531. 五三一·古萨本生(一)
531. Kusajātakaṃ (1)
1“此国丰饶,财宝车乘俱足,臂钏庄严,一切欲乐圆满;
母亲,请治理此王邦,我今往心爱之帕跋瓦提处去。”
2“以不正直之心搬运重担,无论是白昼、黑夜,乃至中夜时分;”
“拘萨王,你速速回拘萨瓦提去吧,我不愿你这般丑陋之人留居此地。”
3“我不会因此就离开这里,前往拘萨瓦提,帕跋瓦提,我已为你的美貌所深深折服;”
“我喜爱马德王这怡人的宫殿,为见到你,我舍弃了王国,便已陶然忘返。”
4“帕跋瓦提,我被你的容貌迷醉了,心神迷乱,游荡在这片大地上;”
“我已不辨方向,也不知自己从何处来,我为你沉醉,你双眸如鹿般温柔的女子。”
5“你身披金色树皮衣,系着精美的纯金腰带;
秀美端丽的女子,我正是因你的爱欲而来,并非贪图王位。”
6“对那人而言,尊者,这便是耻辱——凡是去追求不愿被追求之人。
大王,你苦求那无意之人,却偏要强做那违心之事。”
7“无论她情愿与不情愿,人若得其所爱……
此中得利即称叹,不得利时便谓恶;”
8手持迦尼迦罗木,欲凿石心徒自劳。
“你以网拦风,硬要捕捉那不愿被捕捉的东西。”
9“相貌柔和的人啊,你心里一定放着块石头。”
“我自远方而来,却得不到你丝毫温柔。”
10“每当公主蹙眉凝视我,”
“那时,我便是马陀王内宫中的厨子。”
11“当公主含笑凝望着我时;
那时我为厨人,那时我作库萨王;”
12“若占相师之言真实不虚,
你绝非我的丈夫,纵使将我碎为七段也罢。”
13“若此言真实不虚,无论出自他人或出自我之口;
除了那发狮子吼音的库萨,你再没有别的丈夫。”
14“等我到了拘萨婆提城,驼背女啊,我就给你打造一条金项链。
若是那位有着象鼻般美腿的帕跋瓦提能看我一眼。
15“等我到了拘萨婆提城,驼背女啊,我就给你打造一条金项链。
若是那位有着象鼻般美腿的帕跋瓦提能与我说话。
16“等我到了拘萨婆提城,驼背女啊,我就给你打造一条金项链。
若是那位有着象鼻般美腿的帕跋瓦提对我微笑。
17“等我到了拘萨婆提城,驼背女啊,我就给你打造一条金项链。
若那位腿如象鼻的帕跋瓦提对我展露微笑。
18“等我到了拘萨婆提城,驼背女啊,我就给你打造一条金项链。
若那位腿美如象鼻的她,用双手触碰于我。”
19“这位公主在拘舍身上,实在寻不到丝毫快乐。
为厨、为佣、为仆,不贪工酬之人——”
20“难道这驼背女子,还不该受割舌之刑?
利刃新磨锋锐,恶语一出亦然——”
21“莫以容貌量他,莫以身量评他,帕跋瓦提啊。
认定他“声名显赫”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
22“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他“财富广大”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
23“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他“具大力”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
24“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他是“大国之主”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
25“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他是“大王”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
26“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他“声如狮吼”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
27“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
既识他作妙音者,美人啊,便将他引为亲爱。
28莫以容貌衡量他——他因身量而卓然出众;
认定他“声音圆润”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
29“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
认定他“声音曼妙”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
30“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
既认定他声如蜜甜,可爱的人啊,且将他作心之所爱;
31莫以容貌评判他,莫以身量评判他,帕跋瓦提啊。
认定他“身怀百艺”,可爱的人啊,请使他成为你的亲爱。
32“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
纵然只认定他是“刹帝利”,可爱的人啊,也请使他成为你的亲爱。
33“莫以容貌评判他,也莫以身量评判,帕跋瓦提啊;
既认他作库沙之王,丽人啊,请将他视作心上人;”
34这诸头大象皆披坚甲,巍然矗立,蓄势待发。
“在它们踏毁城墙之前,把帕跋瓦提带来。”
35“将这位帕跋瓦提切成七块之后,我便
交给那些来此杀我的刹帝利。”
36“公主站起身来,肤色微黑,身着丝绸衣裳;
泪眼盈眶,女仆成群簇拥着她。”
37“那张涂抹脂粉、常映照于象牙镜中的脸,
这张美丽、明眸、无尘、无垢、被弃的脸,将被刹帝利们弃置在林中。
38“我这头乌黑卷曲、柔软又涂了檀香膏的头发——
在那杂乱的弃尸场中央,秃鹫将用脚爪拖扯它们。
39“我这双铜红指甲、毫毛秀美、柔软而涂着旃檀精华的手臂,
她被刹帝利们斩断,弃于林中;乌鸦将她衔起,随意而去。
40“这双如棕榈叶般、下垂的(乳房),曾以迦尸旃檀涂敷;
豺狼将悬挂在我的乳房上,犹如年幼的亲生儿子之于母亲。
41“那丰满的臀部,精工雕琢,为金腰带所环绕;”
“她被刹帝利们斩断、弃于林中,将被豺狼群拖走。”
42“犬、乌鸦与豺狼,以及其他所有长着利齿的兽类,”
食罢帕跋瓦提,想必便得不老;
43倘若远来的刹帝利,已将肉取走而去。
“母亲,讨来骨骸后,沿路将她火化吧。”
44“母亲啊,让人整治好田地,在那里种上翅子树;
待到这些树开花的时候,正是冬尽寒退之际;
母亲啊,那时您便会想起我——如此光彩夺目的帕跋瓦提。”
45“她的母亲——那位具足天女容貌的刹帝利女性,站起身来;
在玛达国王的内宫中,她看见了利刃与屠场。”
46“想必你便是以此利刃,斩杀了那端庄纤腰的女儿;
玛达啊,如今还要将她示于刹帝利众人之前。”
47女儿啊,我一心为你谋福,你却不肯听我片言;
如今你遍身血染,正走向阎摩的死域。
48“人便这样陷落,更遭遇恶果——
那便是不听从心怀善意、明见义利者忠告的人。
49倘若你今日能怀胎生下这容颜俊美的王子,
库萨所生之刹帝利,身佩金珠宝带。
亲族所礼敬,不赴阎摩之所居;
50鼓音震响处,大象亦长鸣。
贤女,在刹帝利家族之中,还有什么比那更快乐?
51“马在门前嘶鸣,小王子哭泣,
贤女,在刹帝利家族之中,还有什么比那更快乐?
