1153“毗提诃人国曾有一位国王,名为安伽提,是刹帝利。
他车乘众多,财富丰饶,兵力无尽。
1154他于十五之夜,初更未至之时,
在四月的白莲满月之日,召集了群臣。
1155贤哲多闻、言辞温雅、明辨聪察,
维阇耶、苏那摩,及阿罗陀迦将军。
1156“毗提诃王询问他们:“你们各陈自己的喜好。”
正是雨季四月白莲盛开的今日,月光照破了黑暗。
“今夜当以何种娱乐消磨此良辰,让我们如此共度此时节?”
1157“于是,阿罗陀将军如是禀告国王:
“我们齐备喜乐的车乘与一切兵力,整肃军旅吧。”
1158“大王,我们为了战斗出发吧,我们具有无量的力与人众。”
“凡不肯归顺者,我们便令其臣服;”
“这是我的见地:让我们征服那未被征服者。”
1159听了阿拉塔的话,苏那摩这样说:
“大王,一切敌人,皆已归顺于您。”
1160“宿敌放下武器,也会柔顺随顺;”
今日是至高的庆典,我不喜征战。
1161“饮食与嚼食,让他们速速为你奉上;
大王,您便以欲乐、歌舞与妙音自娱吧。”
1162听闻苏那摩的话后,维阇耶这样回答:
“大王,一切欲乐恒常呈现在您面前。
1163“大王,这些欲乐并不难得,你尽可安享欲乐;
然而欲乐随处可得,这并非我心所认同。
1164“让我们亲近侍奉多闻的沙门或婆罗门吧。
他今日便能断除我等疑惑,是为通达义理与法的圣者。”
1165听闻维阇耶所言,安伽提王便这样说道:
“正如维阇耶所说,此意正合我心。
1166“让我们亲近侍奉多闻的沙门或婆罗门吧。
今日能断除疑惑者,即是通达义法之智者。
1167“诸位贤善之士,请善用思择:哪一位智者,堪为我等所依止?
今日能断除疑惑者,即是通达义法之智者。”
1168闻毗提诃王言已,阿拉多即作是语:
鹿野苑中此裸行者,众所推许为坚毅智者。
1169“这位迦叶族出身、名唤古纳的人,多闻善说,是众人的导师。
大王,我们去亲近他吧,他能解除我们的疑惑。”
1170“听了阿拉塔这番话,国王便命令车夫:
“我们去鹿野苑,把备好的车乘驾过来。”
1171他们为他套好了以银为覆、象牙为饰的车乘,
配着洁白光洁的帷帐,明亮如月夜之面容。
1172“车上套着四匹信度良马,缰绳上系着白莲花饰,
它们疾驰如风,驯良调顺,佩戴着金色的环络。
1173“洁白的伞盖、洁白的车乘、洁白的骏马、洁白的拂尘;
毗提诃王由群臣簇拥着出巡,犹如明月般璀璨生辉。
1174“众多力士手持因陀罗之剑,紧随其后,
骑在马背上的勇士们,众人簇拥着这位人中最胜之王。
1175这位刹帝利乘车行不多时,便从车上下来;
维叠赫王与大臣们一同,徒步来到那位具德者面前。
1176当时在场的,还有那些聚会的婆罗门与平民。
众人来到未开垦之地,国王也未曾驱逐他们。
1177尔时,国王于柔软坐榻之上,
铺以柔布软褥,退坐一面。
1178国王坐定,与之欢谈款叙;
既而问曰:尊者安否?气息可调顺?
1179“托钵乞食可还顺利?生活不至于艰难吧?”
“您身体无恙吧?眼力没有衰退吧?”
1180那位具德者便这样回应好乐律仪的毗提诃族王:
“大王,这两方面——生活与健康——都还过得去。
1181“毗提诃族王,您的边境也安稳,未受侵扰吧?
您的战车完好无损,您的座驾仍能驰骋吧?
您身体是否无恙,也无任何不适?”
1182国王亲切地打过招呼之后,紧接着就问道:
渴法之车王,问义、法与正道:
1183“迦叶啊,世人当如何于父母所践行正法?”
如何事奉师长?如何对待妻儿?
1184如何敬事长老?如何礼待沙门婆罗门?
军中当如何而行?游化乡野当如何而行?
1185“凡人如何奉法行持,得生善趣?
又是何等人安住非法,随之堕入地狱?”
1186“听闻毗提诃王的话后,迦叶这样回答:
“大王,请谛听,这是一句真实不虚的话语。
1187“‘法行并没有善恶的果报;
大王,没有他世,谁又从那他世来到此间呢?
1188“大王,也没有父母;母亲从何而来?父亲又从何而来?
所谓导师,并不存在,谁能调伏这未调伏之人?
1189“众生平等无别,无有应恭敬尊长之事;
既无力量,亦无精进,何来奋起与勇猛;
众生实为注定,一如高吒维沙;
1190凡人唯得其应得之份,布施果报从何而生?
布施无果,天王,天神之力亦身不由己。
1191“布施是愚人设立的,贤者则领受之;
愚人无奈之下施与智者,却自以为聪明。
1192“有七种常住之身,不可割截,不可动摇;
火、地、水、风,及乐与苦;
命为第七,此之七身,无有能断之者。
1193“无有杀害者,无有砍截者,亦无一人为其所杀;
刀剑只是在诸身之间穿过罢了。
1194“若人手持利剑,取他人之头,
他未断彼诸身,恶果于彼何由生?
1195八十四大劫中,一切流转皆得清净。
在那尚未到来的时节,即使自我约束,也无法清净。
1196“纵使广行众多善事,未来也不得清净;
纵造众多恶业,亦勿越过此一刹那;
1197循序遍历八十四劫,我等方得清净。
‘我们无法超越定则,犹如大海不能越过海岸。’
1198听了迦叶的话,阿拉陀这样说道:
“正如尊者所说,我也觉得那样甚好。”
1199“我亦忆念起自己过去世的流转。”
“往昔,我名宾伽罗,曾是一个残忍的屠牛者。”
1200“在繁华的波罗奈,我曾造下众多恶业。”
“我杀害了众多众生——水牛、猪和山羊。”
1201“从那里命终之后,我转生此处,出生在富有的将军之家。
莫非恶行真的没有果报?而我竟未堕入地狱。
1202那时,这里有个名叫比迦卡的奴仆,衣衫褴褛。
持守布萨斋戒,前去亲近古纳·迦叶。
1203听闻迦叶的言语,又听了阿罗陀所说的话后,
他阵阵喘息间呼出热气,泪流不止,哀泣落泪。
1204毗提诃人便问他说:“朋友,你为何事而哭泣?”
你是听到了什么,还是看到了什么,竟向我诉说这般苦痛?
