杂论注释·1. 第一咖提那学处的注释
金刚觉复注·波罗夷解释 · 57 段
1. 第一咖提那学处的注释
1. Paṭhamakathinasikkhāpadavaṇṇanā
459“调伏者”(samitāvī)是指烦恼已被调伏,所以叫调伏者,也就是以调伏烦恼而得名。本来应该说“三衣”(tīṇi cīvarāni),却说成了“ticīvara”(三衣)。这里应当了解“数词居前的digu复合词取单数”的构词特征。不过,这个名称既可以指已受持的,也可以指未受持的。在“若比丘乃至一夜与三衣分离”等文中,它指的是藉三衣受持而确立之已受持者的名称。在“诸比丘,我允许受持三衣”中,它指的是未受持的名称。在这里,两种情况都可能出现。在“世尊允许比丘三衣”中,只指已受持的。在“以另一件三衣入村”中,只指未受持的。因为三衣的受持只落在单件衣上,如同钵的受持那样,不落在另一件上,所以另一件衣处于多余之位。因此说:“六群比丘怎么能蓄持多余的衣服”等等。
459.Samitāvināti samitā’nena kilesāti samitāvī, tena samitāvinā. ‘‘Tīṇi cīvarānī’’ti vattabbe ‘‘ticīvara’’nti vuttaṃ. Saṅkhyāpubbo digunekavacananti ettha lakkhaṇaṃ veditabbaṃ. Taṃ pana adhiṭṭhitassapi anadhiṭṭhitassapi nāmaṃ ‘‘ekarattampi ce bhikkhu ticīvarena vippavaseyyā’’tiādīsu ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhitassa nāmaṃ. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātu’’nti (mahāva. 358) ettha anadhiṭṭhitassa nāmaṃ, idha tadubhayampi sambhavati. ‘‘Bhagavatā bhikkhūnaṃ ticīvaraṃ anuññātaṃ hotī’’ti ettha adhiṭṭhitameva. ‘‘Aññeneva ticīvarena gāmaṃ pavisantī’’ti ettha anadhiṭṭhitameva. Ekasmiṃyeva hi cīvare ticīvarādhiṭṭhānaṃ ruhati, na itarasmiṃ pattādhiṭṭhānaṃ viya, tasmā itaraṃ atirekaṭṭhāne tiṭṭhati. Tena vuttaṃ ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū atirekacīvaraṃ dhāressantī’’tiādi.
460-1在这里,按照最初的制定,如果多出一件衣,哪怕只持有一夜,也说是舍堕。从那以后,世尊才制定了完整的学处:“诸比丘,我允许最多持有十天的多余衣。诸比丘,你们应当这样诵这条学处:最多持有十天的多余衣,超过这个期限,就是舍堕波逸提。”世尊就这样制定了完整的学处。后来,在后菩提时期、阿阇世王时代,开许了咖提那。从那时起,比丘们诵这条学处时就说:“比丘作衣已毕、咖提那已出时,十天……乃至……波逸提。”第二和第三咖提那也是同样的道理。不过,《断疑》里只说:“最多十天,这是这里的随制。”所以,“比丘作衣已毕、咖提那已出时”这句话,既不是初制,也不是随制,这个道理可以成立。因为在初制的事例或随制的事例中,都看不到跟咖提那有关的内容,所以应当以前面说的道理为准,在这里得出结论。如果有人想:“从咖提那出现的时候起,世尊的话是以随制的性质说的。”如果是这样,那就会有两个随制,这跟《附随》里“一个随制”的说法相矛盾。再者,为了说明前面说的道理,这句话在初制时没有说,而是后来才说的。因为在这里已经成立,所以在第二和第三咖提那里,对于后来所说的初制,也作同样的说明。否则,在那里,这句话也应该放在后面说。不过,《小注》里说:“就后说之义而言,在‘作衣已毕’等句中,这是随制。”对于有学凡夫,这是喜爱;对于阿拉汉,这是恭敬。第十或第九,这里的“第十或第九”是依处格用的宾格。
460-1. Paṭhamapaññattiyā panettha ekarattampi atirekacīvaraṃ dhāreyya, nissaggiyaṃ vuttaṃ hoti, tato paraṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabbaṃ, taṃ atikkāmayato nissaggiyaṃ pācittiya’’’nti evaṃ bhagavā paripuṇṇaṃ sikkhāpadaṃ paññāpesi. Atha pacchimabodhiyaṃ ajātasattukāle kathinaṃ anuññātaṃ, tato paṭṭhāya bhikkhū idaṃ sikkhāpadaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine dasāha…pe… pācittiya’’nti uddisanti, esa nayo dutiyatatiyakathinesupi. Tathāpi kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. kathinasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘dasāhaparamanti ayamettha anupaññattī’’ti ettakaṃyeva vuttaṃ, tasmā ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vacanaṃ na paññatti, na ca anupaññattīti siddhaṃ. Na hi paññattivatthusmiṃ, anupaññattivatthumhi vā kathinādhikāro dissatīti yathāvuttanayova sāroti niṭṭhamettha gantabbaṃ. Athāpi siyā ‘‘kathinassuppattikālato paṭṭhāya bhagavato vacanaṃ anupaññattibhāvena vutta’’nti. Yadi evaṃ dve anupaññattiyo siyuṃ, tato parivāre (pari. 24) ‘‘ekā anupaññattī’’tivacanavirodho. Apica yathāvuttanayadīpanatthaṃ idha taṃ vacanaṃ paṭhamapaññattikāle avatvā pacchā vuttaṃ. Ettha sādhitattā dutiyatatiyesu pacchā vuttapaṭhamapaññattīsu evaṃ vuttaṃ. Aññathā tatthapi taṃ vacanaṃ pacchā vattabbaṃ siyā. Anugaṇṭhipade pana ‘‘pacchā vuttabhāvaṃ sandhāya niṭṭhitacīvarasmintiādīsu anupaññattī’’ti vuttaṃ. Sekkhaputhujjanānaṃ pemaṃ, arahantānaṃ gāravo. Dasamaṃ vā navamaṃ vāti ettha bhummatthe upayogavacanaṃ.
462-3“作衣已毕”这句话,纯粹是为了说明没有衣的障碍这一点才说的,因此才说“衣已失、已坏、已烧,或者对衣的贪求已断”。如果是为了说明可以持有多达十日的衣,那么他就应该持有那些已失等情况的衣。而这里的“持”是指放置或使用。这两者,不论衣已作成还是未作成,都说得通,因此也不应该说“或已作成”。因为并不是只有超过已作成衣的时限才犯舍堕,所以,不能因为依某件衣而说“作衣已毕”,就取“咖提那已出时,可以持有多达十日”这个意思。因为那件衣如果存在,在咖提那已出时,连一天的宽限也得不到。再者,经中说“衣,是指最后可作净的衣”。在那里,衣是已作成的,因此也应知道,并不是针对那件衣而说“应持”,因为那是不可能的。
462-3.Niṭṭhitacīvarasminti idaṃ kevalaṃ cīvarapalibodhābhāvamattadīpanatthaṃ vuttaṃ, tasmā ‘‘naṭṭhaṃ vā vinaṭṭhaṃ vā daḍḍhaṃ vā cīvarāsā vā upacchinnā’’ti vuttaṃ. Yadi dasāhaparamaṃ dhāretabbacīvaradassanatthaṃ vuttaṃ siyā, naṭṭhādikaṃ so dhāreyya. Dhāraṇañcettha ṭhapanaṃ, paribhogo vā. Taṃ dvayaṃ katepi yujjati, akatepi yujjati, tasmā ‘‘kataṃ vā hotī’’tipi na vattabbaṃ. Na hi katameva atikkāmayato nissaggiyanti, tasmā yaṃ cīvaraṃ upādāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti vuttaṃ. Tampi ubbhatasmiṃ kathine dasāhaparamaṃ kālaṃ dhāretabbanti attho na gahetabbo. Tañhi cīvaraṃ santañce, ubbhatasmiṃ kathine ekadivasampi parihāraṃ na labbhati. Apica ‘‘cīvaraṃ nāma vikappanupagaṃ pacchima’’nti vuttaṃ. Tattha ca kataṃ nāma hoti, tasmāpi na taṃ sandhāya dhāretabbanti vuttanti veditabbaṃ asambhavato.
不过,在《小注》里是这样说的:“这里也许有人会问:假如那位比丘的衣已经丢失等等,属于其中某一种情况,那么他应该持有哪一件衣,最多十天呢?因为已经没有应该持有的衣了,所以为了通过举出含义的方式,说明作衣这件事构成的障碍,才说了‘已失’等词句。而这个意思应当这样理解:按照‘已失’等说法所列出的那些衣当中,如果任何一件衣都不存在,就可以取用;如果还存在,那么超过十天,就犯舍堕。这个道理在一切情况下都适用。‘或已作成’指的就是所说的那件衣。那为什么不说,在这里所指的就是那件已作成的衣呢?因为这是很明显的。怎么明显呢?已失、已坏的衣等等根本不存在持有的问题,所以这里显然就是指已作成的衣。好比什么呢?好比在第一条学处中,因为淫事、身体接触、行淫、卧处等本身就已经涉及,所以通过举出含义的方式说‘耳之隐处’,这是很明显的,因此并没有另外说‘眼之隐处’才是这里所指的意思。应当知道这里的道理也是这样。那为什么不应该说‘或已作成’呢?因为即使超过未作成衣的期限,也一样犯舍堕。虽然犯舍堕,但这里指的是对三衣的决意。在对三衣的决意中,未作成、未染色、未如法作成的衣,不能用‘我决意这件僧伽梨’这样的方式去决意,为了说明这个意思,才说了‘或已作成’。否则的话,就应该说‘作衣已毕、衣已获得时’,如果那样说,又怎么能知道超过十天还持有三衣就犯舍堕呢?根据佛语的数量标准。因为世尊说过:‘诸比丘,我允许决意三衣,不作净。’所以在这里也应当只说‘多余的衣,就是未决意之衣’这么多而已。然而,因为通过‘或已作成’这句话,是在表明:连同这里所指的衣一起,其余的衣也不能超过十天以上继续持有,所以世尊在开许时说:‘多余的衣,就是未决意、未作净的衣。’这里也许有人会说:既然像‘未作净’那样,是通过举出含义的方式说的,那么‘可作净的最后衣’也应当这样。为什么呢?因为只有三衣才可以最多持有十天,这是依据‘作衣已毕’等随制的规定。否则的话,即使超过一天也犯舍堕,因为佛说:‘若比丘持有多余的衣,犯舍堕。’而且,并不是除了三衣以外,别的衣也可以最多持有十天,超过之后才犯舍堕,因为佛说的是‘在十天之内’。正如佛说:‘在十天之内决意、作净,不犯。’否则的话,就只会变成‘在十天之内决意’这一句话而已。所以,应当依照《义注》所说的方式来理解这个意思。这一切都是另外一些人说的。”这里说“在咖提那期内生起的衣,如果已经作成,才可以最多持有十天”,这句话是为了证明这一点而说的,但它和后面就在这里所说的审察,以及如上所说的道理相违背,所以不应采纳。
Anugaṇṭhipade panetaṃ vuttaṃ ‘‘tattha siyā – tassa bhikkhuno cīvaraṃ naṭṭhādīsu aññataraṃ yadi bhaveyya, katamaṃ cīvaraṃ dasāhaparamaṃ dhāreyya. Yasmā dhāretabbacīvaraṃ natthi, tasmā atthuddhāravasena karaṇapalibodhadassanatthaṃ ‘naṭṭhaṃ vā’tiādipadāni vuttāni. Ayaṃ panattho ‘naṭṭhaṃ vā’tiādinā nayena vuttacīvarānaṃ aññatarasmiṃ cīvare asati gahetabbo, sati taṃ dasāhaparamaṃ atikkāmayato nissaggiyaṃ. Esa nayo sabbattha. ‘Kataṃ vā hotī’ti vuttacīvaramevādhippetaṃ. Kasmā pana katacīvaraṃ imasmiṃ atthe adhippetanti na vuttanti ce? Pākaṭattā. Kathaṃ? Naṭṭhavinaṭṭhacīvarādīnaṃ dhāraṇassa abhāvato katacīvarameva idhādhippetanti pākaṭaṃ. Yathā kiṃ? Yathā paṭhamāniyate methunakāyasaṃsaggarahonisajjānamevāgatattā sotassa raho atthuddhāravasena vuttoti pākaṭo, tasmā ‘cakkhussa raho itarasmiṃ atthe adhippeto’ti na vutto. Evaṃsampadamidanti veditabbaṃ. ‘Kataṃ vā hotī’ti idaṃ na vattabbaṃ, kasmā? Akataṃ atikkāmayatopi nissaggiyattā, kiñcāpi nissaggiyaṃ hoti , idha pana ticīvarādhiṭṭhānamadhippetaṃ. Tasmiṃ ticīvarādhiṭṭhāne akataṃ, arajitaṃ, akappiyakatañca ‘imaṃ saṅghāṭiṃ adhiṭṭhāmī’tiādinā nayena adhiṭṭhātuṃ na vaṭṭati, tadatthadīpanatthaṃ ‘kataṃ vā hotī’ti vuttaṃ. Itarathā ‘niṭṭhitacīvarasmiṃ paṭiladdhe’ti vadeyya, evaṃ sante ticīvaraṃ dasāhaṃ atikkāmayato nissaggiyanti kathaṃ paññāyatīti ce? Vacanappamāṇato. ‘Anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’nti vuttattā idhāpi ‘atirekacīvaraṃ nāma anadhiṭṭhita’nti ettakameva vattabbaṃ siyā. Yasmā ‘kataṃ vā hotī’ti vacanena idhādhippetacīvarena saddhiṃ sesampi dasāhaparamato uttari dhāretuṃ na labbhatīti anujānanto ‘atirekacīvaraṃ nāma anadhiṭṭhitaṃ avikappita’nti āha. Tattha siyā – yathā ‘avikappita’nti atthuddhāravasena vuttaṃ, tathā ‘vikappanupagaṃ pacchima’ntipi. Kasmā? Yasmā ticīvarameva dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ ‘niṭṭhitacīvarasmi’ntiādianupaññattivasena. Itarathā ekāhātikkamepi nissaggiyaṃ hoti ‘yo pana, bhikkhu, atirekacīvaraṃ dhāreyya, nissaggiyaṃ pācittiya’nti vacanato. Na ticīvarato aññampi cīvaraṃ dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ, tato paraṃ nissaggiyaṃ ‘antodasāha’nti vuttattā. Yathāha ‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’ti, itarathā ‘antodasāhaṃ adhiṭṭhetī’ti vacanamattameva bhaveyya, tasmā aṭṭhakathāyaṃ vuttanayeneva attho gahetabbo. Idaṃ sabbaṃ apare vadantī’’ti. Ettha antokathine uppannacīvaraṃ katameva santañce, dasāhaparamaṃ dhāretabbanti idañcimassa sādhanatthaṃ vuttavacanañca parato idheva vuttavicāraṇāya yathāvuttayuttiyā ca virujjhatīti na gahetabbaṃ.