52“孔雀与苍鹭啼鸣,杜鹃婉转歌吟之处,
贤女,在刹帝利家族之中,还有什么比那更快乐?”
53“那位摧破敌军、征服他国者,今在何处?
那位智慧明利的孤沙王,今在何处,能令我们出离痛苦?”
54“就在这里,那位摧破敌军、征服他国者。
那位智慧明利的孤沙王就在这里,他将把你们全部消灭。”
55“你可是疯了在此胡言乱语?你这盲目愚痴的女人,口出狂言!
孤沙若真到此,我等岂有不识?”
56“此人不过一庖厨,混迹公主深宫。
他紧束腰带,弯腰刷洗着铁锅。”
57“你是吠尼,旃陀罗女,你败坏了家族的美名!
你生于玛达族门,怎可纳奴仆为情郎?”
58“我非编竹之女,非旃陀罗贱民,亦非败坏门风之人。
他是甘蔗王之子;尊者,您竟当他是奴仆吗?”
59“他常供养两万婆罗门。
他是甘蔗王之子;尊者,您竟当他是奴仆吗?”
60“他常调集两万头大象。
他是甘蔗王之子;尊者,您竟当他是奴仆吗?
61“他常套驾两万匹骏马。
甘蔗王之子——尊者,您竟当他是奴仆吗?
62人们常为他套驾两万辆战车。
他是甘蔗王之子;尊者,您竟当他是奴仆吗?
他常驱使两万头公牛。
甘蔗王之子,尊者,您竟将他视作奴仆么?两万头乳牛,
63“日日为他泌乳。
他是甘蔗王之子;尊者,您竟当他是奴仆吗?”
64“愚人,你确实犯了大错——把那位如龙象般强大有力的刹帝利
只见蛤蟆形貌,竟不识彼龙象,亦未告他已到来。”
65“大王啊,我等有罪,车中雄牛,请宽恕我们。
彼隐其形而来,我等竟未能识;”
66然此事于我辈厨人,焉能瞒过。
“请您对我生起欢喜心,大王,您并无任何过失。”
67“去吧,愚人,去求得大力库萨王的宽恕。”
求得库萨王的宽恕,他便会赐你活命。
68“听闻父亲的话语后,天女般的帕跋瓦提;
以首顶礼双足,向具大威力的库萨王。”
69“那些夜晚已经过去,大王,那些没有您相伴的夜晚;
我以头面顶礼您的双足,车乘之主,请勿对我生嗔。
70“大王,一切我皆向您认许,请听我说;”
我也不会再做令您不悦之事。
71“我这般恳求于你,你若不肯答应我,
父亲现在就会杀掉我,把我交给那些刹帝利。”
72“你如此恳求我,我怎能不听从你的话呢?”
“贤美的姑娘,我已对你息了怒气,帕巴瓦蒂,你不必害怕。
73”“你的一切要求我都应允,公主,请听我说。”
“我再也不会做任何令您不悦的事。”
74“美人啊,为了对你的欲求,我将忍受极大的痛苦。”
“纵然要斩杀众多摩达族人,我也必将你带走,帕巴瓦蒂。”
75“把那些性情各异、调御驯良的骏马套上战车吧,
那时,你们将见到我迅猛出击、摧破敌军的威势。”
76“他们在摩达王的内宫中目睹了这一切;
他如同雄狮舒展身躯,挥动着强健的双臂。
77“他登上象肩,又将帕巴瓦蒂扶了上去;
库萨踏入战场,发出狮子吼。
78“听到他的吼声,犹如群鹿听闻狮吼,
刹帝利们为古萨之声所惊恐,纷纷奔逃。
79“象兵、列阵之士、战车兵与步兵,
为库沙之声的恐惧所迫,彼此互相砍杀。
80“在那战阵的最前沿,目睹之后便心生欢喜,
天王便将那枚光辉璀璨的宝珠赐予古萨王。
81“他赢得了这场战斗,获得了那枚光辉的宝珠,
国王乘于象肩,进入都城。
82“他生擒七位刹帝利,将他们捆缚,
带到岳父跟前,说:“大王,这些就是你的仇敌。”
83“一切敌虏皆已归你统御,你的怨敌尽被摧破;
任你处置:放了他们也好,杀了他们也好。”
84“这些只是你的敌人,并非我的敌人;
唯大王您一人可断——或放我们,或叫他们杀了我们;”
85您这七位女儿,美若天女,皆为大王所有。
“请将她们一一许配,让他们成为你的女婿吧。”
86“你于我们,于彼诸女,是一切的主宰;”
“大王,您是我们的主人,请您随所欲,赏赐他们。”
87“狮子吼者库沙,即这样逐一赐予,每人各得一位女儿,
尔时摩达王之女,许与彼刹帝利众;
88彼等因获此赐而欢喜满足,于狮子吼者库沙心生欣悦。
那时,七位刹帝利当即前往了自己的国土。
89“带着帕巴瓦蒂,以及光明美丽的宝珠,
具大威力的库须王,前往了拘舍婆提城。
90“他们共乘一车,驶入拘舍婆提城;
形貌容色相等,彼此无相胜劣;
91“母亲与儿子相遇,二人竟成夫妇。
那时,他们彼此和合,安居在繁荣的大地上。”
‘‘Idaṃ te raṭṭhaṃ sadhanaṃ sayoggaṃ, sakāyuraṃ sabbakāmūpapannaṃ; Idaṃ te rajjaṃ anusāsa amma, gacchāmahaṃ yattha piyā pabhāvatī’’. ‘‘Anujjubhūtena haraṃ mahantaṃ, divā ca ratto ca nisīthakāle ; Paṭigaccha tvaṃ khippaṃ kusāvatiṃ kusa , nicchāmi dubbaṇṇamahaṃ vasantaṃ’’. ‘‘Nāhaṃ gamissāmi ito kusāvatiṃ, pabhāvatī vaṇṇapalobhito tava; Ramāmi maddassa niketaramme, hitvāna raṭṭhaṃ tava dassane rato. ‘‘Pabhāvatī vaṇṇapalobhito tava, sammūḷharūpo vicarāmi mediniṃ ; Disaṃ na jānāmi kutomhi āgato, tayamhi matto migamandalocane. ‘‘Suvaṇṇacīravasane, jātarūpasumekhale; Sussoṇi tava kāmā hi , nāhaṃ rajjena matthiko’’. ‘‘Abbhūti tassa bho hoti, yo anicchantamicchati; Akāmaṃ rāja kāmesi , akantaṃ kantu micchasi’’. ‘‘Akāmaṃ vā sakāmaṃ vā, yo naro labhate piyaṃ; Lābhamettha pasaṃsāma, alābho tattha pāpako’’. ‘‘Pāsāṇasāraṃ khaṇasi, kaṇikārassa dārunā; Vātaṃ jālena bādhesi, yo anicchantamicchasi’’. ‘‘Pāsāṇo nūna te hadaye, ohito mudulakkhaṇe; Yo te sātaṃ na vindāmi, tirojanapadāgato. ‘‘Yadā maṃ bhakuṭiṃ katvā, rājaputtī udikkhati ; Āḷāriko tadā homi, rañño maddassantepure . ‘‘Yadā umhayamānā maṃ, rājaputtī udikkhati ; Nāḷāriko tadā homi, rājā homi tadā kuso’’. ‘‘Sace hi vacanaṃ saccaṃ, nemittānaṃ bhavissati; Neva me tvaṃ patī assa, kāmaṃ chindantu sattadhā’’. ‘‘Sace hi vacanaṃ saccaṃ, aññesaṃ yadi vā mamaṃ; Neva tuyhaṃ patī atthi, añño sīhassarā kusā’’. ‘‘Nekkhaṃ gīvaṃ te kāressaṃ, patvā khujje kusāvatiṃ; Sace maṃ nāganāsūrū, olokeyya pabhāvatī. ‘‘Nekkhaṃ gīvaṃ te kāressaṃ, patvā khujje kusāvatiṃ; Sace maṃ nāganāsūrū, ālapeyya pabhāvatī. ‘‘Nekkhaṃ gīvaṃ te kāressaṃ, patvā khujje kusāvatiṃ; Sace maṃ nāganāsūrū, umhāyeyya pabhāvatī. ‘‘Nekkhaṃ gīvaṃ te kāressaṃ, patvā khujje kusāvatiṃ; Sace maṃ nāganāsūrū, pamhāyeyya pabhāvatī. ‘‘Nekkhaṃ gīvaṃ te kāressaṃ, patvā khujje kusāvatiṃ; Sace me nāganāsūrū, pāṇīhi upasamphuse’’. ‘‘Na hi nūnāyaṃ rājaputtī, kuse sātampi vindati; Āḷārike bhate pose, vetanena anatthike’’. ‘‘Na hi nūnāyaṃ sā khujjā, labhati jivhāya chedanaṃ; Sunisitena satthena, evaṃ dubbhāsitaṃ bhaṇaṃ’’. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mahāyasoti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mahaddhanoti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mahabbaloti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mahāraṭṭhoti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mahārājāti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Sīhassaroti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Vaggussaroti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Bindussaroti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Mañjussaroti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Madhussaroti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Satasippoti katvāna, karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Khattiyotipi katvāna , karassu rucire piyaṃ. ‘‘Mā naṃ rūpena pāmesi, ārohena pabhāvati; Kusarājāti katvāna, karassu rucire piyaṃ’’. ‘‘Ete nāgā upatthaddhā, sabbe tiṭṭhanti vammitā ; Purā maddanti pākāraṃ, ānentetaṃ pabhāvatiṃ’’. ‘‘Satta bile karitvāna, ahametaṃ pabhāvatiṃ; Khattiyānaṃ padassāmi, ye maṃ hantuṃ idhāgatā’’. ‘‘Avuṭṭhahi rājaputtī, sāmā koseyyavāsinī; Assupuṇṇehi nettehi, dāsīgaṇapurakkhatā’’. ‘‘Taṃ nūna kakkūpanisevitaṃ mukhaṃ, ādāsadantātharupaccavekkhitaṃ; Subhaṃ sunettaṃ virajaṃ anaṅgaṇaṃ, chuddhaṃ vane ṭhassati khattiyehi. ‘‘Te nūna me asite vellitagge, kese mudū candanasāralitte; Samākule sīvathikāya majjhe, pādehi gijjhā parikaḍḍhissanti . ‘‘Tā nūna me tambanakhā sulomā, bāhā mudū candanasāralittā; Chinnā vane ujjhitā khattiyehi, gayha dhaṅko gacchati yena kāmaṃ. ‘‘Te nūna tālūpanibhe alambe, nisevite kāsikacandanena; Thanesu me lambissati siṅgālo , mātūva putto taruṇo tanūjo. ‘‘Taṃ nūna soṇiṃ puthulaṃ sukoṭṭitaṃ, nisevitaṃ kañcanamekhalāhi; Chinnaṃ vane khattiyehī avatthaṃ, siṅgālasaṅghā parikaḍḍhissanti . ‘‘Soṇā dhaṅkā siṅgālā ca, ye caññe santi dāṭhino; Ajarā nūna hessanti, bhakkhayitvā pabhāvatiṃ. ‘‘Sace maṃsāni hariṃsu, khattiyā dūragāmino; Aṭṭhīni amma yācitvā, anupathe dahātha naṃ. ‘‘Khettāni amma kāretvā, kaṇikārettha ropaya ; Yadā te pupphitā assu, hemantānaṃ himaccaye; Sareyyātha mamaṃ amma, evaṃvaṇṇā pabhāvatī’’. ‘‘Tassā mātā udaṭṭhāsi, khattiyā devavaṇṇinī; Disvā asiñca sūnañca, rañño maddassantepure’’. ‘‘Iminā nūna asinā, susaññaṃ tanumajjhimaṃ; Dhītaraṃ madda hantvāna, khattiyānaṃ padassasi’’ . ‘‘Na me akāsi vacanaṃ, atthakāmāya puttike; Sājja lohitasañchannā, gacchasi yamasādhanaṃ. ‘‘Evamāpajjatī poso, pāpiyañca nigacchati; Yo ve hitānaṃ vacanaṃ, na karoti atthadassinaṃ. ‘‘Sace ca ajja dhāresi , kumāraṃ cārudassanaṃ; Kusena jātaṃ khattiyaṃ, suvaṇṇamaṇimekhalaṃ; Pūjitaṃ ñātisaṅghehi, na gacchasi yamakkhayaṃ. ‘‘Yatthassu bherī nadati, kuñjaro ca nikūjati ; Khattiyānaṃ kule bhadde, kiṃ nu sukhataraṃ tato. ‘‘Asso ca sisati dvāre, kumāro uparodati; Khattiyānaṃ kule bhadde, kiṃ nu sukhataraṃ tato. ‘‘Mayūrakoñcābhirude, kokilābhinikūjite; Khattiyānaṃ kule bhadde, kiṃ nu sukhataraṃ tato’’. ‘‘Kahaṃ nu so sattumaddano, pararaṭṭhappamaddano; Kuso soḷārapaññāṇo, yo no dukkhā pamocaye’’. ‘‘Idheva so sattumaddano, pararaṭṭhappamaddano; Kuso soḷārapaññāṇo, yo te sabbe vadhissati’’ . ‘‘Ummattikā nu bhaṇasi, andhabālā pabhāsasi ; Kuso ce āgato assa, kiṃ na jānemu taṃ mayaṃ’’. ‘‘Eso āḷāriko poso, kumārīpuramantare; Daḷhaṃ katvāna saṃvelliṃ, kumbhiṃ dhovati oṇato’’. ‘‘Veṇī tvamasi caṇḍālī, adūsi kulagandhinī; Kathaṃ maddakule jātā, dāsaṃ kayirāsi kāmukaṃ’’. ‘‘Namhi veṇī na caṇḍālī, na