402在花城华氏城,那大地的明珠中;
有两位出身释迦族的良善女子,是具足德行的比丘尼。
403一位名伊西达西,第二位名菩提,她们都戒行具足;
她们好乐禅那与讽诵,博学多闻,已摧破烦恼。
404她们乞食后,用过斋饭,洗净钵盂,
在静处安然坐下,彼此说出这番话:
405“圣尼,您仪态安详,伊西达西,您的青春也还未衰退;
您看见了怎样的过患,而如此专志于出离?”
406独处静处,如是受问,善说正法的伊西达西启言:
菩提,且听我出家因缘。
407“在优禅尼这座殊胜的城中,我的父亲是持戒严谨的长者;
我是他唯一的女儿,深受宠爱、悦意与珍视。
408“那时,从娑鸡帝城来了求婚者,皆出身于最胜家族;
有一位财富丰饶的长者,父亲便把我许他为媳。
409“我早晚向婆婆与公公行头面礼足,
我以头触他们的足,依循所教导的那样顶礼。
410“凡是我丈夫的姐妹、兄弟或仆从,
哪怕只见他一次,我也会惶恐地起身让座。
411以食以饮,并诸嚼食,凡在彼处所备者;
我令饱足,我持奉,随其所宜而施与。
412“适时侍奉完毕,我便来到主屋,立于门槛之侧。
洗净手足后,合掌恭敬地走到丈夫身边。
413“我拿起梳子、发饰、眼膏和镜子,
就像一位美容师,亲自为丈夫梳妆打扮。
414“我亲手煮饭,亲手洗涤器皿;
犹如母亲照料独子,我亦如此侍奉丈夫。
415“我如此忠诚、深情、勤勉而谦卑,
早起精勤,无有懈怠,持守戒德,丈夫却仍憎嫌于我。
416“他便对父母说:‘请允许我告辞,我将离去;’
‘我不能与伊西达西共住,不能与她同住一室。’
417“儿子,不要这样说。伊西达西聪慧明理,
她早起勤作,从不懈怠,儿子,为何你对她不称心?
418“她不曾伤害我任何,而我实在不愿与伊西达西同住;
她实在令我厌弃,我已受够了。就此告辞,我要走了。
419“听了他的话后,我的婆婆和公公问我:
“你犯了什么过错?尽管放心,如实道来。”
420“我不曾犯下任何过错,既不伤人,也不说粗暴语;
夫人,丈夫这般憎恶我,我又能如何呢?
421他们满怀愁苦,为悲痛所迫,将我送还父家;
“我等只因顾惜吾儿,甘拜下风于这美若吉祥天女之人。”
422“接着,父亲将我许配给另一位富裕的家主。
此后,那位长者以一半的聘礼便得到了我。
423“在他家中,我亦仅住一月,他便也将我逐出。
我如婢女般服侍,无有过失,戒行具足。
424我父对那游方乞食、能调伏、已调伏之人说道:
‘愿汝作我女婿,舍汝行囊与净瓶。’
425他住满半月,便对父亲说道:
还我行囊,并那小水罐与小钵,我要再去乞食。
426“那时,我的父亲、母亲以及所有亲族大众对他说:”
“这里还有什么事不曾为您做到?快说吧,我们这就为您办成。”
427被这样说后,他答道:“若我自己能行,于我便已足够。”
“我不愿与伊西达西同住,也不愿与她同居一室。”
428“他得以离开,我也,独坐思惟:
“我告辞而去,要么去死,要么出家。”
429“那时,圣者胜施游方乞食。
她来到父家,是一位持律者,多闻广学,戒德圆满。
430“我见她到来,便从座起身,为她敷设坐具。
待她坐下后,我便顶礼她的双足,供养了食物。
431“用食物、饮料、嚼食,以及在那里准备好的任何东西;
令她饱足之后,我对她说:‘大姊,我愿出家。’
432“于是父亲对我说:‘孩子,你就在这里修行法吧。’
‘以饮食供养沙门与婆罗门。’
433“于是,我流着泪,合掌向父亲禀告:
‘我曾造下恶业,我将把那业消尽。’
434“那时父亲对我说:‘愿你证得觉悟与无上法,’
还愿你证得涅槃,那是两足尊所亲证的。”
435“我向父母及所有亲族眷属顶礼之后,
我出家仅七日,便触证了三明。
436“我自知过去七生,亦了知其果报。
我今为你解说,你当一心谛听。
437“在埃拉卡查城中,我曾是一位富有的金匠。
我为青春骄慢所迷醉,曾与他人之妻私通。
438“从彼处死后,我长久在地狱中被煎熬。
从地狱出已,我投生入于母猴的胎腹之中。
439“出生才七日,猴王就将我阉割了。
此即彼业之果报,缘私通他人之妻;
440我自彼处殒逝,命尽信度林中。
我曾投胎入独眼跛足母羊之腹中。
441十二年间,我被阉割,却驮负人间孩童,往来奔走不息;
因淫他人之妻,身残而为群虫所缠;
442我自彼处命终,遂投牛贩母牛之胎。
一头毛色赤铜的牛犊,十二个月大时被阉割。
443“我曾拖犁,也拉车;
犹如淫犯他人妇,眼盲身残根不具;
444我于彼处命终后,生于街巷婢女家。
非女亦非男,缘曾侵他妻;
445三十岁命终,车夫家生女。
贫寒少财,为诸债主与恶人所逼。
446因利息增长广大,商队主遂将如此之我,
悲啼哀泣,仍被生生拖出家门。
447“及至十六岁那年,他见我已是芳华少女,
奥伦塔的儿子,名唤吉利达萨。
448“他还有另一位妻子,她具足戒行、德行与美名。
她倾心恋慕夫君,我却从中挑拨离间,令其夫妻反目。
449“此即彼业之果报:他们毁辱于我,弃我而去。
我曾像婢女那般侍奉他们,而今,我对此也已作了终结。”