这里所说的审察就是:如果有人今天得到衣,心里想“明天要出咖提那”,当天没有对那件衣作决意,到明相出来时就成为应舍。为什么?因为“衣已作竟……”等学处已经这样说了。在咖提那期内,即使超过十天也能得到随许;咖提那出后,连一天也得不到。好比什么呢?好比已经作了咖提那的僧团,从作咖提那那天起,直到出咖提那,即使只剩一天,在出咖提那时也能得到咖提那的功德,第二天就得不到了。如果因为忘失正念,应分的衣没有分,第二天即使对没有作咖提那的人来说也成为共有。如果日子还有剩余,就只属于已经作咖提那的僧团所得;同样,从作咖提那那天起,直到出咖提那,没有决意、没有说净的衣也仍然适用,因为还在开许的日子之内。作咖提那那天算在数内,从出咖提那那天起,新得到的衣最多只能得到十天的随许,超过这个期限就得不到了。为什么?因为佛说“诸比丘,我允许持多余衣最多十天”。在咖提那期内,如果到第十一天明相出来,就会有犯应舍的过失,而“衣已作竟、咖提那已出”这条随制挡住了这个过失,并不是说那些天不算数。同样,在第三咖提那中也应这样审察:“衣已作竟、咖提那已出时,如果比丘得到非时衣”,世尊这样说,就表明:我在前面第一学处中允许的“应持多余衣最多十天”,也是指在咖提那月之外得到的衣,不是指在期内得到的。又说:“即使在时内指定而施,这也叫非时衣”,从这句话可以看出,出咖提那之后得不到十天的随许;而有人主张出咖提那之后还能得到五天,这个说法也被“衣已作竟……应当尽快作”所挡住,因为那里已经限定了非时衣生起的时间。由这两点可以成立:在咖提那期内得到的衣,出咖提那之后连一天也得不到随许。因此,针对这两种审察,我们说“这与这里所说的审察以及上面所说的道理相违,所以不应采纳”,应当这样理解。
Idheva vuttavicāraṇā nāma – ‘‘sve kathinuddhāro bhavissatī’’ti ajja uppannacīvaraṃ tadaheva anadhiṭṭhahantassa aruṇuggamane nissaggiyaṃ. Kasmā? ‘‘Niṭṭhitacīvarasmi’’ntiādinā sikkhāpadassa vuttattā. Antokathine atirekadasāhampi parihāraṃ labhati, kathinato uddhaṃ ekadivasampi na labhati. Yathā kiṃ? Yathā atthatakathino saṅgho atthatadivasato paṭṭhāya yāva ubbhārā ekadivasāvasesepi kathinubbhāre ānisaṃsaṃ labhati, punadivase na labhati. Sace satisammosā bhājanīyacīvaraṃ na bhājitaṃ, punadivase anatthatakathinānampi sādhāraṇaṃ hoti. Divasā ce sāvasesā, atthatakathinasseva saṅghassa pāpuṇāti, evameva atthatadivasato paṭṭhāya yāva ubbhārā anadhiṭṭhitaṃ avikappitaṃ vaṭṭati anuññātadivasabbhantarattā. Kathinadivaso gaṇanupago hoti, ubbhatadivasato paṭṭhāya dasāhaparamaṃ kālaṃ uppannacīvaraṃ parihāraṃ labhati, tato paraṃ na labhati. Kasmā? ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretu’’nti vacanato. Antokathinepi ekādase aruṇuggamane nissaggiyappasaṅgaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ ubbhatasmiṃ kathine’’ti ayaṃ anupaññatti vāretvā ṭhitā, na ca te divase adivase akāsīti. Tathā tatiyakathine ca vicāritaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyyā’ti vadantena bhagavatā yaṃ mayā heṭṭhā paṭhamasikkhāpade ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’nti anuññātaṃ, tampi kathinamāsato bahi uppannameva, na antoti dīpitaṃ hotī’’ti ca, ‘‘‘kālepi ādissa dinnaṃ etaṃ akālacīvara’nti (pārā. 500) vacanato kathinubbhārato uddhaṃ dasāhaparihāraṃ na labhatīti dīpitaṃ hoti, tehi saddhiṃ puna kathinubbhārato uddhaṃ pañca divasāni labhatīti pasaṅgopi ‘niṭṭhitacīvara…pe… khippameva kāretabba’nti akālacīvarassa uppattikālaṃ niyametvā vuttattā vārito hoti. Tadubhayena kathinabbhantare uppannacīvaraṃ kathinubbhārato uddhaṃ ekadivasampi parihāraṃ na labhatīti siddhaṃ hotī’’ti ca. Tasmā duvidhampetaṃ vicāraṇaṃ sandhāya amhehi ‘‘idheva vuttavicāraṇāya yathāvuttayuttiyā ca virujjhatīti na gahetabba’’nti vuttanti veditabbaṃ.
这里有人问:“‘衣已作竟、咖提那已出’这个处格,是限定衣的生起,还是限定持守,还是限定两者?”对此,如果限定生起,那么在后一个迦提月咖提那已出时所得的衣,从那时起应持十日,即使那个月里衣还未作竟,也会得出这个结论。如果限定持守,那么在咖提那期内所得的衣,即使咖提那已出,也应持十日为限,也会得出这个结论。如果限定两者,那就应该像第三咖提那那样加以区分来说明吗?回答说:虽然限定两者,但并没有区分的必要。对于咖提那期内所得的衣,说“衣已作竟”,并不是针对它说“应持”,这一点已经成立。因为从“已作……”等语来看,其义已经成立,所以没有再区分的必要;因为只有已作的衣才成为应舍,而失坏等衣不可能持。或者应当知道,世尊制立这条学处的用意,已经在第三咖提那中阐明。为什么说在那里阐明呢?因为有显示区分规定的用意。区分规定就是“若彼未圆满……”等语。在那里也没有说“衣得生”,而是说“非时衣得生”,通过这个区分表明:即使咖提那已出,仍然有“时衣”。这是什么?就是后一个迦提月所得的衣。正因如此,那里说“于未敷咖提那时,于第十一月所得”。因此,限定生起所说的过失不成立。还有,那里说“即使于时内指定而施,这也叫非时衣”,这有两种义解。依指定而得到“非时衣”之名,但因为是在时内生的,所以得到时内的随许,更何况未指定的——这是第一种解释,正好支持限定生起所说的过失不成立。同样,依指定而归入非时衣之数,因为是在衣时内生的,所以衣时过后不能得到十日的随许,更何况未指定的——这是第二种解释,正好支持限定持守所说的过失不成立。如果这样,依指定而使非时衣成为非时衣,有什么意义呢?应当知道:是为了使那件指定给僧团的衣,即使对已作咖提那的比丘僧团也成为共有。
Etthāha – ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ ubbhatasmiṃ kathine’’ti idaṃ bhummaṃ kiṃ cīvarassa uppatti niyameti, udāhu dhāraṇaṃ, udāhu ubhayanti, kiñcettha, yadi uppattiṃ niyameti, pacchimakattikamāse eva ubbhatasmiṃ kathine uppannacīvaraṃ tato paṭṭhāya dasāhaṃ dhāretabbaṃ aniṭṭhitepi tasmiṃ māseti āpajjati. Atha dhāraṇaṃ niyameti, antokathine uppannacīvaraṃ ubbhatepi dasāhaparamaṃ dhāretabbanti āpajjati. Atha ubhayaṃ niyameti, tatiyakathine viya visesetvā vattabbanti? Vuccate – kāmaṃ ubhayaṃ niyameti, na pana visesane payojanaṃ atthi. Yaṃ antokathine uppannacīvaraṃ sandhāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti vuttaṃ, na taṃ sandhāya ‘‘dhāretabba’’nti vuttaṃ, sādhitañhetaṃ. ‘‘Kataṃ vā hotī’’tiādivacanato tadatthasiddhi, tena puna visesane payojanaṃ natthi, na hi katameva nissaggiyaṃ karoti, na ca naṭṭhādikaṃ dhāretuṃ sakkāti. Yena vā adhippāyena bhagavatā idaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ, so adhippāyo tatiyakathine pakāsitoti veditabbo. Kasmā tattha pakāsitoti ce? Visesavidhānadassanādhippāyato. Visesavidhānañhi ‘‘no cassa pāripūrī’’tiādi. Tatthāpi ‘‘cīvaraṃ uppajjeyyā’’ti avatvā ‘‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’ti visesanena ubbhatepi kathine kālacīvaraṃ atthīti dīpeti. Kiñcetaṃ? Pacchimakattikamāse uppannacīvaraṃ, teneva tattha ‘‘anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vuttaṃ, tasmā uppattiniyame vuttadosābhāvasiddhi. Yañca tattha ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ etaṃ akālacīvaraṃ nāmā’’ti vuttaṃ, tassa dve atthavikappā. Ādesavasena ‘‘akālacīvara’’nti laddhasaṅkhyampi kāle uppannattā kālaparihāraṃ labhati, pagevānādesanti ayaṃ paṭhamo vikappo uppattiniyame vuttadosābhāvameva upatthambheti. Tathā ādesavasena akālacīvarasaṅkhyaṃ gataṃ cīvarakāle uppannattā cīvarakālato paraṃ dasāhaparihāraṃ na labhati, pagevānādesanti ayaṃ dutiyo dhāraṇaniyame vuttadosābhāvameva upatthambheti. Yadi evaṃ ādesavasena akālacīvarassa akālacīvaratā kimatthikāti ce? Saṅghuddesikassa tassa atthatakathinassapi bhikkhusaṅghassa sādhāraṇabhāvatthikāti veditabbā.
另外,对个人来说,咖提那日也只是普通的日子。这样一来,由于不计入数内,依非时衣的算作与获得之威力,对于期待“咖提那已出”这句话的人来说,因为不成应舍、随顺那句话,所以说“时衣也”,应当知道这里的话总共有四种。再者,有人以某种出咖提那的方式出咖提那时,所得的衣对某位比丘是时衣,对另一位比丘是非时衣,这是指已越界的人,不是指已出咖提那的人。应当知道,依这两种情况,除了在已出咖提那时所得之外,其余以某种方式在已出咖提那时所得。因为,对那个人已出咖提那来说,那衣是非时衣;对另一个人来说是时衣。同样,有人以某种出咖提那的方式出咖提那时,所得的衣对一切比丘都只是非时衣。应当知道,这要按所安立的那样理解。同样,有在“咖提那已出时所得”之外,雨季的最后一个月所得的。同样,有在“咖提那已出时所得”的非时衣,应当知道这是在冬季或夏季所得的。像这样,因为依个人和时间的差别而有许多种类,所以对所得的不一概说“咖提那已出时所得”,应当知道。为了显示这也有多种含义的分别,所以说“咖提那已出时,比丘的咖提那已出”。到此虽然已经成立,仍然说“八种论母中的任何一种”等等。“我持”这句话,应当说如比丘尼分别中所说。用“如是”这句话,表示这里没有语句的差别。
Apica puggalassa kathinadivasāpi divasāva. Evaṃ gaṇanupagattā akālacīvarasaṅkhayāpaṭilābhānubhāvena ‘‘ubbhatasmiṃ kathine’’ti vacanāpekkhassa anissaggiyattā tadanulomattā ‘‘kālacīvarassapī’’ti evaṃ sabbathā catubbidhaṃ ettha vacananti veditabbaṃ. Apica atthi ekaccena kathinuddhārena ubbhate kathine uppannaṃ ekaccassa bhikkhuno kālacīvaraṃ hoti, ekaccassa akālacīvaraṃ, taṃ sīmātikkantassa, no ubbhāragataṃ. Taṃ dvinnaṃ vasena ubbhate uppannaṃ ṭhapetvā itaresaṃ aññatarena ubbhate uppannanti veditabbaṃ. Tañhi yassa ubbhataṃ, tassa akālacīvaraṃ, itarassa kālacīvaraṃ. Tathā atthi ekaccena kathinuddhārena ubbhate kathine uppannaṃ sabbassapi akālacīvarameva hoti. Taṃ yathāṭhapitaṃ veditabbaṃ. Tathā atthi ubbhatasmiṃ kathine uppannaṃ ṭhapetvā vassānassa pacchime māse uppannaṃ. Tathā atthi ubbhatasmiṃ kathine uppannaṃ akālacīvaraṃ, taṃ hemante, gimhe vā uppannanti veditabbaṃ. Evaṃ puggalakālabhedato bahuvidhattā uppannassa ‘‘ubbhatasmiṃ kathine uppanna’’nti na vuttanti veditabbaṃ. Anekaṃsikattā imampi atthavikappaṃ dassetuṃ ‘‘ubbhatasmiṃ kathineti bhikkhuno kathinaṃ ubbhataṃ hotī’’ti. Ettāvatā siddhepi ‘‘aṭṭhannaṃ mātikānaṃ aññatarāyā’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Dhārayāmī’’ti bhikkhunīvibhaṅge āgatoti vattabbo. ‘‘Eva’’nti vacanena vacanabhedo tattha natthīti vuttaṃ hoti.
“可作净的最后者”这句话,是就总括一切的情况而说的。“可作决意的最后者”则不是总括一切的。因为僧伽梨可作决意的最后者有多少,安陀会等可作决意的最后者并不就有那么多,这是由于决意有多种不同。作净则不是这样,因为它只有一种,所以应知二者有差别。“第十一次破晓时,成为应舍”——应理解为:除了最后一次之外,比那更早的时候。所谓最后一次,是指后迦提月的最初破晓。因为那时尚在时限之内,不构成应舍罪。正因如此,在《急施衣学处注》中说:“然而,从第六日以后生起的,即使是非急施衣,以及已收回而放置的衣,也都能得到这个宽限。”正是针对这个道理,在同一处又说:“在未敷展咖提那时,急施衣的宽限是一个月零十一日;在已敷展咖提那时,是五个月零十一日;此后,即使一天也没有宽限。”这个道理成立时,非急施衣在十二日内得不到宽限,也就自然成立了。由此,在“对非急施衣有非急施衣想,无犯”这一句中,应理解为:对于类似急施衣的其他衣,若未作决意,就成立。不过其中“五个月”是最高限度的说法。还应知道,雨浴衣在失去雨浴衣的性质后,可以得到十一个月的宽限。
‘‘Vikappanupagaṃ pacchima’’nti idaṃ sabbasaṅgāhikattā vuttaṃ. ‘‘Adhiṭṭhānupagaṃ pacchima’’nti asabbasaṅgāhikaṃ. Na hi yattakaṃ saṅghāṭi adhiṭṭhānupagaṃ pacchimaṃ, tattakaṃ antaravāsakādi adhiṭṭhānupagaṃ pacchimaṃ hoti adhiṭṭhānassa bahuvidhattā. Na evaṃ vikappanāya bhedo tassā ekavidhattāti veditabbaṃ. ‘‘Ekādase aruṇuggamane nissaggiya’’nti antimaṃ ṭhapetvā tato purimatarasminti attho veditabbo. Antimaṃ nāma aparakattikāya paṭhamāruṇuggamanaṃ. Tañhi kālattā nissaggiyaṃ na karoti, tenevāha accekacīvarasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ ‘‘chaṭṭhito paṭṭhāya pana uppannaṃ anaccekacīvarampi paccuddharitvā ṭhapitacīvarampi etaṃ parihāraṃ labhatiyevā’’ti (pārā. aṭṭha. 2.646-9). Imaṃyeva nayaṃ sandhāya ‘‘accekacīvarassa anatthate kathine ekādasadivasādhiko māso, atthate kathine ekādasadivasādhikā pañca māsā, tato paraṃ ekadivasampi parihāro natthī’’ti tatthevāha. Imasmiṃ naye siddhe anaccekacīvaraṃ dvādasāhe na labhatīti siddhameva hoti. Tato ‘‘anaccekacīvare anaccekacīvarasaññī, anāpattī’’ti (pārā. 650) ettha accekacīvarasadise aññasmiṃ anadhiṭṭhiteti siddhaṃ hoti. Tattha pana ‘‘pañca māsā’’ti ukkaṭṭhaparicchedavacanaṃ. Vassikasāṭikañca avassikasāṭikabhāvaṃ patvā ekādasamāse parihāraṃ labhatīti veditabbaṃ.
