1. 一·庵婆婆利长老尼偈
1. Ambapālītherīgāthā
252“我发曾乌黑如蜂,发梢卷曲;
如今因衰老,变得如麻布般粗糙干枯,真实语者之言,真实不虚。
253“我的发髻,充满鲜花,芬芳馥郁,犹如装满香花的宝盒;
如今因衰老,毛发已散发着气味,真实语者之言,真实不虚。
254“我的头发,曾浓密得如同精心栽植的森林,以梳子和发针分开发缝,熠熠生辉;
如今因衰老,变得稀疏零落、参差不齐——真实语者之语,真实不虚。
255“过去,我乌黑的发辫饰以金色丝带,编作辫子,光艳动人;
如今,这头因衰老而秃落——说真实语者的话,真实不虚。
256“往昔,我的双眉宛如画师精绘的线条,光彩照人;
它们因衰老而布满皱纹、下垂,说真话者的话语不会改变。
257“我的眼睛曾如摩尼宝珠般明亮光辉,深青而广长;
如今被衰老摧损,再不复明耀——真实语者之言真实不虚。
258“鼻梁精致挺拔,宛若秀峰,青春盛时无比动人;
如今为衰老所摧,干瘪如胡椒;真实语者之言,确然不异。
259“我的耳垂曾如精制的手镯,那般明丽动人。
它们因衰老而布满皱纹、下垂,说真话者的话语不会改变。
260“从前我的牙齿,如嫩芽花蕾般洁白好看。
如今因衰老,它们残缺发黄——真实语者的话,从不走样。
261“从前,我如穿行于树林、密林间的杜鹃,吟唱得甜美。
因衰老而处处动摇——真实语者的话,从不走样。
262“如精心打磨的螺贝,从前我的颈项曾如此光洁照人。
如今被衰老摧折,弯曲低垂——真实语者所言,真实不虚。
263昔我双臂,圆润光洁如门闩;
今被老侵,皱裂如波吒罗之树——说真实语者之言,从无虚妄。
264“往昔,我的双手戴著细巧的戒指与金饰,光采照人;
如今因衰老,它们如同枯老的根节——说真实语者的话,真实不异。
265“往昔我双乳圆润紧致,高耸丰盈,妙好动人;
如今它们如无水的皮囊般下垂,说真实语者之言真实不异。
266“我的身体曾那样美丽,犹如精心擦亮的金板;
如今它布满了细密的皱纹——说真实语者的话语,真实不虚。
267“从前,我的两条大腿丰腴好看,犹如象鼻。
如今因衰老,变得如同枯竹——说真实语者的话语,真实不虚。
268“从前,我的小腿饰以精巧的金脚镯,十分好看;
如今因衰老,它们如同芝麻秆——真实语者之言,真实不虚。
269“从前,我的双足如同填满了棉花,显得饱满而美好;
它们因衰老而龟裂,布满了皱纹——说真实语者的话语,真实不虚。
270“这个积聚之身,曾经就是这般——衰老,是众多苦的居所;
如同灰泥剥落、摇摇欲坠的老旧危房——说真实语者的话语,真实不虚。”
‘‘Kāḷakā bhamaravaṇṇasādisā, vellitaggā mama muddhajā ahuṃ; Te jarāya sāṇavākasādisā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Vāsitova surabhī karaṇḍako, pupphapūra mama uttamaṅgajo . Taṃ jarāyatha salomagandhikaṃ, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Kānanaṃva sahitaṃ suropitaṃ, kocchasūcivicitaggasobhitaṃ; Taṃ jarāya viralaṃ tahiṃ tahiṃ, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Kaṇhakhandhakasuvaṇṇamaṇḍitaṃ, sobhate suveṇīhilaṅkataṃ; Taṃ jarāya khalitaṃ siraṃ kataṃ, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Cittakārasukatāva lekhikā, sobhare su bhamukā pure mama; Tā jarāya valibhippalambitā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Bhassarā surucirā yathā maṇī, nettahesumabhinīlamāyatā; Te jarāyabhihatā na sobhare, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Saṇhatuṅgasadisī ca nāsikā, sobhate su abhiyobbanaṃ pati; Sā jarāya upakūlitā viya, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Kaṅkaṇaṃ va sukataṃ suniṭṭhitaṃ, sobhare su mama kaṇṇapāḷiyo; Tā jarāya valibhippalambitā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Pattalīmakulavaṇṇasādisā, sobhare su dantā pure mama; Te jarāya khaṇḍitā cāsitā , saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Kānanamhi vanasaṇḍacārinī, kokilāva