10. 色天女的故事——次第解说
10. Rūpadeviyā vatthumhi ayamānupubbīkathā
嗜法者品解释 · 57 段
据说在过去维巴西佛的时代，那座城里有一个乡下女孩。她在精舍里走动时，看见一位生病的比丘，心里一阵颤抖，就走上前去顶礼，问他说：尊者，您是什么病？身体很难受吗？比丘回答说：姊妹，是剧烈的病在折磨我。她听了就说：尊者，那我来帮您把这病治好。于是她请比丘应允，回到家里，把这件事告诉父母，父母同意后，第二天她就用各种上好的味道备好了药和食物。那位比丘第二天披好袈裟，进城乞食，走到她家门前站住。她看见长老来了，满心欢喜，接过钵，铺好座位，请他坐下。等他坐定，她用好食物仔细地供养、恭敬地侍奉。凭着她的信心之力，比丘刚吃完，那病就好了。病好之后，比丘第二天没有再去她家。她就去到精舍，顶礼之后问他：为什么没有来？比丘说：姊妹，我的病好了，所以没去。她听了说：太好了，尊者。满心欢喜地回了家。她凭着这份善业，命终之后生到天界。在那里，她化生出一座十二由旬大的黄金宫殿。她在天界享受天人的福报，经过了六尊佛之间的漫长时劫，到我们世尊出世的时候，在阎浮提的天子城里，投生到一个高贵的婆罗门家，做了长婆罗门妻子的胎中孩子，足月之后从母胎出生。从她出胎那天起，每天自然出生八纳利左右的米。父母见她容貌端美，心生欢喜，就给她取名叫色天女。后来把她嫁给了一个相配的年轻人。她拿一纳利的米来煮时，想要什么肉、什么配菜，酥油、生酥、酸奶、牛奶等种种乳制品，姜、胡椒等辛辣佐料，以及香蕉、糖浆、蜜丸等种种东西，都会自然出现，装满器皿。她手拿过的任何该嚼的、该吃的食物，都不会变坏。她端起饭锅，供养全城的人吃饭，锅里的饭也不见少，连一勺的量都看不出被取走。她的福报就是这样用不完。她在整个天子城里，就像日月一样出名。后来她常常邀请五百位比丘，天天在自己家里供养。那时，他们当中有一位名叫玛哈桑卡拉奇达长老，已证得无碍解。他用天眼看见这位女子的福报之力，却不知道她过去造了什么业。他想：不如我来为她说明吧。有一天，他在她家吃完饭，做随喜祝愿时问她：姊妹，你知道自己过去造了什么业吗？她说：尊者，我不知道。她说：我想听。于是他就为她说明过去的业。
Atīte kira vipassissa bhagavato kāle tasmiṃ nagare ekā gāmadārikā vihāre āhiṇḍantī ekaṃ gilānabhikkhuṃ disvā kampamānahadayā upasaṅkamitvā vanditvā bhante kote ābādho sarīraṃ pīḷetīti pucchi. Tenāpi bhagini kharābādho me pīḷetīti vutte sā tenahi bhante ahaṃ taṃ rogaṃ vūpasamessāmīti nimantetvā gehaṃ gantvā taṃ pavattiṃ mātāpitunnaṃ kathetvā tehi anuññātā puna divase nānaggarasena bhesajjāhāraṃ sampādesi, tato so bhikkhu punadivase cīvaraṃ pārupitvā bhikkhāya caranto tassā gehaṃ gantvā aṭṭhāsi. Sā theraṃ āgataṃ disvā somanassajātā pattaṃ gahetvā āsanaṃ paññāpetvā adāsi. Tattha nisinnaṃ taṃ āhārena sādhukaṃ parivisitvā sakkāra makāsi. Athassā saddhābalena bhuttamatteyeva so ābādho vūpasami. Tato so vūpasantarogo dutiyadivase tassā gehaṃ nā gamāsi. Atha sā vihāraṃ gantvā taṃ vanditvā kasmānāgatatthāti pucchitvā tena me bhagini byādhi vūpasami, tasmā nāgatosmīti vutte sā sādhu bhanteti somanassajātā gehameva agamāsi. Sā tena puññakammena kālaṃ katvā devaloke nibbatti. Tassā tattha dvādasayojanikaṃ kanakavimānaṃ nibbatti. Sā