784“凡所有珍宝,于持国天王的宫殿中所藏,
愿他们尽归于你,请将女儿赐与国王。”
785“我们(人类)未尝与龙族联姻,自古未曾有之;”
“这桩不相称的婚约,我们该如何是好?”
786“人主啊,看来你已舍弃生命,或是舍弃王国;”
“确实,龙若怒起,那样的人便活不长久。”
787“大王,汝本凡人,无神通而轻慢有神通者;
婆楼那之亲子、耶牟那河神,竟亦为汝所轻。”
788我绝不轻慢那威名远播的龙王持国,
持国本是群龙之主,统御众多龙众。
789“纵彼龙王具大威神,犹非吾女所堪匹配;
吾乃毗提诃族刹帝利,彼女高贵,生于大海。”
790“令甘跋罗与阿萨多罗起身,前去告知一切诸龙;
令他们前往波罗奈,但不得伤害任何人。”
791愿其悬于宅舍、池沼,街巷与广场之间;
亦垂于树梢之上,舒展而挂于拱门。
792“我也将以巨大纯白之身,前往那大都城
以蛇身盘绕,令迦尸人众心生恐惧。”
793听了他的话,种种色泽的蛇
便向波罗奈出发,一路未曾伤害任何人。
794在住所、池塘、街道与广场上;
树梢之上悬挂着,在张开的拱门上也悬挂着。
795见到那些悬挂之物,众多妇女放声大哭;
又见那鼓起颈兜如象鼻的巨蛇,一再地嘘气不止。
796波罗奈惊惶不安,满城悲戚;
他们举臂悲号:“将女儿献给国王!”
797“‘在采花的树林中央,那红眼阔肩者是何人?’
那佩戴螺钏臂饰、身着华服、合掌敬立的十位女子,是谁?
798“你是谁?手臂粗大,在森林中间闪闪发光,就像浇了酥油的火一样。
你是威德广大的夜叉,还是具大神通的龙?”
799“我是龙,具足神通,威光炽盛,不可越过。
我若发怒,凭这威光,即使富饶的国土也能摧坏。
800“我的母亲是海生,我的父亲是持国。
我是善见的幼弟,众人称我为广智。”
801汝今所见彼深潭,恒转漩涡可怖畏;
此即我之天居处,其高数百寻之量。
802“林间传来孔雀与苍鹭的鸣声,河水一片深蓝,
进入耶牟那河吧,不要畏惧,对于持守正行的人,那里安稳而吉祥。”
803“在那里,婆罗门,你带着儿子和随从一同到达了;
我以诸多欲乐恭敬供养你,愿你快乐地生活,婆罗门。”
804“大地平坦,四方周遍,生满茂密的塔伽拉香花;
赤色胭脂虫覆盖其上,闪耀着无上翠绿的光彩。
805悦意林间诸圣苑,天鹅娇啼声婉转;
巧筑莲池天成妙,莲开朵朵立亭亭。
806“那些精心建造的八面柱,全由琉璃所成。
千柱楼阁,天女盈满,辉光闪耀。
807“依你自得的福德,往生此天界宫殿;
那里开阔无壅、安隐悦意,与究竟安乐共俱。
808“我思:你不渴望千眼帝释天神的宫殿吧?
因你这神通实在广大,犹如那威光赫奕的帝释天神一般。”
809“光辉圣者之威德,纵以心念亦难及;
随侍帝释自在众,纵享天乐莫能知。”
810“贪求那属于不死天人、寻求快乐者的宫殿;
我于布萨日持斋,躺卧在蚁丘顶上。”
811“我与儿子一同,为寻猎物进入森林;
亲族们已不知我是死是活。
812“我今向富利达多——享有盛名的迦尸之子——辞行;
若您许可,我们还想探望亲人。”
813“这确是我的心愿:愿你安住我身旁。
因为像这样的妙欲,在人间实属难得。
814“若你不愿在此留住,且受我以妙欲供养,
我已经准许你了,你平安地去看望亲戚们吧。”
815“执此天珠宝,牲畜子嗣皆得;
身无病恼常安乐,婆罗门,持之且去。”
816“善哉!普利达多,你的话我欣然领受。
我年已衰迈,决意出家,不再希求诸般欲乐。”
817“倘若梵行毁损,便须以财物来补救。
你当无有动摇地来,我将赐予你丰厚的财富。”
818“善哉!普利达多,你的话我欣然领受。
“倘若再有需要,我当再来。”
819“说完此话,普利达多便派遣四人前往:
“来!起身,速将那位婆罗门送归!”
820听闻此言,四人当即起身,
受普利达多差遣,迅即将那位婆罗门带到。
821“手执此宝珠,吉祥、善得、令人欢喜,”
此宝形相圆满,是谁得到了这颗宝珠?
822“万千红眼四面围绕,
今日循时应道行,我得此宝珠。”
823“此石常受妥善奉侍,备受尊敬尊崇;
善持善置,能成就一切义利。
824“对于供奉仪轨有所亏失之人,无论是安置还是佩戴;
这块石头若被不如理地亲近侍奉,只会招致毁灭。
825“不善之人不配佩戴此天宝珠,
请纳百金为价,将此宝珠归于我。”
826“我这宝石并非可售之物,用牛也好、珍宝也罢,都不交换。
这块石头虽然相好具足,但我的宝石绝不出售。”
827“如果这宝石不能由你用牛或珍宝来买,
那么,这宝石当以何物购得?我问你,请告诉我。”
828“谁能为我讲述那大龙——威光显赫、难以超越者?
我将这块犹如炽焰般放出光明的宝石赠予他。”
829“何人化作婆罗门形貌?金翅鸟乃是飞鸟中的至尊。
它寻觅那龙,渴望擒获,寻索着自己的食物。
830“我非鸟中之王,金翅鸟亦未曾得见;
以蛇为生,婆罗门,智者当如是知我。”
831“你究竟有何力量?又有何种技艺?
你又因何这般倨傲,不恭敬蛇?”
832金翅鸟向栖居林中、长夜苦行的果西亚仙人,
宣说了无上解毒明咒。
833那位修心成就的圣者,在群山环抱之间;
我恭敬地随侍于他,日夜精勤不懈。
834那时我久已侍奉于他——行仪无缺、梵行圆满;
世尊随我所愿,为我示现天界神咒。
835“我凭这些咒语刚强无比,不惧一切毒蛇。
众人知我为解毒师之师,名为阿兰巴那。”
836“孩子索瑪達塔,我們且取這顆摩尼寶珠,你當知曉;
莫以棍棒,亦莫甘願,捨棄已得的吉祥。”
837“婆罗门啊,那位在你来到他自己的住处时,曾款待供养过你的人——
“如此行善之人,你为何因愚痴而想加害于他?”
838“你若渴望获得财物,普利达多将会施与;”
“你且前去向他乞求,他定会给你丰厚的财物。”
839“手中所得、钵中所盛、散落在地的,食之更为可取。”
索玛达塔,莫让我们错失这眼前之利。
840“在恐怖的地狱里被烧煮,大地也为他裂开了;
背弃朋友、舍离利益的人,即使活着,也会日渐憔悴枯槁。
841“你若渴望获得财物,普利达多将会施与;”
我想,不消多时,你便会亲尝自造的怨仇。
842“婆罗门们举行了大祭祀,他们以为这样便能得到清净;
我们要举行大祭祀,藉此从罪恶中解脱。”
843“好了,我现在要走了,今日我不与你同行;
与这般行恶之人,我一步也不屑同行。”
844多闻索玛达陀,向父作如是言;
令诸神起怨诉,遂离彼处而去。
845擒此大龙,取珠与我——
其身具因陀戈帕卡之色,头首赤红。
846“它的身体望去,如同一堆棉花絮。
它卧在蚁丘顶上,婆罗门,你去捉住它。”
847“尔时以天药咒句,诵持自作护身已;
如是乃能御彼险难。”
848见我诸欲圆满、具足而来,
你诸根毫无喜色,面容已然枯槁。
849犹如握于掌中的莲花,被搓揉得枯萎失色;
你容颜这般苍白枯槁,只因见我如此模样。
850“莫非遭人加害,抑或身有痛楚?
