天子相应
Devaputtasaṃyutta
有偈品部解释 · 19 段
苏梵天经
Subrahmasutta
提问:贤友,由那位了知者、亲见者、阿拉汉、正等正觉的世尊所说的《苏梵天经》,是在哪里说的?是针对谁说的?是以什么事为缘由说的?在那里,领受法的人听闻佛法后得到了什么样的利益?
Pucchā – tenāvuso bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena subrahmasuttaṃ kattha kaṃ ārabbha kismiṃ vatthusmiṃ katañca bhāsitaṃ. Kīdiso ca tattha dhammapaṭiggāhakassa dhammassavanānisaṃso adhigato.
回答:尊者,这是在王舍城,针对苏梵天子而说的。尊者,苏梵天子因为害怕死亡,来到世尊面前,这样说道:
Vissajjanā – rājagahe bhante subrahmadevaputtaṃ ārabbha bhāsitaṃ. Subrahmā bhante devaputto maraṇabhayabhīto bhagavantaṃ upasaṅkamitvā etadavoca–
“这颗心始终充满恐惧,这个意始终惶恐不安;
在苦难还没发生的时候,以及苦难已经冒出来的时候;
如果有不惊恐的人,请你告诉我——我问您这个问题。”
‘‘Niccaṃ utrastamidaṃ cittaṃ, niccaṃ ubbiggamidaṃ mano; Anuppannesu kicchesu, atho uppatitesu ca; Sace atthi anutrastaṃ, taṃ me akkhāhi pucchito’’ti–
尊者,就在那件事上。
Tasmiṃ bhante vatthusmiṃ.
“除非凭觉悟与苦行,除非凭收摄诸根,
除非凭舍尽一切,我见不到众生的安稳。”
‘‘Nāññatra bojjā tapasā, nāññatrindriyasaṃvarā; Nāññatra sabbanissaggā, sotthiṃ passāmi pāṇina’’nti.
尊者,世尊确实是这样说的。当说法结束时,梵天之子须梵摩就在那个座位上生起了远离尘垢、没有污秽的法眼:“凡是集起之法,那一切都是灭尽之法。”
Evaṃ kho bhante bhagavatā bhāsitaṃ. Desanāpariyosāne ca bhante subrahmassa devaputtassa tasmiṃyeva āsane virajaṃ vītamalaṃ dhammacakkhuṃ udapādi, ‘‘yaṃkiñci samudayadhammaṃ, sabbaṃ taṃ nirodhadhamma’’nti.
这颗心总是处在恐惧中,这个意总是处在不安中;
在苦难尚未生起时,以及已经生起时;
无畏者啊,若真有此,既承我问,愿为我道——
离觉支与苦行,离诸根之守护,岂有他途可得?
除了彻底放下一切,我看不到众生的安稳。
Niccaṃ utrastamidaṃ cittaṃ, niccaṃ ubbiggamidaṃ mano; Anuppannesu kicchesu, atho uppatitesu ca; Sace atthi anutrasta, taṃ me akkhāhi pucchito-hu– Nāññatra bojjā tapasā, nāññatrindriyasaṃvarā; Nāññatra sabbanissaggā, sotthiṃ passāmi pāṇinaṃ–
《罗希塔舍经》
Rohitassasutta
问:贤友,世尊是在哪里、针对谁、以什么为因由、怎样宣说《罗希塔舍经》的?
Pucchā – rohitassasuttaṃ panāvuso bhagavatā kattha kaṃ ārabbha kismiṃ vatthusmiṃ kathañca bhāsitaṃ.
回答:这是在舍卫城,针对罗希塔天子所说的。罗希塔天子对世尊这样说:“尊者,那个不生、不老、不死、不殁、不再投生之处,即世界的尽头,能不能通过行走而了知、见到或到达呢?”世尊就在这件事上这样说道:“贤友,那个不生、不老、不死、不殁、不再投生之处,即世界的尽头,我说不能通过行走而了知、见到或到达。”如此等等。
Vissajjanā – sāvatthiyaṃ bhante rohitassaṃ devaputtaṃ ārabbha bhāsitaṃ. Rohitasso bhante devaputto bhagavantaṃ etadavoca ‘‘yattha nu kho bhante na jāyati na jīyati na mīyati na cavati na upapajjati, sakkā nu kho so bhante gamanena lokassa anto ñātuṃ vā daṭṭhuṃ vā pāpuṇituṃ vā’’ti. Tasmiṃ bhante vatthusmiṃ ‘‘yattha kho āvuso na jāyati na jīyati na mīyati na cavati na upapajjati, nāhaṃ taṃ gamanena lokassa antaṃ ñāteyyaṃ aṭṭheyyaṃ patteyyanti vadāmī’’ti evamādinā bhante bhagavatā bhāsitaṃ.