camhi kulagandhinī; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi’’. ‘‘Yo brāhmaṇasahassāni, sadā bhojeti vīsatiṃ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi’’. ‘‘Yassa nāgasahassāni, sadā yojenti vīsatiṃ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi. ‘‘Yassa assasahassāni, sadā yojenti vīsatiṃ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi. ‘‘Yassa rathasahassāni, sadā yojenti vīsatiṃ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi. (‘‘Yassa usabhasahassāni, sadā yojenti vīsatiṃ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi) . ‘‘Yassa dhenusahassāni, sadā duhanti vīsatiṃ ; Okkākaputto bhaddante, tvaṃ nu dāsoti maññasi’’. ‘‘Taggha te dukkaṭaṃ bāle, yaṃ khattiyaṃ mahabbalaṃ; Nāgaṃ maṇḍūkavaṇṇena, na naṃ akkhāsidhāgataṃ’’ . ‘‘Aparādhaṃ mahārāja, tvaṃ no khama rathesabha; Yaṃ taṃ aññātavesena, nāññāsimhā idhāgataṃ’’. ‘‘Mādisassa na taṃ channaṃ, yohaṃ āḷāriko bhave; Tvaññeva me pasīdassu, natthi te deva dukkaṭaṃ’’. ‘‘Gaccha bāle khamāpehi, kusarājaṃ mahabbalaṃ; Khamāpito kuso rājā , so te dassati jīvitaṃ’’. ‘‘Pitussa vacanaṃ sutvā, devavaṇṇī pabhāvatī; Sirasā aggahī pāde, kusarājaṃ mahabbalaṃ’’. ‘‘Yāmā ratyo atikkantā, tāmā deva tayā vinā; Vande te sirasā pāde, mā me kujjhaṃ rathesabha. ‘‘Sabbaṃ te paṭijānāmi, mahārāja suṇohi me; Na cāpi appiyaṃ tuyhaṃ, kareyyāmi ahaṃ puna. ‘‘Evaṃ ce yācamānāya, vacanaṃ me na kāhasi; Idāni maṃ tāto hantvā, khattiyānaṃ padassati’’. ‘‘Evaṃ te yācamānāya, kiṃ na kāhāmi te vaco; Vikuddho tyasmi kalyāṇi, mā tvaṃ bhāyi pabhāvati. ‘‘Sabbaṃ te paṭijānāmi, rājaputti suṇohi me; Na cāpi appiyaṃ tuyhaṃ, kareyyāmi ahaṃ puna. ‘‘Tava kāmā hi sussoṇi, pahu dukkhaṃ titikkhisaṃ ; Bahuṃ maddakulaṃ hantvā, nayituṃ taṃ pabhāvati’’. ‘‘Yojayantu rathe asse, nānācitte samāhite; Atha dakkhatha me vegaṃ, vidhamantassa sattavo’’. ‘‘Tañca tattha udikkhiṃsu, rañño maddassantepure; Vijambhamānaṃ sīhaṃva, phoṭentaṃ diguṇaṃ bhujaṃ. ‘‘Hatthikkhandhañca āruyha, āropetvā pabhāvatiṃ; Saṅgāmaṃ otaritvāna, sīhanādaṃ nadī kuso. ‘‘Tassa taṃ nadato sutvā, sīhassevitare migā; Khattiyā vipalāyiṃsu, kusasaddabhayaṭṭitā . ‘‘Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Aññamaññassa chindanti, kusasaddabhayaṭṭitā. ‘‘Tasmiṃ saṅgāmasīsasmiṃ, passitvā haṭṭha mānaso; Kusassa rañño devindo, adā verocanaṃ maṇiṃ. ‘‘So taṃ vijitvā saṅgāmaṃ, laddhā verocanaṃ maṇiṃ; Hatthikkhandhagato rājā, pāvekkhi nagaraṃ puraṃ. ‘‘Jīvaggāhaṃ gahetvāna, bandhitvā satta khattiye; Sasurassupanāmesi, ime te deva sattavo. ‘‘Sabbeva te vasaṃ gatā, amittā vihatā tava; Kāmaṃ karohi te tayā, muñca vā te hanassu vā’’. ‘‘Tuyheva sattavo ete, na hi te mayha sattavo; Tvaññeva no mahārāja, muñca vā te hanassu vā’’. ‘‘Imā te dhītaro satta, devakaññūpamā subhā; Dadāhi nesaṃ ekekaṃ, hontu jāmātaro tava’’. ‘‘Amhākañceva tāsañca, tvaṃ no sabbesamissaro; Tvaññeva no mahārāja, dehi nesaṃ yadicchasi’’. ‘‘Ekamekassa ekekaṃ, adā sīhassaro kuso; Khattiyānaṃ tadā tesaṃ, rañño maddassa dhītaro. ‘‘Pīṇitā tena lābhena, tuṭṭhā sīhassare kuse; Sakaraṭṭhāni pāyiṃsu, khattiyā satta tāvade. ‘‘Pabhāvatiñca ādāya, maṇiṃ verocanaṃ subhaṃ ; Kusāvatiṃ kuso rājā, agamāsi mahabbalo. ‘‘Tyassu ekarathe yantā, pavisantā kusāvatiṃ; Samānā vaṇṇarūpena, nāññamaññātirocisuṃ . ‘‘Mātā puttena saṅgacchi , ubhayo ca jayampatī; Samaggā te tadā āsuṃ, phītaṃ dharaṇimāvasu’’nti.
532. 首那·难陀本生(二)
532. Soṇanandajātakaṃ (2)
92“您是天神、乾闼婆,还是帝释天神、普兰达罗;
你是人身而具神通者吗?我们如何才能认出你呢?”
93“既非天神,亦非乾达婆,更非摧毁城堡的帝释天神;
我乃人身而具神通者,婆罗堕啊,你应如此了知。”
94尊者殷勤奉事,其功诚然非小;
天雨滂沱之时,是您令我免遭淋湿。
95“其后,于酷烈的风与烈日下,您又为我化作清凉的树荫;
身处敌众之中,您成为了我的庇护所。
96“因此,您使那些富庶王国的居民臣服于您。
从此,您令一百零一位刹帝利追随于您。
97“我们由衷信服,尊者!请说,您欲求什么?