何故见我来归,容颜竟尔苍白?”
851“孩子,我做了一个梦,是一月之前所见:
如同砍断我的右臂,沾满鲜血;
那人拿着它离去,而我还在哭泣。
852“善见啊,你当知,自我见了那个梦以来,
从那以后,无论白昼还是黑夜,我都未曾再得安乐。”
853“从前围绕着他的那些少女,身形美妙动人,
金网覆罩,普利达多便不可见。
854“往昔,手持利剑的勇士们曾环绕于他——
犹如盛开的迦尼迦花,布瑞达陀已不见踪影。
855“好了,我们这就出发,前往布瑞达陀的住处;
去见你那位安住于法、戒行具足的兄弟。”
856“看见富利达多的母亲正朝这边走来,
布利达陀的妇人们高擎双臂,失声痛哭。
857“夫人,我们不知您儿子的下落,至今已一月杳无踪迹;
声名远扬的布利达陀,是死是生,全然不知。”
858“犹如失去幼雏的母鸟,望见空寂的巢;
长久不见布利达陀,我将在痛苦中憔悴。
859“犹如失去幼雏的俱罗利鸟,望着空空的鸟巢;
长久不见布利达陀,我将在痛苦中憔悴。
860“她宛如一只孤单的鸳鸯,困在干涸的湖沼之中;
不见布利达陀,我当长久忧苦自煎;
861“犹如铁匠炉中之火,内自焚烧而不外炽。
我便这样为忧伤所煎迫,不得见布利达陀。”
862“就像娑罗树林被狂风猛烈摇撼、摧折压倒,
儿子与妻子们,都倒卧在布利达陀的住处。”
863“听闻那阵声响后,在布利陀达的住处,
阿利吒和须波伽立刻飞奔而去。
864“母亲,请宽心,莫悲伤,众生之法本来如此;
死而又生,这就是他的变易。”
865“孩子,我也知道,诸有情的法性本是如此;
却为忧愁所压,见不到普利达答。
866“善见啊,你当知晓,今夜我若……
见不到普利达答,我恐怕会舍弃生命。”
867“母亲,请宽心,不要悲伤,我们会把兄弟带回来。
我们将遍往四方,寻找兄长。
868“于山岳险峻之处,于村落与城镇;
七日之内,你将见到兄长归来。”
869“一条蛇从手中挣脱,重重落在你的脚上。
可曾啮伤汝,吾儿?勿怖,愿汝安隐。”
870“此蛇于我,纤毫之苦亦不能致。
凡是捕蛇者,没有人胜过我。”
871“是谁以婆罗门的相貌,光芒四射,来至众人之前?
让善战者前来邀战,让我的众人共听。”
872“阿兰巴啊,你用蛇来比试,我用小青蛙来比试;”
就让我们在那里下注,以五千为赌注吧。
873“我拥有财富,家境殷实;而你,年轻人,一贫如洗。
谁是你的担保人?赌注又是什么?
874“愿我有赌注,且有那样的担保人;
愿我们以五千为赌注,在那里赌一把吧。”
875“大王,请听我说,愿此言能利益于您。
基提玛实为我五千之担保,”
876“所负之债,或承先父所遗,或由自身所造。
婆罗门,何故向我索求如此众多之财物?”
877阿蓝巴纳恃彼龙蛇,一心欲胜于我。
我当使那婆罗门,为小青蛙所叮咬。
878“大王,国之增益者,今日且请观之;
在刹帝利大众的簇拥下,前往观看毒蛇吧。”
879“年轻人,我并非在技艺上轻视你;
汝恃技艺太骄矜,于蛇竟不生敬奉;”
880婆罗门,我亦不以夸技之言轻慢于人。
无毒之蛇巧幻惑,诳骗世人何其甚。
881世人若如我知汝,识汝本相不复信。
“阿兰巴,你连一把糠都得不到,又从何处得来财富?”
882“你这身披粗皮、头结发辫的愚人,慢心炽盛地来到集会中;
你自身无毒,却如此轻视这已达殊胜境界的龙。”
883“若你冒犯他,便会知晓,他威势炽盛、充满威力;”
“我想他将迅速把你化作灰烬。”
884“西鲁塔蛇、德杜巴蛇与西拉布蛇或许有毒,
红头蛇却无毒。”
885“我曾闻此事,是阿拉汉、自制者、苦行者如是说:
在此世间,施主们行布施后,便往生天界。
在世之时,你当行布施,若尚有可施之物。
886“此蛇有大神通,具足威光,难可超越。
“我将令它啮咬你,它定将你烧为灰烬。”
887“朋友,此事我是从那些克己修习苦行者处听来的:
在此世间,施主们行布施后,便往生天界。
你若尚有布施之心,便趁活着的时候自己布施吧。
888“这位名为‘山羊脸’者,浑身充满威猛之力;
我就遣她去咬你,她定能把你化为灰烬。”
889“那位持国天王之女,(即)我的同父异母姐妹……
“愿这山羊面女子啮咬于你,她满具猛烈的威光。”
890“梵授啊,你应了知,若我将这毒液洒在地上,”
“那些草、蔓藤与药草,必定都会干枯。”
891“梵授,你当知晓,我若将这毒液向上抛洒,”
“在此七年之中,天不降雨,也不降霜雪。”
892“如果我在这水中倾洒(毒液),梵授王,你应当知道,”
凡水中之众生,鱼龟皆当丧命;
893世间所流之水,尽归钵逻耶伽。
“是什么鬼怪,吞噬了跳入耶牟那河的我?”