1205听了毗提诃的话,比迦卡这样说道:
“我并没有痛苦的感受,大王,且听我说。
1206“‘我也记得自己前世曾有的安乐;
‘我曾是娑枳多城的长者,乐于善德。’
1207“‘被婆罗门与富户尊崇,乐于分享,为人清净;
我甚至不记得自己曾造过恶业。
1208“毘提诃人啊,我从彼处死后,投生在一位卑贱女子的腹中——
就在那陶工女奴的腹中,一出生便穷困不堪,处境艰难。
1209“虽然这般贫穷,我依然坚守正当、无害的活命之道;
凡有人向我乞求,我便将食物分一半给他;
1210“每逢十四、十五两日,我都恒常守持斋戒;
我不伤害众生,也恒常远离偷盗。
1211“这一切所行的善,如今看来全无果报。
我觉得这戒行毫无意义,正如阿罗陀所说的那样。
1212“我今正如那不谙赌术的赌徒,掷出了败着;
阿罗逻抓住了胜局,犹如手法娴熟的赌徒。
1213“我遍寻不见通往善趣之门,
因此,国王啊,我听闻迦叶的话语,不禁悲泣。”
1214安伽提王听了比迦卡的话,对他说道:
“通往善趣的门径并不存在,比迦卡,你就听凭命运吧。”
1215“快乐或是痛苦,据说全由命运所定;
一切众生的轮回清净,莫为未来焦躁。
1216“我过去也是善良之人,在婆罗门与富家居士间奔波忙碌;
若(转而)处理诉讼政务,其间便无喜乐。”
1217“尊者,若复有相聚,愿我们再见。”
毗提诃王言毕斯语,即还归其住处;
1218夜尽之时,昂伽提王身在朝会之堂。
召集众大臣后,他说了这番话。
1219“愿在我旃达迦的天宫中,时时为我奉上欲乐;”
莫令众人以隐显之事前来相扰;
1220维阇耶与苏那摩,及阿拉塔迦将军。
“让这三位裁决的行家就此就座吧。”
1221毗提诃这样说后,确实看重欲乐,
婆罗门与居士诸务,一切概不涉其间;
1222自彼十四夜后,毗提诃王爱女可亲。
王女如佳告乳母:
1223速速为我严妆饰,我诸女伴亦当妆。
明日是神圣的十五日,我要到主君跟前去。’
1224她们为她献上花环与名贵的旃檀香;
宝珠、螺贝、珍珠等珍宝,以及种种颜色的衣裳。
1225她坐在金座上,被众多女子围绕。
她们簇拥着她,将她装扮得神采熠熠,妙色庄严。
1226她置身于女伴之间,种种璎珞遍饰其身;
就像云层中的闪电,露佳走进了月殿。
1227她来到喜好教诫的毗提诃王跟前,行礼之后,
便在一张嵌金的座椅上,退坐一旁。
1228毗提诃王见了她,恍如见到天女集会一般,
见露佳在女伴之中,他这样说道:
1229“你在那莲花池环绕的宫殿里,可过得喜悦安乐?
可常有种样美味食物,呈奉到你面前?
1230“少女们可曾采来种种花鬘,
你们在屋中各自作乐,时时耽于嬉戏。
1231“你缺少什么?让他们快快为你取来什么?”
用心思量吧,你这凸面女,纵使你容颜如月。
1232听了毗提诃的话之后,露恰对父亲这样说:
“大王,这一切都能从那位主上之处获得。
1233“明日便是神圣的十五日,让他们为我取一千来;
我今当如昔所施,普施一切乞求者;”
1234闻茹恰语已,安伽提王谓我言。
“你已虚耗了大量财富,徒然无果,了无实益。
1235“每逢布萨日,你便禁食守戒,不饮不食;
这必定是不可受用的,不受用的人便无福德。”
1236“即便是比贾卡,也听闻了那时迦叶的言教。
频嘘热气,
1237“泣涕交流。随乐存活,莫推饭食。
贤妹,没有他世,你又何必徒然折磨自己?”
1238鲁迦容貌秀丽,听了毗提诃的话之后,
这位通达因果之理的人,便对父亲这样说:
1239“往昔只是听闻,如今我亲眼得见。
亲近愚人者,自己也将成为愚人。
1240“愚者若遇到愚者,只会增长更多的愚痴。
阿罗逻与比迦卡之流,迷误本自相称;
1241汝乃天也,聪慧坚定,深达义利。
如何竟与愚者一般,落入如此低劣的见解?
1242“若循轮回之道便能清净,那么为德行而出家便毫无意义了。
犹如飞虫扑向炽燃的烈焰而自取灭亡,愚痴迷昧之人也是这样投身于裸形外道。
1243“往昔,有人执取‘轮回清净’之见,深陷其中,众多无知者因此败坏了业。
昔者恶骰错掷,徒劳无益;亦如鱼吞钓钩,困厄难脱。
1244大王,我今为您设一譬喻,于您有所裨益。
于此,智者中或有人借譬喻而解其义。
1245“犹如商贾之舟,所负无量,沉重难行,
若承载过重的负担,便会在大海中沉没。
1246“同样地,人即便只点滴累积恶业,
一旦担子过重,便会沉没于地狱。
1247“大王啊,阿拉塔的担子还没装满呢。
他继续造作那些恶,正是由这些恶而趣向恶趣。
1248“大王,阿罗逻往昔所修的善业,
大王,正是此善的果报,令他如今得享安乐。
1249“他的功德便会消损,因他耽着不善行;
舍弃正道而奔逐邪途,
1250犹如天平举起、秤盘垂沉之时;
重物卸下之时,秤杆那一端便翘起。
1251“同样地,人积累福德,纵使点点滴滴,亦在积聚;
那名为毕迦卡的奴仆,耽溺于享乐,以生天为傲。
1252“今日,仆人“种子”于自身中见到了痛苦;
他过去造下的恶业,如今正是他自己在承受。
1253“他的那恶业因此销尽,恰因他乐于律仪;
既已皈依迦叶佛,莫要再入邪途。
1254“大王啊,无论所亲近的是善士或非善士,
持戒者也好,破戒者也好,他都会随其影响而转。
1255“他结交怎样的朋友,亲近怎样的人,
与谁同住便同谁,共住之故成彼类。
1256亲近于亲近之人,受染者还染他人。
犹如涂毒的箭污染箭囊,未涂毒的箭亦被沾染;
智者因畏惧污染,故绝不亲近恶友。
1257“若有人以草尖包裹臭鱼,
吉祥草也会散发腐臭,亲近愚人同样如此。
1258“若有人用叶子包裹塔格勒香,
连叶子也会散出芬芳;亲近智者,亦复如是。
1259“因此,了知自身业报的成熟,如同叶篓一般;
智者不应亲近不善者,而应亲近善者。
不善者引人入地狱,善者引人至善趣。”
1260我也曾忆起七次投生,在轮回中流转;
未来亦唯余七生,我从此殁当趣于彼。人主啊,
1261我之彼第七生,往昔曾有之。
在摩揭陀国,于王舍城中,我是一名铁匠之子。
1262“亲近恶友为伴,我造作了众多罪过。
侵犯他人之妻,我们犹如天神般游荡。
1263“那个业潜藏在那里,如同被灰覆盖的火种。
后来,凭借着其他的业,我出生在竹地。
1264“在憍赏弥城的商主家里,繁荣、富庶,资产丰饶。
大王,我是家中独子,常受恭敬与供养。
1265“在那里,我亲近了一位朋友,一位乐于饶益的同伴,
他令我多闻贤明者,安立于义理之中:
1266“于十四日、十五日,我曾长夜持斋守戒;
那业便潜藏不动,犹如水岸边的宝藏。
1267“然而,那些在摩揭陀所造的恶业,