tattha devissariyaṃ anubhavantī chabuddhantaraṃ khepetvā amhākaṃ bhagavato kāle jambudīpe devaputtanagare udiccabrahmaṇakule jeṭṭhabrāhmaṇassa bhariyāya kucchimhi paṭisandhiṃ gaṇhi, sā paripāka manvāya mātukucchito nikkhami. Tassā mātukucchito nikkhantakālato paṭṭhāya divase divase aṭṭhaṭṭhanālimattaṃ taṇḍulaṃ nibbattati. Tassā rūpasampattiṃ disvā pasannā mātāpitaro rūpadevīti nāma makaṃsu. Pacchā taṃ patirūpena dārakena niyojesuṃ. Athassā taṇḍula- nālimattaṃ gahetvā pacituṃ āraddhe icchiticchitamaṃsādibyañjanañja sappinavanītadadhikhīrādigorasañca jīramaricādikaṭukabhaṇḍañca kadalipanasamadhuguḷādiupakaraṇañca bhājanāni pūretvā nibbattati, tāya hatthena gahitaṃ kiñci khādanīyaṃ bhojanīyaṃvā pūtibhāvaṃ na gacchati, bhattukkhaliṃ gahetvā sakalanagaravāsino bhojentiyāpi ekakaṭacchumattaṃ bhattaṃ gahitaṭṭhānaṃ na paññāyati. Evaṃ aparikkhayapuññā ahosi, sakaladevaputtanagare candasuriyāva pākaṭā ahosi, atha sā pañcasatabhikkhū nimantetvā niccaṃ sakanivesaneyeva bhojeti, tadā tesaṃ antare paṭisambhidāpatto mahāsaṅgharakkhitattheronāma imissā puññānubhāvaṃ dibbacakkhunā disvā na jānāti esā atthanā pubbe katakammaṃ. Yannūnāhaṃ assā pakāseyyanti ekadivasaṃ tassā nivesane bhuñjitvā anumodanaṃ karonto jānāsi bhagini tayā pubbe katakammanti pucchi, na jānāmi bhante. Sotumicchāmīti, athassā so pubbakammaṃ pakāsento.
距今九十一劫之前，
维巴斯，这位导师；
世间曾出现一位世间唯一者，
导师已经斩断了一切束缚。
Ekanavute ito kappe, Vipassīnāma nāyako; Ahosi loke lokeka, Nāyako chinnabandhano.
那时在那可爱的城邑里，你本是位村女；
你在精舍中漫步游走时，望见了胜者的弟子。
Tadā tasmiṃ pure ramme, āsi tvaṃ gāmadārikā; Āhiṇḍantī vihārasmiṃ, addakkhi jinasāvakaṃ.
看到他患病受苦、消瘦苍白，不停地喘着气。
看见之后心受到震动，于是邀请那位牟尼。
Rogāturaṃ kisaṃ paṇḍuṃ, assasantaṃ muhuṃ muhuṃ; Disvāna kampitā cittā, nimantetvāna taṃ muniṃ.
你把药和食物都布施出去了，因此那位苦行僧……
他没有恼害，也没有忧苦，平安无事。
Bhesajjañceva bhattañca, adā tvaṃ tena so yati; Abyābādho anīghoca, ahosi anupaddavo.
然后你凭着那善业，从那里死后，
你出生在天界，一切欲乐都圆满具足。
Tato tvaṃ tena kammena, sukatena tato cutā; Jātāsi devalokasmiṃ, sabbakāmasamiddhinī.