madhuraṃ nikūjihaṃ; Taṃ jarāya khalitaṃ tahiṃ tahiṃ, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Saṇhakamburiva suppamajjitā, sobhate su gīvā pure mama; Sā jarāya bhaggā vināmitā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Vaṭṭapalighasadisopamā ubho, sobhare su bāhā pure mama; Tā jarāya yatha pāṭalibbalitā , saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Saṇhamuddikasuvaṇṇamaṇḍitā, sobhare su hatthā pure mama; Te jarāya yathā mūlamūlikā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Pīnavaṭṭasahituggatā ubho, sobhare su thanakā pure mama; Thevikīva lambanti nodakā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Kañcanassaphalakaṃva sammaṭṭhaṃ, sobhate su kāyo pure mama; So valīhi sukhumāhi otato, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Nāgabhogasadisopamā ubho, sobhare su ūrū pure mama; Te jarāya yathā veḷunāḷiyo, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Saṇhanūpurasuvaṇṇamaṇḍitā , sobhare su jaṅghā pure mama; Tā jarāya tiladaṇḍakāriva, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Tūlapuṇṇasadisopamā ubho, sobhare su pādā pure mama; Te jarāya phuṭitā valīmatā, saccavādivacanaṃ anaññathā. ‘‘Ediso ahu ayaṃ samussayo, jajjaro bahudukkhānamālayo; Sopalepapatito jarāgharo, saccavādivacanaṃ anaññathā’’.
庵婆婆利长老尼
… Ambapālī therī….
2. 罗希尼长老尼偈
2. Rohinītherīgāthā
271“‘沙门啊’,你睡时这样说;‘沙门啊’,你醒来时也这样说。”
你只称赞沙门,看来你定会成为沙门尼。
272“你以丰足的饮食供养沙门;
罗希尼,我现在问你:你为何喜爱这些沙门?
273“不乐劳作,懒散懈怠,靠他人施舍过活;
常怀期望,贪求美味,这样的沙门,你为何会喜欢?”
274“父亲,过了这么久,您才问起沙门的事;
我将为您称赞他们的慧、戒与精进。
275“他们乐于作务,毫不懈怠,是成就最胜业的人。
他们舍离贪欲与嗔恚,正因如此,我才喜爱这些沙门。
276“清净行者,抖落三种恶根;
他们已断除一切恶,因此我喜爱这些沙门。
277“他们的身业清净,语业亦复如是;
他们的意业清净,因此我喜爱这些沙门。
278“他们清净无染,犹如海螺与珍珠,内外皆纯净;
他们充满白净诸法,因此我喜爱这些沙门。
279“他们多闻而持法,是圣者,依正法而活;
他们宣说法与义,因此我喜爱沙门。
280“他们多闻而持法,是圣者,依正法而活;
他们心意专一,正念具足,因此我喜爱沙门。
281“他们远行游方,正念具足,言谈睿智,不躁不乱;
他们了知苦的尽头,因此我喜爱沙门。
282“他们离开村庄时,不带着留恋回望任何事物;
他们无所牵挂地离去,因此我喜爱沙门。
283彼等不藏粟于仓,不贮于瓮,不积于箧;
唯求现成已办之食,是故沙门为我所喜。
284“他们不收受金币,不取黄金、白银;
他们依现前所得维生,以此,沙门们为我所喜爱。
285“他们从不同家族出家,来自不同的国土,
彼此却深相爱念,以此,沙门们为我所喜爱。”
286“罗希尼,你诞生于我们家中,实为我们的利益而来;
你于佛、于法、于僧,怀有信心与深切敬重。
287“你确知这是无上的福田;
这些沙门也同样接受我们的供养。”
288“祭祀设于此处,于我们将会盛大。
若你畏惧痛苦,若你厌恶痛苦,
289“去皈依如如不动的佛陀,皈依教法,皈依僧团。
受持戒律,那将会有益于你。”
290“我皈依如如不动的佛陀,皈依教法,皈依僧团。
我受持诸戒,这将为我带来利益。
291“从前我仅是种姓上的婆罗门,如今我是真正的婆罗门;
三明具足,博闻广学,通达吠陀,已行沐浴。”
