1“不要显露你的智慧,在一切众生面前,你当如愚人一般;
让众人轻视你,这样你方能成就利益。”
2“天神啊,你对我说的,我必当遵行。”
母亲,您是关怀我福祉的;天神,您是慈爱我的。
3“车夫,你为何这般匆忙地挖坑?
朋友,我问你,请说,你挖这坑要做什么?”
4“国王生了一个儿子,又哑又跛,心智愚钝;
因此国王命令我:‘将我的儿子埋入森林。’
5“我并非聋人,亦非哑巴,既不跛,也无任何残缺。
御者啊,你若把我埋在这树林中,便是在行非法之事。”
6“请看我的双腿和手臂,也请听我说。
御者啊,你若把我埋在这树林中,便是在行非法之事。”
7“你是天神,还是乾达婆?或是那城堡的破坏者——帝释天神?
你是谁,又是谁的儿子?我们要怎样才能认识你呢?”
8“我不是天神,不是乾达婆,也不是帝释天神——城堡的破坏者。
我是迦尸王的儿子,你正要把我埋进这坑里。
9“我是那位国王的儿子,正是你全心侍奉追随的那一位。
车夫啊,你若将我埋在林间,便是行非法之事了。
10“在那棵树的树荫下,若曾坐卧,
便不应再折断它的枝,因为背叛朋友是罪恶。
11“就像那棵树是国王,那树枝就是我;
正如人趋向树荫,车夫啊,你正是如此。
御者啊,你若把我埋在这林间,便是行非法之事。
12“即便离开自己的家,他依然饮食丰足。
不亏待朋友的人,众人依止他而活。
13“无论他前往哪一个方域,哪一座城邑与王都,
不亏待朋友者,所在之处皆受恭敬。
14“盗贼不能害他,王族亦不轻视他;
不背叛朋友的人,能战胜一切怨敌。
15“他无嗔怒地归家,在集会上受到欢迎;
不背叛朋友者,在亲族中最为殊胜。
16“他尊敬他人,因而受人尊敬;他恭敬他人,因而受人恭敬。
不背叛朋友者,享有称誉与美名。
17“礼敬者得受礼敬,恭敬者得受恭敬;
不辜负朋友的人,获得声望与称誉。
18“如烈火炽然,如天神闪耀光辉;
不背叛朋友的人,不会失去吉祥。
19“他的牛群繁衍,田中播种之物得以生长;
不背叛朋友的人,得享所种之果。
20“有人从山崖跌落,或从树上坠下;
不背叛朋友的人,纵使坠落,亦能寻得立足之处。
21“犹如根系深广、枝干蔓延的榕树,狂风亦不能摧折;
不背叛朋友的人,敌人无法胜他。”
22“来吧,王子,我送你回你自己的家。
尊者,请治理国家吧,你去森林里做什么呢?”
23“那王位、亲族与财富,于我何用?
若那王位需靠行于非法才能得到,御者啊。”
24王子啊,愿你此去他方,令我得获报喜的满钵之赏;
王子啊,待你离去之后,我的父王母后自当赐我。
25“后宫嫔妃、王子、吠舍与婆罗门,
王子啊,待你离去之后,他们也会欢喜地施与我。
26“骑象的、列阵的、乘战车的、步兵。
王子啊,在您离去之后,他们也会欢喜地布施。
27“粮食丰饶的乡民,与聚集的市民;
王子啊,当你离去之后,他们会把礼品献给我。”
28“我已被父母、国家与城镇所弃舍;
再者,所有王子都有(自己的家),而我没有属于自己的家。
29“我已得到母亲的允许,却被父亲彻底抛弃了。
我于林间独自出家,不渴求感官的欲乐。
30“即使是从容不迫者,所希求的果报也会成就;
我已经完成了梵行,御者,你要这样知道。
31“纵使是那些不慌不忙之人,其正善的目标也会成熟;
我的梵行已经成熟,我已出家离尘,无所畏惧。”
32“您是言辞如此悦耳,谈吐自在无拘
为何那时,在父母面前您却不发一言?”
33我非肢体残缺而瘫痪,亦非失聪而作聋;
非因无舌而喑哑,莫把我当作哑者。
34“我记起过去的那一生,当时我执政治国,身为国王;
在那里治理王国之后,我堕入了惨烈的地狱。
35“我在那里执掌王权整整二十年。
在地狱中煎熬了整整八万年。
36“我畏惧那种王权,深怕他们为我灌顶,立我为王。
因此,那时在父母面前,我什么也没有说。
37“父亲把我抱在膝上,一边审理政务:
一个杀掉,一个捆绑,一个用碱水浇淋。
将一人钉上尖桩,他便如此下令;
38你口中吐出的粗恶之言,我既已听闻,
我并非哑者,却示现哑者之相;我并非跛者,却被视为跛者。
我沉浸在自己的粪尿之中,
39“这生命辛苦而短暂,又与痛苦紧密相连。
何苦为此生命,而与人结下怨仇?
40“既未得慧,也未见法,
谁还愿依凭这样的生命去结怨呢?
41“即便不慌不忙,所希求的果报亦能成就。
我已经完成了梵行,御者,你要这样知道。
42“即使不匆忙,正确的目标也会成熟;
我梵行已成熟,已经出家,无所畏惧。”
43“我也愿出家,王族之子,依止于您的座下;
唯愿尊贤接纳我,出家之道令我欢喜。”
44“奉还车乘之后,你便无债地来吧,车夫;
无债而出家,这正是圣者们所称叹的。”
45凡我为你奉行之言,愿福归于你;
我此言既承你恳求,你亦当如是践行。
46“你且留在此处,待我把国王请来。
令尊见到你,或许会心生欢喜与满意。”
47“车夫,我便依你所说而行。”
我也想见我的父亲,见他来此。
48“请回来吧,朋友,请你向亲族转告平安;
请您代我问候我的母亲与父亲,这样转达我的敬意。”
49他抱住他的双足,行右绕礼。
车夫登上车,来到王宫门前。
50“母亲望见空车,唯见车夫只身归来;
她双目盈泪,哭泣着凝望他。
51“这车夫过来了,他杀害了我的儿子。”
我儿想必已遭杀害,不过是徒添大地一抔土。
52仇敌闻之定当欢欣,怨家闻之定当快意。
车夫杀我亲生子,既杀而归我方见;
53母亲望见空车至,唯见车夫只身还。
她满眼泪水,哭着问他:
54“他那时是哑了,还是跛了?那时他悲叹了什么?
我遭击倒卧于地时,车夫啊,请为我道来:
55“那哑跛之人,究竟是如何以手以足而动弹的?
当他被人摔掷在地时——我问你,请你将此告诉我。”
56“女士,我可以告诉你,请你赐我无畏;
那是我在王子近处所听闻、所亲见的。”
57“朋友,我施你无畏,莫有恐惧,说吧,车夫;
凡你在王子近处所听闻、所目睹的。”
58“此人既非哑者,也非跛者,言语清晰明畅;
据说他因为害怕王位,装作了许多假象。
59“他亦能忆念前生,曾于那一世治理国政;
治理完那里的国土,他却深深地堕入了地狱。
60“他在那里治理国家,不过区区二十年;
却在地狱中饱受煎熬,长达八万年之久。
61“他对那个王国心怀畏惧,唯恐被拥立灌顶为王,”
因此,在父母面前,那时他默然不语。
62“他四肢健全,身形高大匀称,”
他言辞无碍,智慧具足,立于通往天界之道。
63“如果你想见你的儿子,那位王子,”
“来吧,我带你前往埭弥耶所在之处。”
64“把马匹套上战车,为诸象王系好腹带;
让法螺与铙钹齐声吹奏,让单面之鼓也一同擂响。
65“束紧的鼓,敲起来吧;让甜美的圆鼓,奏出妙音;
让城中的民众都随我同行吧,我要前去告知我儿的消息。
66“后宫嫔妃、王子、吠舍与婆罗门,
速速备好车乘,我要前去告知我儿。
67“象兵、阵列兵、战车兵与步兵,
速速备好车乘,我要前去告知我儿。
68“乡民与市民都已聚集,
快将车乘套好,我要去向儿子报信。”
69“车夫已套好骏马,信度良驹迅捷如飞,
他们来到宫门前:‘大王,这些马已备好。’
70“壮马失其速,瘦马乏其力。
避开羸瘦之马与肥腴之马,唯择体态适中者以驾车;”
71国王于是匆匆登上那已套好的战车。
他对后宫女眷说:“你们全都随我来。”
72“手持牦牛尾扇、头巾、宝剑与白色伞盖。
登上以黄金严饰、装饰完备的宝车;
73于是那国王以御者为前导,启程而行。
彼即疾趋,至埭弥耶所止之处;
74“见其迎面而来,威光赫赫如火焰燃。
埭弥耶向为刹帝利众所围绕的父王如是启言:”
75“父亲可安好?父亲可无恙?
所有的王女们,还有我的母亲们,都安康无病吗?”
76“儿子,我确实安好;儿子,我也无病痛。
所有的王族少女们,还有你的母亲们,都安康无病吗?”
77“我儿,你可戒绝饮酒?你是否不喜酒类?