果报后来折磨我,犹如吞下剧毒。
1268“从彼处命终之后,毗提诃啊,我在号叫地狱中长时受苦;
我因己业而受报,忆及此事,如何得安乐。
1269“在那里度过了众多漫长的岁月,受了众多痛苦;
大王,在毗那伽城,我曾是一只被阉割的山羊。
1270“我曾以背与车运载萨达之子;
这便是我亲近他人妻子的业之果报。
1271“从那里死后,韦迭赫啊,我又在大森林中转生为猴。
刚被那胆大妄为的猴王咬去睾丸。
那业的果报,正是我亲近他人妻子所致。
1272彼处命终,
毗提诃王啊,我于达萨
那业的果报,正是我亲近他人妻子所致。
1273“毗提诃族啊,命终之后,我受生于跋耆国的一个家族;
在这万难获得的人身中,我亦非女人,亦非男子;
这就是我私通他人妻子的业行所感得的果报。
1274“毗提诃族啊,命终之后,我受生于欢喜园中,
我居于三十三天宫殿,化为容貌端严的天女。
1275“身着种种彩衣,佩戴种种璎珞,臂钏宝珠耳环为饰,
善巧歌舞,成为帝释天神之侍女。
1276“毗提诃啊,即便安住于彼处,我仍忆念这诸次生命流转。
未来也仅有七生,是我从此处命终后所要往生的。
1277“我在憍赏弥所造的善业,已得圆满。
从此命终,我将流转于天与人之间。
1278“大王,我于七生之中,恒受恭敬供养。
我也不能脱出女性之身,这些便是六次的转生去处。
1279“陛下啊,而第七趣,是位具大神力的天子。
我将成为男身天神,在天众中位居最上。
1280“直到今天,他们还在欢喜园里编织那由珊陀那花所成的花环。
有个天子名叫迅疾,他接过了我的花环。
1281“天界犹如片刻,在人间已是十六年;
天界的一日一夜,则合人间的百年。
1282“业力如是紧紧相随,纵经不可计量的生死流转。
无论是善是恶,所造之业决不消失。
1283“若有人希望生生世世皆为男子,
应当远离他人之妻,如洗净双足者远离泥沼。
1284“如果一位女子希望自己一次又一次地生为男子,
应恭敬丈夫,犹如侍女恭敬帝释天神。
1285“若人希求天界的妙乐、天界的寿命、美名与快乐,
远离诸恶行,当修三种法;
1286以身语意行,不放逸明察。
这对自身是利益,无论女人还是男人。
1287“那些在人间享有名望、遍具一切安乐的人;
无疑,彼等往昔善行圆满,一切众生皆随自业。
1288“来吧,大王,您也自心思量:人主啊,此等从何因缘而来?
那些如同天女的人,装饰华丽,身覆金缕之网。”
1289就这样,那位少女茹佳,令父亲安伽提王心生满足。
她为迷路者指明道路,这位守戒行善的女子又为他开示了法。
1290那时,那罗陀自梵天界来到人间。
遍观瞻部洲,得见安伽提王;
1291遂于维迭赫王面前,安住宫殿之中。
卢迦见他既已至,欢喜恭敬礼仙人。
1292尔时自座而降下,国王心中惶怖生。
他向那罗陀尊者请教,说出了这番话:
1293“您具足天人的容貌,如明月遍照一切方所,究竟从何处而来?
我今请问,请告知您的名与族姓,人间又是如何称呼您的?”
1294“我现在确实从天界来到这里,像月亮一样照亮所有方向。
你既询问,我便告知你我的名字与族姓——人们都知道我是迦叶族的那罗陀。”
1295“真是稀有!像你这样的存在,竟能在虚空中行走、站立;
那罗陀,我且问你此事:你是凭借怎样的功德,而有这般神通?”
1296“真实、法、自律与布施,这些是我本具的久远功德;
正是依于这些善加修习的法,我获得了随心所欲的心念之速,想去何处便到何处。”
1297“你所宣说的福德成就,真是稀有殊胜,若你确实如所说般具足这些功德,
那罗陀,我以此义问你,既已相问,请你为我善加解答。”
1298“大王,请问吧,这是你的利益所在,大地之主,你生起了什么疑惑。
我将以道理、因由与方法,使你从疑惑中解脱。”
1299“那罗陀,我以此事问你;我已问了,那罗陀,莫对我说妄语。
天人果真存在吗?祖先果真存在吗?人们所说的他世,果真存在吗?”
1300“天人确然存在,祖先确然存在,人们所说的他世,确然存在。
人们贪着感官欲乐,迷醉不明,为愚痴所覆,不知有他方世界。”
1301“那罗陀啊,你若相信‘有’,相信亡者在他方世界有所安住,
请在此给我五百钱,我将在来世偿还你一千。”
1302“我们愿奉上尊者五百钱,若确知您是持戒且乐善好施之人,
那个凶残的人住在地狱里,谁能在来世向他催讨那一千呢?
1303“若有人在此世间,行非法、好恶行、懒散且残忍,
智者不会借钱给那样的人,因为从那种人那里终究得不到任何偿还。
1304“当人们了知一个人能干、精勤、持戒且慷慨,
他们自会以财物亲自相邀;事情办完后,请带回来给我。”
1305“从此处死后,大王,你当会看到自己在彼处,被群鸦争相撕扯,
他住于地狱之中,被乌鸦、兀鹫与猎鹰所啖食,
身体支离破碎,鲜血流淌,谁还会在来世向他催讨那一千钱呢?
1306“彼处是深重的黑暗,不见日月,地狱恒常喧嚣,其相极为恐怖。
那里既没有黑夜,也没有白天,在如此境地,谁会为了钱财而奔走?
1307“有两只狗,一花一黑,身躯庞大,强壮有力。
它们以铁铸的牙齿,撕咬那被从此世驱赶、已赴来世之人。
1308“当那住于地狱之人,正被残暴凶猛的恶兽啃咬时,
身体支离破碎,鲜血流淌,谁还会在来世向他催讨那一千钱呢?
1309仇敌以利箭锐矛,砍之刺之;
于可怖地狱中,青黑狱卒亦砍刺往昔造恶之人。
1310“他正遭受折磨,堕入地狱,腹部与胁腹被撕裂剖开;
身体支离破碎,鲜血流淌,谁还会在来世向他催讨那一千钱呢?
1311“那里,天人们降下矛、箭、标枪、戟等种种兵器;
犹如燃烧的火炭纷纷落下,石雹倾泻在造恶者身上。
1312“地狱的风炽热难耐,在那里连片刻的安乐也得不到。
那个满身垢秽、痛苦不堪、四处奔逃的人,在来世谁还会向他催讨那一千钱呢?
1313“就算被套在战车上不停奔驰,遍身炽燃,踏地而行;
被刺棒与棍杖不停地驱赶,谁又会到来世追讨那一千钱呢?
1314“又爬上那布满利刃的山——那座可怖、炽燃、令人胆寒的山;
身体支离破碎,鲜血流淌,谁还会在来世向他催讨那一千钱呢?
1315攀彼如山炽炭堆,烈焰可怖身焦烂;
悲啼可怜斯人者,来世谁复向之索千钱?
1316其树高与云齐,荆棘密密丛生;
铁刺皆极锋利,常饮人之鲜血。
1317“那些女子,与勾引他人妻子的男子,攀爬此树。
驱赶他们的,是手持利刃、奉阎魔之命行刑的狱卒。
1318“他攀上那座地狱里的木棉树,那树上沾满了血渍;
身体烧灼,皮肤剥裂,饱受煎熬,痛楚剧烈。
1319“他时时呼出灼热的气息,因往昔恶业之罪;
身体悬于树顶,皮被剥去,谁还会向他索求那笔财富?