‘‘‘Samaṇā’ti bhoti supi , ‘samaṇā’ti pabujjhasi ; Samaṇāneva kittesi, samaṇī nūna bhavissasi. ‘‘Vipulaṃ annañca pānañca, samaṇānaṃ paveccasi ; Rohinī dāni pucchāmi, kena te samaṇā piyā. ‘‘Akammakāmā alasā, paradattūpajīvino; Āsaṃsukā sādukāmā, kena te samaṇā piyā’’. ‘‘Cirassaṃ vata maṃ tāta, samaṇānaṃ paripucchasi; Tesaṃ te kittayissāmi, paññāsīlaparakkamaṃ. ‘‘Kammakāmā analasā, kammaseṭṭhassa kārakā; Rāgaṃ dosaṃ pajahanti, tena me samaṇā piyā. ‘‘Tīṇi pāpassa mūlāni, dhunanti sucikārino; Sabbaṃ pāpaṃ pahīnesaṃ, tena me samaṇā piyā. ‘‘Kāyakammaṃ suci nesaṃ, vacīkammañca tādisaṃ; Manokammaṃ suci nesaṃ, tena me samaṇā piyā. ‘‘Vimalā saṅkhamuttāva, suddhā santarabāhirā; Puṇṇā sukkāna dhammānaṃ , tena me samaṇā piyā. ‘‘Bahussutā dhammadharā, ariyā dhammajīvino; Atthaṃ dhammañca desenti, tena me samaṇā piyā. ‘‘Bahussutā dhammadharā, ariyā dhammajīvino; Ekaggacittā satimanto, tena me samaṇā piyā. ‘‘Dūraṅgamā satimanto, mantabhāṇī anuddhatā; Dukkhassantaṃ pajānanti, tena me samaṇā piyā. ‘‘Yasmā gāmā pakkamanti, na vilokenti kiñcanaṃ; Anapekkhāva gacchanti, tena me samaṇā piyā. ‘‘Na tesaṃ koṭṭhe openti, na kumbhiṃ na khaḷopiyaṃ; Pariniṭṭhitamesānā, tena me samaṇā piyā. ‘‘Na te hiraññaṃ gaṇhanti, na suvaṇṇaṃ na rūpiyaṃ; Paccuppannena yāpenti, tena me samaṇā piyā. ‘‘Nānākulā pabbajitā, nānājanapadehi ca; Aññamaññaṃ piyāyanti , tena me samaṇā piyā’’. ‘‘Atthāya vata no bhoti, kule jātāsi rohinī; Saddhā buddhe ca dhamme ca, saṅghe ca tibbagāravā. ‘‘Tuvaṃ hetaṃ pajānāsi, puññakkhettaṃ anuttaraṃ; Amhampi ete samaṇā, paṭigaṇhanti dakkhiṇaṃ’’. ‘‘Patiṭṭhito hettha yañño, vipulo no bhavissati; Sace bhāyasi dukkhassa, sace te dukkhamappiyaṃ. ‘‘Upehi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammaṃ saṅghañca tādinaṃ; Samādiyāhi sīlāni, taṃ te atthāya hehiti’’. ‘‘Upemi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammaṃ saṅghañca tādinaṃ; Samādiyāmi sīlāni, taṃ me atthāya hehiti. ‘‘Brahmabandhu pure āsiṃ, so idānimhi brāhmaṇo; Tevijjo sottiyo camhi, vedagū camhi nhātako’’.
3. 遮波长老尼偈
3. Cāpātherīgāthā
292“昔日手持行杖者,而今成了猎鹿人;
欲望的可怕沼泽,未能渡至彼岸。
293“遮波以为我深爱于她,便将儿子哄得欢喜;
斩断遮波的束缚,我将再度出家。
294“大雄,请不要对我发怒;大牟尼,请不要对我发怒。
被愤怒征服的人,哪里还有清净?哪里还有精勤?
295“我将离开那罗,谁还会住在那罗呢?
她们以女人的姿色,束缚那些依正法而活的沙门。”
296“来吧,迦罗,回到我身边,像从前一样享受欲乐吧。
我已为你所掌控,连同我所有的亲属,也是如此。”
297“查芭啊,既如你对我所言,便从此处取去四分之一;
对一个倾心于你之人,那诚然是殊胜难逢之事。”
298犹如山顶盛放、枝干黝黑的多伽利树;
犹如满枝烂漫的石榴,犹如岛中盛放的喇叭花树。
299“其身涂以黄檀香膏,身着最上等的迦尸衣,
我如此美丽娴静,你竟舍我而去,是要去往谁那里?”
300“犹如捕鸟人想要捕捉鸟儿,
你凭这粉饰的美貌,并不能困扰我。”
301“而这儿子,我亲得的果实,是你,迦罗,所生的啊。
我有儿子,活得也好好的,你抛下我,去投靠谁呢?”