你的心是否欣乐于真谛、正法与布施?”
78“孩子,我确实不饮酒,也不喜爱酒类;
我的心乐于真实、正法与布施。”
79“你的车乘可安好?它还能运载吗?
您身体无病痛吧?没有令身体灼热不适的疾患吧?”
80“是的,我的车乘无恙,车驾也奔走如常。
我无有病痛,身体也没有灼热之苦。”
81“你的边境富足吗?中部地区也殷实吗?
你的仓库与宝库,都充实满盈吗?”
82“再说,我的边疆富饶,中部也丰饶;
我的仓库与宝库,一切皆已备妥。”
83“大王,善来!您的到来,实为善妙。
请铺设好座榻,以便国王安坐。”
84“你就坐在这铺设好的叶席上吧;
从那边取些水来,洗洗你的脚。”
85“大王,我这叶菜虽然煮熟了,却没有盐;
“请享用,大王。您来到此地,是我的贵客。”
86“我不吃树叶,那不是我的食物;”
“我食精米饭,佐以清净的肉汁。”
87“即便是独自隐居一人,也令我感到惊奇,”
“食用这样的食物,你的面色怎会如此明净?”
88“大王,我独自躺卧在铺好的草叶床上;
大王,我因如此独卧,容色明净。
89“我既无佩剑的侍卫,也无王家护卫随侍;
大王,我以此安乐卧,容色明净。
90“我不为过去而忧伤,不期盼未来;
我依现在而活,因此容色明净。
91“为未至而焦躁,为已逝而忧伤;
愚人便如此枯萎,犹如被割下的青芦苇。”
92“象军、车军、马军、步军和披甲之士;
儿子,怡人的住处我尽数赐你;
93那众宝庄严的后宫,也一并相赠。
孩子啊,接受她们吧,你将是我们的王。
94善于歌舞、训练有素的聪慧女子,
她们将以诸般欲乐令你欢喜,你居于林中又能做什么呢?
95“我将从诸王那里,为你迎来盛装严饰的女子;
你与她们生育儿子之后,再出家吧。
96“你正值青春年少,生命方才初启;
尊者,请治理国家吧,你去森林里做什么呢?”
97“年轻人当修习梵行,年轻人当为梵行者;
年少而出家,正是诸仙所赞叹的。
98“年轻人当修习梵行,年轻人当为梵行者;
我当修习梵行,不贪着于王位。
99“我看见一位年轻人,正呼喊着妈妈、爸爸;
辛苦得来的爱子,未至老年便已死去。
100“我看见一位年轻的少女,容貌秀丽,姿色可爱。
犹如新竹的嫩笋已经摧折,生命到了尽头。
101“年轻人也会死去,无论是男是女。
于此,谁会因“我还年轻”便觉得生命可恃?
102“一夜过去,他的寿命便更减损了一分。
犹如浅水中的鱼,在那里,青春又有何用?
103“世间恒受击打,亦恒被围困所迫;
在如此可贵的光阴流逝时,你为何还要为我行灌顶、立我为王?”
104“世间被何所击打?又被何所围困?
哪些时光不空过而逝?我问你,请你为我解说。”
105“世间为死亡所摧击,为衰老所围困;
诸夜亦不空过而行,刹帝利,你应当如此了知。
106“犹如张开的织机,每织入一段线,
所余待织的部分便随之减少;世人的寿命也是如此。
107“犹如满涨的河流,奔流而去不复回返;
如是,人们的寿命流逝,一去不返。
108“就像一条满溢的河流,冲走岸边生长的树木;
如是一切有情,都被老死所冲走。”
109“象兵、战车兵、骑兵,以及身披铠甲的步兵,
舒适称心的住处,我的儿子,这些,我都给你。
110“我还将以一切饰物庄严的后宫赐予你;
你便纳受吧——你将成为我们的国王。
111儿子,这善歌善舞、训练有素的伶俐女子,
她们将以诸般欲乐令你欢喜,你居于林中又能做什么呢?
112“我将从诸王那里,为你迎来盛装严饰的女子;
你与她们生育儿子之后,再出家吧。
113“你正值青春年少,正是人生最初的青春年华;
请您治理国政吧,仁者,到林中去又能做什么呢?
114“仓库与府库,车乘与军力;
还有舒适的住所,孩子,我都赐予你。
115“为牛群所环绕,为众女仆所簇拥;
请您执掌国政吧,贤者。您去森林又能做什么呢?”
116“财富有何用?它终归耗尽;妻子有何用?她终归死去。
青春有何用?它终归衰朽,终为老迈所征服。
117“那里有何欢喜,有何玩乐?有何享受,有何求财?
儿女妻室于我何用?大王,我已得脱缠缚。
118如是了知之人,死亡终不相忘。
被死神压倒的人,哪还会有享乐?哪还会有求财?
119“犹如成熟的果实,恒有坠落的怖畏;
如是已生诸凡人,常怀死怖难自安;
120晨朝所见众多人,向暮或已不复见。
有人清晨已不见,昨夜却曾见着许多人;
121“今日该作之事当精勤而为,谁能知晓明日死王是否到来?
因为我们与那率领大军的死神,并无妥协可谈。
122“盗贼贪图钱财,大王,我却已从捆缚中解脱;
大王,请回吧,我对王位毫无贪求。”
‘‘Mā paṇḍiccayaṃ vibhāvaya, bālamato bhava sabbapāṇinaṃ; Sabbo taṃ jano ocināyatu, evaṃ tava attho bhavissati’’. ‘‘Karomi te taṃ vacanaṃ, yaṃ maṃ bhaṇasi devate; Atthakāmāsi me amma, hitakāmāsi devate’’. ‘‘Kiṃ nu santaramānova, kāsuṃ khaṇasi sārathi; Puṭṭho me samma akkhāhi, kiṃ kāsuyā karissasi’’. ‘‘Rañño mūgo ca pakkho ca, putto jāto acetaso; Somhi raññā samajjhiṭṭho, puttaṃ me nikhaṇaṃ vane’’. ‘‘Na badhiro na mūgosmi, na pakkho na ca vīkalo ; Adhammaṃ sārathi kayirā, maṃ ce tvaṃ nikhaṇaṃ vane’’. ‘‘Ūrū bāhuṃ ca me passa, bhāsitañca suṇohi me; Adhammaṃ sārathi kayirā, maṃ ce tvaṃ nikhaṇaṃ vane’’. ‘‘Devatā nusi gandhabbo, adu sakko purindado; Ko vā tvaṃ kassa vā putto, kathaṃ jānemu taṃ mayaṃ’’. ‘‘Namhi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado; Kāsirañño ahaṃ putto, yaṃ kāsuyā nikhaññasi . ‘‘Tassa rañño ahaṃ putto, yaṃ tvaṃ sammūpajīvasi ; Adhammaṃ sārathi kayirā, maṃ ce tvaṃ nikhaṇaṃ vane. ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Na tassa sākhaṃ bhañjeyya, mittadubbho hi pāpako. ‘‘Yathā rukkho tathā rājā, yathā sākhā tathā ahaṃ; Yathā chāyūpago poso, evaṃ tvamasi sārathi; Adhammaṃ sārathi kayirā, maṃ ce tvaṃ nikhaṇaṃ vane. ‘‘Pahūtabhakkho bhavati, vippavuṭṭho sakaṃ gharā; Bahū naṃ upajīvanti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Yaṃ yaṃ janapadaṃ yāti, nigame rājadhāniyo; Sabbattha pūjito hoti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Nāssa corā pasāhanti , nātimaññanti khattiyā ; Sabbe amitte tarati, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Akkuddho sagharaṃ eti, sabhāyaṃ paṭinandito; Ñātīnaṃ uttamo hoti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Sakkatvā sakkato hoti, garu hoti sagāravo ; Vaṇṇakittibhato hoti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Pūjako labhate pūjaṃ, vandako paṭivandanaṃ; Yaso kittiñca pappoti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Aggi yathā pajjalati, devatāva virocati; Siriyā ajahito hoti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Gāvo tassa pajāyanti, khette vuttaṃ virūhati; Vuttānaṃ phalamasnāti, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Darito pabbatāto vā, rukkhato patito naro; Cuto patiṭṭhaṃ labhati, yo mittānaṃ na dubbhati. ‘‘Virūḷhamūlasantānaṃ, nigrodhamiva māluto; Amittā nappasāhanti, yo mittānaṃ na dubbhati’’. ‘‘Ehi taṃ paṭinessāmi, rājaputta sakaṃ gharaṃ; Rajjaṃ kārehi bhaddante, kiṃ araññe karissasi’’. ‘‘Alaṃ me tena rajjena, ñātakehi dhanena vā; Yaṃ me adhammacariyāya, rajjaṃ labbhetha sārathi’’. ‘‘Puṇṇapattaṃ maṃ lābhehi , rājaputta ito gato; Pitā mātā ca me dajjuṃ, rājaputta tayī gate. ‘‘Orodhā ca kumārā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Tepi attamanā dajjuṃ, rājaputta tayī gate. ‘‘Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Tepi attamanā dajjuṃ , rājaputta tayī gate. ‘‘Bahudhaññā jānapadā , negamā ca samāgatā; Upāyanāni me dajjuṃ, rājaputta tayī gate’’. ‘‘Pitu mātu cahaṃ catto, raṭṭhassa nigamassa ca; Atho sabbakumārānaṃ, natthi mayhaṃ sakaṃ gharaṃ. ‘‘Anuññāto ahaṃ matyā, sañcatto pitarā mahaṃ; Ekoraññe pabbajito, na kāme abhipatthaye. ‘‘Api ataramānānaṃ, phalāsāva samijjhati; Vipakkabrahmacariyosmi, evaṃ jānāhi sārathi. ‘‘Api ataramānānaṃ, sammadattho vipaccati; Vipakkabrahmacariyosmi, nikkhanto akutobhayo’’. ‘‘Evaṃ vaggukatho santo, visaṭṭhavacano casi ; Kasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇī tadā’’. ‘‘Nāhaṃ asandhitā pakkho, na badhiro asotatā; Nāhaṃ ajivhatā mūgo, mā maṃ mūgamadhārayi . ‘‘Purimaṃ sarāmahaṃ jātiṃ, yattha rajjamakārayiṃ; Kārayitvā tahiṃ rajjaṃ, pāpatthaṃ nirayaṃ bhusaṃ. ‘‘Vīsatiñceva vassāni, tahiṃ rajjamakārayiṃ; Asītivassasahassāni, nirayamhi apaccisaṃ . ‘‘Tassa rajjassahaṃ bhīto, mā maṃ rajjābhisecayuṃ ; Tasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇiṃ tadā. ‘‘Ucchaṅge maṃ nisādetvā, pitā atthānusāsati; Ekaṃ hanatha bandhatha, ekaṃ khārāpatacchikaṃ ; Ekaṃ sūlasmiṃ uppetha , iccassa manusāsati. ‘‘Tāyāhaṃ pharusaṃ sutvā, vācāyo samudīritā; Amūgo mūgavaṇṇena, apakkho pakkhasammato; Sake muttakarīsasmiṃ, acchāhaṃ samparipluto. ‘‘Kasirañca parittañca, tañca dukkhena saṃyutaṃ; Komaṃ jīvitamāgamma, veraṃ kayirātha kenaci. ‘‘Paññāya ca alābhena, dhammassa ca adassanā; Komaṃ jīvitamāgamma, veraṃ kayirātha kenaci. ‘‘Api ataramānānaṃ, phalāsāva samijjhati; Vipakkabrahmacariyosmi, evaṃ jānāhi sārathi. ‘‘Api ataramānānaṃ, sammadattho vipaccati; Vipakkabrahmacariyosmi, nikkhanto akutobhayo’’. ‘‘Ahampi pabbajissāmi, rājaputta tavantike; Avhāyassu maṃ bhaddante, pabbajjā mama ruccati’’. ‘‘Rathaṃ niyyādayitvāna, anaṇo ehi sārathi; Anaṇassa hi pabbajjā, etaṃ isīhi vaṇṇitaṃ’’. ‘‘Yadeva tyāhaṃ vacanaṃ, akaraṃ bhaddamatthu te; Tadeva me tvaṃ vacanaṃ, yācito kattumarahasi. ‘‘Idheva tāva acchassu, yāva rājānamānaye; Appeva te pitā disvā, patīto sumano siyā’’. ‘‘Karomi tetaṃ vacanaṃ, yaṃ maṃ bhaṇasi sārathi; Ahampi daṭṭhukāmosmi, pitaraṃ me idhāgataṃ. ‘‘Ehi samma nivattassu, kusalaṃ vajjāsi ñātinaṃ; Mātaraṃ pitaraṃ mayhaṃ, vutto vajjāsi vandanaṃ’’. Tassa pāde gahetvāna, katvā ca naṃ padakkhiṇaṃ; Sārathi rathamāruyha, rājadvāraṃ upāgami. ‘‘Suññaṃ mātā rathaṃ disvā, ekaṃ sārathimāgataṃ; Assupuṇṇehi nettehi, rodantī naṃ udikkhati. ‘‘Ayaṃ so sārathi eti, nihantvā mama atrajaṃ; Nihato nūna me putto, pathabyā bhūmivaḍḍhano. ‘‘Amittā nūna nandanti, patītā nūna verino; Āgataṃ sārathiṃ disvā, nihantvā mama atrajaṃ. ‘‘Suññaṃ mātā rathaṃ disvā, ekaṃ sārathimāgataṃ; Assupuṇṇehi nettehi, rodantī paripucchi naṃ . ‘‘Kinnu mūgo kiṃ nu pakkho, kinnu so vilapī tadā; Nihaññamāno bhūmiyā, taṃ me akkhāhi sārathi. ‘‘Kathaṃ hatthehi pādehi, mūgapakkho vivajjayi; Nihaññamāno bhūmiyā, taṃ me akkhāhi pucchito’’. ‘‘Akkheyyaṃ te ahaṃ ayye, dajjāsi abhayaṃ mama; Yaṃ me sutaṃ vā diṭṭhaṃ vā, rājaputtassa santike’’. ‘‘Abhayaṃ samma te dammi, abhīto bhaṇa sārathi; Yaṃ te sutaṃ vā diṭṭhaṃ vā, rājaputtassa santike’’. ‘‘Na so mūgo na so pakkho, visaṭṭhavacano ca so; Rajjassa kira so bhīto, akarā ālaye bahū. ‘‘Purimaṃ sarati so jātiṃ, yattha rajjamakārayi; Kārayitvā tahiṃ rajjaṃ, pāpattha nirayaṃ bhusaṃ. ‘‘Vīsatiñceva vassāni, tahiṃ rajjamakārayi; Asītivassasahassāni, nirayamhi apacci so. ‘‘Tassa rajjassa so bhīto, mā maṃ rajjābhisecayuṃ; Tasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇī tadā. ‘‘Aṅgapaccaṅgasampanno, ārohapariṇāhavā; Visaṭṭhavacano pañño, magge saggassa tiṭṭhati. ‘‘Sace tvaṃ daṭṭhukāmāsi, rājaputtaṃ tavatrajaṃ; Ehi taṃ pāpayissāmi, yattha sammati temiyo’’. ‘‘Yojayantu rathe asse, kacchaṃ nāgāna bandhatha; Udīrayantu saṅkhapaṇavā, vādantu ekapokkharā. ‘‘Vādantu bherī sannaddhā, vaggū vādantu dundubhī; Negamā ca maṃ anventu, gacchaṃ puttanivedako . ‘‘Orodhā ca kumārā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Khippaṃ yānāni yojentu, gacchaṃ puttanivedako . ‘‘Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Khippaṃ yānāni yojentu, gacchaṃ puttanivedako . ‘‘Samāgatā jānapadā, negamā ca samāgatā; Khippaṃ yānāni yojentu, gacchaṃ puttanivedako’’ . ‘‘Asse ca sārathī yutte, sindhave sīghavāhane; Rājadvāraṃ upāgacchuṃ, yuttā deva ime hayā’’. ‘‘Thūlā javena hāyanti, kisā hāyanti thāmunā; Kise thūle vivajjetvā, saṃsaṭṭhā yojitā hayā’’. ‘‘Tato rājā taramāno, yuttamāruyha sandanaṃ; Itthāgāraṃ ajjhabhāsi , sabbāva anuyātha maṃ. ‘‘Vālabījanimuṇhīsaṃ, khaggaṃ chattañca paṇḍaraṃ; Upādhi rathamāruyha , suvaṇṇehi alaṅkatā. ‘‘Tato sa rājā pāyāsi, purakkhatvāna sārathiṃ; Khippameva upāgacchi, yattha sammati temiyo. ‘‘Tañca disvāna āyantaṃ, jalantamiva tejasā; Khattasaṅghaparibyūḷhaṃ , temiyo etadabravi’’. ‘‘Kacci nu tāta kusalaṃ, kacci tāta anāmayaṃ; Sabbā ca rājakaññāyo, arogā mayha mātaro’’. ‘‘Kusalañceva me putta, atho putta anāmayaṃ; Sabbā ca rājakaññāyo, arogā tuyha mātaro’’. ‘‘Kacci amajjapo tāta, kacci te suramappiyaṃ; Kacci sacce ca dhamme ca, dāne te ramate mano’’. ‘‘Amajjapo ahaṃ putta, atho me suramappiyaṃ; Atho sacce ca dhamme ca, dāne me ramate mano’’. ‘‘Kacci arogaṃ yoggaṃ te, kacci vahati vāhanaṃ; Kacci te byādhayo natthi, sarīrassupatāpanā’’. ‘‘Atho arogaṃ yoggaṃ me, atho vahati vāhanaṃ; Atho me byādhayo natthi, sarīrassupatāpanā’’ . ‘‘Kacci antā ca te phītā, majjhe ca bahalā tava; Koṭṭhāgārañca kosañca, kacci te paṭisanthataṃ’’ . ‘‘Atho antā ca me phītā, majjhe ca bahalā mama; Koṭṭhāgārañca kosañca, sabbaṃ me paṭisanthataṃ’’. ‘‘Svāgataṃ te mahārāja, atho te adurāgataṃ; Patiṭṭhapentu pallaṅkaṃ, yattha rājā nisakkati’’. ‘‘Idheva te nisīdassu , niyate paṇṇasanthare; Etto udakamādāya, pāde pakkhālayassu te’’. ‘‘Idampi paṇṇakaṃ mayhaṃ, randhaṃ rāja aloṇakaṃ; Paribhuñja mahārāja, pāhuno mesidhāgato’’ . ‘‘Na cāhaṃ paṇṇaṃ bhuñjāmi, na hetaṃ mayha bhojanaṃ; Sālīnaṃ odanaṃ bhuñje, suciṃ maṃsūpasecanaṃ’’. ‘‘Accherakaṃ maṃ paṭibhāti, ekakampi rahogataṃ; Edisaṃ bhuñjamānānaṃ, kena vaṇṇo pasīdati’’. ‘‘Eko rāja nipajjāmi, niyate paṇṇasanthare; Tāya me ekaseyyāya, rāja vaṇṇo pasīdati. ‘‘Na ca nettiṃsabandhā me, rājarakkhā upaṭṭhitā; Tāya me sukhaseyyāya, rāja vaṇṇo pasīdati. ‘‘Atītaṃ nānusocāmi, nappajappāmināgataṃ ; Paccuppannena yāpemi, tena vaṇṇo pasīdati. ‘‘Anāgatappajappāya, atītassānusocanā; Etena bālā sussanti, naḷova harito luto’’. ‘‘Hatthānīkaṃ rathānīkaṃ, asse pattī ca vammino; Nivesanāni rammāni, ahaṃ putta dadāmi te. ‘‘Itthāgārampi te dammi, sabbālaṅkārabhūsitaṃ; Tā putta paṭipajjassu , tvaṃ no rājā bhavissasi. ‘‘Kusalā naccagītassa, sikkhitā cāturitthiyo ; Kāme taṃ ramayissanti, kiṃ araññe karissasi. ‘‘Paṭirājūhi te kaññā, ānayissaṃ alaṅkatā; Tāsu putte janetvāna, atha pacchā pabbajissasi. ‘‘Yuvā ca daharo cāsi , paṭhamuppattiko susu; Rajjaṃ kārehi bhaddante, kiṃ araññe karissasi’’. ‘‘Yuvā care brahmacariyaṃ, brahmacārī yuvā siyā; Daharassa hi pabbajjā, etaṃ isīhi vaṇṇitaṃ. ‘‘Yuvā care brahmacariyaṃ, brahmacārī yuvā siyā; Brahmacariyaṃ carissāmi, nāhaṃ rajjena matthiko. ‘‘Passāmi vohaṃ daharaṃ, amma tāta vadantaraṃ ; Kicchāladdhaṃ piyaṃ puttaṃ, appatvāva jaraṃ mataṃ. ‘‘Passāmi vohaṃ dahariṃ, kumāriṃ cārudassaniṃ; Navavaṃsakaḷīraṃva, paluggaṃ jīvitakkhayaṃ . ‘‘Daharāpi hi miyyanti, narā ca atha nāriyo; Tattha ko vissase poso, daharomhīti jīvite. ‘‘Yassa ratyā vivasāne, āyu appataraṃ siyā; Appodakeva macchānaṃ, kiṃ nu komārakaṃ tahiṃ. ‘‘Niccamabbhāhato loko, niccañca parivārito; Amoghāsu vajantīsu, kiṃ maṃ rajjebhisiñcasi’’ . ‘‘Kena mabbhāhato loko, kena ca parivārito; Kāyo amoghā gacchanti, taṃ me akkhāhi pucchito’’. ‘‘Maccunābbhāhato loko, jarāya parivārito; Ratyo amoghā gacchanti, evaṃ jānāhi khattiya. ‘‘Yathāpi tante vitate , yaṃ yadevūpaviyyati ; Appakaṃ hoti vetabbaṃ, evaṃ maccāna jīvitaṃ. ‘‘Yathā vārivaho pūro, gacchaṃ nupanivattati ; Evamāyu manussānaṃ, gacchaṃ nupanivattati. ‘‘Yathā vārivaho pūro, vahe rukkhepakūlaje; Evaṃ jarāmaraṇena, vuyhante sabbapāṇino’’. ‘‘Hatthānīkaṃ rathānīkaṃ, asse pattī ca vammino; Nivesanāni rammāni, ahaṃ putta dadāmi te. ‘‘Itthāgārampi te dammi, sabbālaṅkārabhūsitaṃ; Tā putta paṭipajjassu, tvaṃ no rājā bhavissasi. ‘‘Kusalā naccagītassa, sikkhitā cāturitthiyo; Kāme taṃ ramayissanti, kiṃ araññe karissasi. ‘‘Paṭirājūhi te kaññā, ānayissaṃ alaṅkatā; Tāsu putte janetvāna, atha pacchā pabbajissasi. ‘‘Yuvā ca daharo cāsi, paṭhamuppattiko susu; Rajjaṃ kārehi bhaddante, kiṃ araññe karissasi. ‘‘Koṭṭhāgārañca kosañca, vāhanāni balāni ca; Nivesanāni rammāni, ahaṃ putta dadāmi te. ‘‘Gomaṇḍalaparibyūḷho, dāsisaṅghapurakkhato; Rajjaṃ kārehi bhaddante, kiṃ araññe karissasi’’. ‘‘Kiṃ dhanena yaṃ khīyetha , kiṃ bhariyāya marissati; Kiṃ yobbanena jiṇṇena , yaṃ jarāyābhibhuyyati . ‘‘Tattha kā nandi kā khiḍḍā, kā rati kā dhanesanā; Kiṃ me puttehi dārehi, rāja muttosmi bandhanā. ‘‘Yohaṃ evaṃ pajānāmi, maccu me nappamajjati; Antakenādhipannassa, kā ratī kā dhanesanā. ‘‘Phalānamiva pakkānaṃ, niccaṃ patanato bhayaṃ; Evaṃ jātāna maccānaṃ, niccaṃ maraṇato bhayaṃ. ‘‘Sāyameke na dissanti, pāto diṭṭhā bahū janā; Pāto eke na dissanti, sāyaṃ diṭṭhā bahū janā. ‘‘Ajjeva kiccaṃ ātappaṃ, ko jaññā maraṇaṃ suve; Na hi no saṅkaraṃ tena, mahāsenena maccunā. ‘‘Corā dhanassa patthenti, rājamuttosmi bandhanā; Ehi rāja nivattassu, nāhaṃ rajjena matthiko’’ti.
123“谁在此大海之中,不见彼岸却奋力游渡?
你是出于何种原因,而如此奋力精勤?”
124“审慎观察世间之流转与精进,女神啊,
因此,即使身处大海中央,不见彼岸,我仍奋力向前游。”
125“大海深不可测、广阔无量,彼岸渺不可见;
你的奋力徒劳无功,未及登岸,便将死去。”
126“他于亲族、于诸天神、于父亲,皆无亏欠。
做了该做之事,便不会事后追悔。”
127“那无法完成的业,既无果报,徒增疲惫。
死亡既已降临,再作努力又有何益?”
128“天神啊,若有人彻知某事全然无法成办,
便不应再以己命虚掷其中;若知终归徒然,理当就此罢手。
129天神当知,此世间有人为求所愿之果而造诸业,
是业或成或不成。
130“天神啊,业果现前可见,你难道没有看见吗?
其他人都沉没了,我却在渡越,并且看见你就在眼前。
131“我当勉力而行,尽己所能,竭尽全力;
渡越大海到达彼岸,尽一个男子汉的责任。”
132“你既已置身这无量洪流、这不可测度的汪洋之中,
你具足法的精进,便不会因业行而沉没。
你便去吧,去向你心所欢喜之处。”
133人当常怀期望,智者亦不可灰心丧志。
我看见自己,正如所愿,已然成就。
134“人应当心怀期望,智者亦不应厌倦。
我亲见自身,已从水中被救拔至岸上。
135“人当精勤不懈,智者不应心生厌怠。
我见自身,如我所愿,已然成办。
136“人当精勤不懈,智者不应心生厌怠。
我亲见自身,已从水中被救拔至岸上。
137“纵然被痛苦所逼迫,智者亦不断除对快乐来临的希望;
因为有许多触,或有害或有益,若未加省察,皆会走向死亡。
138“没想过的事也会发生,想过的事也会消失;
因为不论女人还是男人,财富皆非思量所成。”
139“这位统御全地、为诸方之主的国王,当真反常啊!
今日不观歌舞,不令心耽著于歌咏。
140“不观麋鹿与园苑,亦不观看天鹅;
犹如哑者默然而坐,不教授义利。”
141“好乐寂静、持独处戒的人,已远离杀害与束缚。
今天在谁的园林里,住着年轻人和年长者呢?
142“已超越欲望之丛林的智者,我礼敬那些大仙。
在这充满贪求的世间,他们却无所贪求而安住。
143“他们斩断了死神所布下那既广且坚的幻网。
断尽执著,他们离去;谁能指明他们的去向?”
