衣犍度论
Cīvarakkhandhakakathā
大品解释 · 69 段
关于衣的生起,有八种衣的纲目;
在界内布施、订立规约,以及制定比丘的受食规定,也是如此。
Cīvarassa panuppādā, aṭṭha cīvaramātikā; Sīmāya deti, katikā, bhikkhāpaññattiyā, tathā.
他布施给僧团,布施给二部僧团,布施给已住雨安居的人;
指定施与个人,这就是八种纲目。
Saṅghassa, ubhatosaṅghe, vassaṃvuṭṭhassa deti ca,; Ādissa, puggalassāti, aṭṭhimā pana mātikā.
在这里,所谓“在界内施与”,是指由进入界内的比丘们来分配;
应该由比丘们来分配,这是最胜辩才者所赞叹的。
Tattha sīmāya detīti, antosīmaṃ gatehi tu; Bhikkhūhi bhājetabbanti, vaṇṇitaṃ varavaṇṇinā.
还有,那些由共同约定而布施的、具有一个共有份额的精舍,
在这里,所施之物,称为应由所有人分配的。
Katikāya ca dinnaṃ ye, vihārā ekalābhakā; Ettha dinnañca sabbehi, bhājetabbanti vuccati.
僧团的固定事务,在哪里办理,就属于那里。
按照乞食的约定而布施的东西,大圣者说这就是布施。
Saṅghassa dhuvakārā hi, yattha karīyanti tattha ca; Bhikkhāpaññattiyā dinnaṃ, dinnaṃ vuttaṃ mahesinā.
不过,以正直的心布施给僧团的东西,
那应当由亲自在场的人来分配,这样说。
Saṅghassa pana yaṃ dinnaṃ, ujubhūtena cetasā; Tañhi sammukhibhūtena, bhājetabbanti vuccati.
他怀着信心,把僧衣布施给指定的两方僧团。
比丘无论人数少还是多,平均分配才合适。
Ubhatosaṅgha muddissa, deti saddhāya cīvaraṃ; Thokā vā bahu vā bhikkhū, samabhāgova vaṭṭati.
如果有人布施衣给已经度过雨安居的僧团,
那件衣应由已出雨安居的人来分配,这是被称赞的做法。
Vassaṃvuṭṭhassa saṅghassa, cīvaraṃ deti yaṃ pana; Taṃ tasmiṃ vuṭṭhavassena, bhājetabbanti vaṇṇitaṃ.
若以粥或饭食布施,或指定而施;
识者应随处就地分配僧衣。
Yāguyā pana bhatte vā, detiādissa ce pana; Cīvaraṃ tattha tattheva, yojetabbaṃ vijānatā.
若特意指定某人而布施僧衣,
此施即名为指定人施。
Puggalaṃ pana uddissa, cīvaraṃ yaṃ tu dīyati; Puggalodissakaṃ nāma, dānaṃ taṃ tu pavuccati.
在五位同法亲友当中,如果有谁即使在我死后……
这是我的资具,也是母亲的或父亲的。
Sahadhammikesu yo koci, pañcasvapi ‘‘mamaccaye; Ayaṃ mayhaṃ parikkhāro, mātuyā pitunopi vā.
如果他说“或者愿它归戒师所有”,只是这样说而已;
但那并不是他们的,而是僧团自己的财产。
Upajjhāyassa vā hotu’’, vadaticcevameva ce; Na hoti pana taṃ tesaṃ, saṅghasseva ca santakaṃ.
对五种人来说,一旦命终之后,布施就再也长不出任何东西了。
那只是属于僧团的,而在家人那里却能生长。
Pañcannaṃ accaye dānaṃ, na ca rūhati kiñcipi; Saṅghasseva ca taṃ hoti, gihīnaṃ pana rūhati.
比丘或沙弥,若在比丘尼住处命终,
其资具唯归比丘众所有。
Bhikkhu vā sāmaṇero vā, kālaṃ bhikkhunupassaye; Karotyassa parikkhārā, bhikkhūnaṃyeva santakā.
若比丘尼、或沙弥尼,于寺中命终,
其资具则归比丘尼众所有。
Bhikkhunī sāmaṇerī vā, vihārasmiṃ sace matā; Honti tassā parikkhārā, bhikkhunīnaṃ tu santakā.
2741这一段只有编号,没有可翻译的巴利文内容。
2741.
“拿去给某人吧”这样给出的话,那所施之物属于前一个人。
“我要给这个”——这样给出去的东西,就属于后一个人所有。
‘‘Dehi netvāsukassā’’ti, dinnaṃ taṃ purimassa tu; ‘‘Idaṃ dammī’’ti dinnaṃ taṃ, pacchimasseva santakaṃ.
明白了这种布施的做法后,无论是对于死者还是活着的人,
或者也可以凭信任而取,或者取死人衣。
Evaṃ dinnavidhiṃ ñatvā, matassa vāmatassa vā; Vissāsaṃ vāpi gaṇheyya, gaṇhe matakacīvaraṃ.
从根、叶、果、茎、皮、花来区分。
已离过失、达到如如境界的世尊,宣说了六种染料。
Mūlapattaphalakkhandha-tacapupphappabhedato; Chabbidhaṃ rajanaṃ vuttaṃ, vantadosena tādinā.
根以姜黄,茎以茜草与紫矿;
叶以阿利叶,靛蓝叶亦然。
Mūle haliddiṃ, khandhesu, mañjeṭṭhaṃ tuṅgahārakaṃ; Pattesu alliyā pattaṃ, tathā pattañca nīliyā.
库孙巴花、金苏卡花、树皮、洛达和糠。
除了染料以外,所有果实都可以。
Kusumbhaṃ kiṃsukaṃ pupphe, tace loddañca kaṇḍulaṃ; Ṭhapetvā rajanaṃ sabbaṃ, phalaṃ sabbampi vaṭṭati.
袈裟若污秽,或复色丑陋;
以阿利叶,洗之则允许。
Kiliṭṭhasāṭakaṃ vāpi, dubbaṇṇaṃ vāpi cīvaraṃ; Alliyā pana pattena, dhovituṃ pana vaṭṭati.
关于衣的其余讨论,则在第一咖提那衣犍度中。
在那里,智者应当只按已经说过的那些方式来了知。
Cīvarānaṃ kathā sesā, paṭhame kathine pana; Tattha vuttanayeneva, veditabbā vibhāvinā.