302“有智慧的人舍弃儿子,再舍弃亲族,再舍弃财富;
大雄出家去,如象断绳缚;”
303“今你于此子,或用杖,或用刀——
我必将你击倒在地,你逃不出这丧子之痛。”
304“纵使你将儿子抛给豺狼、野狗,
你这贱人,休想以孩子为由,让我再回头。”
305“那么现在,祝你吉祥,迦罗,你将往何方?
是村庄还是集镇,是城市还是王都?”
306“我们过去曾是众人的首领,并非沙门却自以为沙门;
我们穿行于村落之间,遍至城镇与都城。
307“确实,这位世尊、佛陀,正走向尼连禅河;
他为众生说法,为令灭尽一切苦。
我将前往他的座前,他必将成为我的导师。”
308“现在,请代为礼敬世尊,那位无与伦比的世间依怙;
右绕之后,你当将此供养转达。”
309“这正是我们能做到的,正如你对我所说的。
你的礼敬,我现在便转达给无上的世间怙主。
右绕礼敬之后,我将回向此供养。”
310随后,迦罗离去,走向尼连禅河畔。
他望见正自觉者正在宣说不死之道。
311苦、苦的集起、苦的超越;
以及导向苦之止息的圣八支道。
312我顶礼他的双足,右绕他后
向遮波说明后,便出家过起无家的生活;
三明已然证得,佛陀之教已奉行。
‘‘Laṭṭhihattho pure āsi, so dāni migaluddako; Āsāya palipā ghorā, nāsakkhi pārametave. ‘‘Sumattaṃ maṃ maññamānā, cāpā puttamatosayi; Cāpāya bandhanaṃ chetvā, pabbajissaṃ punopahaṃ. ‘‘Mā me kujjhi mahāvīra, mā me kujjhi mahāmuni; Na hi kodhaparetassa, suddhi atthi kuto tapo. ‘‘Pakkamissañca nāḷāto, kodha nāḷāya vacchati; Bandhantī itthirūpena, samaṇe dhammajīvino’’ . ‘‘Ehi kāḷa nivattassu, bhuñja kāme yathā pure; Ahañca te vasīkatā, ye ca me santi ñātakā’’. ‘‘Etto cāpe catubbhāgaṃ, yathā bhāsasi tvañca me; Tayi rattassa posassa, uḷāraṃ vata taṃ siyā’’. ‘‘Kāḷaṅginiṃva takkāriṃ, pupphitaṃ girimuddhani; Phullaṃ dālimalaṭṭhiṃva, antodīpeva pāṭaliṃ. ‘‘Haricandanalittaṅgiṃ, kāsikuttamadhāriniṃ; Taṃ maṃ rūpavatiṃ santiṃ, kassa ohāya gacchasi’’. ‘‘Sākuntikova sakuṇiṃ , yathā bandhitumicchati; Āharimena rūpena, na maṃ tvaṃ bādhayissasi’’. ‘‘Imañca me puttaphalaṃ, kāḷa uppāditaṃ tayā; Taṃ maṃ puttavatiṃ santiṃ, kassa ohāya gacchasi’’. ‘‘Jahanti putte sappaññā, tato ñātī tato dhanaṃ; Pabbajanti mahāvīrā, nāgo chetvāva bandhanaṃ’’. ‘‘Idāni te imaṃ puttaṃ, daṇḍena churikāya vā; Bhūmiyaṃ vā nisumbhissaṃ , puttasokā na gacchasi’’. ‘‘Sace puttaṃ siṅgālānaṃ, kukkurānaṃ padāhisi; Na maṃ puttakatte jammi, punarāvattayissasi’’. ‘‘Handa kho dāni bhaddante, kuhiṃ kāḷa gamissasi; Katamaṃ gāmanigamaṃ, nagaraṃ rājadhāniyo’’. ‘‘Ahumha pubbe gaṇino, assamaṇā samaṇamānino; Gāmena gāmaṃ vicarimha, nagare rājadhāniyo. ‘‘Eso hi bhagavā buddho, nadiṃ nerañjaraṃ pati; Sabbadukkhappahānāya, dhammaṃ deseti pāṇinaṃ; Tassāhaṃ santikaṃ gacchaṃ, so me satthā bhavissati’’. ‘‘Vandanaṃ dāni vajjāsi, lokanāthaṃ anuttaraṃ; Padakkhiṇañca katvāna, ādiseyyāsi dakkhiṇaṃ’’. ‘‘Etaṃ kho labbhamamhehi, yathā bhāsasi tvañca me; Vandanaṃ dāni te vajjaṃ, lokanāthaṃ anuttaraṃ; Padakkhiṇañca katvāna, ādisissāmi dakkhiṇaṃ’’. Tato ca kāḷo pakkāmi, nadiṃ nerañjaraṃ pati; So addasāsi sambuddhaṃ, desentaṃ amataṃ padaṃ. Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ, dukkhassa ca atikkamaṃ; Ariyaṃ caṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, dukkhūpasamagāminaṃ. Tassa pādāni vanditvā, katvāna naṃ padakkhiṇaṃ; Cāpāya ādisitvāna, pabbajiṃ anagāriyaṃ; Tisso vijjā anuppattā, kataṃ buddhassa sāsanaṃ.