“超过十日,应舍”这句话,在这里就像在出罪处所说的“覆藏十日、覆藏半月多、覆藏一月多”等种种不同说法一样,但这里并没有说法上的差别,所以即使超过一年,也仍然只叫“超过十日”。同样,在第二个咖提那中,即使离开一年,也仍然只叫“离开一夜”。在第三个中,即使超过一年,也仍然只叫“超过一月”,应当这样理解。“对未决意者,有已决意想,应舍、波逸提”这一句,是标示一个三法波逸提的起始句。对于“未作净”等,道理也一样。因此,在这里的八个三法部分中,详细展开其中一个,其余各部分的起始句也一一详细展开,有两个两个是世尊自己简略说的。所以,虽然可能存在多个三法部分,却只宣说一个,他们说“这是律的法性”。在恶作的部分,则详细展开一个恶作,其余七个也同样被简略。同样,最后每一个无犯的部分,也应这样理解。
Dasāhātikkantaṃ nissaggiyanti ettha āpattivuṭṭhāne ‘‘dasāhappaṭicchannaṃ pakkhaatirekapakkhamāsaatirekamāsapaṭicchanna’’ntiādivacanabhedo viya, na idha vacanabhedo, tasmā saṃvaccharātikkantampi dasāhātikkantameva nāma, tathā dutiyakathinepi saṃvaccharavippavutthampi rattivippavutthameva. Tatiye saṃvaccharātikkantampi māsātikkantameva nāmāti veditabbaṃ. ‘‘Anadhiṭṭhite adhiṭṭhitasaññī nissaggiyaṃ pācittiya’’nti idamekassa tikapācittiyassa ādipadadīpanaṃ. Esa nayo avikappitetiādīsupi, tasmā ettha aṭṭhasu tikacchedesu ekaṃ vitthāretvā itaresaṃ ekekamādipadaṃ vitthārehvā dve dve bhagavatāva saṅkhittattāti bahūsupi tikacchedesu sambhavantesu eko eva vuccati, ‘‘ayaṃ vinayassa dhammatā’’ti vadanti. Dukkaṭavāresu pana ekaṃ dukkaṭaṃ vitthāretvā sesāni satta tatheva saṅkhittāni. Tathā antimantimo ekeko anāpattikoṭṭhāsoti veditabbaṃ.
“在十天内,无犯”这句话的简要含义是:那件衣最多只能保留十天。那件多余的衣,如果在十天之内如法决意,或者作净,或者舍弃,或者因为自身的法性而丢失、毁坏、烧掉,或者被别人夺走,或者因信任而取走,那么从波逸提罪来说是无犯。但从恶作罪来说,依想的不同,可能有罪也可能无罪。在这里,最后两句应当理解为:对没有被夺走的衣,却有已被夺走的想,犯应舍的波逸提罪;对不是因信任而取走的,却有因信任而取走的想,犯应舍的波逸提罪等等,这两个三法波逸提和两个恶作,在这里是被简略说的。这里,如果是在十天内决意,应当理解为:在超过十天的最长时限破晓之后,于当天白昼时分决意。以上就是依圣典所作的判定。
Anāpatti antodasāhanti ayaṃ saṅkhepattho – taṃ dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ. Taṃ atirekacīvaraṃ yathāsakaṃ adhiṭṭhānaṃ antodasāhaṃ adhiṭṭheti vā vikappeti vā vissajjeti vā attano dhammatāya nassati vā vinassati vā ḍayhati vā añño vā taṃ acchinditvā gaṇhāti vissāsanto vā gaṇhāti pācittiyato anāpatti. Dukkaṭato pana siyā āpatti siyā anāpatti saññābhedena. Antimānaṃ panettha dvinnaṃ padānaṃ vasena anacchinne acchinnasaññī nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Avissāsaggāhe vissāsaggāhasaññī nissaggiyaṃ pācittiyantiādikā dve tikapācittiyā, dve ca dukkaṭā saṅkhittāti veditabbā. Ettha hi yadi antodasāhaṃ adhiṭṭheti, dasāhaparamaṃ aruṇaṃ atikkamitvā tassa divasabhāge adhiṭṭhahatīti veditabbaṃ. Ayaṃ tāva pāḷivinicchayo.
不过,义注在“比这更重”等语处,有一段以诘问为开头的判定。复注则说:比此舍衣布施更重的白二羯磨,他们尚且以告白的方式来做;同样地,这里虽然应当用白来做,但用平常的言语也可以成立。若果真如此,那就与《附随》羯磨犍度义注所说相违了——那里说:“白羯磨也必须先安立一白才做,不能以告白羯磨等方式来做。”因此他们说“这是随顺他们的”,可见那句话只是依照随顺的道理而说。而我们的主张是:正如两个人的清净布萨不需要白就能进行,两个人的舍衣布施也同样可以如此;所以说“我们布施给尊者”是可行的。这又怎么知道呢?因为这是随顺于此的。导师认为应当知道:这一点恰好证明,这种白羯磨在某些情况下也可以用告白的方式来做。随复注里,对此提出诘问之后说:“这一点已经成立。‘白羯磨必须安立一白后才做’是就圣典所传而言,而这里并未见于圣典,只是依理趣引述而说,因此这也可以用告白的方式来做。”
Aṭṭhakathāyaṃ pana ito garukatarānītiādimhi ayaṃ codanāpubbaṅgamo vinicchayo – gaṇṭhipade panassa ito nissaṭṭhacīvaradānato garukampi ñattidutiyakammaṃ yathā apalokanena karonti, evamidaṃ ñattiyā kattabbampi pakativacanena vaṭṭatīti. Yadi evaṃ parivāre kammavaggassa aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ñattikammampi ekaṃ ñattiṃ ṭhapetvāva kātabbaṃ, apalokanakammādivasena na kātabba’’nti (pari. aṭṭha. 482) yaṃ vuttaṃ, tena virujjheyya. Tenetaṃ vuccati ‘‘tesaṃ etaṃ anuloma’’nti, tasmā anulomanayeneva taṃ vuttaṃ. Niyamaṃ pana yathā dvinnaṃ pārisuddhiuposatho vinā ñattiyā hoti, evaṃ dvinnaṃ nissaṭṭhacīvaradānampīti vadāma, tasmā ‘‘āyasmato demā’’ti vattuṃ vaṭṭati. Kathaṃ panetaṃ ñātabbanti? Tadanulomattāti. Ekadevedaṃ ñattikammaṃ apalokanenāpi kātuṃ vaṭṭatīti sādhananti veditabbanti ācariyo. Anugaṇṭhipade panettha codanaṃ katvā ‘‘etaṃ sādhitaṃ. Ñattikammaṃ ekaṃ ñattiṃ ṭhapetvāva kātabba’’nti pāḷiyā āgataṃ sandhāya vuttaṃ, idaṃ pana pāḷiyaṃ nāgataṃ, lesato āharitvā vuttanti katvā etaṃ apalokanenāpi vaṭṭatīti.
468“寻求”等:是指别人的衣被白蚁等咬坏时,心想“我的也被咬坏了”等等。由于“由他人所作……为证”这句话,可知同一种类、同一目的的第三咖提那,与第一种相同,这一点已经成立。
468.Esanayoti aññesaṃ cīvaresu upacikādīhi khāyitesu mamapi khāyitānītiādi. ‘‘Aññena kataṃ…pe… sādhaka’’nti vacanato samānajātikaṃ, ekatthajātikañca tatiyakathinaṃ paṭhamasamānamevāti siddhaṃ hoti.
469“决意三衣”在这里的意思是:三衣应当通过三衣决意来决意。或者说,凡是允许以三衣决意来决意、不拿来另作别用的衣,因为对它的决意没有时间限制,所以想决意的人在任何时候都可以决意,我不允许先设定一个时间限制再拿来另作别用。不过,如果有因缘,那么随时都可以先舍掉决意再另作别用,因为“在十天内决意,或另作别用,都无犯”这句话,就证明了这一点,以上已经说过。雨浴衣在那之后只能另作别用,不能决意。因为对于已经做好的布,我允许从入雨安居日起四个月内在十天内决意;超过四个月之后,想让布成为自己的所有物而保存的人,我允许另作别用,这是意思。少于善逝衣者,是三衣的最高限量。如果主张“三衣则可以决意为资具布”,那么在有那样因缘时可以。正如已经证明有因缘时可以另作别用,更何况以其他决意来决意。因为“在十天内决意,或另作别用”是不限定而说的,所以僧伽梨、郁多罗僧、安陀会这些已决意和未决意的,名称相同。在“这是僧伽梨”等中,说的是未决意的。在“以三衣而离宿”中,说的是已决意的。或者邻近住处,是指从乞食村到住处,这是法喜长老说。即使在更远处也可以得到,这是阿阇梨说。在随疏句中也有说:“或者邻近住处,只是说法头而已,因此观察所立之处后,即使站在远处也应当决意。”所谓邻近住处,是指当天去后能够返回的地方。守护一夜离宿的人,站在比那更远的地方决意是不可以的,据说大义注中是这样说的。有些人说:“放在衣竿上的衣,别人转动后放在龙牙上,不知道那件事而决意的人也能成立,因为衣已被观察到的缘故。”决意之后,是指以资具布等。更大者等,是一切决意的共同相。在那里,又应当决意,因为是已决意衣的一部分。如果未决意,由于已决意衣无力,就成为已决意衣的一部分而名为已决意。同样,如果已决意,成为未决意衣的一部分,就名为未决意,这就是相。而且这里不只是第二块布,第三块布等也是。如说:“我允许……乃至……从季节中取出的布,四重僧伽梨……乃至……粪扫衣随所需。”
469.Ticīvaraṃ adhiṭṭhātunti ettha ticīvaraṃ ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātabbayuttakaṃ, yaṃ vā ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātuṃ avikappetuṃ anujānāmi, tassa adhiṭṭhānakālaparicchedābhāvato sabbakālaṃ icchantassa adhiṭṭhātuṃyeva anujānāmi, taṃ kālaparicchedaṃ katvā vikappetuṃ nānujānāmi. Sati pana paccaye yadā tadā vā paccuddharitvā vikappetuṃ vaṭṭatīti ‘‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’’ti vacanato siddhaṃ hotīti vuttametaṃ. Vassikasāṭikaṃ tato paraṃ vikappetuṃyeva nādhiṭṭhātuṃ. Vatthañhi katapariyositaṃ antocatumāse vassānadivasaṃ ādiṃ katvā antodasāhe adhiṭṭhātuṃ anujānāmi, catumāsato uddhaṃ attano santakaṃ katvā ṭhapitukāmena vikappetuṃ anujānāmīti attho. Sugatacīvarato ūnakanti tiṇṇampi cīvarānaṃ ukkaṭṭhaparicchedo. ‘‘Ticīvaraṃ pana parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātuṃ vaṭṭatī’’ti vāde pana sati tathārūpapaccaye vaṭṭati. Yathā sati paccaye vikappetuṃ vaṭṭatīti sādhitametaṃ, pageva aññena adhiṭṭhānena adhiṭṭhātuṃ. ‘‘Antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’’ti aniyamato vuttanti saṅghāṭi, uttarāsaṅgo, antaravāsakanti adhiṭṭhitānadhiṭṭhitānaṃ samānameva nāmaṃ. ‘‘Ayaṃ saṅghāṭī’’tiādīsu (mahāva. 126) hi anadhiṭṭhitā vuttā. ‘‘Ticīvarena vippavaseyyā’’ti ettha adhiṭṭhitā vuttā. Sāmantavihāre vāti gocaragāmato vihāreti dhammasiritthero. Dūratarepi labbhatevāti ācariyo. Anugaṇṭhipadepi ‘‘sāmantavihāre vāti desanāsīsamattaṃ, tasmā ṭhapitaṭṭhānaṃ sallakkhetvā dūre ṭhitampi adhiṭṭhātabba’’nti vuttaṃ. Sāmantavihāro nāma yattha tadaheva gantvā nivattituṃ sakkā. Rattivippavāsaṃ rakkhantena tato dūre ṭhitaṃ adhiṭṭhātuṃ na vaṭṭati, evaṃ kira mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttanti. Keci ‘‘cīvaravaṃse ṭhapitaṃ añño parivattitvā nāgadante ṭhapeti, taṃ ajānitvā adhiṭṭhahantassapi ruhati cīvarassa sallakkhitattā’’ti vadanti. Adhiṭṭhahitvāti parikkhāracoḷādivasena. Mahantataramevātiādi sabbādhiṭṭhānasādhāraṇalakkhaṇaṃ . Tattha puna adhiṭṭhātabbamevāti adhiṭṭhitacīvarassa ekadesabhūtattā. Anadhiṭṭhitañce, adhiṭṭhitassa appabhāvena ekadesabhūtaṃ adhiṭṭhitasaṅkhyameva gacchati. Tathā adhiṭṭhitañce, anadhiṭṭhitassa ekadesabhūtaṃ anadhiṭṭhitasaṅkhyaṃ gacchatīti hi lakkhaṇaṃ, na kevalañcettha dutiyapaṭṭameva, tatiyapaṭṭādikampi. Yathāha ‘‘anujānāmi…pe… utuddhaṭānaṃ dussānaṃ catugguṇaṃ saṅghāṭiṃ…pe… paṃsukūle yāvadattha’’nti (mahāva. 348).