Nagaramhi kusumanāme, pāṭaliputtamhi pathaviyā maṇḍe; Sakyakulakulīnāyo, dve bhikkhuniyo hi guṇavatiyo. Isidāsī tattha ekā, dutiyā bodhīti sīlasampannā ca; Jhānajjhāyanaratāyo, bahussutāyo dhutakilesāyo. Tā piṇḍāya caritvā, bhattatthaṃ kariya dhotapattāyo; Rahitamhi sukhanisinnā, imā girā abbhudīresuṃ. ‘‘Pāsādikāsi ayye, isidāsi vayopi te aparihīno; Kiṃ disvāna byālikaṃ, athāsi nekkhammamanuyuttā’’. Evamanuyuñjiyamānā sā, rahite dhammadesanākusalā; Isidāsī vacanamabravi, ‘‘suṇa bodhi yathāmhi pabbajitā. ‘‘Ujjeniyā puravare, mayhaṃ pitā sīlasaṃvuto seṭṭhi; Tassamhi ekadhītā, piyā manāpā ca dayitā ca. ‘‘Atha me sāketato varakā, āgacchumuttamakulīnā; Seṭṭhī pahūtaratano, tassa mamaṃ suṇhamadāsi tāto. ‘‘Sassuyā sassurassa ca, sāyaṃ pātaṃ paṇāmamupagamma; Sirasā karomi pāde, vandāmi yathāmhi anusiṭṭhā. ‘‘Yā mayhaṃ sāmikassa, bhaginiyo bhātuno parijano vā; Tamekavarakampi disvā, ubbiggā āsanaṃ demi. ‘‘Annena ca pānena ca, khajjena ca yañca tattha sannihitaṃ; Chādemi upanayāmi ca, demi ca yaṃ yassa patirūpaṃ. ‘‘Kālena upaṭṭhahitvā , gharaṃ samupagamāmi ummāre; Dhovantī hatthapāde, pañjalikā sāmikamupemi. ‘‘Kocchaṃ pasādaṃ añjaniñca, ādāsakañca gaṇhitvā; Parikammakārikā viya, sayameva patiṃ vibhūsemi. ‘‘Sayameva odanaṃ sādhayāmi, sayameva bhājanaṃ dhovantī; Mātāva ekaputtakaṃ, tathā bhattāraṃ paricarāmi. ‘‘Evaṃ maṃ bhattikataṃ, anurattaṃ kārikaṃ nihatamānaṃ; Uṭṭhāyikaṃ analasaṃ, sīlavatiṃ dussate bhattā. ‘‘So mātarañca pitarañca, bhaṇati ‘āpucchahaṃ gamissāmi; Isidāsiyā na saha vacchaṃ, ekāgārehaṃ saha vatthuṃ’. ‘‘‘Mā evaṃ putta avaca, isidāsī paṇḍitā paribyattā; Uṭṭhāyikā analasā, kiṃ tuyhaṃ na rocate putta’. ‘‘‘Na ca me hiṃsati kiñci, na cahaṃ isidāsiyā saha vacchaṃ; Dessāva me alaṃ me, apucchāhaṃ gamissāmi’. ‘‘Tassa vacanaṃ suṇitvā, sassu sasuro ca maṃ apucchiṃsu; ‘Kissa tayā aparaddhaṃ, bhaṇa vissaṭṭhā yathābhūtaṃ’. ‘‘‘Napihaṃ aparajjhaṃ kiñci, napi hiṃsemi na bhaṇāmi dubbacanaṃ; Kiṃ sakkā kātuyye, yaṃ maṃ viddessate bhattā’. ‘‘Te maṃ pitugharaṃ paṭinayiṃsu, vimanā dukhena adhibhūtā; ‘Puttamanurakkhamānā, jitāmhase rūpiniṃ lakkhiṃ’. ‘‘Atha maṃ adāsi tāto, aḍḍhassa gharamhi dutiyakulikassa; Tato upaḍḍhasuṅkena, yena maṃ vindatha seṭṭhi. ‘‘Tassapi gharamhi māsaṃ, avasiṃ atha sopi maṃ paṭiccharayi ; Dāsīva upaṭṭhahantiṃ, adūsikaṃ sīlasampannaṃ. ‘‘Bhikkhāya ca vicarantaṃ, damakaṃ dantaṃ me pitā bhaṇati; ‘Hohisi me jāmātā, nikkhipa poṭṭhiñca ghaṭikañca’. ‘‘Sopi vasitvā pakkhaṃ , atha tātaṃ bhaṇati ‘dehi me poṭṭhiṃ; Ghaṭikañca mallakañca, punapi bhikkhaṃ carissāmi’. ‘‘Atha naṃ bhaṇatī tāto, ammā sabbo ca me ñātigaṇavaggo; ‘Kiṃ te na kīrati idha, bhaṇa khippaṃ taṃ te