树庙寻求庇护。
189
这确实不是安稳的皈依,也并非最上的皈依;
依此皈依,不能从一切苦中解脱。
190
凡皈依佛、法、僧者,
能以正慧如实照见四圣谛:
191
苦、苦之集起、苦之超越,
以及导向苦灭尽之圣八正道。
192
这样的皈依才是安稳,这样的皈依才是无上;
依止这样的皈依,便能从一切苦中解脱。
193
人中豪杰极难得,他并非到处都能出生;
这位智者降生之处,其家族便得安乐。
194
诸佛出世是乐,正法的教导是乐。
僧团和合是乐,和合者修行是乐。
195
供养应受供养者,无论是佛陀,或是声闻弟子;
他们已超越戏论,度脱忧悲。
196
若人供养如是已般涅槃、无所畏惧的圣者,
其所获福德不可计量,纵是纤毫,亦无法以任何方式算尽。
Yassa jitaṃ nāvajīyati, jitaṃ yassa no yāti koci loke; Taṃ buddhamanantagocaraṃ, apadaṃ kena padena nessatha. Yassa jālinī visattikā, taṇhā natthi kuhiñci netave; Taṃ buddhamanantagocaraṃ, apadaṃ kena padena nessatha. Ye jhānapasutā dhīrā, nekkhammūpasame ratā; Devāpi tesaṃ pihayanti, sambuddhānaṃ satīmataṃ. Kiccho manussapaṭilābho, kicchaṃ maccāna jīvitaṃ; Kicchaṃ saddhammassavanaṃ, kiccho buddhānamuppādo. Sabbapāpassa akaraṇaṃ, kusalassa upasampadā ; Sacittapariyodapanaṃ , etaṃ buddhāna sāsanaṃ. Khantī paramaṃ tapo titikkhā, nibbānaṃ paramaṃ vadanti buddhā; Na hi pabbajito parūpaghātī, na samaṇo hoti paraṃ viheṭhayanto. Anūpavādo anūpaghāto , pātimokkhe ca saṃvaro; Mattaññutā ca bhattasmiṃ, pantañca sayanāsanaṃ; Adhicitte ca āyogo, etaṃ buddhāna sāsanaṃ. Na kahāpaṇavassena, titti kāmesu vijjati; Appassādā dukhā kāmā, iti viññāya paṇḍito. Api dibbesu kāmesu, ratiṃ so nādhigacchati; Taṇhakkhayarato hoti, sammāsambuddhasāvako. Bahuṃ ve saraṇaṃ yanti, pabbatāni vanāni ca; Ārāmarukkhacetyāni, manussā bhayatajjitā. Netaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ, netaṃ saraṇamuttamaṃ; Netaṃ saraṇamāgamma, sabbadukkhā pamuccati. Yo ca buddhañca dhammañca, saṅghañca saraṇaṃ gato; Cattāri ariyasaccāni, sammappaññāya passati. Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ, dukkhassa ca atikkamaṃ; Ariyaṃ caṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, dukkhūpasamagāminaṃ. Etaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ, etaṃ saraṇamuttamaṃ; Etaṃ saraṇamāgamma, sabbadukkhā pamuccati. Dullabho purisājañño, na so sabbattha jāyati; Yattha so jāyati dhīro, taṃ kulaṃ sukhamedhati. Sukho buddhānamuppādo, sukhā saddhammadesanā; Sukhā saṅghassa sāmaggī, samaggānaṃ tapo sukho. Pūjārahe pūjayato, buddhe yadi va sāvake; Papañcasamatikkante, tiṇṇasokapariddave. Te tādise pūjayato, nibbute akutobhaye; Na sakkā puññaṃ saṅkhātuṃ, imettamapi kenaci.
佛陀品第十四终