4. 孙德莉长老尼偈
4. Sundarītherīgāthā
313“夫人,您从前啃噬着死去的儿子们,
您日夜都为极度的忧伤所煎迫。
314“婆罗门女今日尽吞百子,无一遗余;
瓦塞提啊,你何以不深自悲恸?”
315婆罗门,往昔你我数百子孙、数百亲族眷属,
尽皆已被吞噬。
316“我已了知出离生死,
我不忧愁,不哭泣,也不绝望。”
317“真是奇妙啊,瓦塞提,你竟说出这般言语;
你是了悟了谁的法,而说出如此言辞呢?”
318“婆罗门,那位正自觉者,前往密提罗城,
为令众生断尽一切苦,他宣说正法。
319“婆罗门,听闻那位阿拉汉所说的无依之法后,
在那里,了知正法后,我驱散了失子之痛。”
320“我也将前往弥梯罗城。
但愿彼世尊能令我解脱一切苦。”
321婆罗门看见了已解脱、无执取的佛陀。
已超越痛苦的牟尼,为他宣说法要:
322苦、苦的集起、苦的超越。
圣八支道,是导向诸苦止息之道。
323在那里,他了知正法,欣乐出家。
苏佳多仅三夜,便证得三明。
324“来,车夫,你回去吧,把这辆车还给他们。”
请向婆罗门女转告我身体安康,说:‘这位婆罗门现已出家。’
苏佳多于三夜之后,证得了三明。’
325然后,车夫带着马车与那一千钱币,
(车夫)向婆罗门女问候安康后,说道:“那位婆罗门如今已经出家了;
苏佳多于三夜之间,便触证了三明。”
326“车夫啊,我闻彼婆罗门已具三明,
今以满钵之赐,将此车乘与千金尽赠于汝。”
327“婆罗门女,这马与车以及一千金币,都归你所有吧。”
我也将出家,往智慧殊胜者的座前而去。
328“舍弃了象、牛马、宝珠耳环,及这般殷实的家业;
你的父亲已出家,孙陀利,享用这些财富吧,你便是家中的继承人。”
329“舍弃了象、牛马、宝珠耳环,与这般可爱的家业;
我的父亲为失子之痛所苦,已出家;
我亦为失兄之痛所苦,将出家。”
330“孙陀利,愿你渴望的那个愿望得以成就。
“托钵所得的食物、拾遗所得的食物,以及粪扫衣;”
安住于这些资具,于来世便得无漏。
331“大姊,我身为在学尼,天眼却已清净;
我证知宿命,了知往昔我曾居住之处。
332“依靠您,贤善的女子啊,庄严僧团的长老尼;
三明已然证得,佛陀之教已奉行。
333“圣尼,请恩许我,我欲前往舍卫城。
我将在最胜佛陀面前,作狮子吼。”
334“看啊,孙达丽,导师金色肌肤,辉耀如金;
调伏未调伏者,正自觉者,无所畏惧。”
335“看,孙达丽正走来,已全然解脱,无有依着;
已离欲、已离缚,所作已办,无漏。
336“我从波罗奈出发,来到您的面前;
大雄啊,您的女弟子孙陀利,礼敬您的双足。”
337“您是佛陀,您是导师,婆罗门,我是您的女儿;
我是从您口中出生的亲生女,所作已办,无漏。”
338“贤善女,你今到来,实为善来;你的到来,并非不善;
这些善加调伏者,正是这样来到导师足前,恭敬顶礼;
他们已离贪染,心无系着,所作已办,已无烦恼。”
‘‘Petāni bhoti puttāni, khādamānā tuvaṃ pure; Tuvaṃ divā ca ratto ca, atīva paritappasi. ‘‘Sājja sabbāni khāditvā, sataputtāni brāhmaṇī; Vāseṭṭhi kena vaṇṇena, na bāḷhaṃ paritappasi’’. ‘‘Bahūni puttasatāni, ñātisaṅghasatāni ca; Khāditāni atītaṃse, mama tuyhañca brāhmaṇa. ‘‘Sāhaṃ nissaraṇaṃ ñatvā, jātiyā maraṇassa ca; Na socāmi na rodāmi, na cāpi paritappayiṃ’’. ‘‘Abbhutaṃ vata vāseṭṭhi, vācaṃ bhāsasi edisiṃ; Kassa tvaṃ dhammamaññāya, giraṃ bhāsasi edisiṃ’’. ‘‘Esa brāhmaṇa sambuddho, nagaraṃ mithilaṃ pati; Sabbadukkhappahānāya, dhammaṃ desesi pāṇinaṃ. ‘‘Tassa brahme arahato, dhammaṃ sutvā nirūpadhiṃ; Tattha viññātasaddhammā, puttasokaṃ byapānudiṃ’’. ‘‘So ahampi gamissāmi, nagaraṃ mithilaṃ pati; Appeva maṃ so bhagavā, sabbadukkhā pamocaye’’. Addasa brāhmaṇo buddhaṃ, vippamuttaṃ nirūpadhiṃ; Svassa dhammamadesesi, muni dukkhassa pāragū. Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ, dukkhassa ca atikkamaṃ; Ariyaṃ caṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, dukkhūpasamagāminaṃ. Tattha viññātasaddhammo, pabbajjaṃ samarocayi; Sujāto tīhi rattīhi, tisso vijjā aphassayi. ‘‘Ehi sārathi gacchāhi, rathaṃ niyyādayāhimaṃ; Ārogyaṃ brāhmaṇiṃ vajja , ‘pabbaji dāni brāhmaṇo; Sujāto tīhi rattīhi, tisso vijjā aphassayi’’’. Tato ca rathamādāya, sahassañcāpi sārathi; Ārogyaṃ brāhmaṇivoca, ‘‘pabbaji dāni brāhmaṇo; Sujāto tīhi rattīhi, tisso vijjā aphassayi’’. ‘‘Etañcāhaṃ assarathaṃ, sahassañcāpi sārathi; Tevijjaṃ brāhmaṇaṃ sutvā , puṇṇapattaṃ dadāmi te’’. ‘‘Tuyheva hotvassaratho, sahassañcāpi brāhmaṇi; Ahampi pabbajissāmi, varapaññassa santike’’. ‘‘Hatthī gavassaṃ maṇikuṇḍalañca, phītañcimaṃ gahavibhavaṃ pahāya; Pitā pabbajito tuyhaṃ, bhuñja bhogāni sundari; Tuvaṃ dāyādikā kule’’. ‘‘Hatthī gavassaṃ maṇikuṇḍalañca, rammaṃ cimaṃ gahavibhavaṃ pahāya; Pitā pabbajito mayhaṃ, puttasokena aṭṭito; Ahampi pabbajissāmi, bhātusokena aṭṭitā’’. ‘‘So te ijjhatu saṅkappo, yaṃ tvaṃ patthesi sundarī; ‘‘Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca, paṃsukūlañca cīvaraṃ; Etāni abhisambhontī, paraloke anāsavā’’. ‘‘Sikkhamānāya me ayye, dibbacakkhu visodhitaṃ; Pubbenivāsaṃ jānāmi, yattha me vusitaṃ pure. ‘‘Tuvaṃ nissāya kalyāṇī, therī saṅghassa sobhane; Tisso vijjā anuppattā, kataṃ buddhassa sāsanaṃ. ‘‘Anujānāhi me ayye, icche sāvatthi gantave; Sīhanādaṃ nadissāmi, buddhaseṭṭhassa santike’’. ‘‘Passa sundari satthāraṃ, hemavaṇṇaṃ harittacaṃ; Adantānaṃ dametāraṃ, sambuddhamakutobhayaṃ’’. ‘‘Passa sundarimāyantiṃ, vippamuttaṃ nirūpadhiṃ; Vītarāgaṃ visaṃyuttaṃ, katakiccamanāsavaṃ. ‘‘Bārāṇasīto nikkhamma, tava santikamāgatā; Sāvikā te mahāvīra, pāde vandati sundarī’’. ‘‘Tuvaṃ buddho tuvaṃ satthā, tuyhaṃ dhītāmhi brāhmaṇa; Orasā mukhato jātā, katakiccā anāsavā’’. ‘‘Tassā te svāgataṃ bhadde, tato te adurāgataṃ; Evañhi dantā āyanti, satthu pādāni vandikā; Vītarāgā visaṃyuttā, katakiccā anāsavā’’.