144“何时我能舍弃那繁荣、规划齐整的弥提罗城,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
145何时能舍弥提罗——繁华广大、四方光曜之城?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
146“何时我才能舍弃这座繁荣、城墙与城楼林立的弥提罗城,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
147“什么时候我才能舍弃这座繁荣富饶、城墙堡垒坚固的弥提罗城,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
148“何时我能舍弃这繁荣的弥提罗城,那规划良好的大路?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
149“我何时能舍弃那繁荣的弥梯罗城,那楼阁连绵的集市?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
150“我何时能放下那繁荣的弥梯罗城,那满载牛马与车辆的喧嚣都城?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
151“什么时候我才能舍弃这座繁荣富饶、园林像花环一样环绕的弥提罗城?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
152“何时我才能舍离那繁荣的弥提罗城,那以游苑林园为花鬘的都市;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
153“我何时才能舍离那繁荣的弥提罗,以宫殿和园林为饰的城?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
154“我何时才能舍离那繁荣的弥提罗,有着三重城墙、王族聚居的城?
它由声名赫赫的毗提诃王,满心欢喜而建造。
我当舍离而出家,那会是何时呢?
155何时我当弃毗提诃——那富庶安稳、法所护佑之邦——舍俗出家?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
156“我何时才能舍离这繁荣、不可征服、以法守护的韦提希国,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
157何时我能舍此可爱内宫、分划井然、依量布设,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
158“何时我才能舍弃那涂抹白灰与黏土的悦意后宫?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
159“何时我才能舍弃那洁净芬芳、令人心旷神怡的悦意内宫?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
160“何时我能舍弃这尖顶楼阁,这布局分明、比例精巧的楼阁,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
161何时我舍却白灰泥涂的尖顶楼阁,出家修道?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
162“何时我才能舍弃那洁净芬芳、令人心旷神怡的尖顶楼阁?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
163何时得居涂香敷栴檀之尖顶楼阁?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
164何时得卧金榻,上铺彩绣羊毛之褥?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
165何时我坐宝榻上,羊毛铺褥彩锦敷?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
166何时能弃棉与丝、麻布及拘昙婆罗细布?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
167“何时我才能舍弃那美丽、回荡着鸳鸯鸣声的莲花池?
曼陀罗花、莲花与睡莲,遍覆水面。
我当舍离而出家,那会是何时呢?
168何时我得亲见彼象群,众宝庄严遍饰身,
金带缠腰之巨象,身着金饰妙衣裳。
169驭象师手执刺棒象钩、乘象而行之时,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
170“什么时候我才能舍弃那些用一切饰物装扮得华丽的马群?
那良种出身、疾行如风的信度马。
171“那些由身佩刀剑、手持弓矢的首领所乘骑的——
我当舍离而出家,那会是何时呢?
172何时我舍却披甲严整、旌旗高举的战车军阵,
连同那覆以豹虎之皮、遍饰众宝庄严的一切?
173披甲持弓,诸首领登上车乘;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
174“何时我能舍弃那黄金战车,装备齐整,旌旗高举?
身披豹皮与虎皮,种种庄严具足。
175披甲持弓,诸首领登上车乘;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
176何时得乘白银战车,装具已备、旌旗高扬;
豹皮虎皮覆其上车,众妙庄严无不遍满。
177“那些由手持弓箭、身披铠甲的将领们所乘的战车,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
178“何时我能登上那装备齐整、旗帜高扬的骏马战车?
那些以种种庄严具装饰的豹皮座与虎皮座?
179将帅执弓擐甲,跨乘战象之上;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
180“何时我能见到那些骆驼车,披挂严整,旌旗高扬。
以及铺着豹皮、虎皮,众宝严饰的座席?
181“当首领们登上战车,手持弓,身披甲;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
182何时我乘公牛战车,装具齐整旌旗高扬;
豹皮虎皮覆其车身,种种庄严悉皆具足。
183当首领们跨上象马、执弓披甲之时,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
184何时得舍彼山羊之车,装驾齐整、旌旗高扬?
豹皮虎皮覆被其上,众宝庄严悉皆具足。
185“将领们俱已登车,手持弓,身披铠甲,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
186“何时我能舍弃那装饰齐备、旌旗高扬的羊车?
铺着豹皮与虎皮,种种饰物垂挂其上,极尽庄严华丽。
187首领持弓披甲、乘象而来之际,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
188“何时我才能舍弃那些兽车——整装严备,旌旗高扬;
饰以豹皮,又饰以虎皮,一切庄严具足;
189“由将军们所乘、手持弓矢、身披铠甲的(队伍);
我当舍离而出家,那会是何时呢?
190何时我逢骑象之众,众宝庄严蓝甲雄;
手持长矛与象钩,勇健之士在眼前。
我当舍离而出家,那会是何时呢?
191何时我与众骑士、一切庄严严饰者?
身着青蓝铠甲、手持短剑与弓的勇士,我终将舍之而出家;
我当舍离而出家,那会是何时呢?
192“何时我方能舍离这一切而出家——离开那些乘着庄严车乘、种种饰品具足的人,
那些身披深蓝铠甲、手持长弓、背负箭囊的勇士——
我当舍离而出家,那会是何时呢?
193何时捨彼持弓者,一切庄严所严饰?
那些身披深蓝铠甲、手持长弓、背负箭囊的勇士——
我当舍离而出家,那会是何时呢?
194何时诸王子,众饰庄严身;
彩铠称英武,黄金宝冠饰。
我当舍离而出家,那会是何时呢?
195何时得入圣众中,持戒庄严诸贤者?
身涂黄檀香,衣着迦尸最上等的衣袍,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
196“何时我才能舍弃那些遍身点缀种种庄严的大臣,
黄甲英武花鬘饰,昂然前行诸勇士,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
197何时我舍七百妻,悉以众宝为严饰,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
198“我何时能舍弃这七百位容色端丽、腰肢纤细的妻子?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
199“我何时能舍弃这七百位温顺可意、言语悦人的妻子?
我当舍离而出家,那会是何时呢?
200何时我方能舍百巴拉铜器、百条纹金器,
我当舍离而出家,那会是何时呢?
202驯象之人手持矛与钩,骑乘于彼象之上;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
203何时众马群,众宝严饰身;
天生如良骏,信度疾行者,绕我而来奔?
204将校乘骑佩刀弓,随我不离何日休;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
205“何时那全副武装、旌旗高举的战车队列,能载我?
豹皮虎皮为饰,一切庄严华美。
206披甲执弓诸将帅,乘象策马相随行;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
207“何时这些金车整装齐备,高竖幢幡,载着我,
以豹皮与虎皮为饰,种种庄严美妙,
208乘骑追随、持弓披甲之诸将,
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
209何时为我整装、旌旗高扬之车乘,
豹车与虎车,众宝庄严?
210“将领们登上战车,手持弓箭,身披铠甲;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
211“何时我的马车队能整装齐备,旌旗高扬?
那些饰以豹皮、虎皮的车乘,皆以一切庄严具而作严饰。
212“手持弓箭、身披铠甲的村主们,登上了这些车。
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
213何时骆驼所驾战车,披甲整装、旌旗高揭,
豹车虎车众饰庄严——何时方能载我而去?
214弓弩在手,铠甲在身,将士跨骑于我;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
215何时牛车为我驾,装备齐整旌旗扬;
更有豹皮与虎皮,众宝庄严尽装点。
216持弓披甲诸首领所登之山羊车,
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
217何时整装扬旗,载我而去?
披着虎皮与豹皮,种种庄严悉皆严饰;
218“勇士们登上战车,手持弓箭,身披铠甲;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
219“何时能有我的羊车,装配齐整,旌旗高扬;
或饰虎皮与豹皮,以种种庄严具而为严饰;
220“健儿登上战车,手持弓箭,身披铠甲;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
221兽车严驾旌旗举,何时于我亦不随?
豹皮虎皮蒙覆战车,众宝庄严悉皆严饰;
222邑主披甲手执强弓,乘此战车巍然而行。
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
223“那些以一切庄严宝饰装扮的骑象勇士,何时才会(围绕)我?
身着蓝铠的勇士,手持刺棒与铁钩,
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
224何时那些遍身庄严璎珞的骑士,身披蓝铠、佩弓负箭的勇士,
向我而来?
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
225“何时,那些全身披挂、饰物庄严的战车勇士,
身穿青色铠甲的勇士们,手持弓,腰佩箭袋;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
226何时,那些遍身庄严、身着青铠、手持弓、腰佩箭袋的英勇弓箭手,
才会向我而来?
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
227何时,那些遍身众宝庄严的王子们,不再追随我?
身着彩甲、佩戴金色头饰的勇士们;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
228“何时圣众们——具足德行、庄严的——不再追随于我?
身涂黄檀香,身着迦尸最胜衣;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
229何时,那庄严饰身的众臣?
黄甲勇士饰花鬘,行于阵前行最前;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
230“何时,我那七百位妻子,遍体珠光,装扮一新;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
231“何时,我那七百位妻子,容颜标致,腰肢纤细;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
232“何时,我那七百位妻子,温顺和婉,言辞悦耳;
他们不再追随我的那一刻,何时才会到来?
233何时我剃除须发、身披僧伽梨,手持钵盂?
我将去托钵乞食,那究竟要到什么时候才会实现呢?