1320“那里的树高耸如云峰,密布剑叶;
那些剑叶以锐铁制成,是饮人血的。
1321“他爬上那棵剑叶树,便被锋利如剑的叶子割砍,
身体支离破碎,鲜血流淌,谁还会在来世向他催讨那一千钱呢?
1322“甫从剑叶密覆的林树中脱出,
既已堕入灰河,谁还会向他讨取那笔钱财呢?
1323“灰河水粗涩、滚烫,险恶难渡;
河中布满了铁莲花叶,锋利的叶片间水流淌。
1324“就在那里,他身体被割得支离破碎,遍体鲜血,随波漂流而去;
在那无可依附的灰河中,谁还会向他索求那样的财物呢?”
1325“我像一棵正在被砍伐的树,摇晃不定,迷失了方向,心识迷茫;
我因恐惧而懊悔,这恐惧极其巨大,仙人啊,听了您这番话语之后。
1326“犹如在燃烧(之火)中的水中央,犹如汪洋汹涌中的一座岛屿;
如同黑暗中的明灯,仙人啊,您是我们的依怙。
1327“圣贤啊,请教导我利益与法,过去我犯下了过错。
那罗陀,请为我开示清净道,令我免堕地狱。”
1328“正如往昔的持国、众友、阿他迦、阎摩德耆,
以及优禅陀罗和尸毗王——这些沙门与婆罗门的侍奉者,
1329“这些以及其他诸王,都已升入天界;
大地之主啊,你当舍离非法,行于正法。
1330“让那些手持食物的人,在你的宫殿与城中为你高声宣告:
谁饿了?谁渴了?谁要花鬘?谁要涂香?
种种彩衣现前,谁复裸身不披?
1331谁于路上携伞,更持柔软妙履?
——就这样,从傍晚到清晨,让她们在你的城中周遍宣告。
1332“莫令老者与牛马,如往昔时再劳役。
你应赐予他们护养,依其昔日所任之职,给予供奉禄食。
1333“你的身体喻如车乘,心意则是轻快的御者。
不伤害是其车轴,分享是其车篷。
1334“双脚的自制是车轮,双手的自制是挡泥板;
腹部的自制是车厢,言语的自制是车铃。
1335“真实语为圆满的车身,离间语善调伏为坚固的车轭;
言语柔和、清净无过失之身,言谈有节、牢固相接;
1336“信与无贪善加造作,谦恭合掌为车辕;
不顽固、不谄曲,为车辕;戒律防护,为其车篷。
1337“无瞋怒、不恼害他人,正法是清净的伞盖;
广学多闻为其扶手,心志坚定为其轴座。
1338“知时是心之精要,无畏为所持的杖;
谦逊之行为其挽带,不慢为轻便车轭。
1339“心不退缩,是(车上的)座垫;亲近能令增长者,尘垢已除;
念为刺棒策贤者,坚毅作轭复作缰;
1340调御之心引正道,善调挽兽共趋随。
欲贪是邪径,自制是正道。
1341“当车乘奔驰于色、声、香、味时,
智慧是刺棒,大王,在这里自己便是车夫。
1342“若以此车乘,正行与毅力皆坚固,
陛下啊,此[德行之车]能满一切所愿,绝不会趣向地狱。”
1343“阿罗陀即是提婆达多,须那摩曾是跋陀吉;
毗阇耶正是舍利弗,比迦卡便是目犍连。
1344“善星是离车族之子,古诺曾是裸行者;
阿难即是令国王生起净信的卢遮。
1345“那时,优楼频螺·迦叶是国王,怀有邪见;
大梵天神即是菩萨,你们应当如是忆持此本生。”
‘‘Ahu rājā videhānaṃ, aṅgati nāma khattiyo; Pahūtayoggo dhanimā, anantabalaporiso. So ca pannarasiṃ rattiṃ, purimayāme anāgate; Cātumāsā komudiyā, amacce sannipātayi. ‘‘Paṇḍite sutasampanne, mitapubbe vicakkhaṇe; Vijayañca sunāmañca, senāpatiṃ alātakaṃ. ‘‘Tamanupucchi vedeho, ‘‘paccekaṃ brūtha saṃ ruciṃ; Cātumāsā komudajja, juṇhaṃ byapahataṃ tamaṃ; Kāyajja ratiyā rattiṃ, viharemu imaṃ utuṃ’’. ‘‘Tato senāpati rañño, alāto etadabravi; ‘‘Haṭṭhaṃ yoggaṃ balaṃ sabbaṃ, senaṃ sannāhayāmase. ‘‘Niyyāma deva yuddhāya, anantabalaporisā; Ye te vasaṃ na āyanti, vasaṃ upanayāmase ; Esā mayhaṃ sakā diṭṭhi, ajitaṃ ojināmase. Alātassa vaco sutvā, sunāmo etadabravi; ‘‘Sabbe tuyhaṃ mahārāja, amittā vasamāgatā. ‘‘Nikkhittasatthā paccatthā, nivātamanuvattare; Uttamo ussavo ajja, na yuddhaṃ mama ruccati. ‘‘Annapānañca khajjañca, khippaṃ abhiharantu te; Ramassu deva kāmehi, naccagīte suvādite’’. Sunāmassa vaco sutvā, vijayo etadabravi; ‘‘Sabbe kāmā mahārāja, niccaṃ tava mupaṭṭhitā. ‘‘Na hete dullabhā deva, tava kāmehi modituṃ; Sadāpi kāmā sulabhā, netaṃ cittamataṃ mama. ‘‘Samaṇaṃ brāhmaṇaṃ vāpi, upāsemu bahussutaṃ; Yo najja vinaye kaṅkhaṃ, atthadhammavidū ise’’. Vijayassa vaco sutvā, rājā aṅgati mabravi; ‘‘Yathā vijayo bhaṇati, mayhampetaṃva ruccati. ‘‘Samaṇaṃ brāhmaṇaṃ vāpi, upāsemu bahussutaṃ; Yo najja vinaye kaṅkhaṃ, atthadhammavidū ise. ‘‘Sabbeva santā karotha matiṃ, kaṃ upāsemu paṇḍitaṃ; Yo najja vinaye kaṅkhaṃ, atthadhammavidū ise’’. ‘‘Vedehassa vaco sutvā, alāto etadabravi; ‘‘Atthāyaṃ migadāyasmiṃ, acelo dhīrasammato. ‘‘Guṇo kassapagottāyaṃ, suto citrakathī gaṇī; Taṃ deva payirupāsemu , so no kaṅkhaṃ vinessati’’. ‘‘Alātassa vaco sutvā, rājā codesi sārathiṃ; ‘‘Migadāyaṃ gamissāma, yuttaṃ yānaṃ idhānaya’’. Tassa yānaṃ ayojesuṃ, dantaṃ rūpiyapakkharaṃ ; Sukkamaṭṭhaparivāraṃ, paṇḍaraṃ dosināmukhaṃ. ‘‘Tatrāsuṃ kumudāyuttā, cattāro sindhavā hayā; Anilūpamasamuppātā , sudantā soṇṇamālino. ‘‘Setacchattaṃ setaratho, setassā setabījanī; Vedeho sahamaccehi, niyyaṃ candova sobhati. ‘‘Tamanuyāyiṃsu bahavo, indikhaggadharā balī; Assapiṭṭhigatā vīrā, narā naravarādhipaṃ. So muhuttaṃva yāyitvā, yānā oruyha khattiyo; Vedeho sahamaccehi, pattī guṇamupāgami. Yepi tattha tadā āsuṃ, brāhmaṇibbhā samāgatā; Na te apanayī rājā, akataṃ bhūmimāgate. ‘‘Tato so mudukā bhisiyā, muducittakasanthate ; Mudupaccatthate rājā, ekamantaṃ upāvisi. ‘‘Nisajja rājā sammodi, kathaṃ sāraṇiyaṃ tato; ‘‘Kacci yāpaniyaṃ bhante, vātānamaviyaggatā . ‘‘Kacci akasirā vutti, labhasi piṇḍayāpanaṃ ; Apābādho casi kacci, cakkhuṃ na parihāyati’’. Taṃ guṇo paṭisammodi, vedehaṃ vinaye rataṃ; ‘‘Yāpanīyaṃ mahārāja, sabbametaṃ tadūbhayaṃ. ‘‘Kacci tuyhampi vedeha, paccantā na balīyare; Kacci arogaṃ yoggaṃ te, kacci vahati vāhanaṃ; Kacci te byādhayo natthi, sarīrassupatāpiyā’’ . Paṭisammodito rājā, tato pucchi anantarā; Atthaṃ dhammañca ñāyañca, dhammakāmo rathesabho. ‘‘Kathaṃ dhammaṃ care macco, mātāpitūsu kassapa; Kathaṃ care ācariye, puttadāre kathaṃ care. ‘‘Kathaṃ careyya vuḍḍhesu, kathaṃ samaṇabrāhmaṇe; Kathañca balakāyasmiṃ, kathaṃ janapade care. ‘‘Kathaṃ dhammaṃ caritvāna, maccā gacchanti suggatiṃ; Kathañceke adhammaṭṭhā, patanti nirayaṃ atho’’. ‘‘Vedehassa vaco sutvā, kassapo etadabravi; ‘‘‘Suṇohi me mahārāja, saccaṃ avitathaṃ padaṃ. ‘‘‘Natthi dhammacaritassa , phalaṃ kalyāṇapāpakaṃ; Natthi deva paro loko, ko tato hi idhāgato. ‘‘‘Natthi deva pitaro vā, kuto mātā kuto pitā; Natthi ācariyo nāma, adantaṃ ko damessati. ‘‘‘Samatulyāni bhūtāni, natthi jeṭṭhāpacāyikā; Natthi balaṃ vīriyaṃ vā, kuto uṭṭhānaporisaṃ; Niyatāni hi bhūtāni, yathā goṭaviso tathā. ‘‘‘Laddheyyaṃ labhate macco, tattha dānaphalaṃ kuto; Natthi dānaphalaṃ deva, avaso devavīriyo. ‘‘‘Bālehi dānaṃ paññattaṃ, paṇḍitehi paṭicchitaṃ; Avasā denti dhīrānaṃ, bālā paṇḍitamānino. ‘‘‘Sattime sassatā kāyā, acchejjā avikopino; Tejo pathavī āpo ca, vāyo sukhaṃ dukhañcime; Jīve ca sattime kāyā, yesaṃ chettā na vijjati. ‘‘‘Natthi hantā va chettā vā, haññe yevāpi koci naṃ; Antareneva kāyānaṃ, satthāni vītivattare. ‘‘‘Yo cāpi siramādāya, paresaṃ nisitāsinā; Na so chindati te kāye, tattha pāpaphalaṃ kuto. ‘‘‘Cullāsītimahākappe, sabbe sujjhanti saṃsaraṃ; Anāgate tamhi kāle, saññatopi na sujjhati. ‘‘‘Caritvāpi bahuṃ bhadraṃ, neva sujjhantināgate; Pāpañcepi bahuṃ katvā, taṃ khaṇaṃ nātivattare. ‘‘‘Anupubbena no suddhi, kappānaṃ cullasītiyā; Niyatiṃ nātivattāma, velantamiva sāgaro’’’. Kassapassa vaco sutvā, alāto etadabravi; ‘‘Yathā bhadanto bhaṇati, mayhampetaṃva ruccati. ‘‘Ahampi purimaṃ jātiṃ, sare saṃsaritattano; Piṅgalo nāmahaṃ āsiṃ, luddo goghātako pure. ‘‘Bārāṇasiyaṃ phītāyaṃ, bahuṃ pāpaṃ kataṃ mayā; Bahū mayā hatā pāṇā, mahiṃsā sūkarā ajā. ‘‘Tato cuto idha jāto, iddhe senāpatīkule; Natthi nūna phalaṃ pāpaṃ, yohaṃ na nirayaṃ gato. Athettha bījako nāma, dāso āsi paṭaccarī ; Uposathaṃ upavasanto, guṇasantikupāgami. Kassapassa vaco sutvā, alātassa ca bhāsitaṃ; Passasanto muhuṃ uṇhaṃ, rudaṃ assūni vattayi. Tamanupucchi vedeho, ‘‘kimatthaṃ samma rodasi; Kiṃ te sutaṃ vā diṭṭhaṃ vā, kiṃ maṃ vedesi vedanaṃ’’. Vedehassa vaco sutvā, bījako etadabravi; ‘‘Natthi me vedanā dukkhā, mahārāja suṇohi me. ‘‘Ahampi purimaṃ jātiṃ, sarāmi sukhamattano; Sāketāhaṃ pure āsiṃ, bhāvaseṭṭhi guṇe rato. ‘‘Sammato brāhmaṇibbhānaṃ, saṃvibhāgarato suci; Na cāpi pāpakaṃ kammaṃ, sarāmi katamattano. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, idha jāto duritthiyā; Gabbhamhi kumbhadāsiyā, yato jāto suduggato. ‘‘Evampi duggato santo, samacariyaṃ adhiṭṭhito; Upaḍḍhabhāgaṃ bhattassa, dadāmi yo me icchati. ‘‘Cātuddasiṃ pañcadasiṃ, sadā upavasāmahaṃ; Na cāpi bhūte hiṃsāmi, theyyañcāpi vivajjayiṃ. ‘‘Sabbameva hi nūnetaṃ, suciṇṇaṃ bhavati nipphalaṃ; Niratthaṃ maññidaṃ sīlaṃ, alāto bhāsatī yathā. ‘‘Kalimeva nūna gaṇhāmi, asippo dhuttako yathā; Kaṭaṃ alāto gaṇhāti, kitavosikkhito yathā. ‘‘Dvāraṃ nappaṭipassāmi, yena gacchāmi suggatiṃ; Tasmā rāja parodāmi, sutvā kassapabhāsitaṃ’’. Bījakassa vaco sutvā, rājā aṅgati mabravi; ‘‘Natthi dvāraṃ sugatiyā, niyatiṃ kaṅkha bījaka. ‘‘Sukhaṃ vā yadi vā dukkhaṃ, niyatiyā kira labbhati; Saṃsārasuddhi sabbesaṃ, mā turittho anāgate. ‘‘Ahampi pubbe kalyāṇo, brāhmaṇibbhesu byāvaṭo ; Vohāramanusāsanto , ratihīno tadantarā’’. ‘‘Punapi bhante dakkhemu, saṅgati ce bhavissati’’; Idaṃ vatvāna vedeho, paccagā sanivesanaṃ. Tato ratyā vivasāne, upaṭṭhānamhi aṅgati; Amacce sannipātetvā, idaṃ vacanamabravi. ‘‘Candake me vimānasmiṃ, sadā kāme vidhentu me; Mā upagacchuṃ atthesu, guyhappakāsiyesu ca. ‘‘Vijayo ca sunāmo ca, senāpati alātako; Ete atthe nisīdantu, vohārakusalā tayo’’. Idaṃ vatvāna vedeho, kāmeva bahumaññatha; Na cāpi brāhmaṇibbhesu, atthe kismiñci byāvaṭo. Tato dvesattarattassa, vedehassatrajā piyā; Rājakaññā rucā nāma, dhātimātaramabravi. ‘Alaṅkarotha maṃ khippaṃ, sakhiyo cālaṅkarontu me; Suve pannaraso dibyo, gacchaṃ issarasantike’ . Tassā mālyaṃ abhihariṃsu, candanañca mahārahaṃ; Maṇisaṅkhamuttāratanaṃ, nānāratte ca ambare. Tañca sovaṇṇaye pīṭhe, nisinnaṃ bahukitthiyo; Parikiriya pasobhiṃsu , rucaṃ ruciravaṇṇiniṃ. Sā ca sakhimajjhagatā, sabbābharaṇabhūsitā; Sateratā abbhamiva, candakaṃ pāvisī rucā. Upasaṅkamitvā vedehaṃ, vanditvā vinaye rataṃ; Suvaṇṇakhacite pīṭhe, ekamantaṃ upāvisi’’. Tañca disvāna vedeho, accharānaṃva saṅgamaṃ; Rucaṃ sakhimajjhagataṃ, idaṃ vacanamabravi. ‘‘Kacci ramasi pāsāde, antopokkharaṇiṃ pati; Kacci bahuvidhaṃ khajjaṃ, sadā abhiharanti te. ‘‘Kacci bahuvidhaṃ mālyaṃ, ocinitvā kumāriyo; Gharake karotha paccekaṃ, khiḍḍāratiratā muhuṃ . ‘‘Kena vā vikalaṃ tuyhaṃ, kiṃ khippaṃ āharantu te; Manokarassu kuḍḍamukhī , api candasamamhipi’’ . Vedehassa vaco sutvā, rucā pitaramabravi; ‘‘Sabbametaṃ mahārāja, labbhatissarasantike. ‘‘Suve pannaraso dibyo, sahassaṃ āharantu me; Yathādinnañca dassāmi, dānaṃ sabbavanīsvahaṃ’’ . Rucāya vacanaṃ sutvā, rājā aṅgati mabravi; ‘‘Bahuṃ vināsitaṃ vittaṃ, niratthaṃ aphalaṃ tayā. ‘‘Uposathe vasaṃ niccaṃ, annapānaṃ na bhuñjasi; Niyatetaṃ abhuttabbaṃ, natthi puññaṃ abhuñjato’’. ‘‘Bījakopi hi sutvāna, tadā kassapabhāsitaṃ; Passasanto muhuṃ uṇhaṃ, rudaṃ assūni vattayi. ‘‘Yāva ruce jīvamānā , mā bhattamapanāmayi; Natthi bhadde paro loko, kiṃ niratthaṃ vihaññasi’’. Vedehassa vaco sutvā, rucā ruciravaṇṇinī; Jānaṃ pubbāparaṃ dhammaṃ, pitaraṃ etadabravi. ‘‘Sutameva pure āsi, sakkhi diṭṭhamidaṃ mayā; Bālūpasevī yo hoti, bālova samapajjatha. ‘‘Mūḷho hi mūḷhamāgamma, bhiyyo mohaṃ nigacchati; Patirūpaṃ alātena, bījakena ca muyhituṃ. ‘‘Tvañca devāsi sappañño, dhīro atthassa kovido; Kathaṃ bālehi sadisaṃ, hīnadiṭṭhiṃ upāgami. ‘‘Sacepi saṃsārapathena sujjhati, niratthiyā pabbajjā guṇassa; Kīṭova aggiṃ jalitaṃ apāpataṃ, upapajjati mohamūḷho naggabhāvaṃ. ‘‘Saṃsārasuddhīti pure niviṭṭhā, kammaṃ vidūsenti bahū ajānaṃ ; Pubbe kalī duggahitovaatthā , dummo ca yā balisā ambujova. ‘‘Upamaṃ te karissāmi, mahārāja tavatthiyā; Upamāya midhekacce, atthaṃ jānanti paṇḍitā. ‘‘Vāṇijānaṃ yathā nāvā, appamāṇabharā garu; Atibhāraṃ samādāya, aṇṇave avasīdati. ‘‘Evameva naro pāpaṃ, thokaṃ thokampi ācinaṃ; Atibhāraṃ samādāya, niraye avasīdati. ‘‘Na tāva bhāro paripūro, alātassa mahīpati; Ācināti ca taṃ pāpaṃ, yena gacchati duggatiṃ. ‘‘Pubbevassa kataṃ puññaṃ, alātassa mahīpati; Tasseva deva nissando, yañceso labhate sukhaṃ. ‘‘Khīyate cassa taṃ puññaṃ, tathā hi aguṇe rato; Ujumaggaṃ avahāya , kummaggamanudhāvati. ‘‘Tulā yathā paggahitā, ohite tulamaṇḍale; Unnameti tulāsīsaṃ, bhāre oropite sati. ‘‘Evameva naro puññaṃ, thokaṃ thokampi ācinaṃ; Saggātimāno dāsova, bījako sātave rato. ‘‘Yamajja bījako dāso, dukkhaṃ passati attani; Pubbevassa kataṃ pāpaṃ, tameso paṭisevati. ‘‘Khīyate cassa taṃ pāpaṃ, tathā hi vinaye rato; Kassapañca samāpajja, mā hevuppathamāgamā. ‘‘Yaṃ yañhi rāja bhajati, santaṃ vā yadi vā asaṃ; Sīlavantaṃ visīlaṃ vā, vasaṃ tasseva gacchati. ‘‘Yādisaṃ kurute mittaṃ, yādisaṃ cūpasevati; Sopi tādisako hoti, sahavāso hi tādiso. ‘‘Sevamāno sevamānaṃ, samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ; Saro diddho kalāpaṃva, alittamupalimpati; Upalepabhayā dhīro, neva pāpasakhā siyā. ‘‘Pūtimacchaṃ kusaggena, yo naro upanayhati; Kusāpi pūti vāyanti, evaṃ bālūpasevanā. ‘‘Tagarañca palāsena, yo naro upanayhati; Pattāpi surabhi vāyanti, evaṃ dhīrūpasevanā. ‘‘Tasmā pattapuṭasseva , ñatvā sampākamattano; Asante nopaseveyya, sante seveyya paṇḍito; Asanto nirayaṃ nenti, santo pāpenti suggatiṃ’’. Ahampi jātiyo satta, sare saṃsaritattano; Anāgatāpi satteva, yā gamissaṃ ito cutā. ‘‘Yā me sā sattamī jāti, ahu pubbe janādhipa; Kammāraputto magadhesu, ahuṃ rājagahe pure. ‘‘Pāpaṃ sahāyamāgamma, bahuṃ pāpaṃ kataṃ mayā; Paradārassa heṭhento, carimhā amarā viya. ‘‘Taṃ kammaṃ nihitaṃ aṭṭhā, bhasmacchannova pāvako; Atha aññehi kammehi, ajāyiṃ vaṃsabhūmiyaṃ. ‘‘Kosambiyaṃ seṭṭhikule, iddhe phīte mahaddhane; Ekaputto mahārāja, niccaṃ sakkatapūjito. ‘‘Tattha mittaṃ asevissaṃ, sahāyaṃ sātave rataṃ; Paṇḍitaṃ sutasampannaṃ, so maṃ atthe nivesayi. ‘‘Cātuddasiṃ pañcadasiṃ, bahuṃ rattiṃ upāvasiṃ; Taṃ kammaṃ nihitaṃ aṭṭhā, nidhīva udakantike. ‘‘Atha pāpāna kammānaṃ, yametaṃ magadhe kataṃ; Phalaṃ pariyāga maṃ pacchā, bhutvā duṭṭhavisaṃ yathā. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, roruve niraye ciraṃ; Sakammunā apaccissaṃ, taṃ saraṃ na sukhaṃ labhe. ‘‘Bahuvassagaṇe tattha, khepayitvā bahuṃ dukhaṃ; Bhinnāgate ahuṃ rāja, chagalo uddhatapphalo . ‘‘Sātaputtā mayā vūḷhā, piṭṭhiyā ca rathena ca; Tassa kammassa nissando, paradāragamanassa me. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, kapi āsiṃ brahāvane; Niluñcitaphalo yeva, yūthapena pagabbhinā; Tassa kammassa nissando, paradāragamanassa me. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, dassanesu pasū ahuṃ; Niluñcito javo bhadro, yoggaṃ vūḷhaṃ ciraṃ mayā; Tassa kammassa nissando, paradāragamanassa me. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, vajjīsu kulamāgamā; Nevitthī na pumā āsiṃ, manussatte sudullabhe; Tassa kammassa nissando, paradāragamanassa me. ‘‘Tato cutāhaṃ vedeha, ajāyiṃ nandane vane; Bhavane tāvatiṃsāhaṃ, accharā kāmavaṇṇinī . ‘‘Vicittavatthābharaṇā, āmuttamaṇikuṇḍalā; Kusalā naccagītassa, sakkassa paricārikā. ‘‘Tattha ṭhitāhaṃ vedeha, sarāmi jātiyo imā; Anāgatāpi satteva, yā gamissaṃ ito cutā. ‘‘Pariyāgataṃ taṃ kusalaṃ, yaṃ me kosambiyaṃ kataṃ; Deve ceva manusse ca, sandhāvissaṃ ito cutā. ‘‘Satta jacco mahārāja, niccaṃ sakkatapūjitā; Thībhāvāpi na muccissaṃ, chaṭṭhā nigatiyo imā. ‘‘Sattamī ca gati deva, devaputto mahiddhiko; Pumā devo bhavissāmi , devakāyasmimuttamo. ‘‘Ajjāpi santānamayaṃ, mālaṃ ganthenti nandane; Devaputto javo nāma, yo me mālaṃ paṭicchati. ‘‘Muhutto viya so dibyo, idha vassāni soḷasa; Rattindivo ca so dibyo, mānusiṃ saradosataṃ. ‘‘Iti kammāni anventi, asaṅkheyyāpi jātiyo; Kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ, na hi kammaṃ vinassati . ‘‘Yo icche puriso hotuṃ, jātiṃ jātiṃ punappunaṃ; Paradāraṃ vivajjeyya, dhotapādova kaddamaṃ. ‘‘Yā icche puriso hotuṃ, jātiṃ jātiṃ punappunaṃ; Sāmikaṃ apacāyeyya, indaṃva paricārikā. ‘‘Yo icche dibyabhogañca, dibbamāyuṃ yasaṃ sukhaṃ; Pāpāni parivajjetvā , tividhaṃ dhammamācare. ‘‘Kāyena vācā manasā, appamatto vicakkhaṇo; Attano hoti atthāya, itthī vā yadi vā pumā. ‘‘Ye kecime mānujā jīvaloke, yasassino sabbasamantabhogā; Asaṃsayaṃ tehi pure suciṇṇaṃ, kammassakāse puthu sabbasattā. ‘‘Iṅghānucintesi sayampi deva, kutonidānā te imā janinda; Yā te imā accharāsannikāsā, alaṅkatā kañcanajālachannā’’. Iccevaṃ pitaraṃ kaññā, rucā tosesi aṅgatiṃ; Mūḷhassa maggamācikkhi, dhammamakkhāsi subbatā. Athāgamā brahmalokā, nārado mānusiṃ pajaṃ; Jambudīpaṃ avekkhanto, addā rājānamaṅgatiṃ. ‘‘Tato patiṭṭhā pāsāde, vedehassa puratthato ; Tañca disvānānuppattaṃ, rucā isimavandatha. ‘‘Athāsanamhā oruyha, rājā byathitamānaso ; Nāradaṃ paripucchanto, idaṃ vacanamabravi. ‘‘Kuto nu āgacchasi devavaṇṇi, obhāsayaṃ sabbadisā candimāva; Akkhāhi me pucchito nāmagottaṃ, kathaṃ taṃ jānanti manussaloke’’. ‘‘Ahañhi devato idāni emi, obhāsayaṃ sabbadisā candimāva; Akkhāmi te pucchito nāmagottaṃ, jānanti maṃ nārado kassapo ca’’. ‘‘Accherarūpaṃ tava yādisañca, vehāyasaṃ gacchasi tiṭṭhasī ca; Pucchāmi taṃ nārada etamatthaṃ, atha kena vaṇṇena tavāyamiddhi’’. ‘‘Saccañca dhammo ca damo ca cāgo, guṇā mamete pakatā purāṇā; Teheva dhammehi susevitehi, manojavo yena kāmaṃ gatosmi’’. ‘‘Accheramācikkhasi puññasiddhiṃ, sace hi etehi yathā vadesi; Pucchāmi taṃ nārada etamatthaṃ, puṭṭho ca me sādhu viyākarohi’’. ‘‘Pucchassu maṃ rāja tavesa attho, yaṃ saṃsayaṃ kuruse bhūmipāla; Ahaṃ taṃ nissaṃsayataṃ gamemi, nayehi ñāyehi ca hetubhī ca’’. ‘‘Pucchāmi taṃ nārada etamatthaṃ, puṭṭho ca me nārada mā musā bhaṇi; Atthi nu devā pitaro nu atthi, loko paro atthi jano yamāhu’’. ‘‘Attheva devā pitaro ca atthi, loko paro atthi jano yamāhu; Kāmesu giddhā ca narā pamūḷhā, lokaṃ paraṃ na vidū mohayuttā’’. ‘‘Atthīti ce nārada saddahāsi, nivesanaṃ paraloke matānaṃ; Idheva me pañca satāni dehi, dassāmi te paraloke sahassaṃ’’. ‘‘Dajjemu kho pañca satāni bhoto, jaññāmu ce sīlavantaṃ vadaññuṃ ; Luddaṃ taṃ bhontaṃ niraye vasantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Idheva yo hoti adhammasīlo , pāpācāro alaso luddakammo; Na paṇḍitā tasmiṃ iṇaṃ dadanti, na hi āgamo hoti tathāvidhamhā. ‘‘Dakkhañca posaṃ manujā viditvā, uṭṭhānakaṃ sīlavantaṃ vadaññuṃ; Sayameva bhogehi nimantayanti, kammaṃ karitvā puna māharesi’’. ‘‘Ito cuto dakkhasi tattha rāja, kākolasaṅghehi vikassamānaṃ ; Taṃ khajjamānaṃ niraye vasantaṃ, kākehi gijjhehi ca senakehi ; Sañchinnagattaṃ ruhiraṃ savantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Andhaṃtamaṃ tattha na candasūriyā, nirayo sadā tumulo ghorarūpo; Sā neva rattī na divā paññāyati, tathāvidhe ko vicare