karihi’ti. ‘‘Evaṃ bhaṇito bhaṇati, ‘yadi me attā sakkoti alaṃ mayhaṃ; Isidāsiyā na saha vacchaṃ, ekagharehaṃ saha vatthuṃ’. ‘‘Vissajjito gato so, ahampi ekākinī vicintemi; ‘Āpucchitūna gacchaṃ, marituye vā pabbajissaṃ vā’. ‘‘Atha ayyā jinadattā, āgacchī gocarāya caramānā; Tātakulaṃ vinayadharī, bahussutā sīlasampannā. ‘‘Taṃ disvāna amhākaṃ, uṭṭhāyāsanaṃ tassā paññāpayiṃ; Nisinnāya ca pāde, vanditvā bhojanamadāsiṃ. ‘‘Annena ca pānena ca, khajjena ca yañca tattha sannihitaṃ; Santappayitvā avacaṃ, ‘ayye icchāmi pabbajituṃ’. ‘‘Atha maṃ bhaṇatī tāto, ‘idheva puttaka carāhi tvaṃ dhammaṃ; Annena ca pānena ca, tappaya samaṇe dvijātī ca’. ‘‘Athahaṃ bhaṇāmi tātaṃ, rodantī añjaliṃ paṇāmetvā; ‘Pāpañhi mayā pakataṃ, kammaṃ taṃ nijjaressāmi’. ‘‘Atha maṃ bhaṇatī tāto, ‘pāpuṇa bodhiñca aggadhammañca; Nibbānañca labhassu, yaṃ sacchikarī dvipadaseṭṭho’. ‘‘Mātāpitū abhivādayitvā, sabbañca ñātigaṇavaggaṃ; Sattāhaṃ pabbajitā, tisso vijjā aphassayiṃ. ‘‘Jānāmi attano satta, jātiyo yassayaṃ phalavipāko; Taṃ tava ācikkhissaṃ, taṃ ekamanā nisāmehi. ‘‘Nagaramhi erakacche , suvaṇṇakāro ahaṃ pahūtadhano; Yobbanamadena matto so, paradāraṃ asevihaṃ. ‘‘Sohaṃ tato cavitvā, nirayamhi apaccisaṃ ciraṃ; Pakko tato ca uṭṭhahitvā, makkaṭiyā kucchimokkamiṃ. ‘‘Sattāhajātakaṃ maṃ, mahākapi yūthapo nillacchesi; Tassetaṃ kammaphalaṃ, yathāpi gantvāna paradāraṃ. ‘‘Sohaṃ tato cavitvā, kālaṃ karitvā sindhavāraññe; Kāṇāya ca khañjāya ca, eḷakiyā kucchimokkamiṃ. ‘‘Dvādasa vassāni ahaṃ, nillacchito dārake parivahitvā; Kimināvaṭṭo akallo, yathāpi gantvāna paradāraṃ. ‘‘Sohaṃ tato cavitvā, govāṇijakassa gāviyā jāto; Vaccho lākhātambo, nillacchito dvādase māse. ‘‘Voḍhūna naṅgalamahaṃ, sakaṭañca dhārayāmi; Andhovaṭṭo akallo, yathāpi gantvāna paradāraṃ. ‘‘Sohaṃ tato cavitvā, vīthiyā dāsiyā ghare jāto; Neva mahilā na puriso, yathāpi gantvāna paradāraṃ. ‘‘Tiṃsativassamhi mato, sākaṭikakulamhi dārikā jātā; Kapaṇamhi appabhoge, dhanika purisapātabahulamhi. ‘‘Taṃ maṃ tato satthavāho, ussannāya vipulāya vaḍḍhiyā; Okaḍḍhati vilapantiṃ, acchinditvā kulagharasmā. ‘‘Atha soḷasame vasse, disvā maṃ pattayobbanaṃ kaññaṃ; Orundhatassa putto, giridāso nāma nāmena. ‘‘Tassapi aññā bhariyā, sīlavatī guṇavatī yasavatī ca; Anurattā bhattāraṃ, tassāhaṃ viddesanamakāsiṃ. ‘‘Tassetaṃ kammaphalaṃ, yaṃ maṃ apakīritūna gacchanti; Dāsīva upaṭṭhahantiṃ, tassapi anto kato mayā’’ti.