894“这位声名显赫的世间主,从四面八方包围了波罗奈;”
我便是他的儿子——蛇王之子,婆罗门啊,人们称我为善富。
895“如果你确实是龙王之子、迦尸国王不死之主之子;
你的父亲是一位有大威德者,而你的母亲在凡人中更是无与伦比;
如此具大威神者,不应劫掠婆罗门的仆人。”
896“依树为掩,射中了前来饮水的羚羊;
它中箭之后,因箭势迅疾,奋力远逸。
897“在那森林广大的荒野中,你见到了它倒卧在地。
你以扁担挑起那猎物,均衡地,于傍晚时分来到榕树之下。
898鹦鹉八哥竞啭鸣,黄褐交织漫铺陈;
杜鹃清啼添悦意,芳草常绿四时青。
899“就在那里,他就在你面前显现,凭借神通与荣光而辉耀;
我的这位兄弟有大威神力,为众多年轻女子所围绕。
900他曾殷勤侍养你,以诸欲乐令你饱足;
你却负心加害无瞋之人,此怨今朝还及你身。
901“速速伸出脖颈,我不会饶你性命;
为兄弟所遭之怨,我将斩下你的头颅。”
902“诵经者、专事乞食者、供养护火之婆罗门——
由此三因,婆罗门不可杀害。”
903持国天王之城,没入雅穆那河中;
雅穆那城依山而住,纯金之色遍照光明。
904“人中雄狮,我之同胞兄弟,俱在彼处;
婆罗门,他们在那儿如何对你说,你便将成为那般模样。”
905不达究竟而系于卑劣,耽祭祀与吠陀,沉湎乐世;
彼轻毁至可尊崇者,遂失财宝,亦失善士之法。
906“婆罗门靠诵习吠陀为生,人王统御大地,吠舍耕田,首陀罗做仆役。
他们各自来到自己的地方,说这些是自在者所造的。”
907持者、能持者、婆楼那、多闻天王、苏摩、阎魔、月、风、日,
彼等亦曾以种种祭祀献供,而后施予诵经者一切欲乐。
908“拉开五百张弓的大力者,正是(拥兵可怖的)阿周那;
那位千臂者,世间无匹,那时也点燃了祭祀之火。”
909“那位长夜以饮食随力供养婆罗门之人——
他满怀清净之心,随喜赞叹,苏跋伽啊,(那位供养者)由此成为一位天神。”
910“他能以酥油使那食量巨大、具天人心意之色的火神得饱足。
他,目支邻陀[王],举行了一场无上的祭祀,之后便往生天界。”
911“那位具大威神力、寿长千岁、相貌端严的出家者,
舍弃了无边的国土与军队,杜迪波王亦往生天界。”
912“那位征服大海边际的萨竭罗,竖立起美丽、崇高、黄金所成的祭祀柱,
他燃起吠舍那罗火,苏跋伽啊,(萨竭罗王)由此成为一位天神。
913“凭谁的威神力,苏跋伽,恒河才奔流注入那凝乳盈满的大海;
毛足者侍奉火,盎伽遂抵千眼者之城。”
914“他神通广大,天中胜者、美名远扬,是三十三天中因陀罗天的将军;
苏跋伽啊,他借苏摩祭涤除垢秽后,便成为了一位天神。”
915“他造作了此方世间与彼方世间,造作了巴吉拉提河、雪山与灵鹫峰。
那位具足神通、为天中尊、声名远扬的天神,那时也点燃了祭火。
916“摩罗山、雪山、兀鹰峰、善见山、尼娑婆山和衮威罗山,
这些山及其他诸大山,相传皆为奉行祭祀者以砖垒砌而成。”
917“此处,诵经者、具足咒语功德者、苦行者,被称作乞求相应者。
大海吞纳了在岸边流入的水,因此而变得不可饮用。
918“大地之上遍设众多供祭之所,皆是婆罗门众敬奉婆薮天之处;
东方、西方、南方、北方,四方修供之人,皆生起虔敬欢喜之心。”
919智者失利,愚者得胜,于达吠陀者,此即不祥;
未审如阳焰之虚妄法,幻德终究不胜于智。
920“对于伤害朋友、残害生灵的人,吠陀圣典不能成为他的庇护。
即便是殷勤供奉的圣火,也无法庇佑一个心怀过失、行为卑劣的凡人。
921众生财宝及诸欲乐,如杂草薪而炽然焚烧;
弱火难饱终不知足,知二味者谁贪此丰餐?
922“正如牛奶具有变易的性质,先变成凝乳,然后又成为酥油;
同样地,火也具有变易的性质;瑜伽相应时,其热力便会止息。
923“看不见火潜入了干柴与鲜木之中;
若无钻木者精勤用力,也无这些动作,火即不生。
924“假使火真的常住于干柴与鲜木之内,
世间一切树林都会干枯,一切干柴都会燃烧。
925若人以薪草供火,献食于浓烟炽焰之火而信为得福;
则烧炭者、制盐者、庖厨乃至焚尸者,岂不皆得福德?
926“然而,若这些人不行福德,只是在此令火满足之后,
那么世间便无一人,能以供养那浓烟弥漫、炽烈燃烧之火而成就福德。
927为世所敬者,岂食众所厌、恶臭不可喜?
凡人所避弃,即是不称许,双舌者方啖。
928“有些人宣称‘火’是天神,而蛮族却称‘水’是天神;
这些言说悉皆虚妄,火既非天神,水亦非天神。
929世人皆知此火无诸根、无觉知,不过是一介执役之仆;
既已供养事火,却仍造作诸恶业,云何能趣入所求之善趣?
930“在此,有些人为了生计而宣称:‘那征服一切的梵天神,是火的侍者。’
具足一切威力、得大自在者,本来非所造,又为何要礼敬那所造者呢?
931往昔为求利养恭敬,散布可笑、不堪审察、不实之言;
利养恭敬隐没之时,便随众人奔走趋赴寂静之法。
932“婆罗门靠诵习吠陀为生,人王统御大地,吠舍耕田,首陀罗做仆役。
他们各自来到自己的地方,说这些是自在者所造的。
933“若婆罗门所说之语真实不虚,一如他们所言;
非刹帝利者,绝不可能获得王权;非婆罗门者,则无从掌握咒语章句。
除非由吠舍,否则不应耕作;首陀罗亦不能从为人役使中解脱。
934“然而这些话全属虚妄,那些贪腹之人所说的尽是谎言欺骗。
智慧浅薄者才会信以为真,而智者则凭自身看穿真相。
935“刹帝利向吠舍征收赋税,婆罗门则执持武器而行;
此世间已如此骚动、分崩离析,梵天神为何不将其导正?
936“如果那位梵天神确实是整个世间的自在主,是众多众生的主人、众生之主,
为何他将整个世界造作得这般不幸?为何不将整个世界创造成幸福安乐?
937“如果那位梵天神确实是整个世间的自在主,是众多众生的主人、众生之主,
他为何以欺诳、妄语、骄慢,并以非法,而造作此世间?
938“如果那位梵天神确实是整个世间的自在主,是众多众生的主人、众生之主,
阿利吒,这众生主违反正法,正法既已存在,他却造作了非法。
939“杀害昆虫、蟑螂、蛇与青蛙,以及蛆虫与苍蝇,难道就能因此清净吗?
这些也是非圣者之法,是许多甘谟惹人的虚妄之说。
940“若杀生者可因此清净,那么被杀者亦可升赴天界;”
互称贤者者杀害互称贤者者,信奉他们的人也一样杀生;
941鹿、畜生与牛,乃至其余众生,谁也不曾为求自己一死而祈请。
为谋生计,世人于祭祀中宰杀挣扎之众生;
942愚人于竖立祭柱、绑缚牲畜之际,以华饰彩绘而为先导。
这祭柱能令你得偿所欲,在来世也将永恒常在。
943“假如在祭柱上有摩尼珠、螺贝、珍珠,以及谷物、财宝、白银与黄金,
同样,若能从干柴与新木中,挤出三十三天的一切欲乐,
众多三明婆罗门便会广行祭祀,却绝不为任何非婆罗门主持祭祀。
944“然而,祭柱之中又怎会有宝石、螺贝、珍珠,以及谷物、钱财、白银与黄金呢?
干木与新木之中,何能挤出天界的一切欲乐?
945狡诈、贪狠、耽溺欲乐的愚人,以巧言美饰示现容颜;
取火来,以财货与我,你便得安乐,诸欲圆满。
946“他们进入火供的庇护之后,以种种心思与表面仪容掩藏真面目;
他们削落须发与指甲,凭藉吠陀经典,将财物牢牢系缚。
947“犹如乌鸦趁猫头鹰落单时,众多乌鸦聚集,合围孤身者;
吃了人家的食物,那些骗子行骗之后,剃光头发,便舍弃了祭祀之路。
948“他便如此被那些婆罗门欺诳,孑然一身,而对方结众而来。
他们施展种种伎俩巧取豪夺,以看不见的(虚妄名目)为手段,夺走他看得见的财富。
949恶行虽经诸王诫,彼辈犹夺其财而去;
阿利吒啊,世间如此如贼之恶人,罪当受诛却不受诛。
950世皆誉汝为帝释之右臂,祭祀所斫却只一截紫矿树枝;
纵令摩伽婆断臂是实,因陀罗凭何而降伏阿修罗?
