12. 十六集

‘‘Udahārī ahaṃ sīte , sadā udakamotariṃ; Ayyānaṃ daṇḍabhayabhītā, vācādosabhayaṭṭitā. ‘‘Kassa brāhmaṇa tvaṃ bhīto, sadā udakamotari; Vedhamānehi gattehi, sītaṃ vedayase bhusaṃ’’. Jānantī vata maṃ bhoti, puṇṇike paripucchasi; Karontaṃ kusalaṃ kammaṃ, rundhantaṃ katapāpakaṃ. ‘‘Yo ca vuḍḍho daharo vā, pāpakammaṃ pakubbati; Dakābhisecanā sopi, pāpakammā pamuccati’’. ‘‘Ko nu te idamakkhāsi, ajānantassa ajānako; Dakābhisecanā nāma, pāpakammā pamuccati. ‘‘Saggaṃ nūna gamissanti, sabbe maṇḍūkakacchapā; Nāgā ca susumārā ca, ye caññe udake carā. ‘‘Orabbhikā sūkarikā, macchikā migabandhakā; Corā ca vajjhaghātā ca, ye caññe pāpakammino; Dakābhisecanā tepi, pāpakammā pamuccare. ‘‘Sace imā nadiyo te, pāpaṃ pubbe kataṃ vahuṃ; Puññampimā vaheyyuṃ te, tena tvaṃ paribāhiro. ‘‘Yassa brāhmaṇa tvaṃ bhīto, sadā udakamotari; Tameva brahme mā kāsi, mā te sītaṃ chaviṃ hane’’. ‘‘Kummaggapaṭipannaṃ maṃ, ariyamaggaṃ samānayi; Dakābhisecanā bhoti, imaṃ sāṭaṃ dadāmi te’’. ‘‘Tuyheva sāṭako hotu, nāhamicchāmi sāṭakaṃ; Sace bhāyasi dukkhassa, sace te dukkhamappiyaṃ. ‘‘Mākāsi pāpakaṃ kammaṃ, āvi vā yadi vā raho; Sace ca pāpakaṃ kammaṃ, karissasi karosi vā. ‘‘Na te dukkhā pamutyatthi, upeccāpi palāyato; Sace bhāyasi dukkhassa, sace te dukkhamappiyaṃ. ‘‘Upehi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammaṃ saṅghañca tādinaṃ; Samādiyāhi sīlāni, taṃ te atthāya hehiti’’. ‘‘Upemi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammaṃ saṅghañca tādinaṃ; Samādiyāmi sīlāni, taṃ me atthāya hehiti. ‘‘Brahmabandhu pure āsiṃ, ajjamhi saccabrāhmaṇo; Tevijjo vedasampanno, sottiyo camhi nhātako’’ti.