“其余比丘”是指在讲这段话时坐着的比丘们。因此“是可行的”意思是:就像“诸比丘,我允许决意三衣,不允许别众”所说的那样,资具布也同样被允许了,既没有说它的最高限量,也没有说数量限制,所以把三件衣都舍出去后,决意“这些衣是资具布”然后使用,是可行的,这就是意思所在。
如果有人问:“这是蓄藏的开端”怎么看出来呢?因为在“那时候,比丘们的三衣已经具足,但他们还需要滤水囊和袋子”这个事缘中,佛陀允许了“诸比丘,我允许资具布”(《大品》358)。而且比丘们只有一个滤水囊或一个袋子是允许的,两个或三个是不允许的,由于没有禁止,那么滤水囊等资具,无论是达到可别众的最后限量,还是超过限量,都是可以用的,这就成立了。
如果有人说:这样的话,岂不是和“我何不为比丘们在衣上划定界限、设立限量”(《大品》346)这句话矛盾吗?不矛盾,因为不了解上下文联系,而且看似矛盾。这话是什么意思呢?在《衣犍度》(《大品》326等)中,首先允许了居士衣,然后是披肩、蚕丝衣、毛毯等。之后,在“那时候,僧团得到了各种高低不同的衣。比丘们心想:‘世尊允许了什么衣,不允许什么衣?’”这个事缘中,以“诸比丘,我允许六种衣:亚麻……”等(《大品》339)允许了如法衣的种类,但并没有允许数量和尺寸。之后,“世尊看见……众多比丘被衣所累,头顶上顶着衣捆、肩膀上扛着衣捆、腰上缠着衣捆走过来,看到之后,世尊心想:‘……那些在这个法和律中怕冷畏寒的善男子们,他们也能靠三衣过活,我何不为比丘们在衣上划定界限、设立限量,允许三衣呢?’”(《大品》346)由此允许了衣,而且只是这一种。但六群比丘错误理解,携带了很多衣。那些衣对他们来说就处于多余的状态。于是,“诸比丘,我允许蓄多余衣最多十天”(《大品》347)被允许了,由此就可以看出来。他们蓄了很多多余的衣服,佛陀说“我允许这些衣最多蓄十天,而不是仅此一件”,这样说就表明:虽然先前以三衣决意所设立的衣的界限和限量还在,但通过天数限制,展示了蓄多件三衣的方式。此后,以“诸比丘,我允许将多余衣别众”(《大品》347)来允许,就展示了即使没有天数限制也可以蓄多余衣的方式,因此这两者都是蓄藏的开端,这就成立了。
同样,资具布的决意也应该存在,否则就会和其他衣决意的允许相矛盾,因为和设立界限限量相冲突。三衣决意的制定本身就是三衣的限量。因此说:“这是各自蓄藏的开端。”又说:“首先,三衣应该以三衣决意来决意;之后,如果无法携带,就舍出去,决意为资具布,但并不是一开始就这样说的。”
在《大筏疏》中也说:“就像对于因病无法携带三衣的人,允许了别住羯磨;对于没病的人,在‘有疑戒’(《波罗夷》652)中也允许了在村落内寄存;如果还有因缘,允许六夜别住;如果还是没办法,允许舍出;舍出之后在十天内还可以决意;如果还是没办法,就允许别众。同样,由于两种别众——对面对和不对面——都属于他人所有,当别众的因缘不存在时,世尊可能允许决意为‘资具布’然后使用,因此了知其意的人就这样说。”
“先前”等话,是为了展示所说“各自蓄藏的开端”的具体运用。“在无界内难以携带”是指为了别众等目的,即使超出界区而前往,也是可能的。
Avasesā bhikkhūti vakkhamānakāle nisinnā bhikkhū. Tasmā vaṭṭatīti yathā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’’nti vuttaṃ, evaṃ parikkhāracoḷampi vuttaṃ, na tassa ukkaṭṭhaparicchedo vutto, na ca saṅkhyāparicchedo, tasmā tīṇipi cīvarāni paccuddharitvā ‘‘imāni cīvarāni parikkhāracoḷāni adhiṭṭhāmī’’ti adhiṭṭhahitvā paribhuñjituṃ vaṭṭatīti attho. ‘‘Nidhānamukhameta’’nti kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Tena kho pana samayena bhikkhūnaṃ paripuṇṇaṃ hoti ticīvaraṃ, attho ca hoti parissāvanehipi thavikāhipī’’ti etasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, parikkhāracoḷa’’nti (mahāva. 358) anuññātattā. Bhikkhūnañca ekameva parissāvanaṃ, thavikā vā vaṭṭati, na dve vā tīṇi vāti paṭikkhepābhāvato vikappanupagapacchimappamāṇāni, atirekappamāṇāni vā parissāvanādīni parikkhārāni kappantīti siddhaṃ. Yadi evaṃ ‘‘yaṃnūnāhaṃ bhikkhūnaṃ cīvare sīmaṃ bandheyyaṃ mariyādaṃ ṭhapeyya’’nti (mahāva. 346) vacanavirodhoti ce? Na, anusandhiyā ajānanato, virodhato ca. Kiṃ vuttaṃ hoti? Cīvarakkhandhake (mahāva. 326 ādayo) paṭhamaṃ gahapaticīvaraṃ anuññātaṃ, tato pāvārakosiyakojavakambalādi. Tato ‘‘tena kho pana samayena saṅghassa uccāvacāni cīvarāni uppannāni honti. Atha kho bhikkhūnaṃ etadahosi ‘kiṃ nu kho bhagavatā cīvaraṃ anuññātaṃ, kiṃ ananuññāta’’’nti etasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, cha cīvarāni khoma’’ntiādinā (mahāva. 339) kappiyacīvarajāti anuññātā, na pana saṅkhyāpamāṇaṃ. Tato ‘‘addasa bhagavā…pe… sambahule bhikkhū cīvarehi ubbhaṇḍite sīsepi cīvarabhisiṃ karitvā khandhepi cīvarabhisiṃ karitvā kaṭiyāpi cīvarabhisiṃ karitvā āgacchante, disvāna bhagavato etadahosi…pe… yepi kho te kulaputtā imasmiṃ dhammavinaye sītālukā sītabhīrukā, tepi sakkonti ticīvarena yāpetuṃ, yaṃnūnāhaṃ bhikkhūnaṃ cīvare sīmaṃ bandheyyaṃ mariyādaṃ ṭhapeyyaṃ ticīvaraṃ anujāneyya’’nti (mahāva. 346) cīvaraṃ anuññātaṃ, tañca kho ekameva. Chabbaggiyā pana micchā gahetvā bahūni parihariṃsu. Tāni nesaṃ atirekaṭṭhāne ṭhitāni honti. Tato ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretu’’nti (mahāva. 347) anuññātaṃ, tenetaṃ paññāyati. Atirekāni bahūni cīvarāni te parihariṃsu, ‘‘tāni dasāhaparamameva dhāretuṃ anujānāmi, na tameveka’’nti vadantena yā pubbe ticīvarādhiṭṭhānasaṅkhātā cīvare sīmābaddhā, mariyādā ca ṭhapitā, tāya satipi ticīvarabāhullapariharaṇakkamo dassito divasaparicchedavasena. Tato paraṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, atirekacīvaraṃ vikappetu’’nti (mahāva. 347) anujānantena vināpi divasaparicchedena atirekacīvarapariharaṇakkamo dassitoti dvepi tāni nidhānamukhānīti siddhaṃ. Tathā parikkhāracoḷādhiṭṭhānampi siyā, aññathā itaracīvarādhiṭṭhānānujānanavirodho siyā sīmāmariyādaṭṭhapanavirodhato. Ticīvarādhiṭṭhānapaññattiyeva ticīvaramariyādā hoti. Tena vuttaṃ ‘‘pāṭekkaṃ nidhānamukhameta’’nti. ‘‘Paṭhamaṃ ticīvaraṃ ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātabbaṃ, puna pariharituṃ asakkontena paccuddharitvā parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātabbaṃ, na tveva āditova idaṃ vutta’’nti vuttaṃ. ‘‘Yathā ticīvaraṃ pariharituṃ asakkontassa gilānassa vippavāsasammuti anuññātā, agilānassapi sāsaṅkasikkhāpade (pārā. 652) tassa antaraghare nikkhepo ca, tatopi sati paccaye chārattavippavāso, tatopi asakkontassa paccuddhāro, paccuddhaṭampi antodasāhe adhiṭṭhātuṃ, asakkontassa vikappanā ca anuññātā. Tatheva dvinnampi sammukhāparammukhāvikappanānaṃ parasantakattā vikappanapaccaye asati ‘parikkhāracoḷa’nti adhiṭṭhahitvā paribhuñjituṃ bhagavatā anuññātaṃ siyā, yato tadadhippāyaññū evaṃ vadantī’’ti mahāpaccariyampi vuttaṃ. Pubbetiādi ‘‘pāṭekkaṃ nidhānamukha’’nti vuttassa payogadassanatthaṃ vuttaṃ. Abaddhasīmāyaṃ dupparihāranti vikappanādiatthāya upacāraṃ atikkamitvāpi gamanasambhavato.
雨浴衣不超过限量——因为已经说过它的最高限量,所以这样说。坐具也应当决意。意思是:以“尊者,这是要铺在我们住所上面的”这样的话布施的,不应决意;以“这是给你们的”布施的,如果是自己中意的,就应当决意。有写道:“一次决意,就一直是决意,不会再撤除,因为没有时间限制。”又说:“有些长老认为,用单数说法也可以。”在“为药、新作、母、父等的目的”这一条里,放置时应当决意,说“我要用这个买药,我要把这个给母亲”。又说:“有些长老认为,如果区分说‘这是给药的,这是给母亲的’,就没有决意这件事。”有写道:“这是指舍弃自己的所属而放置的情况。”
Vassikasāṭikā anatirittappamāṇāti tassā ukkaṭṭhaparicchedassa vuttattā vuttaṃ. Paccattharaṇampi adhiṭṭhātabbamevāti ‘‘idaṃ, bhante, amhākaṃ senāsanassa upari attharitabba’’ntiādinā dinnaṃ nādhiṭṭhātabbaṃ, ‘‘idaṃ tumhāka’’nti dinnaṃ sayaṃ adhippetaṃva adhiṭṭhātabbanti adhippāyo. ‘‘Sakiṃ adhiṭṭhitaṃ adhiṭṭhitameva hoti, na puna paccuddharīyati kālaparicchedābhāvato’’ti likhitaṃ. ‘‘Ekavacanenapi vaṭṭatīti apare’’ti vuttaṃ. Bhesajjanavakammamātāpituādīnaṃatthāyāti ettha ‘‘iminā bhesajjaṃ cetāpessāmi, idaṃ mātuyā dassāmī’’ti ṭhapentena adhiṭṭhātabbaṃ. ‘‘‘Idaṃ bhesajjassa, imaṃ mātuyā’ti vibhajantena adhiṭṭhānakiccaṃ natthīti apare’’ti vuttaṃ. ‘‘Sakabhāvaṃ mocetvā ṭhapanaṃ sandhāyāhā’’ti likhitaṃ.
“应当再次决意”:这是从结集以来就流传下来的注释书说法。从那以后,是各位阿阇梨在各个地方所作的理性考察——这是所说的内容。“量等衣”是指最后限量的衣。“二衣”是指连同上衣一起。这里的规则就是:在符合限量的衣中,无论在哪里等等,都是同样的规则。由于“若令超过,则犯应断”(《波逸提》533)这句话,超过是被禁止的;因为低于此量未被禁止,所以可行。对此可能有疑问:三衣的最后限量在单独的经文中并没有——不应这样说,因为通过应学处已经成立。这话是什么意思呢?应当说:依据“我将齐整地穿下衣、披上衣、善遮蔽而入村落”(《波逸提》576-579)这句话,按照注释书所说的次第,以什么样的量才能成就齐整和善遮蔽。依他们所说,最后限量由此成立,而这正是如前所说的拳之五指等。因此,他略去一端而说“在单独的经文中没有”。
‘‘Puna adhiṭṭhātabbanti ayaṃ saṅgītito paṭṭhāya āgataaṭṭhakathāvādo. Tato paraṃ ācariyānaṃ tattha tattha yuttivicāraṇā’’ti vuttaṃ. Pamāṇacīvarassāti pacchimappamāṇassa. Dve cīvarānīti saha uttarāsaṅgena. Esa nayoti pamāṇayuttesu yattha katthacītiādinayova. ‘‘Taṃ atikkāmayato chedanaka’’nti (pāci. 533) vacanato uttari paṭisiddhaṃ, tato heṭṭhā appaṭisiddhattā vaṭṭati. Tattha siyā – ticīvarassa pacchimappamāṇaṃ visuṃ sutte natthīti, na vattabbaṃ, sikkhākaraṇīyehi siddhattā. Kiṃ vuttaṃ hoti? ‘‘‘Parimaṇḍalaṃ nivāsessāmi, pārupissāmi, suppaṭicchanno antaraghare gamissāmī’ti (pāci. 576-579) vacanato yattakena pamāṇena parimaṇḍalatā, suppaṭicchannatā ca aṭṭhakathāyaṃ vuttakkamena sampajjatī’’ti vattabbaṃ. Tesaṃ vasena pacchimappamāṇanti siddhaṃ, tañca kho muṭṭhipañcakādi yathāvuttameva vuccate. Tenevāha lesaṃ ṭhapetvā ‘‘visuṃ sutte natthī’’ti.
不过,这里虽然有所指的意思,但即便如此也仍然不契合,这就是它的意思。因此,“如果”等语的关联确实是说过的。因为限定是契合的。然而在其他某些阿阇梨的主张中,有的根本没有限定,有的则前后不契合——这就是关联。决意就是决意本身,但在受用时,未染色的衣则不能用。这一切只适用于三衣。关于这条学处的简要判定是:在未展咖提那衣时,从冬季第一天起;在已展咖提那衣时,从夏季第一天起,针对那时生起的衣,才说“在衣已完成时”等语。
Apicettha adhippetaṃ, tathāpi na sametiyevāti attho, tasmā ‘‘yadī’’tiādisambandho addhā vutto. Yasmā paricchinno sameti ca. Itaresu pana ekaccasmiṃ ācariyavāde neva paricchedo atthi. Ekaccasmiṃ na pubbāparaṃ sametīti sambandho. Adhiṭṭhānaṃ adhiṭṭhānameva, paribhogakāle pana arajitaṃ na vaṭṭati. Idaṃ sabbaṃ ticīvare eva. Imassa pana sikkhāpadassa ayaṃ saṅkhepavinicchayo – anatthate kathine hemantānaṃ paṭhamadivasato paṭṭhāya atthate kathine gimhānaṃ paṭhamadivasato paṭṭhāya uppannacīvaraṃ sandhāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’ntiādi vuttanti.
这里有人说:按照“即使让洗衣工洗过、做成白色,决意也还是决意”这句话,那么即使没有染色的衣,决意也照样成立。既然如此,是不是就不该定下“必须缝好、染好、点上净点之后才能决意”这样的规则?回答是:规则还是该定,就像已经决意的钵那样。又好比钵变成白色或铜色之后,并不会失去原来的决意,但那样的钵也不会再进入决意状态,这件事也该这样理解。他们说:“从可以受用等的时候开始,就应该在十天之内决意。”
Etthāha – ‘‘rajakehi dhovāpetvā setaṃ kārāpentassāpi adhiṭṭhānaṃ adhiṭṭhānamevā’’ti vacanato arajitepi adhiṭṭhānaṃ ruhati, tena sūcikammaṃ katvā rajitvā kappabinduṃ datvā adhiṭṭhātabbanti niyamo na kātabboti? Vuccate, kātabbova patto viya adhiṭṭhito. Yathā puna setabhāvaṃ, tambabhāvaṃ vā patto adhiṭṭhānaṃ na vijahati, na ca pana tādiso adhiṭṭhānaṃ upagacchati, evametaṃ daṭṭhabbanti. ‘‘Yato paṭṭhāya paribhogādayo vaṭṭanti, tato paṭṭhāya antodasāhe adhiṭṭhātabba’’nti vadanti.
“不加区分而说”这句话,是指“应决意的就决意,应分配的则分配”,这样加上区分之后所说的“不分配”,看起来和“不应分配”(《大品》358)这句相矛盾。现在,把与决意和分配方法相关的《犍度》和《附随》合在一起,作综合说明:先说《犍度》里的内容——“诸比丘,我允许决意三衣而不分配;雨浴衣在雨季四个月中决意,此后则分配”等等。《附随》里则说:“九件衣不应决意,九件衣不应分配”(《附随》329),又说“十数者有十件、十一数者有十一件衣应决意,不应分配”(《附随》331),并且反复多次强调之后,明确地说“一切衣都应决意,不应分配”。所以这两处看起来互相矛盾。而且《犍度》里也说:“雨浴衣在雨季四个月中决意,此后则分配”(《大品》358)。对此,注释书说:“雨浴衣若不过量,就取其名称,按所说的方式在四个雨季月里决意,此后应舍出再分配。”这看起来也自相矛盾,因为冬天才可能舍出,雨季才可能分配。同样,这里依据“在十日内决意或分配者无犯”这句话的权威,注释书说“应知在任何情况下分配都未被禁止”(《波罗夷注释》2.469),这看起来和《附随》的说法相矛盾。但如来不会说互相矛盾的话,所以这里应以注释书的说法为准,这样一切就都一致了。《附随注释》里也说:“‘不应分配’是指从决意之时起不应分配”(《附随注释》329)。意思是:三衣从决意之时起,雨浴衣等则各自在自己的决意范围内,若非自愿则不应分配。其余巴利原文及其含义,这里已依注释书说明了,所以这一切都是一致的。
Avisesenavuttavacananti adhiṭṭhātabbaṃ adhiṭṭheti, vikappetabbaṃ vikappetīti evaṃ savisesaṃ katvā avacanaṃ ‘‘na vikappetu’’nti (mahāva. 358) iminā viruddhaṃ viya dissati. Idāni idaṃ adhiṭṭhānavikappananayapaṭibaddhaṃ khandhakaṃ, parivārañca missetvā pakiṇṇakaṃ vuccati – khandhake tāva ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetuṃ, vassikasāṭikaṃ vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetu’’ntiādi vuttaṃ. Parivāre ‘‘na nava cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na nava cīvarāni vikappetabbānī’’ti (pari. 329), ‘‘dasake dasa, ekādasake ekādasa cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbānī’’ti (pari. 331) ca anekakkhattuṃ vacanena suṭṭhu daḷhaṃ katvā ‘‘sabbāni cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbānī’’ti vuttaṃ, tasmā ubhopi te viruddhā viya dissanti, khandhake eva ca ‘‘vassikasāṭikaṃ vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ tato paraṃ vikappetu’’nti (mahāva. 358) vuttaṃ. Tadaṭṭhakathāyaṃ ‘‘vassikasāṭikā anatirittappamāṇā nāmaṃ gahetvā vuttanayeneva cattāro vassike māse adhiṭṭhātabbā, tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti vuttaṃ. Idañca viruddhaṃ viya dissati aññamaññaṃ hemante paccuddhārasambhavato, vassāne vikappanāsambhavato ca. Tathā idha ‘‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti vikappetī’’ti vacanappamāṇato sabbattha vikappanāya appaṭisiddhabhāvo veditabboti (pārā. aṭṭha. 2.469) aṭṭhakathāvacanaṃ parivāravacanena viruddhaṃ viya dissati, na hi viruddhaṃ tathāgatā bhāsanti, tasmā aṭṭhakathānayovettha paṭisaraṇaṃ, yena sabbampi taṃ ekarasaṃ hoti. Parivāraṭṭhakathāyañca vuttaṃ ‘‘na vikappetabbānīti adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya na vikappetabbānī’’ti (pari. aṭṭha. 329). Ticīvarāni adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya, vassikasāṭikādīni ca attano attano adhiṭṭhānakhette na akāmā vikappetabbānīti attho, avasesapāḷi, attho ca idha aṭṭhakathāyaṃ vutto, tasmā sabbampetaṃ ekarasanti.
这里有人问:如果是这样,那就应该说“九种衣不应决意”。因为从分配的时候开始,就不应该决意吗?对此回答:在“我允许决意三衣而不分配……乃至……决意杂用品而不分配”这一段里,因为处处都看不到对决意的禁止,也看不到对分配的禁止,而且只在两处看到“此后”的限定,所以应当知道,这里既说了“九种衣应决意”,也说了“不应分配”。另一种说法:诸比丘,我允许非自愿地决意三衣。为什么?因为对适时生起的衣不作决意,过了时候就会犯戒;对非适时生起的衣不作决意,超过十天就会犯戒。其中,适时生起的衣,即使还不够十天,一旦过时就会犯戒,那么在舍出的时候,应当说“尊者,我蓄持了这件多余的衣,应舍出,我把这件衣舍给僧团”等语而舍出;另一件则按照巴利原文来处理。其中,第一种方法是依据“若比丘蓄持多余衣,应舍出”这条最初的制戒而说的,第二种则是依据随后的补充制戒而说的。
Etthāha – yadi evaṃ ‘‘nava cīvarāni nādhiṭṭhātabbānī’’ti ca vattabbaṃ. Vikappitakālato paṭṭhāya hi nādhiṭṭhātabbānīti? Ettha vuccate – ‘‘ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetuṃ…pe… parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’’nti ettha sabbattha adhiṭṭhāne paṭisedhādassanato, vikappanāya adassanato ca ‘‘tato para’’nti dvīsveva paricchedadassanato ca ‘‘nava cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbāni ceva vuttanti veditabbaṃ. Aparo nayo – anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ akāmā. Kasmā? Kāle uppannaṃ anadhiṭṭhahantassa kālātikkame āpattisambhavato, akāle uppannaṃ anadhiṭṭhahantassa dasāhātikkame āpattisambhavato ca. Tattha yaṃ kāle uppannaṃ appahontepi dasāhe kālātikkame āpattikaraṃ, taṃ nissajjanakāle ‘‘idaṃ me, bhante, atirekacīvaraṃ dhāritaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassā’’tiādinā nissajjitabbaṃ, itaraṃ yathāpāḷimeva. Tattha paṭhamanayo ‘‘yo pana, bhikkhu, atirekacīvaraṃ dhāreyya nissaggiya’’nti imāya paṭhamapaññattiyā vasena vutto, dutiyo anupaññattiyā vasena vutto.
应当知道:就像在没有应舍出的物品时,不依巴利原文,仅仅忏悔罪过即可;又像在舍出雨浴衣时,仅仅在寻求之时,不依巴利原文,而应随实际情况舍出;这里也是如此。就像超过一年的多余衣,被称为“超过十日”。超过一年而离衣、超过一月而离衣,被称为“离宿”和“离六夜”,同样地,有些人说,这里也称为“超过十日”。因此,可以确立:“诸比丘,我允许非自愿地决意三衣”,意思是,非自愿地不作分配。因为如果有意愿,依据“撤销后,为了离宿的安乐,分配的机会已被给予,而且在超过十日时无犯”这一说法,就是允许分配。同样,雨浴衣非自愿地决意,因为超过十日就有犯戒的可能。多长时间呢?雨季四个月。然而,如果有意愿,则应超过此后再行分配。因为曾说:“应当知道,在一切情况下,分配并未被禁止。”又说:“犯戒发生在冬季,不在热季,不在雨季”(《附随》323),因此注疏中说:“此后应撤销后再行分配。”
Yathā ca nissajjitabbavatthumhi asati yathāpāḷiṃ avatvā kevalaṃ āpatti eva desetabbā, yathā ca vassikasāṭikanissajjane kevalaṃ pariyiṭṭhamatte yathāpāḷiṃ avatvā yathāsambhavaṃ nissajjitabbaṃ, tathā idampīti veditabbaṃ. Yathā saṃvaccharātikkantaṃ atirekacīvaraṃ ‘‘dasāhātikkanta’’micceva vuccati. Saṃvaccharavippavutthaticīvaraṃ, māsātikkantañca ‘‘rattivippavuttha’’nti ca ‘‘chārattavippavuttha’’nti ca vuccati, tathā idampi ‘‘dasāhātikkanta’’micceva vuccatīti eke, tasmā siddhamidaṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ akāmā’’ti, tathā akāmā na vikappetunti attho. Icchāya hi sati ‘‘paccuddharitvā vippavāsasukhatthaṃ vikappanāya okāso dinno hoti, dasāhātikkame ca anāpattī’’ti vacanato vikappetuṃ anujānāmīti vuttaṃ hoti. Tathā vassikasāṭikā akāmā adhiṭṭhātuṃ dasāhātikkame āpattisambhavato. Kittakaṃ kālanti ce? Vassānaṃ cātumāsaṃ, icchāya pana sati uddhaṃyeva vikappetabbaṃ. ‘‘Sabbattha vikappanāya appaṭisiddhabhāvo veditabbo’’ti hi vuttaṃ. ‘‘Atthāpatti hemante āpajjati, no gimhe, no vasse’’ti (pari. 323) ca vuttaṃ, tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti.
这里要考察的是:什么时候应该收起?什么时候应该分配?因为这里说到了“从此以后”。冬季一到,决意就失去了,所以不能说“收起后”,因为决意已经不存在了;也不能说“应该在四个月之内分配”。不是说了“此后应该再分配”吗?对此,有些人说“应该这么说”。就像已经圆满别住的人和已经行敬悦的人,即使别住和敬悦的天数已经满了,仍然还要继续守;同样,有些人认为,即使决意的天数已经满了,这件衣仍然是已决意的。诸位阿阇梨的定论是:“在迦底迦满月日收起,在布萨日后的第一天分配。”因为《覆疏》中说:“在迦底迦满月日后的最后一天分配后,把放置的雨季衣穿着进入冬季的人,犯恶作。而在《库伦达》中说‘没有在迦底迦满月日收起就进入冬季的人’,那也是说得好。因为说了‘应该决意四个月,此后应该再分配’”(《覆疏》323)。其中,库伦达的说法因为是后说的,应该视为真实意趣,而不是前面的说法。因为如果穿着,即使在热季也会犯不超过半月的恶作。而这里说“有犯是在进入冬季时,不是在热季时”,这句话显示了库伦达说法的这个含义。
Tatrāyaṃ vicāraṇā – kadā paccuddharitabbā, kadā vikappetabbā, kiñcettha yasmā ‘‘tato para’’nti vuttaṃ. Hemantañca pattamatte sā adhiṭṭhānaṃ vijahati, tasmā ‘‘paccuddharitvā’’ti na vattabbaṃ adhiṭṭhānassa natthitāya, atha ‘‘antocātumāse vikappetabbā’’ti na vattabbaṃ. ‘‘Tato paraṃ vikappetu’’nti hi vuttanti? Ettha ekacce vadanti ‘‘vattabbameta’’nti. Yathā parivutthaparivāso, ciṇṇamānatto ca santo niṭṭhitesupi parivāsamānattadivasesu, tathā niṭṭhitesupi adhiṭṭhānadivasesu sādhiṭṭhānametanti eke. Aṭṭhakathācariyānaṃ idaṃ sanniṭṭhānaṃ ‘‘kattikapuṇṇamadivase paccuddharitvā pāṭipadadivase vikappetabbā’’ti. Vuttañhetaṃ parivāraṭṭhakathāyaṃ ‘‘kattikapuṇṇamāsiyā pacchime pāṭipadadivase vikappetvā ṭhapitaṃ vassikasāṭikaṃ nivāsento hemante āpajjati. Kurundiyaṃ pana ‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā hemante āpajjatī’ti vuttaṃ, tampi suvuttaṃ. ‘Cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetu’nti hi vutta’’nti (pari. aṭṭha. 323). Tattha kurundinayo pacchā vuttattā sārato daṭṭhabbo , na purimo. Nivāsento hi gimhepi orenaddhamāsaṃ āpajjati eva. Idha ca ‘‘atthāpatti hemante āpajjati, no gimheti vutta’’nti kurundivacanassāyamattho dissati.
有人说:在迦底迦月满月日没有收起,当天也没有决意,到了最后第一日(即次日)因为没收起而犯恶作;不是因为没决意而犯,因为没决意会产生十日畜持的缘故。如果真是这样,那么冬季一到,只要衣还留在手边,决意就自动失去,于是犯舍堕——这是不合理的。因为决意是由“他人施与……乃至……由有破洞”这九种原因才失去的(《波罗夷注》2.469),并没有说“因为超出决意范围”而失去。如果说“因为不共通所以没说”?不对,因为若说“由有破洞”,则不应说(决意因超出范围而失),而且一切义注中都只说三衣由有破洞而失去决意。因此,在冬季第一日,因未收起而犯恶作,不是因为收起后未决意而犯。由“应决意”这句话可知,决意并未因此失去。因为并非说在迦底迦月满月后的最后第一日未决意而在冬季犯,其意是:那未收起的恶作,在冬季第一日黎明时即犯,所以说“在迦底迦月满月日未收起”。然而已收起的,在冬季得到十日畜持。“十日不足时,不应超过衣时”(《波罗夷注》2.630)这样说,而那是在适时生起的情况下,不是非适时。如此成立:未收起的不是舍堕,也不是所穿着的,因此应在迦底迦月满月日即收起并决意,这已成立。在这里,正如将多余衣在第十日决意时,最多只畜持十日,而在十日之内决意,同样,在迦底迦月满月日决意时,雨安居四个月已决意,此后只是在无罪过处决意,应知。至此,已说明在决意处有决意,在决意处有决意。否则,“有犯以决意而犯,以不决意而犯;有犯以决意而犯,以不决意而犯”这两对中应说两对。其中第一对的第一句成立。因为在决意处,雨衣等以决意而犯违越毗奈耶恶作。由此第二恶作的第二句已说。以不决意而犯则无。因为在十日之内不犯,且决意等可能,所以以决意而犯无,因为一切处决意皆不禁止,因此那些对未说“不可得”。这里说:那由“有犯在冬季犯”(《附随》323)这句话所成立的恶作,对于故意不收起的成立;若因失念,则对某些人无罪。在迦底迦月满月日已收起的,故意不决意者,与恶作一起,次日犯舍堕;因失念不决意者,仅舍堕,依此处初制。然而在《摩帝迦注》(《疑惑注》迦絺那学处注释)中说:“雨衣因雨季月过亦,因疮遮因亦,决意失去,因此此后应决意”,与此相违;不仅此,与“此后应收起并决意”的义注语也相违。此后名为冬季,若于彼处有收起,“雨衣因雨季月过亦”等则不应理,因为无决意故无收起。应求不违,因此“收起只是常事”之说在此也可能?不,因为与库伦底语相违。那里说在迦底迦月满月日收起,因此从雨安居日数已决意而收起,故收起不是常事,因此“此后”应指直到满月。如此决意,同样“因雨季月过亦,因疮遮因亦”这也应因必须收起而说。若如此,则此处与《善见律》中未说彼相合。否则此处也应说彼,如所说规则在此可能,虽然可能,但为令难解之世人易解而说。然而因为彼因雨季过而失决意,且在冬季第一黎明因未收起而成立恶作,所以应在迦底迦月满月日即收起并决意,未决意者应说“仅犯舍堕”。至此仍不满足,应寻求判定。于此有:
‘‘Kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā tasmiṃyeva divase avikappento pacchimapāṭipadadivase apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati, na, avikappanapaccayā dasāhaparihārasambhavato’’ti kāraṇameke vadanti. Evaṃ sati hemante pattamatte adhiṭṭhānaṃ vijahatīti āpajjati, tañca ayuttaṃ. Adhiṭṭhānañhi ‘‘aññassa dānena…pe… chiddabhāvenāti imehi navahi kāraṇehi vijahatī’’ti (pārā. aṭṭha. 2.469) vuttaṃ, na ‘‘adhiṭṭhānakhettātikkamena vā’’ti. Asādhāraṇattā na vuttanti ce? Na, ‘‘chiddabhāvenā’’ti na vattabbappasaṅgato, chiddabhāvena pana ticīvarasseva sabbaṭṭhakathāsu adhiṭṭhānavijahanassa vuttattā. Tasmā hemantassa paṭhamadivase apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati, na paccuddharitvā avikappanapaccayā. ‘‘Vikappetu’’nti vacanato tato adhiṭṭhānaṃ na vijahatīti paññāyati. Na hi kattikapuṇṇamāsiyā pacchime pāṭipadadivase avikappetvā hemante āpajjatīti vuttanti adhippāyo, yasmā taṃ apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ hemantassa paṭhamaaruṇakkhaṇe eva āpajjati, tasmā ‘‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā’’ti vuttaṃ. Paccuddhaṭaṃ pana hemante dasāhaparihāraṃ labhati. ‘‘Dasāhe appahonte cīvarakālaṃ nātikkāmetabbā’’ti (pārā. aṭṭha. 2.630) hi vuttaṃ, tañca kho samaye uppannaṃ ce, nāsamaye. Tathā ca sādhitaṃ apaccuddhaṭaṃ na nissaggiyaṃ hoti, no ca taṃ paridahitaṃ, tasmā kattikapuṇṇamadivase eva paccuddharaṇañca vikappanañca kattabbanti siddhaṃ, ettha ca yathā atirekacīvaraṃ dasame divase vikappentena dasāhaparamaṃ dhāritaṃ hoti, antodasāhe ca vikappitaṃ hoti, tathā kattikapuṇṇamāya vikappentena vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhitañca hoti, tato paraṃ anāpattikhette eva vikappanā ca hotīti veditabbaṃ. Ettāvatā atthi vikappanākhette adhiṭṭhānaṃ, adhiṭṭhānakhette ca vikappanāti dīpitaṃ hoti. Aññathā ‘‘atthāpatti adhiṭṭhānena āpajjati, anadhiṭṭhānena āpajjati. Atthāpatti vikappanāya āpajjati, avikappanāya āpajjatī’’ti dukesu dve dukāni vattabbāni siyuṃ. Tattha paṭhamaduke paṭhamapadaṃ sambhavati. Vikappanakhette hi vassikasāṭikādīnaṃ adhiṭṭhānena vinayātisāradukkaṭaṃ āpajjati. Eteneva dutiyadukkaṭassa dutiyapadaṃ vuttaṃ hoti. Anadhiṭṭhānena āpajjatīti natthi. Antodasāhe anāpajjanato, vikappanādisambhavato ca vikappanāya āpajjatīti natthi sabbattha vikappanāya appaṭisiddhattā, tasmā tāni dukāni ‘‘na labbhantī’’ti na vuttāni. Etthāha – yā sā ‘‘atthāpatti hemante āpajjatī’’ti (pari. 323) vacanappamāṇato dukkaṭāpatti sādhitā, sā sañcicca apaccuddharantassa yujjati, asatiyā ce, kañci, anāpatti. Kattikapuṇṇamāya paccuddhaṭaṃ sañcicca avikappayato dukkaṭena saha punadivase nissaggiyaṃ, asatiyā avikappayato nissaggiyameva idha paṭhamapaññattiyā. Yaṃ pana vuttaṃ mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. kathinasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenāpi, kaṇḍupaṭicchādi ābādhavūpasamenāpi adhiṭṭhānaṃ vijahati, tasmā sā tato paraṃ vikappetabbā’’ti, tenetaṃ virujjhati, na kevalaṃ idameva, ‘‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti aṭṭhakathāvacanañca virujjhati. Tato paraṃ nāma hi hemantaṃ, tattha ce paccuddhāro, ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenāpī’’tiādi na yuttaṃ adhiṭṭhānābhāvena paccuddhārābhāvato. Avirodho ca icchitabbo, tasmā ‘‘paccuddharaṇaṃ vattamatta’’ntivādo etthāpi sambhavatīti ce? Na, kurundi vacanavirodhato. Tattha hi kattikapuṇṇamāya paccuddhāro vutto, tasmā vassānadivasattā sādhiṭṭhānāvasā paccuddharīyatīti na paccuddhāro vattamattaṃ, tasmā ‘‘tato para’’nti yāva puṇṇamā adhippetā siyā. Yathā cāyaṃ vikappo, tathā ‘‘vassānamāsātikkamenāpi ābādhavūpasamenāpī’’ti idampi avassaṃ paccuddharitabbatāya vuttaṃ siyā. Evañca sati idha samantapāsādikāya tadavacanena sameti. Aññathā idhapi taṃ vattabbaṃ siyāti yathāvuttova vidhi ettha sambhavati, kiñcāpi sambhavati, duviññāpayassa pana lokassa suviññāpanatthaṃ vuttā. Yasmā pana sā vassānātikkamena adhiṭṭhānaṃ vijahati, hemantapaṭhamāruṇe ca apaccuddhārapaccayā dukkaṭā sādhitā, tasmā kattikapuṇṇamāyameva paccuddharitvā vikappetabbā, avikappitāya ‘‘nissaggiyāpajjanamevā’’ti vattabbaṃ. Ettāvatāpi santosaṃ akatvā vinicchayo pariyesitabbo. Hoti cettha –
“律藏圣典就这样不存在了,
已破裂的和未破裂的,以及与此相应的义理关联;
欲了知者,应于律中遍求通达此义之智者,
以得了知。”
‘‘Evaṃ abhāvaṃ vinayassa pāḷi, Bhinnaṃ abhinnañca tadatthayuttiṃ; Viññātukāmena tadatthaviññū, Pariyesitabbā vinaye viññāyā’’ti.