951帝释具足威福,身为杀者而不受诛,竟称无上之神,此实虚妄;
此诸婆罗门空持咒相,徒具虚形,于世间乃现前可见之欺诳。
952“花环山、雪山、鹫峰,与善见山、尼萨跋山、多闻天王山;
这些山及其他诸大山,相传皆为奉行祭祀者以砖垒砌而成。
953祭祀者垒砖成坛,人皆称之为坛;
彼非如是之山,亦非他方屹立不动之岩。
954砖块纵经岁月亦不成石,彼处不生铁,亦不生铜;
称颂此祭祀者则言:诸祭祀皆由祭祀者积叠所成。
955诵经者、具足咒德者、堪受布施之苦行者,世人皆如是称叹;
犹如海滨涌出之水,大海尽吞之,其水遂不可饮。
956纵有百千之众,遍知一切、通达明咒,河流终亦卷之而去;
非由此故海水味坏——然则无等大海,何故竟不可饮?
957世间掘井人所凿之井,其水咸者;
井中之水不因婆罗门汲饮而不可饮,兼知二味者不作是说。
958“往昔,在更早的年代,谁曾是谁的妻子?在太古之初,心造就了人;
依此正法,没有人是卑贱的,人们也如此宣说这关于舍离的分别。
959“即便是旃陀罗之子,若能通达吠陀,也能善巧而有智慧地诵出咒语;
他的头颅并不会裂成七瓣,这些咒语,却是为伤害自己而造。
960“由言语所造,被贪欲所染,被执取紧缚,极难解脱,落入了诗偈的套路。
愚者的心安住于不平正之处,那些缺少智慧的人对此深信不疑。
961狮子、猛虎与豹,纵有猛力,终无人之形躯;
人趣如牛,相视皆同,彼诸兽貌虽相若,其种类实不相同。
962“倘若国王征服大地之后,依然在世,并有忠顺的臣仆,
他若能亲自降伏敌众,其子民便将恒常安乐。
963刹帝利之谋略与三吠陀,其义本自相等;
若不辨其义,则如洪水覆没之路,终难觉了。
964“刹帝利的谋略与三吠陀,在意义上是相通的。
得、失、毁、誉,这四法确为一切人所共有。
965“正如仆役们为了财物与粮食,在大地上造作种种业;
三明僧团今天也一样,在大地上做着种种事情。
966“与豪贵等同之人,恒常汲汲耽著五欲;
他们遍大地造作诸业,智慧浅薄,终究不过是双牙巨象罢了。”
967“是谁的战鼓、手鼓,还有螺号、铙钹与大鼓;
在队伍前方行进,令车乘之主满心欢喜。
968谁家少年,身束箭囊,佩宽带金光如闪电;
赫奕而来者,究竟是谁?
969“犹如刚出锻炉口,红似金合欢木炭;
面容明亮闪耀,是谁如此辉煌地走来?
‘‘Yaṃ kiñci ratanaṃ atthi, dhataraṭṭhanivesane; Sabbāni te upayantu, dhītaraṃ dehi rājino’’. ‘‘Na no vivāho nāgehi, katapubbo kudācanaṃ; Taṃ vivāhaṃ asaṃyuttaṃ, kathaṃ amhe karomase’’. ‘‘Jīvitaṃ nūna te cattaṃ, raṭṭhaṃ vā manujādhipa; Na hi nāge kupitamhi, ciraṃ jīvanti tādisā. ‘‘Yo tvaṃ deva manussosi, iddhimantaṃ aniddhimā; Varuṇassa niyaṃ puttaṃ, yāmunaṃ atimaññasi’’. ‘‘Nātimaññāmi rājānaṃ, dhataraṭṭhaṃ yasassinaṃ; Dhataraṭṭho hi nāgānaṃ, bahūnamapi issaro. ‘‘Ahi mahānubhāvopi, na me dhītaramāraho; Khattiyo ca videhānaṃ, abhijātā samuddajā’’. ‘‘Kambalassatarā uṭṭhentu, sabbe nāge nivedaya; Bārāṇasiṃ pavajjantu, mā ca kañci viheṭhayuṃ’’. ‘‘Nivesanesu sobbhesu, rathiyā caccaresu ca; Rukkhaggesu ca lambantu, vitatā toraṇesu ca. ‘‘Ahampi sabbasetena, mahatā sumahaṃ puraṃ; Parikkhipissaṃ bhogehi, kāsīnaṃ janayaṃ bhayaṃ’’. Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, uragānekavaṇṇino; Bārāṇasiṃ pavajjiṃsu, na ca kañci viheṭhayuṃ. Nivesanesu sobbhesu, rathiyā caccaresu ca; Rukkhaggesu ca lambiṃsu, vitatā toraṇesu ca. Tesu disvāna lambante, puthū kandiṃsu nāriyo; Nāge soṇḍikate disvā, passasante muhuṃ muhuṃ. Bārāṇasī pabyadhitā, āturā samapajjatha; Bāhā paggayha pakkanduṃ, ‘‘dhītaraṃ dehi rājino’’. ‘‘Pupphābhihārassa vanassa majjhe, ko lohitakkho vitatantaraṃso; Kā kambukāyūradharā suvatthā, tiṭṭhanti nāriyo dasa vandamānā. ‘‘Ko tvaṃ brahābāhu vanassa majjhe, virocasi ghatasittova aggi; Mahesakkho aññatarosi yakkho, udāhu nāgosi mahānubhāvo’’. ‘‘Nāgohamasmi iddhimā, tejassī duratikkamo; Ḍaṃseyyaṃ tejasā kuddho, phītaṃ janapadaṃ api. ‘‘Samuddajā hi me mātā, dhataraṭṭho ca me pitā; Sudassanakaniṭṭhosmi, bhūridattoti maṃ vidū’’. ‘‘Yaṃ gambhīraṃ sadāvaṭṭaṃ, rahadaṃ bhismaṃ pekkhasi; Esa dibyo mamāvāso, anekasataporiso. ‘‘Mayūrakoñcābhirudaṃ, nīlodaṃ vanamajjhato; Yamunaṃ pavisa mā bhīto, khemaṃ vattavataṃ sivaṃ’’. ‘‘Tattha patto sānucaro, saha puttena brāhmaṇa; Pūjito mayhaṃ kāmehi, sukhaṃ brāhmaṇa vacchasi’’. ‘‘Samā samantaparito, pahūtatagarā mahī; Indagopakasañchannā, sobhati harituttamā. ‘‘Rammāni vanacetyāni, rammā haṃsūpakūjitā; Opupphāpadmā tiṭṭhanti, pokkharañño sunimmitā. ‘‘Aṭṭhaṃsā sukatā thambhā, sabbe veḷuriyāmayā; Sahassathambhā pāsādā, pūrā kaññāhi jotare. ‘‘Vimānaṃ upapannosi, dibyaṃ puññehi attano; Asambādhaṃ sivaṃ rammaṃ, accantasukhasaṃhitaṃ. ‘‘Maññe sahassanettassa, vimānaṃ nābhikaṅkhasi; Iddhī hi tyāyaṃ vipulā, sakkasseva jutīmato’’. ‘‘Manasāpi na pattabbo, ānubhāvo jutīmato; Paricārayamānānaṃ, saindānaṃ vasavattinaṃ’’. ‘‘Taṃ vimānaṃ abhijjhāya, amarānaṃ sukhesinaṃ; Uposathaṃ upavasanto, semi vammikamuddhani’’. ‘‘Ahañca migamesāno, saputto pāvisiṃ vanaṃ; Taṃ maṃ mataṃ vā jīvaṃ vā, nābhivedenti ñātakā. ‘‘Āmantaye bhūridattaṃ, kāsiputtaṃ yasassinaṃ; Tayā no samanuññātā, api passemu ñātake’’. ‘‘Eso hi vata me chando, yaṃ vasesi mamantike; Na hi etādisā kāmā, sulabhā honti mānuse. ‘‘Sace tvaṃ nicchase vatthuṃ, mama kāmehi pūjito; Mayā tvaṃ samanuññāto, sotthiṃ passāhi ñātake’’. ‘‘Dhārayimaṃ maṇiṃ dibyaṃ, pasuṃ putte ca vindati; Arogo sukhito hoti , gacchevādāya brāhmaṇa’’. ‘‘Kusalaṃ paṭinandāmi, bhūridatta vaco tava; Pabbajissāmi jiṇṇosmi, na kāme abhipatthaye’’. ‘‘Brahmacariyassa ce bhaṅgo, hoti bhogehi kāriyaṃ; Avikampamāno eyyāsi, bahuṃ dassāmi te dhanaṃ’’. ‘‘Kusalaṃ paṭinandāmi, bhūridatta vaco tava; Punapi āgamissāmi, sace attho bhavissati’’. ‘‘Idaṃ vatvā bhūridatto, pesesi caturo jane; Etha gacchatha uṭṭhetha, khippaṃ pāpetha brāhmaṇaṃ. Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, uṭṭhāya caturo janā; Pesitā bhūridattena, khippaṃ pāpesu brāhmaṇaṃ. ‘‘Maṇiṃ paggayha maṅgalyaṃ, sādhuvittaṃ manoramaṃ; Selaṃ byañjanasampannaṃ, ko imaṃ maṇimajjhagā’’. ‘‘Lohitakkhasahassāhi, samantā parivāritaṃ; Ajja kālaṃ pathaṃ gacchaṃ, ajjhagāhaṃ maṇiṃ imaṃ’’. ‘‘Supaciṇṇo ayaṃ selo, accito mahito sadā; Sudhārito sunikkhitto, sabbatthamabhisādhaye. ‘‘Upacāravipannassa, nikkhepe dhāraṇāya vā; Ayaṃ selo vināsāya, pariciṇṇo ayoniso. ‘‘Na imaṃ akusalo dibyaṃ, maṇiṃ dhāretumāraho; Paṭipajja sataṃ nikkhaṃ, dehimaṃ ratanaṃ mama’’. ‘‘Na ca myāyaṃ maṇī keyyo, gohi vā ratanehi vā; Selo byañjanasampanno, neva keyyo maṇī mama’’. ‘‘No ce tayā maṇī keyyo, gohi vā ratanehi vā; Atha kena maṇī keyyo, taṃ me akkhāhi pucchito’’. ‘‘Yo me saṃse mahānāgaṃ, tejassiṃ duratikkamaṃ; Tassa dajjaṃ imaṃ selaṃ, jalantamiva tejasā’’. ‘‘Ko nu brāhmaṇavaṇṇena, supaṇṇo patataṃ varo; Nāgaṃ jigīsamanvesi, anvesaṃ bhakkhamattano. ‘‘Nāhaṃ dijādhipo homi, na diṭṭho garuḷo mayā; Āsīvisena vittoti , vajjo brāhmaṇa maṃ vidū’’. ‘‘Kiṃ nu tuyhaṃ balaṃ atthi, kiṃ sippaṃ vijjate tava; Kismiṃ vā tvaṃ paratthaddho, uragaṃ nāpacāyasi’’. ‘‘Āraññikassa isino, cirarattaṃ tapassino; Supaṇṇo kosiyassakkhā, visavijjaṃ anuttaraṃ. ‘‘Taṃ bhāvitattaññataraṃ, sammantaṃ pabbatantare; Sakkaccaṃ taṃ upaṭṭhāsiṃ, rattindivamatandito. ‘‘So tadā pariciṇṇo me, vattavā brahmacariyavā; Dibbaṃ pātukarī mantaṃ, kāmasā bhagavā mama. ‘‘Tyāhaṃ mante paratthaddho, nāhaṃ bhāyāmi bhoginaṃ; Ācariyo visaghātānaṃ, alampānoti maṃ vidū’’. ‘‘Gaṇhāmase maṇiṃ tāta, somadatta vijānahi; Mā daṇḍena siriṃ pattaṃ, kāmasā pajahimhase’’. ‘‘Sakaṃ nivesanaṃ pattaṃ, yo taṃ brāhmaṇa pūjayi; Evaṃ kalyāṇakārissa, kiṃ mohā dubbhimicchasi’’. ‘‘Sace tvaṃ dhanakāmosi, bhūridatto padassati ; Tameva gantvā yācassu, bahuṃ dassati te dhanaṃ’’. ‘‘Hatthagataṃ pattagataṃ, nikiṇṇaṃ khādituṃ varaṃ; Mā no sandiṭṭhiko attho, somadatta upaccagā’’. ‘‘Paccati niraye ghore, mahissamapi vivarati ; Mittadubbhī hitaccāgī, jīvarevāpi sussati . ‘‘Sace tvaṃ dhanakāmosi, bhūridatto padassati; Maññe attakataṃ veraṃ, naciraṃ vedayissasi’’. ‘‘Mahāyaññaṃ yajitvāna, evaṃ sujjhanti brāhmaṇā; Mahāyaññaṃ yajissāma, evaṃ mokkhāma pāpakā’’. ‘‘Handa dāni apāyāmi, nāhaṃ ajja tayā saha; Padampekaṃ na gaccheyyaṃ, evaṃ kibbisakārinā’’. ‘‘Idaṃ vatvāna pitaraṃ, somadatto bahussuto; Ujjhāpetvāna bhūtāni, tamhā ṭhānā apakkami. ‘‘Gaṇhāhetaṃ mahānāgaṃ, āharetaṃ maṇiṃ mama; Indagopakavaṇṇābho, yassa lohitako siro. ‘‘Kappāsapicurāsīva, eso kāyo padissati ; Vammikaggagato seti, taṃ tvaṃ gaṇhāhi brāhmaṇa’’. ‘‘Athosadhehi dibbehi, jappaṃ mantapadāni ca; Evaṃ taṃ asakkhi satthuṃ , katvā parittamattano’’. ‘‘Mamaṃ disvāna āyantaṃ, sabbakāmasamiddhinaṃ; Indriyāni ahaṭṭhāni, sāvaṃ jātaṃ mukhaṃ tava. ‘‘Padmaṃ yathā hatthagataṃ, pāṇinā parimadditaṃ; Sāvaṃ jātaṃ mukhaṃ tuyhaṃ, mamaṃ disvāna edisaṃ. ‘‘Kacci nu te nābhisasi , kacci te atthi vedanā; Yena sāvaṃ mukhaṃ tuyhaṃ, mamaṃ disvāna āgataṃ’’. ‘‘Supinaṃ tāta addakkhiṃ, ito māsaṃ adhogataṃ; Dakkhiṇaṃ viya me bāhuṃ, chetvā ruhiramakkhitaṃ; Puriso ādāya pakkāmi, mama rodantiyā sati. ‘‘Yatohaṃ supinamaddakkhiṃ, sudassana vijānahi; Tato divā vā rattiṃ vā, sukhaṃ me nopalabbhati’’. ‘‘Yaṃ pubbe parivāriṃsu , kaññā ruciraviggahā; Hemajālapaṭicchannā, bhūridatto na dissati. ‘‘Yaṃ pubbe parivāriṃsu , nettiṃsavaradhārino; Kaṇikārāva samphullā, bhūridatto na dissati. ‘‘Handa dāni gamissāma, bhūridattanivesanaṃ; Dhammaṭṭhaṃ sīlasampannaṃ, passāma tava bhātaraṃ’’. ‘‘Tañca disvāna āyantiṃ, bhūridattassa mātaraṃ; Bāhā paggayha pakkanduṃ, bhūridattassa nāriyo. ‘‘Puttaṃ teyye na jānāma, ito māsaṃ adhogataṃ; Mataṃ vā yadi vā jīvaṃ, bhūridattaṃ yasassinaṃ’’. ‘‘Sakuṇī hataputtāva, suññaṃ disvā kulāvakaṃ; Ciraṃ dukkhena jhāyissaṃ, bhūridattaṃ apassatī . ‘‘Kurarī hatachāpāva, suññaṃ disvā kulāvakaṃ; Ciraṃ dukkhena jhāyissaṃ, bhūridattaṃ apassatī. ‘‘Sā nūna cakkavākīva, pallalasmiṃ anodake; Ciraṃ dukkhena