dhanatthiko. ‘‘Sabalo ca sāmo ca duve suvānā, pavaddhakāyā balino mahantā; Khādanti dantehi ayomayehi, ito paṇunnaṃ paralokapattaṃ . ‘‘Taṃ khajjamānaṃ niraye vasantaṃ, luddehi vāḷehi aghammigehi ca; Sañchinnagattaṃ ruhiraṃ savantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Usūhi sattīhi ca sunisitāhi, hananti vijjhanti ca paccamittā ; Kāḷūpakāḷā nirayamhi ghore, pubbe naraṃ dukkaṭakammakāriṃ. ‘‘Taṃ haññamānaṃ niraye vajantaṃ, kucchismiṃ passasmiṃ vipphālitūdaraṃ; Sañchinnagattaṃ ruhiraṃ savantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Sattī usū tomarabhiṇḍivālā, vividhāvudhā vassanti tattha devā; Patanti aṅgāramivaccimanto, silāsanī vassati luddakamme. ‘‘Uṇho ca vāto nirayamhi dussaho, na tamhi sukhaṃ labbhati ittarampi; Taṃ taṃ vidhāvantamalenamāturaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Sandhāvamānampi rathesu yuttaṃ, sajotibhūtaṃ pathaviṃ kamantaṃ; Patodalaṭṭhīhi sucodayantaṃ , ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Tamāruhantaṃ khurasañcitaṃ giriṃ, vibhiṃsanaṃ pajjalitaṃ bhayānakaṃ; Sañchinnagattaṃ ruhiraṃ savantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Tamāruhantaṃ pabbatasannikāsaṃ, aṅgārarāsiṃ jalitaṃ bhayānakaṃ; Sudaḍḍhagattaṃ kapaṇaṃ rudantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Abbhakūṭasamā uccā, kaṇṭakanicitā dumā; Ayomayehi tikkhehi, naralohitapāyibhi. ‘‘Tamāruhanti nāriyo, narā ca paradāragū; Coditā sattihatthehi, yamaniddesakāribhi. ‘‘Tamāruhantaṃ nirayaṃ, simbaliṃ ruharimakkhitaṃ; Vidaḍḍhakāyaṃ vitacaṃ, āturaṃ gāḷhavedanaṃ. ‘‘Passasantaṃ muhuṃ uṇhaṃ, pubbakammāparādhikaṃ; Dumagge vitacaṃ gattaṃ , ko taṃ yāceyya taṃ dhanaṃ. ‘‘Abbhakūṭasamā uccā, asipattācitā dumā; Ayomayehi tikkhehi, naralohitapāyibhi. ‘‘Tamāruhantaṃ asipattapādapaṃ, asīhi tikkhehi ca chijjamānaṃ ; Sañchinnagattaṃ ruhiraṃ savantaṃ, ko codaye paraloke sahassaṃ. ‘‘Tato nikkhantamattaṃ taṃ, asipattācitā dumā ; Sampatitaṃ vetaraṇiṃ, ko taṃ yāceyya taṃ dhanaṃ. ‘‘Kharā kharodakā tattā, duggā vetaraṇī nadī; Ayopokkharasañchannā, tikkhā pattehi sandati. ‘‘Tattha sañchinnagattaṃ taṃ, vuyhantaṃ ruhiramakkhitaṃ; Vetaraññe anālambe, ko taṃ yāceyya taṃ dhanaṃ’’. ‘‘Vedhāmi rukkho viya chijjamāno, disaṃ na jānāmi pamūḷhasañño; Bhayānutappāmi mahā ca me bhayā, sutvāna kathā tava bhāsitā ise. ‘‘Āditte vārimajjhaṃva, dīpaṃvoghe mahaṇṇave; Andhakāreva pajjoto, tvaṃ nosi saraṇaṃ ise. ‘‘Atthañca dhammaṃ anusāsa maṃ ise, atītamaddhā aparādhitaṃ mayā; Ācikkha me nārada suddhimaggaṃ, yathā ahaṃ no nirayaṃ pateyyaṃ’’. ‘‘Yathā ahu dhataraṭṭho ( ) , vessāmitto aṭṭhako yāmataggi; Usindaro cāpi sivī ca rājā, paricārakā samaṇabrāhmaṇānaṃ. ‘‘Ete caññe ca rājāno, ye saggavisayaṃ gatā; Adhammaṃ parivajjetvā, dhammaṃ cara mahīpati. ‘‘Annahatthā ca te byamhe, ghosayantu pure tava; Ko chāto ko ca tasito, ko mālaṃ ko vilepanaṃ; Nānārattānaṃ vatthānaṃ, ko naggo paridahissati. ‘‘Ko panthe chattamāneti , pādukā ca mudū subhā; Iti sāyañca pāto ca, ghosayantu pure tava. ‘‘Jiṇṇaṃ posaṃ gavassañca, māssu yuñja yathā pure; Parihārañca dajjāsi, adhikārakato balī. ‘‘Kāyo te rathasaññāto, manosārathiko lahu; Avihiṃsāsāritakkho, saṃvibhāgapaṭicchado. ‘‘Pādasaññamanemiyo, hatthasaññamapakkharo; Kucchisaññamanabbhanto, vācāsaññamakūjano. ‘‘Saccavākyasamattaṅgo, apesuññasusaññato; Girāsakhilanelaṅgo, mitabhāṇisilesito. ‘‘Saddhālobhasusaṅkhāro, nivātañjalikubbaro; Athaddhatānatīsāko , sīlasaṃvaranandhano. ‘‘Akkodhanamanugghātī, dhammapaṇḍarachattako; Bāhusaccamapālambo, ṭhitacittamupādhiyo . ‘‘Kālaññutācittasāro, vesārajjatidaṇḍako; Nivātavuttiyottako , anatimānayugo lahu. ‘‘Alīnacittasanthāro , vuddhisevī rajohato; Sati patodo dhīrassa, dhiti yogo ca rasmiyo. ‘‘Mano dantaṃ pathaṃ neti , samadantehi vāhibhi; Icchā lobho ca kummaggo, ujumaggo ca saṃyamo. ‘‘Rūpe sadde rase gandhe, vāhanassa padhāvato; Paññā ākoṭanī rāja, tattha attāva sārathi. ‘‘Sace etena yānena, samacariyā daḷhā dhiti; Sabbakāmaduho rāja, na jātu nirayaṃ vaje’’. ‘‘Alāto devadattosi, sunāmo āsi bhaddaji; Vijayo sāriputtosi, moggallānosi bījako. ‘‘Sunakkhatto licchaviputto, guṇo āsi acelako; Ānando sā rucā āsi, yā rājānaṃ pasādayi. ‘‘Ūruveḷakassapo rājā, pāpadiṭṭhi tadā ahu; Mahābrahmā bodhisatto, evaṃ dhāretha jātaka’’nti.