象乘、马车,与盛装严饰的女子,
可爱的宅邸,我们奉献给尊者。
98“又或于旺葛国、摩揭陀国,我们同样奉献给尊者;
阿萨卡与阿槃提之民皆大欢喜,尊者啊,
99“我等愿以半壁江山奉上;
若尊者需要王国,便随心所欲地统御吧。”
100“王国、城市与财富,我皆无所需;
纵是国土,于我亦全无需要。
101“尊者,在您的国境之内,林间有一处隐居处。
双亲俱住隐林中,是我最初之师;
102“欲向彼前修福德,奈何无缘得成。
依止于尊贵的您,我们恳请为首那求取具足戒。”
103“婆罗门,您对我说的话,我当依教而行。
此亦请为我等宣说:受施乞求者当有几何?”
104“乡民逾百而来,更有豪富婆罗门。
此诸刹帝利,皆高族誉盛;
马诺迦王尊,足堪济乞者。”
105调象驾马,御者整备战车;
执持鞍辔,于步兵队中高扬旌旗。
“我将前往那座隐修处,那正是苟西亚所安住之地。”
106“于是,国王率领由象、马、车、步组成的四军出发了。
来到那座秀美的隐修处,苟西亚所安住之地。”
107“是谁的迦昙婆木扁担,离地四指行于空中,
当其前去取水,行来肩头不触;”
108大王,我便是索纳,勤修誓愿的苦行者。
日夜无有懈怠,奉养我的父母。
109“大王,我从林中采集果实与根茎,
我奉养父母,忆念往昔所行;”
110“我等愿往苟西亚安住之隐修处。
首那,请为我等指路,使我等得循之而往隐修之处。”
111“大王,此乃独行一径,循此可达彼如云之地。
为拘毗陀罗树所覆盖之处,苟西亚便安住于此。”
112“说完这番话,大仙人便急速离去。
腾身虚空,行于空界,教诫诸刹帝利:
113洒扫隐修之处,敷设其座;
走进叶屋,唤醒了父亲。
114“这些出身高贵、名声显赫的国王们来了。
请您从隐居处出来坐下吧,大仙人。
115“大仙人听了这番话,急忙
从精舍出来,于门前坐下。”
116“见他行来,仿佛身放光明,
苟西亚向那为刹帝利众所围绕者如是说道:
117“谁的鼓、腰鼓、螺号、小鼓与大鼓,
前行前导而令车王欢喜,
118那宽大金带色如闪电,是谁所有?
年轻而佩着箭囊,那是谁,满身光辉地走来?
119“犹如刚从熔炉口取出,似金合欢木炭般赤红,
面容明亮闪耀,是谁如此辉煌地走来?
120“谁高举着那配有伞骨、令人悦意的伞盖?
那遮阳蔽日的伞盖下,是谁满身光辉、仪态万千地走来?
121“他们扶着谁的臂膀,手持上等的牦牛尾拂尘?
殊胜功德者的随从们纷行于前,
122他乘象肩徐徐而来:是谁的白色伞盖高张,良马披着铠甲?
随从四面环绕,是谁如此辉耀地走来?
123“是谁拥有上百位刹帝利随从,个个享有盛名?
他们从四面八方围绕随行,是谁带着这样的光辉而来?
124“象兵、马兵、车兵、步兵,这四部大军;
他们从四面八方围绕随行,是谁带着这样的光辉而来?
125“这浩大的军阵,又是谁的队伍,紧随其后,从后方追随?
兵众无量无边,宛如大海波涛;”
126王中之王悦意者,如因陀罗为胜者之主。
他来到难陀的隐修林,那位梵行者的静修处。
127“他身后跟随着一支庞大的军队,紧紧相随;
它不可扰动,亦无边际,犹如大海之波。”
128“他们身涂檀香,穿着最上等的迦尸衣;
众人合掌,前往诸仙人处。”
129“尊者,您一切安好吗?身体无恙吗?
靠捡拾维生还顺利吗?树根、野果还充足吗?
130“牛虻、蚊虫,以及种种爬虫,都不多吧?
在这遍布猛兽的森林里,可曾受到伤害?”
131“大王,我们安乐,国王啊,我们亦无疾病。
我们靠捡拾落穗维生,这里的根茎果实也很充足。
132“此外,牛虻、蚊蚋以及爬虫,也确实很少;
林中猛兽纵横处,我无加害残暴心;
133“于此静修林中居,岁月绵长已多载;
我从不记得生起过什么不适,更不曾有过令人难受的病。
134“大王,欢迎您的到来,您来得好,并非不善。
您是主人,既已光临,这里若有需要,请说明。
135“蒂恩杜卡果、毕亚罗果、莫杜卡果、卡苏玛利果,
王啊,且食此诸小果,拣择至美者一一啖之;
136“此水亦清冷,自山岩窟中取来。
大王,如果您愿意,就从那里喝吧。”
137“凡所施之物,既经纳受,便令一切具足价值。
亦请谛听难陀语,
138“彼当为众宣此义:我等已临尊者前,欲向难陀申所请。
愿尊者垂听难陀与大众的话语。”
139“众多城乡的民众,以及拥有高堂大宅的婆罗门,
所有这些刹帝利,皆是出身高贵、享有盛誉者,
还有玛诺迦王您本人,恳请垂允我进言。
140“那些聚集于此的(诸神灵),以及草庵中的诸夜叉,
及在山林之中,已生与当生的一切众生,皆请谛听我所说。
141“我向一切众生顶礼之后,将宣说那位严持誓愿的仙人。
我就是你的得力助手,苟西亚,为你所认可。
142“我心中所愿正是奉养父母亲,
勇士啊,此处是行善积福的好地方,苟西亚,请莫阻拦于我。
143此乃善士所共许,请以此事付于我;
长时勤勇相承侍,皆汝久来亲所行。
父母所修诸福业,愿汝为我施世间。
144世间亦有如是士,于法能知法句义。
此是通往天界的道路,正如仙人您所了知。
145“奋起承事,能为父母带来安乐;
其人不容我行福,乃作圣道之障;”
146诸贤且听我一言,我兄内宫诸嫔妃。
大王,毁坏古老宗族传承、于尊长而行非法者,
是人必堕地狱。
147“那些通达古法的人,陛下,
具足清净行持,他们便不堕恶道。
148“父母、兄弟、姐妹,与诸亲族眷属,
你当知晓,负重者啊:那些重担都是长者的。
149“挑起这沉重的担子,我如船夫般奋力承担;
我于正法毫不放逸,御车雄杰啊,我才是兄长。”
150黑暗中所证之智,犹如火中迸现之焰网;
憍尸迦尊者亦复如是,为我等开示正法。
151“正如日族的太阳,那位光明使者,于升起之时,
向众生昭然显示善与恶的种种色相。
同样,憍尸迦尊者也为我们开示了法。”
152“我合掌恳求,你却不理会我的合掌。”
“我愿作你的随从,起身来服侍你。”
153“难陀,你确实通达了善人所教导的正法。”
“你是圣者,具足圣行,我深心欢喜。”
154“尊者与女士,请谛听我言。”
此担于我,从来算不得重负;
155我侍奉在侧,为父母带来安乐。
“难陀化装易服,前来请求随侍左右。”
156“若有人生起欲贪,想要染着一位安住寂静的梵行者,”
你们之中当有一人选定难陀,难陀该侍奉于谁呢?