234何时我身着弃于大路之粪扫衣。
我将受持僧伽梨衣,这愿望何时才能实现呢?
235“何时我能在七日连绵的大雨中,身披湿透的袈裟?
我将去托钵乞食,那究竟要到什么时候才会实现呢?
236“何时我能遍游各方,从此树到彼树,从此林到彼林?
我无所期待而行,那何时方能实现呢?
237“何时我于山险之处,已断除恐惧与怖畏;
我独行无侣,那何时方能实现呢?
238“何日方能舍下这七弦妙音所成、令人心喜的琴?
令心正直——那一天,何时才会到来?
239“何时我才能像造车工匠那样,善加裁制脚上的革屣,
断除天界与人间的诸欲结缚?”
240“那七百位妻子,以一切饰品庄严,
举臂悲泣:“你为何要舍我们而去?”
241“那七百位妻子,容色端丽,腰肢纤美,
她们举起手臂放声痛哭:“为什么你要抛下我们?”
242“那七百位妻子,柔顺温婉,言辞悦耳;
举臂号哭,哀问何故弃我而去;
243七百妻妾,悉以众宝严饰其身。
国王舍弃了(她们)后奔离而去,以出家为先导。
244“那七百位妻子,容貌美丽,腰肢纤细;
国王舍弃了(她们)后奔离而去,以出家为先导。
245“那七百位妻子,温顺柔和,言语悦耳;
国王舍离这一切而出家,以出家为最上。”
246“舍弃了百巴拉的铜器,与有百道纹的黄金器;
他取了陶钵,这是第二次灌顶。”
247“可怖的火焰炽如烈火,库房正被一片片焚尽。
白银、黄金,还有大量的珍珠和琉璃。
248“摩尼宝珠、螺贝珍珠,衣料与旃檀香;
兽皮、杖棒等诸器具,大量的铜与黑铁;
回来,国王,请转身折返,莫让你的这些财富毁于一旦。”
249“我们确实活得快乐,因为我们一无所有。
当弥提罗城被烈火焚烧时,我没有任何财物被烧毁。”
250“林野盗贼四起,正在毁坏这个国家;
国王,请回来吧,就此返回,莫让这个国家遭到毁灭。”
251“我们确实活得快乐,我们这些一无所有的人;
当国家被掠夺时,我无所失。
252“我们确实活得快乐,我们这些一无所有者。
我们将以喜悦为食,如同光音天的诸天神一般。”
253“这巨大的声响是什么?莫非是村中的嬉戏?
沙门,我们请问:这群人正聚集在何处?”
254“我舍诸有而远去,此众犹聚于斯;
为证牟尼之境界,乃越界域而行。
与喜同行者,明知何故问?”
255“莫恃此身存,自谓已得渡。
此实难可逾越,障碍众多故;”
256“我如是安住者,谁能为我障?
谁于所见与未见,于诸欲乐不贪求;”
257“睡眠、懈怠、呵欠伸腰、厌倦、食后昏沉;
险难众多,实住身中。”
258“善哉婆罗门尊者,您善教诲于我。
婆罗门,我且问你,你究竟是谁,尊者?”
259“我名为那罗陀,众人知道我名为迦叶;
尊者,我前来觐见您,得与善人相聚,实为善哉。
260“愿您所有的喜悦与安居皆得增长。
凡有不足之处,当以忍辱与寂静令其圆满;
261“令蜷曲者舒展,亦令高扬者伸展。
恭敬业、明与法后,便去游方乞食吧。”
262“众多的象与马,连同城镇与国土,
阇那迦啊,你舍离一切而出家,于钵中寻得喜乐。
263“你的乡人、友朋与亲族,可还安好?
他们对你行了不义,阇那迦啊,为何那事反令你欢喜?”
264鹿皮衣者啊,我从来不曾于任何时轻慢过谁。
非法或能胜亲族,亲族不以非法胜我;
265“亲见世间之流转,众生被噬化泥涂。
于此彼等遭杀缚,凡夫沉溺没其中。
我作此喻而自道:我是乞食弥迦基那。”
266“汝师究竟是哪位世尊?这清净之语出自谁口?
车乘英杰啊,盖因并非舍弃了仪轨与明论——
人们说,如此而行的沙门,即是超越痛苦之道。”
267“鹿皮衣者啊,我从未在任何时候轻视过任何人;
不论对沙门还是婆罗门,我皆恭敬之后方才走近。”
268“他具足大威神力,身光闪耀而行,
歌声扬起,鼓声敲响。
269“当鼓乐与铙钹齐奏、节律调谐之时,
鹿皮衣者啊,我望见那隐于屏风之后、结满果实的芒果树。
它正被那些渴求果实的人们、众生砍伐。
270我舍荣华,身披鹿皮,从高处而下;
来到芒果树根,一株结实,一株无实。
271结实芒果树,已见斫倒摧折、连根拔起;
另有一株芒果树,苍翠流光,悦目怡心。
272“想来,我们身处多刺的权贵之中,亦复如是;
敌人将杀害我们,如同那果实累累的芒果树被摧折。
273“豹因皮毛而遭杀害,象因象牙而遭杀害;
财富能害有财者,不能害无家无亲之人;
结果的芒果树与不结果的芒果树,二者皆是我的老师;”
274举国上下皆惶惶不安,只因国王出家而去。
象兵、阵兵、车兵、步兵。
275“先安抚人民,将防护设立起来,
扶儿子登上王位,那时您再出家吧。”
276“我已舍弃了国土的人民、朋友、大臣与亲属,
毗提诃人已有子嗣,长寿王、增国啊;
彼等将于米提腊城执掌国政,生主啊。”
277“来吧,我来教你我所悦意的话语;
你执掌国政,却造作众多恶不善行。
以身、语、意,凡令你趣向恶道者——
278“依他所施、他所备办之食而活命,斯即智者之法。”
279“纵令至第四餐犹不食,如绝食者因饥而亡;
搅杂非圣之团食,具善男子相者终不食。
父王,此事诚然不善,此事诚然不妙:汝今所食,竟是犬吃剩的残食。”
280“希瓦利,那于我也并非不可食:凡居士或犬所弃之食。
凡此依法所得诸资具,皆说可受用而无所犯。”
281“少女乌帕塞尼啊,恒以镣铐严饰自身者;
为何你一只腕上的镯子叮当作响,另一只腕上的镯子却寂然无声?”
282“沙门,在我这只手上,戴着一对难以脱卸的手镯;
两镯相碰便生出声音,那正是有了同伴的情形。
283“沙门,我手上只戴着一个手镯;
他没有同伴,所以不发出声音;他像一位牟尼那样安住着。
284“有同伴则易起争执,独处一人,又能与谁争论呢?
你既向往天界,独处便最值得欣然受持。”
285“你听见了吗,希瓦利,那位少女所讲的故事?
你借那使女责备了我,这便是有伴侣者的下场。
286“跋陀,这是分岔成两条的路,是过去修行者们走过的。
你取其中一条,我取另一条。
287“你不要对我说‘你是我的丈夫’,我也不说‘我是你的妻子’。”
“他们便这样交谈着,进入了柱城。
288“在弓匠的小屋里,饭食时刻已至;
那位弓匠正在那里,将一根木杆校直,
掩却一眼,以余眼斜视;”
289“箭匠且听我言——这般看去,看不分明。
你闭上一只眼,用另一只眼斜着看。”
290“沙门啊,以双眼(视之),便显得开阔宽广;
未逮最胜之相,不堪趣于正直;
291闭却一目,独以余目斜睨者——
达到那殊胜之相后,才堪能趋向正直。
292“若有了第二者,便陷入争论;独自一人,又能与谁争论呢?