… 孙德莉长老尼 …
… Sundarī therī….
5. 苏跋迦玛罗地突长老尼偈
5. Subhākammāradhītutherīgāthā
339“那时我还年轻,衣裳洁净,得闻此法;
我精勤不放逸,便证悟了真理。
340“从此,我对一切欲乐生起了深深的厌离;
看见有身中的怖畏,我便只希求出离。
341“我舍离了亲族眷属、仆从与劳工;
富饶兴旺、令人愉悦的村庄田园。
342“我出家时,放下了那份为数不小的财产;
我既以这样的信心出家,投入这善巧宣说的正法。
343彼希求无所有者,此事于彼实非宜,
既弃黄金与白银,何堪回首更重取?
344“银与金,既不导向觉悟,也不导向寂静;
这不合沙门的身份,也不是圣者的财富。
345“那是令人贪着、令人迷醉,是令人痴惑,是增长尘垢;
危险而多劳苦,那里没有恒久的安住。
346“在此贪着、放逸、内心染污的人们,
彼此敌对,造作种种纷争。
347“杀害、捆绑、苦恼,损失、忧伤、悲泣;
沉溺于欲乐者,会见到种种灾祸。
348“亲族们,你们为何像敌人一样,催促我追求欲乐?”
你们应知我已出家,因见诸欲中的怖畏。
349“并非凭靠金与银,诸漏便能灭尽;
诸欲是敌人、是杀戮者,是仇敌,如同箭缚。
350“亲族们,你们为何像敌人一样,催促我追求欲乐?”
“你们当知,我已出家,剃除须发,身披僧伽梨衣。”
351站立乞食所得的团食,捡拾所得的谷物,以及粪扫衣作衣,
“这确实与我相应,乃是无家出离生活的依止。”
352“大圣者们已舍离诸欲,无论是天上还是人间的欲乐;”
“他们安立于安稳处,得解脱,证得了不动摇的安乐。”
353“愿我不再遭遇那些欲乐,因为在它们之中,毫无依怙;”
“欲乐如同敌人,如同杀手,就像大火聚一般,带来苦痛。”
354此是障碍与怖畏,多诸逼害及荆棘;
贪著险恶最难行,乃是广大愚痴之入口。
355诸欲实是可怖之灾厄,犹如蛇首;
愚痴凡夫盲然无见,却反欢喜耽溺。
356“世间未见识者众多,深陷爱欲的泥沼,
他们不了知生与死的边际。
357“由于欲乐的缘故,人们便踏上通往恶趣的道路;
众多人如此践行,为自己招来疾病。
358“诸欲正是如此——滋生怨敌、带来灼恼、杂染不净,
以世间欲乐为饵,系缚众生,诸欲正是死亡之枷锁。
359“诸欲令人癫狂,是诱骗,是摧碎心者;
那是为了染污众生,魔王迅速撒下的罗网。
360“那些欲乐有无尽的过患,充满众苦,是剧烈的毒害;
它们乐味微少,引发争斗,令善法干枯。
361既已招致如是欲因之祸,
我终不复重蹈,恒常欣乐于涅槃。
362“曾与诸欲交战,如今渴望清凉寂静,
我将安住于不放逸,为灭尽一切结缚。
363“那无忧、无尘、安稳的八支圣道,那正直之道,
我追随此道,大圣者们即由此度脱。”
364请看这位安住于法者,铁匠的女儿须婆,
她证入不动境界,在树下禅修。
365她出家至今方八日,信心具足,是正法的庄严。
她受教于优波罗莲华色,已成就三明,征服了死亡。
366这位已得自由、远离一切债务的比丘尼,诸根已修习圆满。
她已脱离一切系缚,所作已办,无有烦恼。
367于是,众生主帝释天神,与诸天神众一同,以神通力前来。
这位众生之主,礼敬吉祥的铁匠之女苏芭。
‘‘Daharāhaṃ suddhavasanā, yaṃ pure dhammamassuṇiṃ; Tassā me appamattāya, saccābhisamayo ahu. ‘‘Tatohaṃ sabbakāmesu, bhusaṃ aratimajjhagaṃ; Sakkāyasmiṃ bhayaṃ disvā, nekkhammameva pīhaye. ‘‘Hitvānahaṃ ñātigaṇaṃ, dāsakammakarāni ca; Gāmakhettāni phītāni, ramaṇīye pamodite. ‘‘Pahāyahaṃ pabbajitā, sāpateyyamanappakaṃ; Evaṃ saddhāya nikkhamma, saddhamme suppavedite. ‘‘Netaṃ assa patirūpaṃ, ākiñcaññañhi patthaye; Yo jātarūpaṃ rajataṃ, chaḍḍetvā punarāgame . ‘‘Rajataṃ jātarūpaṃ vā, na bodhāya na santiyā; Netaṃ samaṇasāruppaṃ, na etaṃ ariyaddhanaṃ. ‘‘Lobhanaṃ madanañcetaṃ, mohanaṃ rajavaḍḍhanaṃ; Sāsaṅkaṃ bahuāyāsaṃ, natthi cettha dhuvaṃ ṭhiti. ‘‘Ettha rattā pamattā ca, saṅkiliṭṭhamanā narā; Aññamaññena