jhāyissaṃ, bhūridattaṃ apassatī. ‘‘Kammārānaṃ yathā ukkā, anto jhāyati no bahi; Evaṃ jhāyāmi sokena, bhūridattaṃ apassatī’’. ‘‘Sālāva sampamathitā , mālutena pamadditā; Senti puttā ca dārā ca, bhūridattanivesane’’. ‘‘Idaṃ sutvāna nigghosaṃ, bhūridattanivesane; Ariṭṭho ca subhogo ca, padhāviṃsu anantarā . ‘‘Amma assāsa mā soci, evaṃdhammā hi pāṇino; Cavanti upapajjanti, esassa pariṇāmitā’’. ‘‘Ahampi tāta jānāmi, evaṃdhammā hi pāṇino; Sokena ca paretasmi, bhūridattaṃ apassatī. ‘‘Ajja ce me imaṃ rattiṃ, sudassana vijānahi; Bhūridattaṃ apassantī, maññe hissāmi jīvitaṃ’’. ‘‘Amma assāsa mā soci, ānayissāma bhātaraṃ; Disodisaṃ gamissāma, bhātupariyesanaṃ caraṃ. ‘‘Pabbate giriduggesu, gāmesu nigamesu ca; Orena sattarattassa , bhātaraṃ passa āgataṃ’’. ‘‘Hatthā pamutto urago, pāde te nipatī bhusaṃ; Kacci nu taṃ ḍaṃsī tāta , mā bhāyi sukhito bhava’’. ‘‘Neva mayhaṃ ayaṃ nāgo, alaṃ dukkhāya kāyaci; Yāvatatthi ahiggāho, mayā bhiyyo na vijjati’’. ‘‘Ko nu brāhmaṇavaṇṇena, ditto parisamāgato; Avhāyantu suyuddhena, suṇantu parisā mama’’. ‘‘Tvaṃ maṃ nāgena ālampa, ahaṃ maṇḍūkachāpiyā; Hotu no abbhutaṃ tattha, āsahassehi pañcahi’’. ‘‘Ahañhi vasumā aḍḍho, tvaṃ daliddosi māṇava; Ko nu te pāṭibhogatthi, upajūtañca kiṃ siyā. ‘‘Upajūtañca me assa, pāṭibhogo ca tādiso; Hotu no abbhutaṃ tattha, āsahassehi pañcahi’’. ‘‘Suṇohi me mahārāja, vacanaṃ bhaddamatthu te; Pañcannaṃ me sahassānaṃ, pāṭibhogo hi kittima’’. ‘‘Pettikaṃ vā iṇaṃ hoti, yaṃ vā hoti sayaṃkataṃ; Kiṃ tvaṃ evaṃ bahuṃ mayhaṃ, dhanaṃ yācasi brāhmaṇa’’. ‘‘Alampāno hi nāgena, mamaṃ abhijigīsati ; Ahaṃ maṇḍūkachāpiyā, ḍaṃsayissāmi brāhmaṇaṃ. ‘‘Taṃ tvaṃ daṭṭhuṃ mahārāja, ajja raṭṭhābhivaḍḍhana; Khattasaṅghaparibyūḷho, niyyāhi ahidassanaṃ’’ . ‘‘Neva taṃ atimaññāmi, sippavādena māṇava; Atimattosi sippena, uragaṃ nāpacāyasi’’. ‘‘Ahampi nātimaññāmi, sippavādena brāhmaṇa; Avisena ca nāgena, bhusaṃ vañcayase janaṃ. ‘‘Evaṃ cetaṃ jano jaññā, yathā jānāmi taṃ ahaṃ; Na tvaṃ labhasi ālampa, bhusamuṭṭhiṃ kuto dhanaṃ’’. ‘‘Kharājino jaṭī dummī , ditto parisamāgato; Yo tvaṃ evaṃ gataṃ nāgaṃ, aviso atimaññasi. ‘‘Āsajja kho naṃ jaññāsi, puṇṇaṃ uggassa tejaso; Maññe taṃ bhasmarāsiṃva, khippameso karissati’’. ‘‘Siyā visaṃ siluttassa, deḍḍubhassa silābhuno; Neva lohitasīsassa, visaṃ nāgassa vijjati’’. ‘‘Sutametaṃ arahataṃ, saññatānaṃ tapassinaṃ; Idha dānāni datvāna, saggaṃ gacchanti dāyakā; Jīvanto dehi dānāni, yadi te atthi dātave. ‘‘Ayaṃ nāgo mahiddhiko, tejassī duratikkamo; Tena taṃ ḍaṃsayissāmi, so taṃ bhasmaṃ karissati’’. ‘‘Mayāpetaṃ sutaṃ samma, saññatānaṃ tapassinaṃ; Idha dānāni datvāna, saggaṃ gacchanti dāyakā; Tvameva dehi jīvanto, yadi te atthi dātave. ‘‘Ayaṃ ajamukhī nāma, puṇṇā uggassa tejaso; Tāya taṃ ḍaṃsayissāmi, sā taṃ bhasmaṃ karissati’’. ‘‘Yā dhītā dhataraṭṭhassa, vemātā bhaginī mama; Sā taṃ ḍaṃsatvajamukhī , puṇṇā uggassa tejaso’’. ‘‘Chamāyaṃ ce nisiñcissaṃ, brahmadatta vijānahi; Tiṇalatāni osadhyo, ussusseyyuṃ asaṃsayaṃ. ‘‘Uddhaṃ ce pātayissāmi, brahmadatta vijānahi; Satta vassāniyaṃ devo, na vasse na himaṃ pate. ‘‘Udake ce nisiñcissaṃ, brahmadatta vijānahi; Yāvantodakajā pāṇā, mareyyuṃ macchakacchapā’’. ‘‘Lokyaṃ sajantaṃ udakaṃ, payāgasmiṃ patiṭṭhitaṃ; Komaṃ ajjhoharī bhūto, ogāḷhaṃ yamunaṃ nadiṃ’’. ‘‘Yadesa lokādhipatī yasassī, bārāṇasiṃ pakriya samantato; Tassāha putto uragūsabhassa, subhogoti maṃ brāhmaṇa vedayanti’’. ‘‘Sace hi putto uragūsabhassa, kāsissa rañño amarādhipassa; Mahesakkho aññataro pitā te, maccesu mātā pana te atulyā; Na tādiso arahati brāhmaṇassa, dāsampi ohārituṃ mahānubhāvo’’. ‘‘Rukkhaṃ nissāya vijjhittho, eṇeyyaṃ pātumāgataṃ; So viddho dūramacari , saravegena sīghavā . ‘‘Taṃ tvaṃ patitamaddakkhi, araññasmiṃ brahāvane; Samaṃ sakājamādāya, sāyaṃ nigrodhupāgami. ‘‘Sukasāḷikasaṅghuṭṭhaṃ, piṅgalaṃ santhatāyutaṃ; Kokilābhirudaṃ rammaṃ, dhuvaṃ haritasaddalaṃ. ‘‘Tattha te so pāturahu, iddhiyā yasasā jalaṃ; Mahānubhāvo bhātā me, kaññāhi parivārito. ‘‘So tena pariciṇṇo tvaṃ, sabbakāmehi tappito; Aduṭṭhassa tuvaṃ dubbhi, taṃ te veraṃ idhāgataṃ. ‘‘Khippaṃ gīvaṃ pasārehi, na te dassāmi jīvitaṃ; Bhātu parisaraṃ veraṃ, chedayissāmi te siraṃ’’. ‘‘Ajjhāyako yācayogī, āhutaggi ca brāhmaṇo; Etehi tīhi ṭhānehi, avajjho hoti brāhmaṇo’’. ‘‘Yaṃ pūraṃ dhataraṭṭhassa, ogāḷhaṃ yamunaṃ nadiṃ; Jotate sabbasovaṇṇaṃ, girimāhacca yāmunaṃ. ‘‘Tattha te purisabyagghā, sodariyā mama bhātaro; Yathā te tattha vakkhanti, tathā hessasi brāhmaṇa’’. ‘‘Anittarā ittarasampayuttā, yaññā ca vedā ca subhogaloke; Tadaggarayhañhi vinindamāno, jahāti vittañca satañca dhammaṃ. ‘‘Ajjhenamariyā pathaviṃ janindā, vessā kasiṃ pāricariyañca suddā; Upāgu paccekaṃ yathāpadesaṃ, katāhu ete vasināti āhu’’. ‘‘Dhātā vidhātā varuṇo kuvero, somo yamo candimā vāyu sūriyo; Etepi yaññaṃ puthuso yajitvā, ajjhāyakānaṃ atho sabbakāme. ‘‘Vikāsitā cāpasatāni pañca, yo ajjuno balavā bhīmaseno; Sahassabāhu asamo pathabyā, sopi tadā mādahi jātavedaṃ’’. ‘‘Yo brāhmaṇe bhojayi dīgharattaṃ, annena pānena yathānubhāvaṃ; Pasannacitto anumodamāno, subhoga devaññataro ahosi’’. ‘‘Mahāsanaṃ devamanomavaṇṇaṃ, yo sappinā asakkhi bhojetumaggiṃ ; Sa yaññatantaṃ varato yajitvā, dibbaṃ gatiṃ mucalindajjhagacchi’’. ‘‘Mahānubhāvo vassasahassajīvī, yo pabbajī dassaneyyo uḷāro; Hitvā apariyantaraṭṭhaṃ sasenaṃ, rājā dudīpopi jagāma saggaṃ’’. ‘‘Yo sāgarantaṃ sāgaro vijitvā, yūpaṃ subhaṃ soṇṇamayaṃ uḷāraṃ; Ussesi vessānaramādahāno, subhoga devaññataro ahosi. ‘‘Yassānubhāvena subhoga gaṅgā, pavattatha dadhisannisinnaṃ samuddaṃ; Salomapādo paricariyamaggiṃ, aṅgo sahassakkhapurajjhagacchi’’. ‘‘Mahiddhiko devavaro yasassī, senāpati tidive vāsavassa; So somayāgena malaṃ vihantvā, subhoga devaññataro ahosi’’. ‘‘Akārayi lokamimaṃ parañca, bhāgīrathiṃ himavantañca gijjhaṃ ; Yo iddhimā devavaro yasassī, sopi tadā ādahi jātavedaṃ. ‘‘Mālāgirī himavā yo ca gijjho , sudassano nisabho kuveru ; Ete ca aññe ca nagā mahantā, cityā katā yaññakarehi māhu’’. ‘‘Ajjhāyakaṃ mantaguṇūpapannaṃ, tapassinaṃ yācayogotidhāhu ; Tīre samuddassudakaṃ sajantaṃ , sāgarojjhohari tenapeyyo. ‘‘Āyāgavatthūni puthū pathabyā, saṃvijjanti brāhmaṇā vāsavassa; Purimaṃ disaṃ pacchimaṃ dakkhiṇuttaraṃ, saṃvijjamānā janayanti vedaṃ’’. ‘‘Kalī hi dhīrāna kaṭaṃ magānaṃ, bhavanti vedajjhagatānariṭṭha; Marīcidhammaṃ asamekkhitattā, māyāguṇā nātivahanti paññaṃ. ‘‘Vedā na tāṇāya bhavanti dassa, mittadduno bhūnahuno narassa; Na tāyate pariciṇṇo ca aggi, dosantaraṃ maccamanariyakammaṃ. ‘‘Sabbañca maccā sadhanaṃ sabhogaṃ , ādīpitaṃ dāru tiṇena missaṃ; Dahaṃ na tappe asamatthatejo, ko taṃ subhikkhaṃ dvirasaññu kayirā . ‘‘Yathāpi khīraṃ vipariṇāmadhammaṃ, dadhi bhavitvā navanītampi hoti; Evampi aggi vipariṇāmadhammo, tejo samorohatī yogayutto. ‘‘Na dissatī aggimanuppaviṭṭho, sukkhesu kaṭṭhesu navesu cāpi; Nāmatthamāno araṇīnarena, nākammunā jāyati jātavedo. ‘‘Sace hi aggi antarato vaseyya, sukkhesu kaṭṭhesu navesu cāpi; Sabbāni susseyyu vanāni loke, sukkhāni kaṭṭhāni ca pajjaleyyuṃ. ‘‘Karoti ce dārutiṇena puññaṃ, bhojaṃ naro dhūmasikhiṃ patāpavaṃ; Aṅgārikā loṇakarā ca sūdā, sarīradāhāpi kareyyu puññaṃ. ‘‘Atha ce hi ete na karonti puññaṃ, ajjhenamaggiṃ idha tappayitvā; Na koci lokasmiṃ karoti puññaṃ, bhojaṃ naro dhūmasikhiṃ patāpavaṃ. ‘‘Kathañhi lokāpacito samāno, amanuññagandhaṃ bahūnaṃ akantaṃ; Yadeva maccā parivajjayanti, tadappasatthaṃ dvirasaññu bhuñje. ‘‘Sikhimpi devesu vadanti heke, āpaṃ milakkhū pana devamāhu; Sabbeva ete vitathaṃ bhaṇanti , aggī na devaññataro na cāpo. ‘‘Anindriyabaddhamasaññakāyaṃ , vessānaraṃ kammakaraṃ pajānaṃ; Paricariya maggiṃ sugatiṃ kathaṃ vaje, pāpāni kammāni pakubbamāno . ‘‘Sabbābhibhū tāhudha jīvikatthā, aggissa brahmā paricārakoti; Sabbānubhāvī ca vasī kimatthaṃ, animmito nimmitaṃ vanditassa. ‘‘Hassaṃ anijjhānakhamaṃ atacchaṃ, sakkārahetu pakiriṃsu pubbe; Te lābhasakkāre apātubhonte, sandhāpitā jantubhi santidhammaṃ. ‘‘Ajjhenamariyā pathaviṃ janindā, vessā kasiṃ pāricariyañca suddā; Upāgu paccekaṃ yathāpadesaṃ, katāhu ete vasināti āhu. ‘‘Etañca saccaṃ vacanaṃ bhaveyya, yathā idaṃ bhāsitaṃ brāhmaṇehi; Nākhattiyo jātu labhetha rajjaṃ, nābrāhmaṇo mantapadāni sikkhe; Nāññatra vessehi kasiṃ kareyya, suddo na mucce parapesanāya . ‘‘Yasmā ca etaṃ vacanaṃ abhūtaṃ, musāvime odariyā bhaṇanti; Tadappapaññā abhisaddahanti, passanti taṃ paṇḍitā attanāva. ‘‘Khatyā hi vessānaṃ baliṃ haranti, ādāya satthāni caranti brāhmaṇā; Taṃ tādisaṃ saṅkhubhitaṃ pabhinnaṃ, kasmā brahmā nujju karoti lokaṃ. ‘‘Sace hi so issaro sabbaloke, brahmā