在那里，靠着你的福德威光，有一座宝石所成的宫殿；
宝石塔楼密布，以尖顶阁楼为庄严。
Tattha te puññatejena, pāsādo ratanāmayo; Maṇithūpisatākiṇṇo, kūṭāgārehi laṅkato.
它布满数百间房室，以床榻座席为装饰。
被百名天女充满，到处是舞蹈歌唱等一片喧闹。
Nekagabbhasatākiṇṇo, sayanāsanamaṇḍito; Accharāsatasaṃkiṇṇo, naccagītādisaṃkulo.
芭蕉、芒果、阎浮与椰树，槟榔、普那伽、帕塔利；
铁力木等树丛，装点着园林行列。
Rambhāmbajambusannīra, pūgapunnāgapāṭalī; Nāgāditarusaṇḍehi, maṇḍituyyānapantihi.
莲花青莲迦喇罗，茉莉园林共庄严；
醉蜜蜂群绕其间，池沼湖泊遍盈满。
Padumuppalakaḷāra, kundakānanamaṇḍite; Madhumattālipālīhi, sārasīsarasaṃkule.
和许多天子一起，还有天女们同样如此；
在永远喜庆、拥有广大财富、令人心悦的宫殿里。
Devaputtehi nekehi, tathā devaccharāhica; Niccussave mahābhoge, vimāne mananandane.
你就是这样在天界享受大名声。
度过了那段漫长岁月之后，当乔达摩胜者般涅槃时。
Tvamevaṃ devalokamhi, vindamānā mahāyasaṃ; Addhānaṃ vītināmetvā, nibbute gotame jine.
今汝生于赡部洲，托身尊贵之族中；
福智众德所依聚，容颜绝胜语温婉。
Jambudīpe idāni tvaṃ, nibbattā udite kule; Puññapaññāguṇāvāsā, rūpenaggā piyaṃvadā.
这是你在天界的威德，在天神当中稀有难得，
在这世间，这一切人间之乐都是你的。
Etaṃ te devalokasmiṃ, devissariyamabbhutaṃ, Imaṃ te idha lokasmiṃ, sabbaṃ mānusikaṃ sukhaṃ.
在维巴西佛的时代，你向那一位比丘；
你给病人布施了，这就是你得到的果报。
Vipassimunino kāle, tvaṃ tassekassa bhikkhuno; Adā dānaṃ gilānassa, tassa taṃ phalamīdisaṃ.
想要得到快乐的人，应该时时刻刻都去行善积德。
所以，贤善的女子啊，你应当任何时候都在善法上精勤努力。
Kātabbañhi sadā puññaṃ, icchantena sukhappadaṃ; Tasmā tvaṃ sabbadā bhadde, ussukkā kusale bhavāti.
那位长老这样说明了她前世所造的业，然后教导她说：“如今你应当在福德善行上不放逸。”她听了长老的说法后，生起极大的欢喜，从那时起就热衷于布施等善行，不断造作功德。就凭着那份欢喜，她证得入流果，成为圣弟子。
Evaṃ so tassa purimattabhāve katakammaṃ pakāsetvā idāni puññakamme appamādā bhavāti anusāsi. Sā therassa dhammadesanaṃ sutvā paramasomanassā tato paṭṭhāya dānādīsu niratā puññāni karontī teneva somanassena sotāpannā ariyasāvikā ahosīti.
年少女子如是于功德业中取其要，
未识比丘之德量，而施其食。
诸位仁者啊，你们获得了天界与人间之乐。
已经看清善行果报的人，怎么会得不到寂静呢？
Iti taruṇakumārī puññakammesu sāraṃ, Aviditaguṇamattā datva bhikkhussa dānaṃ; Divimanujasukhaṃ sālattha tumhe bhavantā, Viditakusalapākā kiṃ na labbhetha santiṃ.