byāruddhā, puthu kubbanti medhagaṃ. ‘‘Vadho bandho parikleso, jāni sokapariddavo; Kāmesu adhipannānaṃ, dissate byasanaṃ bahuṃ. ‘‘Taṃ maṃ ñātī amittāva, kiṃ vo kāmesu yuñjatha; Jānātha maṃ pabbajitaṃ, kāmesu bhayadassiniṃ. ‘‘Na hiraññasuvaṇṇena, parikkhīyanti āsavā; Amittā vadhakā kāmā, sapattā sallabandhanā. ‘‘Taṃ maṃ ñātī amittāva, kiṃ vo kāmesu yuñjatha; Jānātha maṃ pabbajitaṃ, muṇḍaṃ saṅghāṭipārutaṃ. Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca, paṃsukūlañca cīvaraṃ; Etaṃ kho mama sāruppaṃ, anagārūpanissayo. ‘‘Vantā mahesīhi kāmā, ye dibbā ye ca mānusā; Khemaṭṭhāne vimuttā te, pattā te acalaṃ sukhaṃ. ‘‘Māhaṃ kāmehi saṅgacchiṃ, yesu tāṇaṃ na vijjati; Amittā vadhakā kāmā, aggikkhandhūpamā dukhā. ‘‘Paripantho esa bhayo, savighāto sakaṇṭako; Gedho suvisamo ceso , mahanto mohanāmukho. ‘‘Upasaggo bhīmarūpo, kāmā sappasirūpamā; Ye bālā abhinandanti, andhabhūtā puthujjanā. ‘‘Kāmapaṅkena sattā hi, bahū loke aviddasū; Pariyantaṃ na jānanti, jātiyā maraṇassa ca. ‘‘Duggatigamanaṃ maggaṃ, manussā kāmahetukaṃ; Bahuṃ ve paṭipajjanti, attano rogamāvahaṃ. ‘‘Evaṃ amittajananā, tāpanā saṃkilesikā; Lokāmisā bandhanīyā, kāmā maraṇabandhanā . ‘‘Ummādanā ullapanā, kāmā cittappamaddino; Sattānaṃ saṅkilesāya, khippaṃ mārena oḍḍitaṃ. ‘‘Anantādīnavā kāmā, bahudukkhā mahāvisā; Appassādā raṇakarā, sukkapakkhavisosanā . ‘‘Sāhaṃ etādisaṃ katvā, byasanaṃ kāmahetukaṃ; Na taṃ paccāgamissāmi, nibbānābhiratā sadā. ‘‘Raṇaṃ karitvā kāmānaṃ, sītibhāvābhikaṅkhinī; Appamattā vihassāmi, sabbasaṃyojanakkhaye. ‘‘Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, ariyaṭṭhaṅgikaṃ ujuṃ; Taṃ maggaṃ anugacchāmi, yena tiṇṇā mahesino’’. Imaṃ passatha dhammaṭṭhaṃ, subhaṃ kammāradhītaraṃ; Anejaṃ upasampajja, rukkhamūlamhi jhāyati. Ajjaṭṭhamī pabbajitā, saddhā saddhammasobhanā; Vinītuppalavaṇṇāya, tevijjā maccuhāyinī. Sāyaṃ bhujissā anaṇā, bhikkhunī bhāvitindriyā; Sabbayogavisaṃyuttā, katakiccā anāsavā. Taṃ sakko devasaṅghena, upasaṅkamma iddhiyā; Namassati bhūtapati, subhaṃ kammāradhītaranti.
……苏芭(铁匠之女)长老尼……
… Subhā kammāradhītā therī….