157“亲爱的首那,蒙你允许,我们便依止于你。”
愿那梵行者难陀,头上遭此一击!
158如菩提树初吐嫩芽,随风轻拂而摇曳。
我见到久久未见的难陀,一颗心怦怦直颤。
159“纵然沉睡于梦中,只要见到难陀前来,
我欢喜振奋,满心喜悦:‘这位难陀真的来了!’
160“待我醒来,见难陀并未到来,
忧愁便更深地浸入心中,愁闷不少。
161“今日隔了许久,我才又见到难陀回来;
他是丈夫与我的心爱之子,难陀回到了我们的家。
162“父亲也觉得难陀甚是可爱——愿难陀不要离家;
难陀吾儿,愿你如愿得偿,亦愿难陀能亲近、护持于我。”
163“她悲悯,是依怙,往昔更以美味先予我们;
此乃通往天界之途,仙人啊,慈母却将你拦阻;
164“昔有名门淑女,乐善好施,功德具足,正是汝母。
此乃通天界之道,慈母祈求得汝为子,仙人啊。”
165渴求子嗣之果,遂向天神虔诚顶礼。
她问卜星宿,也问节候年岁。
166她月事净后沐浴洁身,遂有胎孕入怀。
由此,她成了有身孕的人,也因此被称为贤善女。
167“怀胎或满一年,或未满一年,期满后便生下孩子;
因此,由于她令人出生,她便被称为生母。
168“以乳汁、以歌谣、以衣裳覆盖其身。
她抚啼儿令欢喜,是故得名安抚者。
169此后风狂日炙中,视我为己常看护。
她养育无知的幼儿,因此得名“养育者”。
170“母亲留下的财富,父亲留下的财富,
他守护这两者,儿子却未必能得。‘儿啊,
171是这样!儿啊,是那样!’母亲由此忧苦难安。
年轻力壮,便放逸于他人妻子,流连至深夜;
夜晚儿子迟迟未归,母亲因此忧恼不已;
172“如此艰辛养育的儿子,却未能奉侍母亲,
若对母亲行恶,即堕地狱。
173“如此含辛茹苦被养育之人,却不奉养父亲;
若对父亲行恶,即堕地狱。
174“我听闻:对贪求财富的人来说,财富也会消失。
不孝敬奉事母亲的人,必将招致苦难。
175“我听闻:对贪求财富的人来说,财富也会消失。
不侍奉父亲的人,便会遭受困苦。
176喜悦与欢欣,常时嬉笑游戏;
侍奉母亲已,智者得此安乐。
177“欢悦与喜乐,以及恒时的嬉笑游戏;
侍奉父亲之后,有智慧的人就能得到这个。
178“布施、爱语,以及此中所说的利行;
于诸法中行同事摄,于处处皆如其所应;
这些便是世间的摄受之法,犹如行进中马车的轮辖。
179若没有这些摄受之法,母亲便不会因子女的缘故而受到敬重。
父亲也不会因为儿子而得到恭敬或供养。
180“因为智者会正确观察这些摄受之法,
所以他们获得崇高地位,并备受称赞。
181“父母即是梵天神,也被称为先师。
“于子女,他们是应受供养者;于后代,他们是心怀怜悯者。”
182“因此,智者应当礼敬、恭敬他们。”
以食物、饮料、衣服、卧具,
“以涂香、沐浴、洗足等承事,”
183“智者如是承事父母,此世即得称誉;
命终之后,天界欢喜。”
‘‘Devatā nusi gandhabbo, adu ādu (sī. syā.) sakko purindado; Manussabhūto iddhimā, kathaṃ jānemu taṃ mayaṃ’’. ‘‘Nāpi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado; Manussabhūto iddhimā, evaṃ jānāhi bhāradha’’ . ‘‘Katarūpamidaṃ bhoto , veyyāvaccaṃ anappakaṃ; Devamhi vassamānamhi, anovassaṃ bhavaṃ akā. ‘‘Tato vātātape ghore, sītacchāyaṃ bhavaṃ akā; Tato amittamajjhesu , saratāṇaṃ bhavaṃ akā. ‘‘Tato phītāni raṭṭhāni, vasino te bhavaṃ akā; Tato ekasataṃ khatye, anuyante bhavaṃ akā. ‘‘Patītāssu mayaṃ bhoto, vada taṃ bhañja micchasi; Hatthiyānaṃ assarathaṃ, nāriyo ca alaṅkatā; Nivesanāni rammāni, mayaṃ bhoto dadāmase. ‘‘Atha vaṅge vā magadhe, mayaṃ bhoto dadāmase; Atha vā assakāvantī , sumanā damma te mayaṃ. ‘‘Upaḍḍhaṃ vāpi rajjassa, mayaṃ bhoto dadāmase; Sace te attho rajjena, anusāsa yadicchasi’’. ‘‘Na me atthopi rajjena, nagarena dhanena vā; Athopi janapadena, attho mayhaṃ na vijjati. ‘‘Bhotova raṭṭhe vijite, araññe atthi assamo; Pitā mayhaṃ janettī ca, ubho sammanti assame. ‘‘Tesāhaṃ pubbācariyesu, puññaṃ na labhāmi kātave; Bhavantaṃ ajjhāvaraṃ katvā, soṇaṃ yācemu saṃvaraṃ’’. ‘‘Karomi te taṃ vacanaṃ, yaṃ maṃ bhaṇasi brāhmaṇa; Etañca kho no akkhāhi, kīvanto hontu yācakā’’. ‘‘Parosataṃ jānapadā, mahāsālā ca brāhmaṇā; Ime ca khattiyā sabbe, abhijātā yasassino; Bhavañca rājā manojo, alaṃ hessanti yācakā’’. ‘‘Hatthī asse ca yojentu, rathaṃ sannayha sārathi ; Ābandhanāni gaṇhātha, pādāsussārayaddhaje ; Assamaṃ taṃ gamissāmi, yattha sammati kosiyo’’. ‘‘Tato ca rājā pāyāsi, senāya caturaṅginī; Agamā assamaṃ rammaṃ, yattha sammati kosiyo’’. ‘‘Kassa kādambayo kājo, vehāsaṃ caturaṅgulaṃ; Aṃsaṃ asamphusaṃ eti, udahārāya gacchato’’. ‘‘Ahaṃ soṇo mahārāja, tāpaso sahitabbato ; Bharāmi mātāpitaro, rattindivamatandito. ‘‘Vane phalañca mūlañca, āharitvā disampati; Posemi mātāpitaro, pubbe katamanussaraṃ’’. ‘‘Icchāma assamaṃ gantuṃ, yattha sammati kosiyo; Maggaṃ no soṇa akkhāhi, yena gacchemu assamaṃ’’. ‘‘Ayaṃ ekapadī rāja, yenetaṃ meghasannibhaṃ; Koviḷārehi sañchannaṃ, ettha sammati kosiyo’’. ‘‘Idaṃ vatvāna pakkāmi, taramāno mahāisi; Vehāse antalikkhasmiṃ, anusāsitvāna khattiye. ‘‘Assamaṃ parimajjitvā, paññapetvāna āsanaṃ; Paṇṇasālaṃ pavisitvā, pitaraṃ paṭibodhayi. ‘‘Ime āyanti rājāno, abhijātā yasassino; Assamā nikkhamitvāna, nisīda tvaṃ mahāise. ‘‘Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, taramāno mahāisi; Assamā nikkhamitvāna, sadvāramhi upāvisi’’. ‘‘Tañca disvāna āyantaṃ, jalantaṃriva tejasā; Khatyasaṅghaparibyūḷhaṃ, kosiyo etadabravi. ‘‘Kassa bherī mudiṅgā ca , saṅkhā paṇavadindimā ; Purato paṭipannāni, hāsayantā rathesabhaṃ. ‘‘Kassa kañcanapaṭṭena, puthunā vijjuvaṇṇinā; Yuvā kalāpasannaddho, ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Ukkāmukhapahaṭṭhaṃva, khadiraṅgārasannibhaṃ; Mukhañca rucirā bhāti, ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Kassa paggahitaṃ chattaṃ, sasalākaṃ manoramaṃ; Ādiccaraṃsāvaraṇaṃ, ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Kassa aṅgaṃ pariggayha, vāḷabījanimuttamaṃ; Caranti varapuññassa , hatthikkhandhena āyato. ‘‘Kassa setāni chattāni, ājānīyā ca vammitā; Samantā parikirenti , ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Kassa ekasataṃ khatyā, anuyantā yasassino; Samantānupariyanti, ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Hatthi assaratha patti , senā ca caturaṅginī; Samantānupariyanti , ko eti siriyā jalaṃ. ‘‘Kassesā mahatī senā, piṭṭhito anuvattati; Akkhobhaṇī apariyantā, sāgarasseva ūmiyo’’. ‘‘Rājābhirājā manojo, indova jayataṃ pati; Nandassajjhāvaraṃ eti, assamaṃ brahmacārinaṃ. ‘‘Tassesā mahatī senā, piṭṭhito anuvattati; Akkhobhaṇī apariyantā, sāgarasseva ūmiyo’’. ‘‘Anulittā candanena, kāsikuttamadhārino ; Sabbe pañjalikā hutvā, isīnaṃ ajjhupāgamuṃ’’. ‘‘Kacci nu bhoto kusalaṃ, kacci bhoto anāmayaṃ; Kacci uñchena yāpetha, kacci mūlaphalā bahū. ‘‘Kacci ḍaṃsā makasā ca, appameva sarīsapā ; Vane vāḷamigākiṇṇe, kacci hiṃsā na vijjati’’. ‘‘Kusalañceva no rāja, atho rāja anāmayaṃ; Atho uñchena yāpema, atho mūlaphalā bahū. ‘‘Atho ḍaṃsā makasā ca , appameva sarīsapā ; Vane vāḷamigākiṇṇe, hiṃsā mayhaṃ na vijjati. ‘‘Bahūni vassapūgāni, assame sammataṃ idha; Nābhijānāmi uppannaṃ, ābādhaṃ amanoramaṃ. ‘‘Svāgataṃ te mahārāja, atho te adurāgataṃ; Issarosi anuppatto, yaṃ idhatthi pavedaya. ‘‘Tindukāni piyālāni, madhuke kāsumāriyo ; Phalāni khuddakappāni, bhuñja rāja varaṃ varaṃ. ‘‘Idampi pānīyaṃ sītaṃ, ābhataṃ girigabbharā; Tato piva mahārāja, sace tvaṃ abhikaṅkhasi’’. ‘‘Paṭiggahitaṃ yaṃ dinnaṃ, sabbassa agghiyaṃ kataṃ; Nandassāpi nisāmetha, vacanaṃ so pavakkhati. ‘‘Ajjhāvaramhā nandassa, bhoto santikamāgatā; Suṇātu bhavaṃ vacanaṃ, nandassa parisāya ca’’. ‘‘Parosataṃ jānapadā , mahāsālā ca brāhmaṇā; Ime ca khattiyā sabbe, abhijātā yasassino; Bhavañca rājā manojo, anumaññantu me vaco. ‘‘Ye ca santi samītāro, yakkhāni idha massame; Araññe bhūtabhabyāni, suṇantu vacanaṃ mama. ‘‘Namo katvāna bhūtānaṃ, isiṃ vakkhāmi subbataṃ; So tyāhaṃ dakkhiṇā bāhu, tava kosiya sammato. ‘‘Pitaraṃ me janettiñca, bhattukāmassa me sato; Vīra puññamidaṃ ṭhānaṃ, mā maṃ kosiya vāraya. ‘‘Sabbhi hetaṃ upaññātaṃ, mametaṃ upanissaja; Uṭṭhānapāricariyāya, dīgharattaṃ tayā kataṃ; Mātāpitūsu puññāni, mama lokadado bhava. ‘‘Tatheva santi manujā, dhamme dhammapadaṃ vidū; Maggo saggassa lokassa, yathā jānāsi tvaṃ ise. ‘‘Uṭṭhānapāricariyāya, mātāpitusukhāvahaṃ; Taṃ maṃ puññā nivāreti, ariyamaggāvaro naro’’. ‘‘Suṇantu bhonto vacanaṃ, bhāturajjhāvarā mama; Kulavaṃsaṃ mahārāja, porāṇaṃ parihāpayaṃ; Adhammacārī jeṭṭhesu , nirayaṃ sopapajjati . ‘‘Ye ca dhammassa kusalā, porāṇassa disampati; Cārittena ca sampannā, na te gacchanti duggatiṃ. ‘‘Mātāpitā ca bhātā ca, bhaginī ñātibandhavā; Sabbe jeṭṭhassa te bhārā, evaṃ jānāhi bhāradha . ‘‘Ādiyitvā garuṃ bhāraṃ, nāviko viya ussahe; Dhammañca nappamajjāmi, jeṭṭho casmi rathesabha’’. ‘‘Adhigamā tame