别住犍度注释
2. Pārivāsikakkhandhakavaṇṇanā
小品解释 · 9 段
别住者行仪论注释
Pārivāsikavattakathāvaṇṇanā
7575. 在《别住犍度》中,有人说:“当被告知‘不用向我请示进村’之后,即使不请示也可以进村。”僧团可以拿回自己放钵的地方。Oṇojana 就是舍弃。又说:“不过,别住者所带来、而自己已经接受的东西,应当为了次日等用途而舍弃;如果还没有接受就舍弃,那是不允许的。”
75. Pārivāsikakkhandhake ‘‘mā maṃ gāmappavesanaṃ āpucchathāti vutte anāpucchāpi gāmaṃ pavisituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Saṅgho attano pattaṭṭhāne gahetuṃ vaṭṭati. Oṇojanaṃ nāma vissajjanaṃ. ‘‘Taṃ pana pārivāsikena pāpitassa attanā sampaṭicchitasseva punadivasādiatthāya vissajjanaṃ kātabbaṃ, asampaṭicchitvāyeva ce vissajjeti, na labhatī’’ti vuttaṃ.
76关于“依本性而依止”这一说法,有人讲:“只要弟子们还存有依恋,直到雨安居前一天都还算允许;如果那种依恋还在,依止就不会解除,是吗?这说不通。在这种情况下,现在应该用‘我们请求原谅’等做法才合适。”在那个情形里,因为已经完全放开,而在这里,有些人主张两者都必须完全平等。“对于有能力的比丘”这一句,文中写道:“即使是被已获同意者指派的人,也不能用重法或其他方式去教诫。”
“或者比这更严重的”这一句,有人说:“在非故意违犯的传话行为中,故意出精更为严重——这个道理也应该一并套用。”Paccaya 指的是雨安居的资具。“得不到坐卧处”,是因为按床位分配的缘故。有人说:“也不能给予诵经等。”有人说:“如果两位别住者到了某个地方互相看见,两人都应互相告知,因为不加区分地说过‘客比丘应告知,对客比丘应告知’。”即使去了别的寺院,对之前已在那里告知过的人,也没有再告知的必要。有人说:“对于没有舍弃行法而在外面告知过的人,就像在寺院里不必再告知一样,这里‘为了清净客比丘,应在伍波萨他日告知’这句话就是证明。”
76.Pakatiyāva nissayoti ettha ‘‘antevāsikānaṃ ālayasabbhāve yāva vassūpanāyikadivaso, tāva kappati, tassa ālayassa sabbhāve nissayo na paṭippassambhatīti ce? Na vaṭṭati. Tattha idāni khamāpeyyāmītiādinā vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tattha ekantena vissaṭṭhattā, idha pana ekanteneva dvinnampi samabhāvo icchitabbo evāti eke. Paṭibalassa vā bhikkhussāti ettha ‘‘laddhasammutikena āṇattopi garudhammehi, aññehi vā ovadituṃ na labhatī’’ti likhitaṃ. Tato vā pāpiṭṭhatarāti ettha ‘‘asañcicca āpannasañcarittato sukkavissaṭṭhi pāpiṭṭhatarāti ayampi nayo yojetabbo’’ti vuttaṃ. Paccayanti vassāvāsikaṃ. Senāsanaṃ na labhati seyyapariyantabhāgitāya. ‘‘Uddesādīni dātumpi na labhatī’’ti vadanti. ‘‘Sace dve pārivāsikā gataṭṭhāne aññamaññaṃ passanti, ubhohipi aññamaññassa ārocetabbaṃ avisesena ‘āgantukena ārocetabbaṃ, āgantukassa ārocetabba’nti vuttattā’’ti vuttaṃ. Aññavihāragatenāpi tattha pubbe ārocitassa punārocanakiccaṃ natthi. ‘‘Anikkhittavattassa bahi ārocitassa yathā puna vihāre ārocanakiccaṃ natthi, evaṃ ‘āgantukasodhanatthaṃ uposathadivase ārocetabba’nti vacanañhettha sādhaka’’nti vadanti.
81有人说:即使坐在同一遮蔽处,也会犯下隔夜堕罪。所谓“不加区分”,就是没有把别住者和被举罪者区分开来。由于有“即使当天受具足戒者,在清净比丘中”这句话,所以和未受具足戒者共住是允许的。有人写道:“‘等雨安居’这句话,说明在不前不后躺卧时,两者都犯行法罪。”
81. Ekacchanne nisinnassāpi ratticchedadukkaṭāpattiyo hontīti eke. Avisesenāti pārivāsikassa ukkhittakassāti imaṃ bhedaṃ akatvā. ‘‘Tadahupasampannepi pakatatte’’ti vacanato anupasampannehi vasituṃ vaṭṭati. ‘‘Samavassāti etena apacchā apurimaṃ nipajjane dvinnampi vattabhedāpattibhāvaṃ dīpetī’’ti likhitaṃ.
应被回溯至根源者的行法论注释
Mūlāyapaṭikassanārahavattakathāvaṇṇanā
86“自己戒腊较浅的”:指别住者等人当中戒腊较浅的那一类。先在僧团中间受别住之后,已经舍了行法的人,再在一个人面前重新受持,或者舍掉,都是允许的。但在敬悦阶段,只允许舍掉。有人说:因为众中人数不足,有行仪上的过失,所以不能受持。古疏的句子里说:最初所受持的行法,就像可以在一个人面前舍掉那样,也可以在一个人面前受持。
86.Attanoattano navakataranti pārivāsikādinavakataraṃ. Paṭhamaṃ saṅghamajjhe parivāsaṃ gahetvā nikkhittavattena puna ekassapi santike samādiyituṃ, nikkhipituñca vaṭṭati. Mānatte pana nikkhipituṃ vaṭṭati. Ūne gaṇe caraṇadosattā na gahetunti eke. Paṭhamaṃ ādinnavattaṃ ekassa santike yathā nikkhipituṃ vaṭṭati, tathā samādiyitumpi vaṭṭatīti porāṇagaṇṭhipade.