12. 自己品
12. Attavaggo
法句经 · 24 段
157
若人自知珍爱自己,就应善加守护自己;
在夜的三时分中,智者应于任一时分保持警觉。
158
先自安立于所宜之处,其后乃教诫他人;
如是而行,智者方不为染污所污。
159
教导他人怎样行持,自己便应率先做到;
已调伏者方能调伏他人,因为自我确实最难调伏。
160
自己才是自己的依怙,他人又怎能成为依怙呢?
以善自调伏的心,便能获得那难遇的依祜。
161
恶,是自己所造,从自己而生,以自己为根源。
恶业碾碎那愚人,犹如金刚碾碎石制的宝珠。
162
若人极度无戒,犹如蔓藤覆娑罗树;
他如此对待自己,正如敌人所期待的那样。
163
不善的事和对自己没好处的事,都容易做;
而善事、真正利益之事,却是极难做到的。
164
诋毁阿拉汉圣者依法而活之教,
愚者依止邪恶之见,
如同竹子所结的果实,终会成为自我毁灭之因。
165
恶确由自己造作,自己由此染污;
自己不造恶,便自己得以清净。
清净与不清净,全在于自己;没有哪个人能使他人清净。
166
自身的利益,哪怕他人的事再多,也决不可放弃。
了知真实的自利,便应全身心投入这善益。
Attānañce piyaṃ jaññā, rakkheyya naṃ surakkhitaṃ; Tiṇṇaṃ aññataraṃ yāmaṃ, paṭijaggeyya paṇḍito. Attānameva paṭhamaṃ, patirūpe nivesaye; Athaññamanusāseyya, na kilisseyya paṇḍito. Attānaṃ ce tathā kayirā, yathāññamanusāsati; Sudanto vata dametha, attā hi kira duddamo. Attā hi attano nātho, ko hi nātho paro siyā; Attanā hi sudantena, nāthaṃ labhati dullabhaṃ. Attanā hi kataṃ pāpaṃ, attajaṃ attasambhavaṃ; Abhimatthati dummedhaṃ, vajiraṃ vasmamayaṃ maṇiṃ. Yassa accantadussīlyaṃ, māluvā sālamivotthataṃ; Karoti so tathattānaṃ, yathā naṃ icchatī diso. Sukarāni asādhūni, attano ahitāni ca; Yaṃ ve hitañca sādhuñca, taṃ ve paramadukkaraṃ. Yo sāsanaṃ arahataṃ, ariyānaṃ dhammajīvinaṃ; Paṭikkosati dummedho, diṭṭhiṃ nissāya pāpikaṃ; Phalāni kaṭṭhakasseva, attaghātāya phallati. Attanā hi kataṃ pāpaṃ, attanā saṃkilissati; Attanā akataṃ pāpaṃ, attanāva visujjhati; Suddhī asuddhi paccattaṃ, nāñño aññaṃ visodhaye. Attadatthaṃ paratthena, bahunāpi na hāpaye; Attadatthamabhiññāya, sadatthapasuto siyā.
自己品第十二终