当有人说“你拿吧”,即使没说“我拿”,这东西也算已经苏定那了。如果对方接受了,那他也算善取;如果对方不接受,施者这边仍然算苏定那,但那件物品不属于任何人。同样,当有人说“我拿”,如果物主同意,即使没说“你拿吧”,也算善取;如果物主不同意,那东西还是归物主,因为这件事对他不构成僧团羯磨。在这里,如果是为了羯磨而拿,那就不如法。如果不仅为自己拿,后来又把它给别人,那就如法。同样,如果无所贪著,把东西让给别人,别人再给回来,或者出于信任而使用,也如法。但有些人说,就羯磨而言这不如法。他们还说:“在‘或做大或做小’那段里,对三衣从长度上不超过一拃就裁开来做,其余物品也一样。”像这类地方,应当好好亲近师承、了解古德们说法的脉络,跟它对照,保持正念正知,不让听众的心迷惑,然后才解说。这是我们的请求。
‘‘Tuyhaṃ gaṇhāhī’’ti vutte vināpi ‘‘mayhaṃ gaṇhāmī’’ti vacanena sudinnaṃ hoti. Itaro ce adhivāseti, tenāpi suggahitaṃ hoti, no ce adhivāseti, dentena sudinnaṃ. Taṃ pana vatthu na kassaci hoti. Tathā ‘‘mayhaṃ gaṇhāmī’’ti vadati, sāmiko ce adhivāseti, vināpi ‘‘gaṇhāhī’’ti vacanena suggahitaṃ. No ce adhivāseti, sāmikasseva taṃ, na hi tassetaṃ vinayakammanti ettha vinayakammassatthāya ce gaṇhāti, na vaṭṭati. Na kevalaṃ attano atthāya gahitaṃ , puna tassapi deti, vaṭṭatīti ca. Tathā anapekkho hutvā parassa vissajjetvā puna tena dinnaṃ vā tassa vissāsanto vā paribhuñjati, vaṭṭati. Tatthāpi vinayakammavasena na vaṭṭatīti eke. Te eva ‘‘mahantaṃ vā khuddakaṃ karotī’’ti ettha ‘‘ticīvare dīghato vidatthi anatikkamitvā chinditvā karoti, evaṃ sesesupī’’ti vadanti. Evarūpesu ṭhānesu porāṇācariyānaṃ kathāmaggaṃ suṭṭhu ācariyakulasevanāya sañjānitvā tena saṃsanditvā sato sampajāno hutvā sotūnañca cittaṃ avimohetvā kathetabbaṃ. Esā amhākaṃ āyācanā.
2. 有门闩防护处学处注释
2. Udositasikkhāpadavaṇṇanā
471471. 他们仅着两衣(安陀会与郁多罗僧,不穿桑喀帝)出发去各地游行。为什么?虽然最初说过:“诸比丘,不应仅着两衣进入村庄,谁进入,就犯恶作罪。”但后来又说:“诸比丘,有五种缘可以存放桑喀帝、郁多罗僧、安陀会:生病时、雨季约定时、要渡河到对岸时、有门闩防护的精舍时、已受持咖提那时。”而且注释里也说:“这五种当中,只有门闩防护才算标准。只有在有防护的精舍里存放后外出才如法,没有防护的就不如法。”所以,即使在咖提那还没制定的时候,对比丘们说“你们把衣存放在有门闩防护的精舍里”,就把衣存放在同修手中,得到仅着两衣进入村庄的开许后,就出发去各地游行了。应当这样理解。
471. Santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamanti. Kasmā? Kiñcāpi ‘‘na, bhikkhave, santaruttarena gāmo pavisitabbo, yo paviseyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (mahāva. 362) paṭhamaṃ vuttaṃ. Pacchā pana ‘‘pañcime, bhikkhave, paccayā saṅghāṭiyā nikkhepāya, uttarāsaṅgassa, antaravāsakassa nikkhepāya gilāno vā hoti, vassikasaṅketaṃ vā, nadīpāraṃ gantuṃ vā, aggaḷaguttivihāro vā, atthatakathinaṃ vā hotī’’ti vuttattā, aṭṭhakathāyampissa ‘‘pañcasu petesu aggaḷagutti eva pamāṇaṃ. Gutte eva hi vihāre nikkhipitvā bahi gantuṃ vaṭṭati, nāgutte’’ti vuttattā apaññattepi kathine ‘‘te bhikkhū aggaḷaguttivihāre ṭhapethā’’ti vatvā sabhāgānaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena gāmappavese laddhakappiyā janapadacārikaṃ pakkāmiṃsūti veditabbaṃ.
473“不离衣羯磨”的意思是:为了不离衣,或者为了免除因离衣而犯的罪,而给予羯磨。从那时起就有效。多长时间内有效?一个月或超过一个月,只要在行程中还有精力,就一直有效。因此说“若放下任务,就应当收回”。不需要再次给予羯磨。如果十二年后又得了别的病,仍然有效;就像具足戒羯磨一样,一次羯磨可以终生有效。
473.Avippavāsasammutinti avippavāsatthaṃ, vippavāsapaccayā yā āpatti, tadabhāvatthaṃ vā sammutiṃ dātunti attho. Tato paṭṭhāya vaṭṭati. Kittakaṃ kālaṃ vaṭṭatīti? Māsaṃ vā atirekaṃ vā yāva gamane saussāho, tāva vaṭṭati. Tena vuttaṃ ‘‘dhuranikkhepaṃ karontena paccuddharitabba’’nti. Puna sammutidānakiccaṃ natthīti sace dvādasannaṃ vassānaṃ accayena añño rogo hoti, vaṭṭati, upasampadakammaṃ viya yāvajīvaṃ ekāsammuti vaṭṭatīti ca.
“已作成”这类说法,在这个学处里不应该说。为什么?因为即使制作障碍已经消除,只要衣还没有决意,就不可能因为离开衣而犯戒。那么,是不是只说“衣已作成,指比丘的衣已决意”就够了?不够,因为两者是相关联的。决意取决于制作障碍是否完成,所以才说了“已作成”等语。其中,“已作成”就是前面已经说过的意思。
‘‘Kataṃ vā hotī’’tiādi imasmiṃ sikkhāpade na vattabbaṃ, kasmā? Karaṇapalibodhe upacchinnepi anadhiṭṭhitacīvarato vippavāsapaccayā āpattiyā asambhavato, tasmā ‘‘niṭṭhitacīvarasminti bhikkhuno cīvaraṃ adhiṭṭhitaṃ hotī’’ti ettakameva vattabbanti ce? Na, tadāyattattā . Adhiṭṭhānañhi karaṇapalibodhassa niṭṭhāpanāyattaṃ, tasmā ‘‘kataṃ vātiādi vutta’’nti ca vuttaṃ. Tattha katanti pubbe vuttameva.
477-8为了确定“不离衣”的特征:这里依据“在村内放好衣后,应当住在村内”等说法,确定了不离衣的特征;反过来,就应当知道离衣的特征。至于“村是同一范围”等说法,除了商队、树下和露地之外,其余情况要按有围栏和无围栏来理解同一范围或不同范围。不过,商队有两种:定居的和不定居的。其中,不定居的,无论属于一家还是多家,都没有围栏;定居的,则可能有围栏,也可能没有围栏。所以那里不按围栏等来说明,而是按内部范围来说明。露地也是这样。树下则按树荫的范围来定。否则,“商队是同一范围、不同范围”等说法,就会和分别文里没有显示的内容相矛盾。因此,商队前方和后方七寻内、侧方一寻内,这是同一范围;超出这个范围就是不同范围。树下也一样,正午时树荫覆盖到的地方,这是同一范围;其余就是不同范围。为什么呢?因为那里围栏没有固定标准,树荫才是标准。露地则按律文所说。“商队等依属于一家而成为同一范围”这种写法,所以在住宅、有顶处等,就按所说的界限,在八种等处简略说明。此后,在田地、打谷场、园林、寺院中,又再次举出有围栏和无围栏的说法,因为商队的分别已经结束,相关讨论也到此为止。“不同房间”等说法,因为不可能,所以在田地、打谷场、园林中没有举出。在寺院中虽然可能,但因为那里已经结束,也没有举出。所谓“家”,是指主人,因此“属于一家、属于多家”这句话,是在说明村等十四个放衣处所的共有与不共有之分。露地因为不可能,所以没有说。不过在这里,对于属于一家和属于多家的无围栏村等,虽然没有什么差别,但在有围栏的地方却有差别,所以举出“一家、多家”和“同一范围、不同范围”是有意义的。这里还有一个差别:在商队和树下,差别只按“家”的不同而分,不按“范围”的不同而分。在露地,则按范围的不同而分,但这一点律文中没有显示。有人说:根据“超过那个量”这句话,即使在露地,二又二分之一寻的范围内也没有过失。
477-8.Avippavāsalakkhaṇavavatthāpanatthanti ettha ‘‘antogāme cīvaraṃ nikkhipitvā antogāme vatthabba’’ntiādivacanato avippavāsalakkhaṇaṃ vavatthāpitaṃ, tabbiparītanayena vippavāsalakkhaṇaṃ veditabbaṃ. Gāmo ekūpacārotiādimhi pana ṭhapetvā satthaṃ, rukkhamūlaṃ, ajjhokāsañca sesesu parikkhepāparikkhepavasena ekūpacāranānūpacāratā veditabbā. Yasmā pana satthaṃ duvidhaṃ niviṭṭhaṃ, aniviṭṭhañca, tesu aniviṭṭhaṃ ekakulassa vā nānākulassa vā aparikkhittameva hoti, niviṭṭhaṃ siyā parikkhittaṃ, siyā aparikkhittaṃ, tasmā tattha parikkhepādivasena adassetvā abbhantaravasena vutto. Tathā abbhokāse. Rukkhamūle chāyāvasena. Aññathā ‘‘sattho ekūpacāro nānūpacāro’’tiādi uddesavirodho siyā vibhaṅge adassitattā, tasmā satthassa purato ca pacchato ca sattabbhantarā, passato ca ekabbhantaranti ayamekūpacāro, tato paraṃ nānūpacāro. Tathā rukkhamūlassa yattha majjhanhike kāle chāyā pharati, ayaṃ ekūpacāro. Itaro nānūpacāro. Kasmā? Tattha hi parikkhepo appamāṇaṃ. Chāyāva pamāṇaṃ. Ajjhokāsassa pāḷiyaṃ vuttova. ‘‘Satthādīnaṃ ekakulasantakavasena ekūpacāratā’’ti likhitaṃ, tasmā nivesane, udosite ca vuttaparicchedova aṭṭādīsūti katvā saṃkhittaṃ. Tato paraṃ khettadhaññakaraṇaārāmavihāresu pana parikkhittāparikkhitta-padaṃ puna uddhaṭaṃ satthavibhaṅgena adhikārassa pacchinnattā. ‘‘Nānāgabbhā’’tiādivacanaṃ pana asambhavato khettadhaññakaraṇaārāmesu na uddhaṭaṃ. Vihāre sambhavantampi tattha pacchinnattā na uddhaṭaṃ. Kulaṃ vuccati sāmiko, tasmā ‘‘ekakulassa nānākulassā’’ti iminā gāmādīnaṃ cuddasannaṃ cīvaranikkhepaṭṭhānānaṃ sādhāraṇāsādhāraṇabhāvaṃ dīpeti. Ajjhokāsassa pana asambhavato na vuttaṃ. Yasmā panettha ekakulassa, nānākulassa ca aparikkhittesu gāmādīsu parihāraviseso kiñcāpi natthi, parikkhittesu pana atthi, tasmā ekanānākulaggahaṇaṃ, ekanānūpacāraggahaṇañca sātthakanti veditabbaṃ. Tatthapi ayaṃ viseso – satthe, rukkhamūle ca kulabhedatova bhedo, nopacārabhedato. Ajjhokāse upacārabhedato ca, so pana pāḷiyaṃ na dassitoti. ‘‘Taṃ pamāṇaṃ atikkamitvāti vacanato ākāsepi aḍḍhateyyaratanappamāṇe doso natthī’’ti vadanti.
479“Sabhā”是阴性词。“Sabhāya”是中性词,因此说“依词性区分之理”。据说,为了显示中性词,以主格形式举出“sabhāya”,但因为它在这里并不适用,所以也说“dvāramūla”。由于衣没有放在自己指定的存放处,一臂之距的范围就不能提供保护;衣放在哪间房屋里,就应该住在哪间房屋里。因为经中说:“应住于会堂或门边,不应离开一臂之距。”如果问:由于限定为“必须在一臂之距内度过破晓”,岂不是无法了知了吗?答:在屋内无法据此了知,因为已经根据各种情况作了说明,所以说“以理为量”。这个意思在注释书中也已经阐明,另外又依据小村落中共用村门的情况来说。如果那处有两扇门,中间有屋舍和会堂,那么想住在哪里就可以住在哪里。
479. ‘‘Sabhā’’ti itthiliṅgaṃ. ‘‘Sabhāya’’nti napuṃsakaliṅgaṃ, tena vuttaṃ ‘‘liṅgabyattanayenā’’ti. Napuṃsakaliṅgadassanatthaṃ kira ‘‘sabhāya’’nti paccattavasena niddiṭṭhaṃ, tassa anupayogattā ‘‘dvāramūla’’ntipi. Attano nikkhittaṭṭhāne anikkhittattā vīthihatthapāso na rakkhati, yasmiṃ ghare cīvaraṃ nikkhittaṃ hoti, tasmiṃ ghare vatthabbaṃ. ‘‘Sabhāye vā vatthabbaṃ dvāramūle vā, hatthapāsā vā na vijahitabba’’nti hi vuttaṃ. ‘‘Hatthapāseyeva aruṇaṃ uṭṭhapetabba’’nti niyamitattā jānituṃ na sakkāti ce? Antoghare na sakkā, tathā tathā vuttattā, tasmā ‘‘yutti pamāṇa’’nti vuttaṃ. Ayamattho aṭṭhakathāyampi pakāsito, punapi khuddakagāme sabbasādhāraṇagāmadvāravasena. Sace tassa dvāradvayaṃ hoti, majjhe ca gharasabhāyaṃ, yatthicchati, tattha vasitabba’’nti.