bahūbhūtapatī pajānaṃ; Kiṃ sabbalokaṃ vidahī alakkhiṃ, kiṃ sabbalokaṃ na sukhiṃ akāsi. ‘‘Sace hi so issaro sabbaloke, brahmā bahūbhūtapatī pajānaṃ; Māyā musāvajjamadena cāpi, lokaṃ adhammena kimatthamakāri . ‘‘Sace hi so issaro sabbaloke, brahmā bahūbhūtapatī pajānaṃ; Adhammiko bhūtapatī ariṭṭha, dhamme sati yo vidahī adhammaṃ. ‘‘Kīṭā paṭaṅgā uragā ca bhekā , hantvā kimī sujjhati makkhikā ca; Etepi dhammā anariyarūpā, kambojakānaṃ vitathā bahūnaṃ. ‘‘Sace hi so sujjhati yo hanāti, hatopi so saggamupeti ṭhānaṃ; Bhovādi bhovādina mārayeyyuṃ , ye cāpi tesaṃ abhisaddaheyyuṃ. ‘‘Neva migā na pasū nopi gāvo, āyācanti attavadhāya keci; Vipphandamāne idha jīvikatthā, yaññesu pāṇe pasumārabhanti . ‘‘Yūpussane pasubandhe ca bālā, cittehi vaṇṇehi mukhaṃ nayanti; Ayaṃ te yūpo kāmaduho parattha, bhavissati sassato samparāye. ‘‘Sace ca yūpe maṇisaṅkhamuttaṃ, dhaññaṃ dhanaṃ rajataṃ jātarūpaṃ; Sukkhesu kaṭṭhesu navesu cāpi, sace duhe tidive sabbakāme; Tevijjasaṅghāva puthū yajeyyuṃ, abrāhmaṇaṃ kañci na yājayeyyuṃ. ‘‘Kuto ca yūpe maṇisaṅkhamuttaṃ, dhaññaṃ dhanaṃ rajataṃ jātarūpaṃ; Sukkhesu kaṭṭhesu navesu cāpi, kuto duhe tidive sabbakāme. ‘‘Saṭhā ca luddā ca paluddhabālā , cittehi vaṇṇehi mukhaṃ nayanti; Ādāya aggiṃ mama dehi vittaṃ, tato sukhī hohisi sabbakāme. ‘‘Tamaggihuttaṃ saraṇaṃ pavissa, cittehi vaṇṇehi mukhaṃ nayanti; Oropayitvā kesamassuṃ nakhañca, vedehi vittaṃ atigāḷhayanti . ‘‘Kākā ulūkaṃva raho labhitvā, ekaṃ samānaṃ bahukā samecca; Annāni bhutvā kuhakā kuhitvā, muṇḍaṃ karitvā yaññapathossajanti. ‘‘Evañhi so vañcito brāhmaṇehi, eko samāno bahukā samecca; Te yogayogena vilumpamānā, diṭṭhaṃ adiṭṭhena dhanaṃ haranti. ‘‘Akāsiyā rājūhivānusiṭṭhā, tadassa ādāya dhanaṃ haranti; Te tādisā corasamā asantā, vajjhā na haññanti ariṭṭha loke. ‘‘Indassa bāhārasi dakkhiṇāti, yaññesu chindanti palāsayaṭṭhiṃ; Taṃ cepi saccaṃ maghavā chinnabāhu, kenassa indo asure jināti. ‘‘Tañceva tucchaṃ maghavā samaṅgī, hantā avajjho paramo sa devo ; Mantā ime brāhmaṇā tuccharūpā, sandiṭṭhikā vañcanā esa loke. ‘‘Mālāgiri himavā yo ca gijjho, sudassano nisabho kuveru; Ete ca aññe ca nagā mahantā, cityā katā yaññakarehi māhu. ‘‘Yathāpakārāni hi iṭṭhakāni, cityā katā yaññakarehi māhu; Na pabbatā honti tathāpakārā, aññā disā acalā tiṭṭhaselā. ‘‘Na iṭṭhakā honti silā cirena , na tattha sañjāyati ayo na lohaṃ; Yaññañca etaṃ parivaṇṇayantā, cityā katā yaññakarehi māhu. ‘‘Ajjhāyakaṃ mantaguṇūpapannaṃ, tapassinaṃ yācayogotidhāhu; Tīre samuddassudakaṃ sajantaṃ, taṃ sāgarojjhohari tenapeyyo. ‘‘Parosahassampi samantavede, mantūpapanne nadiyo vahanti; Na tena byāpannarasūdakā na, kasmā samuddo atulo apeyyo. ‘‘Ye keci kūpā idha jīvaloke, loṇūdakā kūpakhaṇehi khātā; Na brāhmaṇajjhoharaṇena tesu, āpo apeyyo dvirasaññu māhu. ‘‘Pure puratthā kā kassa bhariyā, mano manussaṃ ajanesi pubbe; Tenāpi dhammena na koci hīno, evampi vossaggavibhaṅgamāhu . ‘‘Caṇḍālaputtopi adhicca vede, bhāseyya mante kusalo matīmā ; Na tassa muddhāpi phaleyya sattadhā, mantā ime attavadhāya katā . ‘‘Vācākatā giddhikatā gahītā, dummocayā kabyapathānupannā; Bālāna cittaṃ visame niviṭṭhaṃ, tadappapaññā abhisaddahanti. ‘‘Sīhassa byagghassa ca dīpino ca, na vijjatī porisiyaṃbalena; Manussabhāvo ca gavaṃva pekkho, jātī hi tesaṃ asamā samānā . ‘‘Sace ca rājā pathaviṃ vijitvā, sajīvavā assavapārisajjo; Sayameva so sattusaṅghaṃ vijeyya, tassappajā niccasukhī bhaveyya. ‘‘Khattiyamantā ca tayo ca vedā, atthena ete samakā bhavanti; Tesañca atthaṃ avinicchinitvā, na bujjhatī oghapathaṃva channaṃ. ‘‘Khattiyamantā ca tayo ca vedā, atthena ete samakā bhavanti; Lābho alābho ayaso yaso ca, sabbeva tesaṃ catunnañca dhammā. ‘‘Yathāpi ibbhā dhanadhaññahetu, kammāni karonti puthū pathabyā; Tevijjasaṅghā ca tatheva ajja, kammāni karonti puthū pathabyā. ‘‘Ibbhehi ye te samakā bhavanti, niccussukā kāmaguṇesu yuttā; Kammāni karonti puthū pathabyā, tadappapaññā dvirasaññurā te’’. ‘‘Kassa bherī mudiṅgā ca, saṅkhāpaṇavadindimā; Purato paṭipannāni, hāsayantā rathesabhaṃ. ‘‘Kassa kañcanapaṭṭena, puthunā vijjuvaṇṇinā; Yuvā kalāpasannaddho, ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Ukkāmukhapahaṭṭhaṃva , khadiraṅgārasannibhaṃ; Mukhañca rucirā bhāti, ko eti siriyā jalaṃ.