自性广演其义
Sābhāvika vibhāvanā
4. 义庄严了知第四章解释 · 48 段
第251偈颂
251.
纵与恶人相交往,恶行亦不生于心;
善士之心性本净,皎洁明净最胜妙。
Na hoti khalu dujjanya, mapi dujjanasaṅgame; Sabhāvanimmalatare, sādhujantūna cetasi.
第252偈颂
252.
因有二种,谓“能生”与“能知”。
对彼加以造作与庄严,即名为修饰。
Janako , ñāpako ceti, duvidhā hetavo siyuṃ; Paṭisaṅkharaṇaṃ tesaṃ, alaṅkāratāyo’ditaṃ.
第253偈颂
253.
依有、无,依作用力,亦依心之因力;
它们的差别无量无边,此仅为略示其要。
Bhāvā’bhāva kiccavasā, cittahetuvasāpi ca; Bhedā’nantā idaṃ tesaṃ, mukhamatta nidassanaṃ.
第254偈颂
254.
于胜义阐明中,一味而全然悦意;
牟尼的这一教法,确实令我的心满足。
Paramatthapakāse’ka, rasā sabbamanoharā; Munino desanā’yaṃ me, kāmaṃ toseti mānasaṃ.
存在作用为作者因。
第255偈颂
255.
与智者共住,精勤于正法;
调伏诸根,痛苦便能止息。
Dhīrehi saha saṃvāsā, saddhammassā’bhiyogato; Niggaheni’ndriyānañca, dukkhassu’pasamo siyā.
生起因的作用是成办未有之物。
第256偈颂
256.
牟尼尊主如月,以可爱之性而庄严;
从你的面容即可轻易看出,你的心已远离诸恶。
Muninda’canda saṃvādi, kantabhāvo’pasobhinā; Mukhene’va subodhaṃ te, manaṃ pāpā’bhinissaṭaṃ.
显示因的作用是表知已有之物。
第257偈颂
257.
牟尼之主!如莲妙手为何收拢?
双足岂触贪欲愚人之热恼?
Sādhuhatthā’ravindāni, saṅkocayati te kathaṃ; Muninda! Caraṇadvanda, rāgabālā’tapo phusaṃ?
心因能促成不适当的作为。
第258偈颂
258.
收合众生手莲。
牟尼王!双足指甲如月光
Saṅkocayanti jantūnaṃ, pāṇipaṅkeruhāni’ha; Muninda! Caraṇadvanda, nakha candāna’ maṃsavo.
因心而能成就适当之业。
第259偈颂
259.
所列句义依次而释,
所谓“数”者已明示;“如数”与“次第”亦(其)名。
Uddiṭṭhānaṃ padatthānaṃ, anuddeso yathākkamaṃ; ‘Saṅkhyāna’miti niddiṭṭhaṃ, yathāsaṅkhyaṃ kamopi ca.
第260偈颂
260.
牟尼王啊!您的言笑与嬉戏,皆是殊胜;
杜鹃与睡莲,亲近森林与水。
Ālāpa hāsa līḷāhi, muninda! Vijayā tava; Kokilā kumudāni co, pasevante vanaṃ jalaṃ.
第261偈颂
261.
对于任何具义之体者,或亦有更可爱者;
然此可爱之殊胜处,正由如是而呈现。
Siyā piyataraṃ nāma, attharūpassa kassaci; Piyassā’tisayene’taṃ, yaṃ hoti paṭipādanaṃ.
第262偈颂
262.
尊者!见您时,我心中生起喜悦;
愿这喜悦适时而有——唯待再次见您。
Pītiyā me samuppannā, santa! Sandassanā tava; Kālenā’yaṃ bhave pīti, tave’va puna dassanā.
第263偈颂
263.
借所称赞之譬喻,宣说所欲明之事;
此即名为略说,于义则为简摄之相。
Vaṇṇiteno’pamānena, vutyā’dhippeta vatthuno; Samāsavutti nāmā’yaṃ, attha saṅkhepa rūpato.
第264偈颂
264.
此即唯以所别而成差别,而有差别与无差别的简别;
于义中,亦另有其他,以差别与无差别为简别。
Sā’yaṃ visesyamattena, bhinnā’bhinnavisesanā; Atthe’va aparā pya’tthi, bhinnā’bhinnavisesanā.