480-1那些不算作村落范围的住处等,指的就是住处这一类地方。在露天处,即使是一件没有人会怀疑的衣,如果放在超过七寻以外的地方,就成了应舍衣。在这种情况下,同界之内不能起到保护作用,但在商队中却能起到保护作用。因为有“可以获得河边开许”的说法,所以可以确定,在水界之内也能获得开许。如果邻近的住处属于同一界,衣就不成应舍。
480-1. Yāni nivesanādīni gāmasaṅkhyaṃ na gacchanti, tāni nivesanādīnīti adhippetāni. Ajjhokāse aparisaṅkitampi cīvaraṃ atirekasattabbhantare nikkhittaṃ nissaggiyaṃ hoti, ettha antosīmatā na rakkhati, satthe pana rakkhati. ‘‘Nadīparihāro ca labbhatī’’ti vacanato udakukkhepasīmāyaṃ parihāro labbhatīti siddhaṃ. Sāmantavihāro ce ekasīmo, cīvaraṃ na nissaggiyaṃ.
“头陀支已断,于有疑处则谓其破,内裙外衣亦有别。
无衣者不犯戒,以舍愿等而得成立故。”
‘‘Chinnaṃ dhutaṅgaṃ sāsaṅka-sammato santaruttaraṃ; Acīvarassānāpatti, paccuddhārādisiddhito’’ti. –
这是杂论。对此,有一种以责难为先导的裁决:有些人依据“双层僧伽梨”这句话,说“单层僧伽梨也不应决意。如果决意,就不成就”,于是给那些求受具足戒的人也授予双层僧伽梨,让他们受具足戒。这些人应该用这段经义来使他们明白。因为世尊最初开许的是“割截的僧伽梨、割截的郁多罗僧、割截的安陀会”。后来在“某位比丘做三衣时,全部割截不够用。两件割截、一件不割截不够用。两件不割截、一件割截不够用”这件事上,开许了“诸比丘,我允许再加上补片”。因此,单层僧伽梨也可以,这个道理就成立了。如果割截的时候都不够用,怎么谈得上双层呢?注释书里也这样说:“‘允许加上补片’,意思是允许加上外来的一块布。但这应该在不够用的时候加上。如果够用,外来布片就不可以用,必须割截。”至于咖提那衣,只有割截的才可以,因为它有独特的特征,而且没有“割截的双层不够用”这种说法。在这里应该得出这样的结论。
Idaṃ pakiṇṇakaṃ, tatthāyaṃ codanāpubbaṅgamo vinicchayo – keci ‘‘diguṇaṃ saṅghāṭi’’nti (mahāva. 348) vacanato ‘‘ekaccikā saṅghāṭipi nādhiṭṭhātabbā. Sace adhiṭṭhāti na ruhatī’’ti vatvā upasampadāpekkhānampi diguṇameva saṅghāṭiṃ datvā upasampādenti, te iminā suttalesena saññāpetabbā. Bhagavatā hi ‘‘chinnakaṃ saṅghāṭiṃ chinnakaṃ uttarāsaṅgaṃ chinnakaṃ antaravāsaka’’nti paṭhamaṃ anuññātaṃ. Tato ‘‘aññatarassa bhikkhuno ticīvare kariyamāne sabbaṃ chinnakaṃ nappahoti. Dve chinnakāni ekaṃ acchinnakaṃ nappahoti. Dve acchinnakāni ekaṃ chinnakaṃ nappahotī’’ti imasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, anvādhikampi āropetu’’nti (mahāva. 360) anuññātaṃ, tasmā ekaccikāpi saṅghāṭi vaṭṭatīti siddhaṃ. Yā chijjamānā nappahoti, tassā kuto diguṇatāti. Aṭṭhakathāyampissa vuttaṃ ‘‘anvādhikampi āropetunti āgantukapattampi dātuṃ. Idaṃ pana appahonake āropetabbaṃ. Sace pahoti, āgantukapattaṃ na vaṭṭati, chinditabbamevā’’ti (mahāva. aṭṭha. 360). Kathinaṃ pana chinnakameva vaṭṭati āveṇikalakkhaṇattā , ‘‘chinnakaṃ diguṇaṃ nappahotī’’ti vacanābhāvato cāti sanniṭṭhānamettha gantabbaṃ.
头陀支:因为未受具足戒的人不具备三衣头陀支,所以只有依三衣才叫“三衣者”。他们没有决意,那是不是应该说“只有已决意者”?不是,因为那样会招致与头陀支破坏相违的过失。头陀支的破坏,是因为接受第四件衣,不是因为离开三衣,也不是因为接受多余的衣,更不是因为持有多余的衣。然而,世尊依决意只对比丘们开许了九种衣,并且是依种类而说的,对未受具足戒的人则不是这样。因此,因为他们没有关于衣的规定,那个头陀支就不被开许,如同对在家人一样。又因为在受持方法中没有说到它,所以在这里应当得出结论。
Dhutaṅganti anupasampannānaṃ tecīvarikadhutaṅgābhāvato ticīvareneva tecīvarikoti. Tesaṃ adhiṭṭhānābhāvato ‘‘adhiṭṭhitenevā’’ti vattabbaṃ hotūti ce? Na, dhutaṅgabhedena virodhappasaṅgato. Catutthacīvarasādiyanena hi dhutaṅgabhedo, na ticīvaravippavāsena, nāpi atirekacīvarasādiyanena, nāpi atirekacīvaradhāraṇena. Yasmā pana bhikkhūnaṃyeva bhagavatā adhiṭṭhānavasena nava cīvarāni anuññātāni, jātivasena ca vuttāni, na evaṃ anupasampannānaṃ. Tasmā tesaṃ cīvaraniyamābhāvā na taṃ dhutaṅgaṃ anuññātaṃ gahaṭṭhānaṃ viya, tasmā tassa samādānavidhāne avacanato ca sanniṭṭhānamettha gantabbaṃ.
“被视为有疑虑的”这句话:在《疑解》里,对有疑虑学处并没有单独列出各支,只说“其余在这里应依照衣品第二学处所说的方式来了知”,但这一点并没有被说明。在那里,夜间离别是第四支,在这里则是六夜离别,这就是此处的差别。因此,从各支的共同性和认可的共同性来看,他们就说这本身就是有疑虑学处。这个是没有余限的,那个是有余限的,以一个月为极限。在那里,即使到了村外,进入村界住下后再离开,也无犯;在这里则不是这样,在这里只要每到一个相邻的破晓时分,就成应舍;在那里则是第七夜,这是两者的差别。至于各支,由于依衣存放支的成就而相反,以及依此处所说的方法而成立,所以没有加以说明。那些支虽然没有说明,但第四支仍应加以区别,却没有被区别。什么原因呢?为了依此处所说的舍出次第,舍出之后从罪中出离,以及为了在那里显示所犯之罪的解脱。即使离别了一整年,也只是夜间离别,更何况离别了六夜。尽管如此,在那里如果具足如上所说的支,就应依照那里所说的方法舍出。如果在冬季或夏季舍出呢?为了表明依此处所说的方法舍出也是可以的,所以没有对第四支加以区别,这是导师的意见。即使超过一个月的衣,说为“超过十日”而舍出即可。有些长老说,以两种方式未满一个月而说为“超过十日”,就是超过一个月。即便如此,如果是有希望得到的衣,就说为“超过十日”而舍出;而原本的衣则说为“超过一个月”而舍出。
Sāsaṅkasammatoti kaṅkhāvitaraṇiyaṃ sāsaṅkasikkhāpade visuṃ aṅgāni na vuttāni, ‘‘sesamettha cīvaravaggassa dutiyasikkhāpade vuttanayena veditabba’’nti (kaṅkhā. aṭṭha. sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ, na ca panetaṃ vuttaṃ. Tattha rattivippavāso catutthaṃ aṅgaṃ, idha chārattavippavāso, ayamettha visesoti, tasmā aṅgasāmaññato, sammutisāmaññato ca sāsaṅkasikkhāpadameva vadanti. Idaṃ nippadesaṃ, taṃ sappadesaṃ māsaparamattā. Tattha bahigāmepi gāmasīmaṃ okkamitvā vasitvā pakkamantassa anāpatti, idha na tathā, idha anantare anantare aruṇuggamane nissaggiyaṃ, tattha sattameti ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ viseso. Aṅgāni pana cīvaranikkhepaṅgasampattito vipariyāyena, idha vuttanayena ca siddhattā na vuttāni. Tāni kāmaṃ na vuttāni, tathāpi catutthamaṅgaṃ visesitabbaṃ, na pana visesitaṃ. Kiṃkāraṇā? Idha vuttanissajjanakkamena nissajjetvā āpattidesanato, tatthāpannāpattivimokkhadīpanatthaṃ. Saṃvaccharavippavutthampi rattivippavutthameva, pageva chārattaṃ vippavutthaṃ. Evaṃ santepi tattha yathāvuttaaṅgasampattiyā sati tattha vuttanayeneva nissajjitabbaṃ. Hemante vā gimhe vā nissajjati ce? Idha vuttanayenāpi nissajjituṃ vaṭṭatīti ñāpanatthaṃ catutthaṃ aṅgaṃ na visesitanti no takkoti ācariyo. Māsātikkantampi cīvaraṃ ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā nissaṭṭhameva. Dvayena ūnamāsaṃ hutvā ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā māsātikkantanti eke. Tathāpi sace paccāsācīvaraṃ hoti, nissaggiyaṃ ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā, mūlacīvaraṃ pana ‘‘māsātikkanta’’nti vatvā nissajjitabbaṃ.
有人问:所谓“内衣”,或者“僧伽梨”,或者“衣”,到底是指三衣,还是也包括其他衣?这里要讨论的是:如果只限定为三衣,那么按照“包含在内”的说法,就会和割截未割截衣、洗染衣、求衣等规定产生矛盾。如果也包括其他衣,那又会和“衣已完成时”等说法产生矛盾。对此的回答是:不应该一概而论,要按具体情况来理解。比如在“放下衣,只穿内衣去游化各地”这类说法里,指的就是三衣。而在“诸比丘,不应只穿内衣进村,最多只穿内衣,从那里取衣来”这类说法里,则是指任何一种衣。同样,在“加线做成后,僧伽梨应布施”“下衣应布施”“僧伽梨应布施”“贤友,这是你的僧伽梨,把衣给我”等语境中也是如此。因为确实说过:一切衣都因为缝合之义而称为“僧伽梨”。有些长老说,在“衣已完成时”这句话里也是这样。因为在规定期限内,随需要而允许的衣,那些全都在制作中,什么时候才算完成呢?所以有些长老说,只限于三衣。那么,“没有衣的人不犯戒,因为舍衣等做法已经成立”这句话是什么意思呢?有些长老说,由于库房学处变得没有意义,所以在离开三衣时,三衣的人就犯戒。对此有人说:因为舍衣等做法已经成立,所以不犯戒。因为说过“不犯戒:在破晓前舍出、放弃”。若非如此,在破晓前舍出、放弃,那么按照上面所说的方法,直到别人还没有决意接受为止,就会犯戒。否则,关于七个abbhantara距离内离开,按字面意思:有离开时就从离开说,没有离开时就从没有离开说。
‘‘Santaruttara’’nti vā ‘‘saṅghāṭi’’nti vā ‘‘cīvara’’nti vā kiṃ ticīvaraṃ, udāhu aññampīti . Kiñcettha – yadi ticīvarameva paṭisiddhaṃ, pariyāpannavasena acchinnacīvaracchindanadhovāpanaviññattiādivirodho. Atha aññampi, ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti evamādinā virodhoti? Vuccate – na niyamato veditabbaṃ yathāsambhavaṃ gahetabbato. Tathā hi ‘‘cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamantī’’ti (pārā. 471) evamādīsu ticīvarameva. ‘‘Na, bhikkhave, santaruttarena gāmo pavisitabbo, santaruttaraparamaṃ tato cīvaraṃ sādhitabba’’nti evamādīsu yaṃkiñci, tathā saguṇaṃ katvā saṅghāṭiyo dātabbā, nivāsanaṃ dātabbaṃ, saṅghāṭi dātabbā, handa te, āvuso, saṅghāṭi, dehi me paṭantiādīsu. Vuttañhetaṃ ‘‘sabbañhi cīvaraṃ saṅghaṭitaṭṭhena ‘saṅghāṭī’ti vuccatī’’ti. Tathā ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti etthāpīti eke. Antosamaye hi yāvadatthaṃ cīvaraṃ anuññātaṃ, taṃ sabbaṃ kariyamānaṃ kadā niṭṭhānaṃ gacchissati, tasmā ticīvaramevāti eke. Acīvarassānāpatti paccuddhārādisiddhitoti kiṃ vuttaṃ hoti? Udositasikkhāpadassa nippayojanabhāvappasaṅgato ticīvaravippavāse tecīvarassa āpattīti eke. Tatthetaṃ vuccati na hoti āpatti paccuddhārādisiddhito. ‘‘Anāpatti antoaruṇe paccuddharati, vissajjetī’’ti hi vuttaṃ. Aññathā paccuddharantassa, antoaruṇe vissajjentassa ca yāva añño nādhiṭṭhāti, tāva āpattiṃ āpajjati yathāvuttanayena. Aññathā sattabbhantarena vippavāsassāti vippavāsato yathārutaṃyeva sati vippavāse vippavāsato avippavāse sati avippavāsatoti.
3. 第三咖提那学处注释
3. Tatiyakathinasikkhāpadavaṇṇanā
497“不足”是指:达不到最低标准。因此,这里先说到三衣以“一把又一把”等方式计算的最低标准。对衣的期待,就是衣的期待。借此说明:那件衣后来能得到也好,得不到也好,只要那份期待还没有断,我就允许把这条根本衣存放着。“衣的期待”是表示界限时用的从格,或者是表示处所时用的位格。
497.Nappahotīti lāmakaparicchedaṃ na pāpuṇāti, teneva ticīvarassa muṭṭhipañcakādilāmakaparicchedova tāva vutto. Cīvare paccāsā cīvarapaccāsā. Tenetaṃ dīpeti – taṃ cīvaraṃ pacchā labbhatu vā mā vā, yāva sā paccāsā chijjati, tāva idaṃ mūlacīvaraṃ ṭhapetuṃ anujānāmīti. ‘‘Cīvarapaccāsā’’ti mariyādatthe nissakkavacanaṃ, bhummatthe vā paccattavacanaṃ kataṃ.