ñāṇaṃ, jālaṃva jātavedato; Evameva no bhavaṃ dhammaṃ, kosiyo pavidaṃsayi. ‘‘Yathā udayamādicco, vāsudevo pabhaṅkaro; Pāṇīnaṃ pavidaṃseti, rūpaṃ kalyāṇapāpakaṃ; Evameva no bhavaṃ dhammaṃ, kosiyo pavidaṃsayi’’. ‘‘Evaṃ me yācamānassa, añjaliṃ nāvabujjhatha; Tava paddhacaro hessaṃ, vuṭṭhito paricārako’’. ‘‘Addhā nanda vijānāsi , saddhammaṃ sabbhi desitaṃ; Ariyo ariyasamācāro, bāḷhaṃ tvaṃ mama ruccasi. ‘‘Bhavantaṃ vadāmi bhotiñca, suṇātha vacanaṃ mama; Nāyaṃ bhāro bhāramato , ahu mayhaṃ kudācanaṃ. ‘‘Taṃ maṃ upaṭṭhitaṃ santaṃ, mātāpitusukhāvahaṃ; Nando ajjhāvaraṃ katvā, upaṭṭhānāya yācati. ‘‘Yo ve icchati kāmena, santānaṃ brahmacārinaṃ; Nandaṃ vo varatha eko , kaṃ nando upatiṭṭhatu’’. ‘‘Tayā tāta anuññātā, soṇa taṃ nissitā mayaṃ; Upaghātuṃ labhe nandaṃ, muddhani brahmacārinaṃ’’. ‘‘Assatthasseva taruṇaṃ, pavāḷaṃ māluteritaṃ; Cirassaṃ nandaṃ disvāna, hadayaṃ me pavedhati. ‘‘Yadā suttāpi supine , nandaṃ passāmi āgataṃ; Udaggā sumanā homi, nando no āgato ayaṃ. ‘‘Yadā ca paṭibujjhitvā, nandaṃ passāmi nāgataṃ; Bhiyyo āvisatī soko, domanassañcanappakaṃ. ‘‘Sāhaṃ ajja cirassampi, nandaṃ passāmi āgataṃ; Bhattucca mayhañca piyo, nando no pāvisī gharaṃ. ‘‘Pitupi nando suppiyo, yaṃ nando nappavase gharā ; Labhatū tāta nando taṃ, maṃ nando upatiṭṭhatu’’. ‘‘Anukampikā patiṭṭhā ca, pubbe rasadadī ca no; Maggo saggassa lokassa, mātā taṃ varate ise. ‘‘Pubbe rasadadī gottī, mātā puññūpasaṃhitā; Maggo saggassa lokassa, mātā taṃ varate ise’’. ‘‘Ākaṅkhamānā puttaphalaṃ, devatāya namassati; Nakkhattāni ca pucchati, utusaṃvaccharāni ca. ‘‘Tassā utumhi nhātāya , hoti gabbhassa vokkamo ; Tena dohaḷinī hoti, suhadā tena vuccati. ‘‘Saṃvaccharaṃ vā ūnaṃ vā, pariharitvā vijāyati; Tena sā janayantīti, janetti tena vuccati. ‘‘Thanakhīrena gītena, aṅgapāvuraṇena ca; Rodantaṃ puttaṃ toseti, tosentī tena vuccati. ‘‘Tato vātātape ghore, mamaṃ katvā udikkhati; Dārakaṃ appajānantaṃ, posentī tena vuccati. ‘‘Yañca mātudhanaṃ hoti, yañca hoti pituddhanaṃ; Ubhayampetassa gopeti, api puttassa no siyā. ‘‘Evaṃ putta aduṃ putta, iti mātā vihaññati; Pamattaṃ paradāresu, nisīthe pattayobbane; Sāyaṃ puttaṃ anāyantaṃ, iti mātā vihaññati. ‘‘Evaṃ kicchā bhato poso, mātu aparicārako; Mātari micchā caritvāna, nirayaṃ sopapajjati. ‘‘Evaṃ kicchā bhato poso, pitu aparicārako; Pitari micchā caritvāna, nirayaṃ sopapajjati. ‘‘Dhanāpi dhanakāmānaṃ, nassati iti me sutaṃ; Mātaraṃ aparicaritvāna, kicchaṃ vā so nigacchati. ‘‘Dhanāpi dhanakāmānaṃ, nassati iti me sutaṃ; Pitaraṃ aparicaritvāna, kicchaṃ vā so nigacchati. ‘‘Ānando ca pamodo ca, sadā hasitakīḷitaṃ; Mātaraṃ paricaritvāna, labbhametaṃ vijānato. ‘‘Ānando ca pamodo ca, sadā hasitakīḷitaṃ; Pitaraṃ paricaritvāna, labbhametaṃ vijānato. ‘‘Dānañca peyyavajjañca , atthacariyā ca yā idha; Samānattatā ca dhammesu, tattha tattha yathārahaṃ; Ete kho saṅgahā loke, rathassāṇīva yāyato. Ete ca saṅgahā nāssu, na mātā puttakāraṇā; Labhetha mānaṃ pūjaṃ vā , pitā vā puttakāraṇā. ‘‘Yasmā ca saṅgahā ete, sammapekkhanti paṇḍitā; Tasmā mahattaṃ papponti, pāsaṃsā ca bhavanti te. ‘‘Brahmāti mātāpitaro, pubbācariyāti vuccare; Āhuneyyā ca puttānaṃ, pajāya anukampakā. ‘‘Tasmā hi ne namasseyya, sakkareyya ca paṇḍito; Annena atho pānena, vatthena sayanena ca; Ucchādanena nhāpanena , pādānaṃ dhovanena ca. ‘‘Tāya naṃ pāricariyāya , mātāpitūsu paṇḍitā; Idheva naṃ pasaṃsanti, pecca sagge pamodatī’’ti.
殊胜第七十品中,萨婆般荼、拘舍婆提王称最;
复有苏那、苏难达二胜,第七十品如是宣说。
Atha sattatimamhi nipātavare, sabhāvantu kusāvatirājavaro; Atha soṇasunandavaro ca puna, abhivāsitasattatimamhi suteti.