汝慕生天者,愿独处为乐;”
293希瓦利汝听,箭师所传语。
你借那使女责备了我,这便是有伴侣者的下场。
294“跋陀,这是分岔成两条的路,是过去修行者们走过的。
你取其中一条,我取另一条。
295“请勿再称‘我的丈夫’,我也不再言‘我的妻子’;”
“如同门叉草的穗子被风吹散,希瓦利,你便独自一人安住吧。”
‘‘Koyaṃ majjhe samuddasmiṃ, apassaṃ tīramāyuhe; Kaṃ tvaṃ atthavasaṃ ñatvā, evaṃ vāyamase bhusaṃ’’. ‘‘Nisamma vattaṃ lokassa, vāyāmassa ca devate; Tasmā majjhe samuddasmiṃ, apassaṃ tīramāyuhe’’. ‘‘Gambhīre appameyyasmiṃ, tīraṃ yassa na dissati; Mogho te purisavāyāmo, appatvāva marissasi’’. ‘‘Anaṇo ñātinaṃ hoti, devānaṃ pitunañca so; Karaṃ purisakiccāni, na ca pacchānutappati’’. ‘‘Apāraṇeyyaṃ yaṃ kammaṃ, aphalaṃ kilamathuddayaṃ; Tattha ko vāyamenattho, maccu yassābhinippataṃ’’ . ‘‘Apāraṇeyyamaccantaṃ , yo viditvāna devate; Na rakkhe attano pāṇaṃ, jaññā so yadi hāpaye. ‘‘Adhippāyaphalaṃ eke, asmiṃ lokasmi devate; Payojayanti kammāni, tāni ijjhanti vā na vā. ‘‘Sandiṭṭhikaṃ kammaphalaṃ, nanu passasi devate; Sannā aññe tarāmahaṃ, tañca passāmi santike. ‘‘So ahaṃ vāyamissāmi, yathāsatti yathābalaṃ; Gacchaṃ pāraṃ samuddassa, kassaṃ purisakāriyaṃ’’. ‘‘Yo tvaṃ evaṃ gate oghe, appameyye mahaṇṇave; Dhammavāyāmasampanno, kammunā nāvasīdasi; So tvaṃ tattheva gacchāhi, yattha te nirato mano’’. ‘‘Āsīsetheva puriso, na nibbindeyya paṇḍito; Passāmi vohaṃ attānaṃ, yathā icchiṃ tathā ahu. ‘‘Āsīsetheva puriso, na nibbindeyya paṇḍito; Passāmi vohaṃ attānaṃ, udakā thalamubbhataṃ. ‘‘Vāyametheva puriso, na nibbindeyya paṇḍito; Passāmi vohaṃ attānaṃ, yathā icchiṃ tathā ahu. ‘‘Vāyametheva puriso, na nibbindeyya paṇḍito; Passāmi vohaṃ attānaṃ, udakā thalamubbhataṃ. ‘‘Dukkhūpanītopi naro sapañño, āsaṃ na chindeyya sukhāgamāya; Bahū hi phassā ahitā hitā ca, avitakkitā maccumupabbajanti . ‘‘Acintitampi bhavati, cintitampi vinassati; Na hi cintāmayā bhogā, itthiyā purisassa vā’’. ‘‘Aporāṇaṃ vata bho rājā, sabbabhummo disampati; Nājja nacce nisāmeti, na gīte kurute mano. ‘‘Na mige napi uyyāne, napi haṃse udikkhati; Mūgova tuṇhimāsīno, na atthamanusāsati’’. ‘‘Sukhakāmā rahosīlā, vadhabandhā upāratā ; Kassa nu ajja ārāme, daharā vuddhā ca acchare. ‘‘Atikkantavanathā dhīrā, namo tesaṃ mahesinaṃ; Ye ussukamhi lokamhi, viharanti manussukā. ‘‘Te chetvā maccuno jālaṃ, tataṃ māyāvino daḷaṃ; Chinnālayattā gacchanti, ko tesaṃ gatimāpaye’’ . ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, vibhattaṃ bhāgaso mitaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, visālaṃ sabbatopabhaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, bahupākāratoraṇaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, daḷhamaṭṭālakoṭṭhakaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, suvibhattaṃ mahāpathaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, suvibhattantarāpaṇaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, gavassarathapīḷitaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, ārāmavanamāliniṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, uyyānavanamāliniṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, pāsādavanamāliniṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ mithilaṃ phītaṃ, tipuraṃ rājabandhuniṃ; Māpitaṃ somanassena, vedehena yasassinā; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ vedehe phīte, nicite dhammarakkhite; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ vedehe phīte, ajeyye dhammarakkhite; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ antepuraṃ rammaṃ, vibhattaṃ bhāgaso mitaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ antepuraṃ rammaṃ, sudhāmattikalepanaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ antepuraṃ rammaṃ, sucigandhaṃ manoramaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ kūṭāgāre ca, vibhatte bhāgaso mite; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ kūṭāgāre ca, sudhāmattikalepane; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ kūṭāgāre ca, sucigandhe manorame; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ kūṭāgāre ca, litte candanaphosite; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ soṇṇapallaṅke , gonake cittasanthate; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ maṇipallaṅke, gonake cittasanthate; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati . ‘‘Kadāhaṃ kappāsakoseyyaṃ, khomakoṭumbarāni ca; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ pokkharaṇī rammā, cakkavākapakūjitā ; Mandālakehi sañchannā, padumuppalakehi ca; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ hatthigumbe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Suvaṇṇakacche mātaṅge, hemakappanavāsase. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, tomaraṅkusapāṇibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ assagumbe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Ājānīyeva jātiyā, sindhave sīghavāhane. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, illiyācāpadhāribhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ rathaseniyo, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sovaṇṇarathe, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sajjhurathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ assarathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ oṭṭharathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ goṇarathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ ajarathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ meṇḍarathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ migarathe ca, sannaddhe ussitaddhaje; Dīpe athopi veyyagghe, sabbālaṅkārabhūsite. ‘‘Ārūḷhe gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ hatthārohe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Nīlavammadhare sūre, tomaraṅkusapāṇine ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ assārohe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Nīlavammadhare sūre, illiyācāpadhārine ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ rathārohe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Nīlavammadhare sūre, cāpahatthe kalāpine ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ dhanuggahe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Nīlavammadhare sūre, cāpahatthe kalāpine; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati . ‘‘Kadāhaṃ rājaputte ca, sabbālaṅkārabhūsite; Citravammadhare sūre, kañcanāveḷadhārine; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ ariyagaṇe ca, vatavante alaṅkate; Haricandanalittaṅge, kāsikuttamadhārine; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ amaccagaṇe ca, sabbālaṅkārabhūsite; Pītavammadhare sūre, purato gacchamāline ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati . ‘‘Kadāhaṃ sattasatā bhariyā, sabbālaṅkārabhūsitā; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sattasatā bhariyā, susaññā tanumajjhimā; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sattasatā bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ satapalaṃ kaṃsaṃ, sovaṇṇaṃ satarājikaṃ; Pahāya pabbajissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ hatthigumbā, sabbālaṅkārabhūsitā; Suvaṇṇakacchā mātaṅgā, hemakappanavāsasā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, tomaraṅkusapāṇibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ assagumbā, sabbālaṅkārabhūsitā; Ājānīyāva jātiyā, sindhavā sīghavāhanā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, illiyācāpadhāribhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ rathasenī, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ soṇṇarathā , sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ sajjhurathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ assarathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ oṭṭharathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ goṇarathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ ajarathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ meṇḍarathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ migarathā, sannaddhā ussitaddhajā; Dīpā athopi veyyagghā, sabbālaṅkārabhūsitā. ‘‘Ārūḷhā gāmaṇīyehi, cāpahatthehi vammibhi; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ hatthārohā, sabbālaṅkārabhūsitā; Nīlavammadharā sūrā, tomaraṅkusapāṇino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ assārohā, sabbālaṅkārabhūsitā; Nīlavammadharā sūrā, illiyācāpadhārino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ rathārohā, sabbālaṅkārabhūsitā; Nīlavammadharā sūrā, cāpahatthā kalāpino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ dhanuggahā, sabbālaṅkārabhūsitā; Nīlavammadharā sūrā, cāpahatthā kalāpino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ rājaputtā, sabbālaṅkārabhūsitā; Citravammadharā sūrā, kañcanāveḷadhārino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ ariyagaṇā, vatavantā alaṅkatā; Haricandanalittaṅgā, kāsikuttamadhārino; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ amaccagaṇā, sabbālaṅkārabhūsitā; Pītavammadharā sūrā, purato gacchamālino ; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ sattasatā bhariyā, sabbālaṅkārabhūsitā; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ sattasatā bhariyā, susaññā tanumajjhimā; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāssu maṃ sattasatā bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Yantaṃ maṃ nānuyissanti, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ pattaṃ gahetvāna, muṇḍo saṅghāṭipāruto; Piṇḍikāya carissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ paṃsukūlānaṃ, ujjhitānaṃ mahāpathe; Saṅghāṭiṃ dhārayissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sattāhasammeghe , ovaṭṭho allacīvaro; Piṇḍikāya carissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ sabbattha gantvā , rukkhā rukkhaṃ vanā vanaṃ; Anapekkho gamissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ giriduggesu, pahīnabhayabheravo; Adutiyo gamissāmi , taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ vīṇaṃ varujjako , sattatantiṃ manoramaṃ; Cittaṃ ujuṃ karissāmi, taṃ kudāssu bhavissati. ‘‘Kadāhaṃ rathakārova, parikantaṃ upāhanaṃ; Kāmasaññojane checchaṃ , ye dibbe ye ca mānuse’’. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, sabbālaṅkārabhūsitā; Bāhā paggayha pakkanduṃ, kasmā no vijahissasi. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, susaññā tanumajjhimā; Bāhā paggayha pakkanduṃ, kasmā no vijahissasi. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Bāhā paggayha pakkanduṃ, kasmā no vijahissasi. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, sabbālaṅkārabhūsitā; Hitvā sampaddavī rājā, pabbajjāya purakkhato. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, susaññā tanumajjhimā; Hitvā sampaddavī rājā, pabbajjāya purakkhato. ‘‘Tā ca sattasatā bhariyā, assavā piyabhāṇinī; Hitvā sampaddavī rājā, pabbajjāya purakkhato’’. ‘‘Hitvā satapalaṃ kaṃsaṃ, sovaṇṇaṃ satarājikaṃ; Aggahī mattikaṃ pattaṃ, taṃ dutiyābhisecanaṃ’’. ‘‘Bhesmā aggisamā jālā, kosā ḍayhanti bhāgaso; Rajataṃ jātarūpañca, muttā veḷuriyā bahū. ‘‘Maṇayo saṅkhamuttā ca, vatthikaṃ haricandanaṃ; Ajinaṃ daṇḍabhaṇḍañca, lohaṃ kāḷāyasaṃ bahū; Ehi rāja nivattassu, mā tetaṃ vinasā dhanaṃ’’ . ‘‘Susukhaṃ vata jīvāma, yesaṃ no natthi kiñcanaṃ; Mithilāya dayhamānāya, na me kiñci adayhatha’’. ‘‘Aṭaviyo samuppannā, raṭṭhaṃ viddhaṃsayanti taṃ; Ehi rāja nivattassu, mā raṭṭhaṃ vinasā idaṃ’’. ‘‘Susukhaṃ vata jīvāma, yesaṃ no natthi kiñcanaṃ; Raṭṭhe vilumpamānamhi, na me kiñci ahīratha. ‘‘Susukhaṃ vata jīvāma, yesaṃ no natthi kiñcanaṃ; Pītibhakkhā bhavissāma, devā ābhassarā yathā’’. ‘‘Kimheso mahato ghoso, kā nu gāmeva kīḷiyā ; Samaṇa teva pucchāma, kattheso abhisaṭo jano’’. ‘‘Mamaṃ ohāya gacchantaṃ, ettheso abhisaṭo jano; Sīmātikkamanaṃ yantaṃ, munimonassa pattiyā; Missaṃ nandīhi gacchantaṃ, kiṃ jānamanupucchasi’’. ‘‘Māssu tiṇṇo amaññittha , sarīraṃ dhārayaṃ imaṃ; Atīraṇeyya yamidaṃ , bahū hi paripanthayo’’. ‘‘Ko nu me paripanthassa, mamaṃ evaṃvihārino; Yo neva diṭṭhe nādiṭṭhe, kāmānamabhipatthaye’’. ‘‘Niddā tandī vijambhitā, aratī bhattasammado; Āvasanti sarīraṭṭhā, bahū hi paripanthayo’’. ‘‘Kalyāṇaṃ vata maṃ bhavaṃ, brāhmaṇa manusāsati ; Brāhmaṇa teva pucchāmi, ko nu tvamasi mārisa’’. ‘‘Nārado iti me nāmaṃ , kassapo iti maṃ vidū; Bhoto sakāsamāgacchiṃ, sādhu sabbhi samāgamo. ‘‘Tassa te sabbo ānando, vihāro upavattatu; Yaṃ ūnaṃ taṃ paripūrehi, khantiyā upasamena ca. ‘‘Pasāraya sannatañca, unnatañca pasāraya ; Kammaṃ vijjañca dhammañca, sakkatvāna paribbaja’’. ‘‘Bahū hatthī ca asse ca, nagare janapadāni ca; Hitvā janaka pabbajito, kapāle ratimajjhagā. ‘‘Kacci nu te jānapadā, mittāmaccā ca ñātakā; Dubbhimakaṃsu janaka, kasmā te taṃ aruccatha’’. ‘‘Na migājina jātucche , ahaṃ kañci kudācanaṃ; Adhammena jine ñātiṃ, na cāpi ñātayo mamaṃ. ‘‘Disvāna lokavattantaṃ, khajjantaṃ kaddamīkataṃ; Haññare bajjhare cettha, yattha sanno puthujjano; Etāhaṃ upamaṃ katvā, bhikkhakosmi migājina’’. ‘‘Ko nu te bhagavā satthā, kassetaṃ vacanaṃ suci; Na hi kappaṃ vā vijjaṃ vā, paccakkhāya rathesabha; Samaṇaṃ āhu vattantaṃ, yathā dukkhassatikkamo’’. ‘‘Na migājina jātucche, ahaṃ kañci kudācanaṃ; Samaṇaṃ brāhmaṇaṃ vāpi, sakkatvā anupāvisiṃ’’. ‘‘Mahatā cānubhāvena, gacchanto siriyā jalaṃ; Gīyamānesu gītesu, vajjamānesu vaggusu. ‘‘Tūriyatāḷasaṅghuṭṭhe , sammatālasamāhite; Sa migājina maddakkhiṃ, phaliṃ ambaṃ tirocchadaṃ; Haññamānaṃ manussehi, phalakāmehi jantubhi. ‘‘So khohaṃ taṃ siriṃ hitvā, orohitvā migājina; Mūlaṃ ambassupāgacchiṃ, phalino nipphalassa ca. ‘‘Phaliṃ ambaṃ hataṃ disvā, viddhaṃstaṃ vinaḷīkataṃ; Athekaṃ itaraṃ ambaṃ, nīlobhāsaṃ manoramaṃ. ‘‘Evameva nūnamhepi , issare bahukaṇṭake; Amittā no vadhissanti, yathā ambo phalī hato. ‘‘Ajinamhi haññate dīpi, nāgo dantehi haññate; Dhanamhi dhanino hanti, aniketamasanthavaṃ; Phalī ambo aphalo ca, te satthāro ubho mama’’. ‘‘Sabbo jano pabyādhito, rājā pabbajito iti; Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā. ‘‘Assāsayitvā janataṃ, ṭhapayitvā paṭicchadaṃ; Puttaṃ rajje ṭhapetvāna, atha pacchā pabbajissasi’’. ‘‘Cattā mayā jānapadā, mittāmaccā ca ñātakā; Santi puttā videhānaṃ, dīghāvu raṭṭhavaḍḍhano; Te rajjaṃ kārayissanti, mithilāyaṃ pajāpati’’. ‘‘Ehi taṃ anusikkhāmi, yaṃ vākyaṃ mama ruccati; Rajjaṃ tuvaṃ kārayasi , pāpaṃ duccaritaṃ bahuṃ; Kāyena vācā manasā, yena gacchasi duggatiṃ. ‘‘Paradinnakena paraniṭṭhitena, piṇḍena yāpehi sa dhīradhammo’’. ‘‘Yopi catutthe bhattakāle na bhuñje, ajuṭṭhamārīva khudāya miyye; Na tveva piṇḍaṃ luḷitaṃ anariyaṃ, kulaputtarūpo sappuriso na seve; Tayidaṃ na sādhu tayidaṃ na suṭṭhu, sunakhucchiṭṭhakaṃ janaka bhuñjase tuvaṃ’’. ‘‘Na cāpi me sīvali so abhakkho, yaṃ hoti cattaṃ gihino sunassa vā; Ye keci bhogā idha dhammaladdhā, sabbo so bhakkho anavayoti vutto’’. ‘‘Kumārike upaseniye, niccaṃ niggaḷamaṇḍite; Kasmā te eko bhujo janati, eko te na janatī bhujo’’. ‘‘Imasmiṃ me samaṇa hatthe, paṭimukkā dunīvarā ; Saṅghātā jāyate saddo, dutiyasseva sā gati. ‘‘Imasmiṃ me samaṇa hatthe, paṭimukko ekanīvaro ; So adutiyo na janati, munibhūtova tiṭṭhati. ‘‘Vivādappatto dutiyo, keneko vivadissati; Tassa te saggakāmassa, ekattamuparocataṃ’’. ‘‘Suṇāsi sīvali kathā , kumāriyā paveditā; Pesiyā maṃ garahittho, dutiyasseva sā gati. ‘‘Ayaṃ dvedhāpatho bhadde, anuciṇṇo pathāvihi; Tesaṃ tvaṃ ekaṃ gaṇhāhi, ahamekaṃ punāparaṃ. ‘‘Māvaca maṃ tvaṃ pati meti, nāhaṃ bhariyāti vā puna’’; ‘‘Imameva kathayantā, thūṇaṃ nagarupāgamuṃ. ‘‘Koṭṭhake usukārassa, bhattakāle upaṭṭhite; Tatrā ca so usukāro, (ekaṃ daṇḍaṃ ujuṃ kataṃ;) Ekañca cakkhuṃ niggayha, jimhamekena pekkhati’’. ‘‘Evaṃ no sādhu passasi, usukāra suṇohi me; Yadekaṃ cakkhuṃ niggayha, jimhamekena pekkhasi’’. ‘‘Dvīhi samaṇa cakkhūhi, visālaṃ viya khāyati; Asampatvā paramaṃ liṅgaṃ, nujubhāvāya kappati. ‘‘Ekañca cakkhuṃ niggayha, jimhamekena pekkhato; Sampatvā paramaṃ liṅgaṃ, ujubhāvāya kappati. ‘‘Vivādappatto dutiyo, keneko vivadissati; Tassa te saggakāmassa, ekattamuparocataṃ’’. ‘‘Suṇāsi sīvali kathā , usukārena veditā; Pesiyā maṃ garahittho, dutiyasseva sā gati. ‘‘Ayaṃ dvedhāpatho bhadde, anuciṇṇo pathāvihi; Tesaṃ tvaṃ ekaṃ gaṇhāhi, ahamekaṃ punāparaṃ. ‘‘Māvaca maṃ tvaṃ pati meti, nāhaṃ bhariyāti vā puna’’; ‘‘Muñjāvesikā pavāḷhā, ekā vihara sīvalī’’ti.