499-500三衣中若有一件已做成,其余还在,就应当保留。当衣的障碍被解除、咖提那已被撤除时,或者在适当时节、或者在冬季,若生起非时衣,就应当尽快制作。若有希望圆满的期待,就不保留;若没有期待,也不保留。依据“在未敷咖提那时,十一个月中生起”的说法,后迦提月无论已敷咖提那或未敷咖提那,都是适当时节。冬季在已敷咖提那时可以是适当时节,在未敷咖提那时则是非时。此后则决定是非时。“指定而施”这一说法,在这里虽然不适用,但为了阐明意义而说,如同比丘尼的第二舍堕等中那样,其余情况与非时衣相同。在那里,对比丘尼僧团若“让到场的人分配”这样指定而施,若决意“把非时衣当作时衣”来分配,就犯舍堕。正如在那里,“所谓非时衣,是在未敷咖提那时十一个月中生起,在已敷咖提那时七个月中生起”这是为了阐明意义而说,这里也是如此。若是这样,“施与一个人:‘这个施给你’”这句话为什么说呢?难道它不是可分配的吗?回答说:这是就不可分配的共性而说的。正如施与僧团的指定物,由已敷咖提那的比丘们因不可分配而成为所谓非时衣,个人所得物对其他人也不可分配,这就是意思。即便如此,可能有人会想:“指定而施的,也只能得到十日的保管期。”这是他的疑惑。在第一咖提那的情形中,“比丘的衣已做成、咖提那已撤除”这句话就成了没有意义。如果说:因为即使在咖提那尚未撤除时,也应当知道衣最多只能持有十日,所以这句话应是就未指定而施的衣说的,是不是这样?即便如此,对未敷咖提那的人来说,未指定而施的衣,因为后迦提月的缘故,本来就只能得到十日的保管期,因为经文说“比丘的衣已做成、咖提那已撤除”。如果说:“是的,确实如此”?那就与“在未敷咖提那时,十一个月中生起”这句话相违,所以在这里应当按前面所说的方式作出决定。
499-500.Niṭṭhitacīvarasmiṃ…pe… cīvarāsā vā upacchinnātiādimhi tīsu cīvaresu aññataraṃ kataṃ hoti, sesā atthi, rakkhati. Cīvarapalibodhassa upacchede, ubbhatasmiñca kathine samaye vā hemantassa samaye vā akālacīvaraṃ uppajjeyya, khippameva kāretabbaṃ . Sati pāripūriyā paccāsā na rakkhati, asati natthi ce paccāsā, na rakkhati. ‘‘Anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vacanato aparakattikā atthate vā anatthate vā samayova. Hemanto siyā samayo atthate, siyā asamayo anatthate. Tato paraṃ ekaṃsato asamayo vāti. ‘‘Ādissa dinna’’nti idaṃ idha alabbhamānampi atthuddhāravasena vuttaṃ bhikkhunīnaṃ dutiyanissaggiye (pāci. 738 ādayo) sesaṃ akālacīvaraṃ viya. Tattha hi bhikkhunisaṅghassa ‘‘sampattā bhājentū’’ti evaṃ ādissa dinnameva ‘‘akālacīvaraṃ kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājentiyā nissaggiyaṃ. Tathā hi tattha yathā ‘‘akālacīvaraṃ nāma anatthate kathine ekādasamāse uppannaṃ, atthate kathine sattamāse uppanna’’nti idaṃ atthuddhāravasena vuttaṃ, evaṃsampadamidaṃ. Yadi evaṃ ‘‘ekapuggalassa idaṃ tuyhaṃ damhīti dinna’’nti idaṃ kimatthaṃ vuttaṃ, na hi taṃ bhājanīyanti ce? Abhājanīyasāmaññato vuttaṃ hoti. Yathā saṅghassa ādissa dinnaṃ atthatakathinehi eva bhikkhūhi abhājanīyattā akālacīvaraṃ nāma jātaṃ, evaṃ puggalikampi itarehīti attho. Evaṃ santepi kassaci siyā ‘‘ādissa dinnampi dasāhameva parihāraṃ labhatī’’ti. Tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ. Paṭhamakathine ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti idañhi niratthakanti. Anubbhatasmimpi hi kathine dasāhaparamameva dhāretabbanti viññātattā anādissa dinnameva sandhāyetaṃ vuttaṃ siyāti ce? Evaṃ santepi anādissa dinnampi anatthatakathinānaṃ aparakattikāya dasāhameva parihāraṃ labhati ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vuttattā. Āmantāti ce? ‘‘Anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vacanena virujjhati, tasmā yathāvuttanayenevettha sanniṭṭhānaṃ gantabbaṃ.
在《随附注》中说:“在第一学处,因为随宜衣的缘故,一切衣在迦絺那月内,即使超过十天也无犯,因为已经给了保管的许可。就像在迦絺那月内,指定后布施的非时衣只能得到时衣的保管期,在其他月份也同样能得到,应当这样理解。因此,虽然‘衣已做成,比丘已撤迦絺那,若又有衣生起’等学处已经成立,但为了开许未敷迦絺那的人在后迦提月,而说了‘若非时衣生起’。如果不这样说,就不能说‘所谓非时衣,是在未敷迦絺那的十一个月中生起’。因为这样说了,未敷迦絺那的人就像已敷迦絺那的人一样,一切衣在后迦提月超过十天也不犯舍堕。”
Anugaṇṭhipade vuttaṃ ‘‘paṭhamasikkhāpade sabbacīvarānaṃ yāvadatthacīvaravasena kathinamāsabbhantare dasāhātikkamepi anāpatti parihārassa dinnattā. Yathā kathinamāsabbhantare ādissa dinnamakālacīvaraṃ kālacīvaraparihārameva labhati, tathā itaramāsepi labhatīti veditabbaṃ. Tasmā evaṃ ‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva cīvaraṃ uppajjeyyā’tiādinā sikkhāpade siddhepi anatthatakathinānaṃ pacchimakattikamāsaṃ anujānantena ‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’ti vuttaṃ. Evañhi avutte akālacīvaraṃ nāma ‘anatthate kathine ekādasamāse uppanna’nti na sakkā vattuṃ. Evañhi vacanato anatthatakathinānaṃ atthatakathinānaṃ viya sabbacīvarānaṃ pacchimakattikamāse dasāhātikkame nissaggiyaṃ na hotī’’tiādi.
还有这样的说法:我所允许的“在初次迦絺那期间,最多可以持有十天多余的衣”,那也是在迦絺那月之外生起的,不是在月内——这个意思就显示出来了。怎么显示的呢?对于超过十天持有多余衣所犯的罪,先用“衣已做成、比丘已撤迦絺那”这条随制,在迦絺那期间内加以遮止;然后,为了遮止此后生起的衣超过十天所犯的罪,在这条学处里说了“非时衣生起”等话。因为说了“即使是在适当的时候指定布施的,这也叫非时衣”,就显示出:撤迦絺那之后,得不到十天的保管期。还有,撤迦絺那之后再得五天附随的情形,也因为“衣已做成、比丘已撤迦絺那,若比丘又有非时衣生起……应当尽快做成”这段话,是把非时衣生起的时间限定之后才说的,所以也被遮止了。由这两点可以成立:在迦絺那期间内生起的衣,撤迦絺那之后连一天的保管期也得不到。有其他一些人是这样说的。
Bhiyyopi evaṃ vuttaṃ – yaṃ pana mayā ‘‘paṭhamakathine dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’’nti anuññātaṃ, tampi kathinamāsato bahi uppannameva, na antoti ayamattho dīpito hoti. Kathaṃ? Atirekacīvarassa dasāhaparihārato uddhaṃ āpajjitabbāpattiṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti anupaññattiyā kathinabbhantare vāretvā tato uddhaṃ uppannesu dasāhātikkame āpajjitabbāpattiṃ iminā sikkhāpadena vāretuṃ ‘‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’tiādi vuttaṃ. Tena ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvaraṃ nāmā’’ti vacanato kathinubbhārato uddhaṃ dasāhaparihāraṃ na labhatīti dīpitaṃ hoti, tehi saddhiṃ puna kathinubbhārato uddhaṃ pañca divasāni labhatīti pasaṅgopi ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyya…pe… khippameva kāretabba’’nti akālacīvarassa uppattikālaṃ niyametvā vuttattā nivārito hoti, tadubhayena kathinabbhantare uppannacīvaraṃ kathinubbhārato uddhaṃ ekadivasampi parihāraṃ na labhatīti siddhaṃ hoti. Evaṃ apare vadantīti.
又有人说:老师们可能会这样主张——“比丘的衣已做成、咖提那已被撤除时,若比丘又有非时衣出现”。在这里,说“比丘的衣已做成、咖提那已被撤除”时,就是在这样表达:“在这段期间内,三种非时衣都没有生起。”那为什么在分别文里要详细解说呢?回答说:这条学处是就决意而说的,不过,最初先允许十天,如果那十天不够,而又有期望,就把那十天延长,允许一个月;这样说也显示了另一个义理差别:所谓非时衣,应当由现前的人来分配。而那一点,是通过“若比丘希望,则应接受”这条学处延长而说的,所以三种都在分别文里详细解说了。
Punapi vuttaṃ – ācariyā pana evaṃ vadeyyuṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’ti ettha ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vadanto evaṃ viññāpeti ‘‘etthantare tiṇṇannampi akālacīvarānaṃ uppatti abhāva’’nti. Kasmā pana padabhājane vitthāritānīti? Vuccate – idaṃ sikkhāpadaṃ adhiṭṭhānaṃ sandhāya vuttaṃ, kintu paṭhame dasāhaṃ anujānitvā tasmiṃ appahonte sace paccāsā atthi, tameva vaḍḍhetvā māsaṃ anujānanto imampi atthavisesaṃ dīpeti akālacīvaraṃ nāma sammukhībhūtena bhājetabbantipi dīpeti. Taṃ pana ‘‘ākaṅkhamānena bhikkhunā paṭiggahetabba’’nti iminā sikkhāpadena vaḍḍhetvā vuttanti, tasmā tīṇipi padabhājane vitthāritānīti.
“应尽快制作,也就是要在十天内制作”这句话,是为了说明:在有能力的情况下,要依照前一条学处的特征来做。因此不说“这样快、这样轻”等等,而说“十天内”。对已敷咖提那的来说,可以这样;但对未敷咖提那的情况,若问“那又怎样”,则是为了显示对未敷者的遮止——看不到这一点的人就会生起烦恼。到第三十一天明相升起时,就犯舍堕。即使和大量期望中的衣料合在一起,只要最后达到规定的量,就随其性质而犯舍堕;若没达到,就不犯;再合上去时又犯;和别的衣料合在一起则不犯。已截断的,就成为另一件物品。有人说:超过先前的分界而合上去的,会再得到另一个分界。这应当仔细考察后再采纳。然而在某部注解书中说:“‘施给僧团,这是非时衣’等语中指定而施”——这里,施给僧团时其实并没有罪,就像“耳朵有秘密”等例子那样,是为了显示词义而说的。如果问:那是指他所获得的东西吗?答:因为“或从僧团生起”这一句已经成立,所以那是多余的。又说:“还有‘僧团将得到衣,或众人将得到’等文句。”不过,我为精通注解书,已把全部写了下来,应当好好思择之后再讲。
‘‘Khippameva kāretabbanti dasāhā kāretabba’’nti idaṃ pana pahonakabhāve purimasikkhāpadalakkhaṇenāti dīpetuṃ vuttaṃ, tasmā ‘‘evaṃ sīghanti vā lahunti vā’’tiādinā avatvā ‘‘dasāhā’’ti vuttaṃ. Atthatakathinassa evaṃ hotu, anatthate pana kathine kathanti vutte anatthatassa paṭikkhepataṃ dassetīti vutto apassanto vighātaṃ āpajjatīti. Ekatiṃse aruṇuggamane nissaggiyanti mahantenapi paccāsācīvarena saha ghaṭitampi tabbhāvaṃ anupatitvā nissaggiyaṃ hoti sati pacchimappamāṇasambhave, asati na hoti, puna ghaṭite hoti, aññena ghaṭite na hoti. Chinnaṃ aññavatthu hoti. Pubbaparicchedaṃ atikkantaṃ ghaṭitaṃ puna aññaparicchedaṃ labhatīti eke, upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Aññatarasmiṃ gaṇṭhipade pana ‘‘saṅghassa vā idaṃ akālacīvaranti uddissa dinna’nti ettha saṅghassa dinne āpatti nāma natthi, ‘sotassa raho’tiādīsu viya paduddhārena vuttaṃ, tassa lābhaṃ sandhāyāti ce? Saṅghato vā uppajjeyyāti anena siddhattā adhikamevā’’ti ca ‘‘saṅgho cīvarāni labhissati gaṇo vā’tiādināpi pāṭho atthī’’ti ca vuttaṃ. Gaṇṭhipade kosallatthaṃ pana mayā sabbaṃ likhitaṃ, suṭṭhu vicāretvā kathetabbaṃ.
4. 旧衣学处注释
4. Purāṇacīvarasikkhāpadavaṇṇanā
503-505“舍弃食事”是指对食事义务的决意。“食事义务决意的分别”是古师们的说法。其中,“名为你”的意思是:在那件事上,本来不该做,你却让人去做了,这就叫“你令洗”;或者也可以理解为“那个人就是你”。“在二部僧中受具足戒”这句话,要知道是因为在比丘面前受具足戒已被禁止,为了遮止随他受戒的过失,才这样说。“旧衣”这里说“即使穿过一次、披过一次”,只是为了说明“旧”的状态,所以有人认为“衣,是指六种衣中适合净施的最下等衣”这种说法在这里没有依据。有人认为:适合净施的最下等衣并不是这里所指的,这里指的是适合穿着和披覆的衣,因此对坐具和敷具只说了恶作,这里就没有提到。有人认为:由于提到了种类和尺寸,凡是让人清洗任何旧布,都成舍堕,所以才有“除了衣以外,让人清洗其他资具,无犯”的说法。即使是让人清洗已经用过、沾了不净的袋子,因为粗重且不适宜,也是舍堕。因此有人认为,在《断疑》中,这个地方没有对“衣”作出界定。应当审慎思择,采用更合理的说法。“染后作净”是说,只能穿着或披覆已作净的,不能用其他的。这个说法支持中部上座的主张,但也不完全支持。“染后”等语,则是为了显示律的仪轨而说的,这是我的推断。就像在“非亲族想非亲族”一节中有三组四句,在“疑、亲族”等节中也是如此,共有九组四句。这里有人问:洗了一次之后,放下清洗的职责,后来又觉得“还没洗干净”而再洗,应该无罪。那么第二次是不是也叫“未被吩咐而洗”呢?回答说:如果比丘已经说“洗到这个程度就够了”而加以拒绝,之后还继续洗,这才叫“未被吩咐而洗”,这样才合理。如果不是这样,就应当知道仍然是“被吩咐而洗”。比丘转变性别时,依照在一部僧中受具足戒者(比丘尼)的标准而有罪,就像释迦族女的情形一样。
503-505.Bhattavissagganti bhattakiccādhiṭṭhānaṃ. Bhattakiccādhiṭṭhānavibhāganti porāṇā. Tattha nāma tvanti tattha tayā katakamme evaṃ akattabbe sati dhovāpissasi nāma. Atha vā so nāma tvanti attho. Ubhatosaṅghe upasampannāti bhikkhūnaṃ santike upasampadāya paṭikkhittattā tadanupasaṅgabhayā evaṃ vuttanti veditabbaṃ. ‘‘Purāṇacīvara’’nti ettha purāṇabhāvadīpanatthameva ‘‘sakiṃ nivatthampi sakiṃ pārutampī’’ti vuttaṃ, tasmā ‘‘cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchima’’nti vacanassa okāso na jātoti eke. Yasmā vikappanupagapacchimaṃ idha nādhippetaṃ, nivāsanapārupanupagamevādhippetaṃ, teneva nisīdanapaccattharaṇe dukkaṭaṃ vuttaṃ, tasmā na vuttanti eke. Jātippamāṇāvacanato yaṃ kiñci purāṇavatthaṃ dhovāpentassa nissaggiyameva, teneva ‘‘anāpatti cīvaraṃ ṭhapetvā aññaṃ parikkhāraṃ dhovāpetī’’ti vuttaṃ. Thavikampi hi asucimakkhitaṃ paribhuttaṃ dhovāpeti, nissaggiyameva oḷārikattā, appatirūpattā ca. Teneva kaṅkhāvitaraṇiyaṃ imasmiṃ ṭhāne cīvaraparicchedo na vuttoti eke, vicāretvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. ‘‘Rajitvā kappaṃ katvāti kappiyaṃ katameva nivāsetuṃ, pārupituṃ vā vaṭṭati, netara’’nti vuttaṃ. Iminā ca majjhimattheravādo upatthambhito hoti, nopatthambhito. Rajitvātiādi pana vinayavidhidassanatthaṃ vuttanti mama takko. Yathā aññātikāya aññātikasaññīvāre tīṇi catukkāni, evaṃ vematikañātikavāresu cāti nava catukkāni honti. Etthāha – ekavāraṃ dhovitvā dhovanesu dhuraṃ nikkhipitvā puna ‘‘duddhota’’nti maññamānā dhovati, anāpattiyā bhavitabbaṃ, dutiyavāraṃ avuttā dhovati nāma hotīti? Vuccate – sace bhikkhu ‘‘alaṃ ettāvatā dhotenā’’ti paṭikkhipati, puna dhovantī avuttā dhovati nāmāti yujjati. No ce, vuttāva hotīti veditabbaṃ. Bhikkhussa liṅgaparivattane ekatoupasampannāya vasena āpatti sākiyānīnaṃ viya.
506“以一种理由”是指任何一种最初的理由。“依三组四句”是(古师的)读法。因为那位在比丘众面前以八语受具足戒的比丘尼是众所周知的,所以没有提到她;而说释迦族女,是因为她不为人所知。
506.Ekenavatthunāti yena kenaci paṭhamena. ‘‘Tiṇṇaṃ catukkānaṃ vasenā’’ti pāṭho. Bhikkhūnaṃ santike aṭṭhavācikāya upasampannāya pākaṭattā taṃ avatvā sākiyāniyova vuttā apākaṭattā.