夜叉所欺品·26. 斩贼者故事的次第解说
夜叉欺骗品解释 · 245 段
26. 斩贼者故事的次第解说
26. Coraghātakavatthumhi ayamānupubbīkathā
有一次,我们的世尊住在舍卫城,依靠祇园精舍,为大众说法,赐予他们生天与解脱的成就。那时候,有五百个盗贼从森林来到城里,夜里干盗窃的勾当,靠这个养活妻儿。后来有一天,盗贼们为了盗窃进城,在城门口看见一个愁苦的乡下人,就问他:“喂,你住在哪里?”那人说明自己是乡下居民。盗贼们就对他说:“朋友,你干嘛过这种苦日子住在这儿?来跟我们一起干盗窃,穿好衣服戴首饰,养活妻儿。别过这种穷酸日子了。”他心想“这些人说得有道理”,就接受了他们的话。于是他们说“那就跟我们走吧”,带着他进了城,到处抢劫,干起盗窃的勾当。那时这个乡下人得了财物,觉得“这样更好”,就跟着他们干盗窃过活。后来有一天,国王的人在他们作案时把他们全都抓住,反绑双手牢牢捆住,押到憍萨罗国王面前。国王见了说:“喂,你们当中谁要是把这些人杀了、结果他们的性命,我就饶他不死。”听了这话,那些盗贼因为彼此是亲戚朋友,谁也不愿意下手。那个乡下人却对国王说“我来把他们全杀了”,得到允许后,就把他们全杀了。国王看了很高兴,就给了他刽子手的差事。他杀盗贼和该处死的人,这样过了二十五年,后来老了。那时他因为力气衰弱,砍几刀也杀不死一个盗贼,国王知道后,就把刽子手的差事交给了别人。他丢了刽子手的差事后,住在自己家里。那时有一个人学会了咒语,能通过鼻息放风杀人。就是说,他想砍断或劈开手、脚、耳朵、鼻子、头等任何部位,就念咒语、放出鼻息风,那个部位就会断掉、裂开——这咒语就有这么大的威力。于是他去侍奉那个人,学到了咒语,然后给国王送信说:“我以前因为年老,砍盗贼的手脚等很费劲,该杀的也难杀死。现在我不那样了,我要靠我的咒语之力来行刑。”国王听了信,说“好”,就把他召来,恢复了他原来的职位。他从那时起又干这差事,又过了五年。他年老力衰、寿命将尽,躺在临终的床上,被临终的巨大恐怖痛苦逼得发出凄厉的惨叫,闭着眼睛,看见燃烧着可怕地狱火焰、手持铁锤铁棒的地狱狱卒,就这样躺着。于是邻居家的人听到他那可怕的叫声,都丢下房子逃走了。据说那天,大舍利弗长老以天眼观察世间,看见这个刽子手当天就要命终、投生地狱,又知道“如果我去那里,他会因为对我的净信而投生天界”,心想“今天我该给他一些帮助”,于是上午穿好衣服,来到他家门口。那人见了长老,心生嗔怒,气得浑身发抖,心想“今天我要刺穿他、劈开他、杀死他”,就那样躺着念咒、放出鼻息风。长老在那一刹那入了灭尽定,从灭尽定出来后像太阳一样光辉地站着。那人对长老这样试了三次,什么也做不了,心里非常惊讶,便对长老生起净信,把自己准备好的乳粥供养给长老。长老为他增长福德后,就回精舍去了。刽子手忆念着供养长老的布施,就在那一刻命终,投生天界。啊,离贪的佛弟子们的威力!他本该投生地狱,却因这股力量投生天界。就是这样。
Ekasmiṃ kira samaye amhākaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ upanissāya jetavane viharati dhammadesanāya mahājanassa saggamokkhasampadaṃ dadamāno. Tasmiṃsamaye pañcasatā corā aṭavito nagaraṃ āgantvā rattibhāge corakammaṃ katvā tena puttadāre posenti. Athekadivasaṃ corā corakammatthāya nagaraṃ pavisantā nagaradvāre ekaṃ dukkhitaṃ janapadamanussaṃ passitvā hambho kattha vasatīti pucchiṃsu, so attajanā janapadavāsibhāvaṃ pakāsesi. Athassa te kasmā bho iminā dukkhavāsena vasissasi, ehi amhehi saddhiṃ corakammaṃ karonto vatthālaṅkārasampanno puttadāraṃ posehi. Iminā kapaṇavāsena na vasāti āhaṃsu. So panime yuttaṃ kathentīti tesaṃ vacanaṃ sampaṭicchi. Atha te evaṃ sati amhehi saddhiṃ āgacchāhīti vatvā naṃ gahetvā antonagaraṃ paviṭṭhā tattha tattha vilumpantā corakammaṃ akaṃsu. Tadā jānapadiko laddhavibhavo imameva varataranti tehi saddhiṃ corakammaṃ karonto jīvikaṃ kappesi, athekadivasaṃ rājapurisā katakamme te sabbeva gahetvā pacchābāhaṃ gāḷhaṃ bandhitvā kosalarañño dassesuṃ, rājā te disvā evamāha, bhaṇe tumhākaṃ antare yo etesaṃ māretvā jīvitakkhayaṃ pāpessati, tassa jīvitadānaṃ dammīti, taṃ sutvā te corā sabbe aññamaññañātisuhadasambandhabhāvena taṃ na icchiṃsu. So pana janapadavāsī manusso ahamete sabbe māressāmīti rañño vatvā tenānuññāto te sabbe māresi. Taṃ disvā tuṭṭho rājā tassa coraghātakammaṃ adāsi. So core ca vajjhappatte ca mārento pañcavīsativassāni vasanto aparabhāge mahallako ahosi. Atha so mandabalattā katipayapahārenāpi coraṃ māretuṃ na sakkoti, rājā taṃ ñatvā aññassa coraghātakammaṃ adāsi. Atha so coraghātakammā parihīno attano gehe vasati. Tadā aññataro manusso mantaṃ parivattetvā nāsāvātena manussamāraṇakamantaṃ jānāti. Tathāhi hatthapādakaṇṇanāsasīsādīsu yaṃkiñci chejjabhejjaṃ kattukāmo mantaṃ parivattetvā nāsāvātaṃ vissajjeti. Taṃ taṃ ṭhānaṃ chijjati bhijjati, evaṃ mahānubhāvo so manto, atha so taṃ purisaṃ upaṭṭhahitvā mantaṃ labhitvā rañño sāsanaṃ pesesi . Ahaṃ ito pubbe mahallakattā corānaṃ hatthapādādayo dukkhena chejja bhejjaṃ karomi, māretabbepi dukkhena māremi. Idāni panāhaṃ tathā na karomi, mama mantānubhāvena chejjabhejjakammaṃ karissāmīti. Rājā taṃ sāsanaṃ sutvā sādhūti taṃ pakkosāpetvā ṭhānantaraṃ tasseva pākatika makāsi. So tato paṭṭhāya taṃ kammaṃ karonto puna pañcavassāni atikkāmesi. So mahallako khīṇāyuko dubbalo maraṇamañcaparāyaṇo hutvā maraṇavedanādukkhena mahantena bhayānakena saddena vissaraṃ viravanto nimīlitena cakkhunā bhayānakaṃ narakaggijālāpajjalantaayakūṭamuggaradhare nirayapāle ca passanto nipanno hoti, tato tassa paṭivissakagehe manussā tassa bhayānakasaddasavaṇena gehaṃ chaṭṭetvā palāyiṃsu. Tasmiṃ kira divase mahāsāriputtatthero dibbacakkhunā lokaṃ olokentā taṃ coraghātakaṃ tadaheva kālaṃkatvā niraye nibbattamānaṃ disvā mayi tattha gate panesa mayi pasādena sagge nibbattatīti ñatvā ajja mayā tassānuggahaṃ kātuṃ vaṭṭatīti pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā tassa gharadvāra magamāsi. Atha so theraṃ disvā kuddho kopena taṭataṭāyamānadeho ajja taṃ vijjhitvā phāletvā māressāmīti nipannova mantaṃ parivattetvā nāsāvātaṃ vissajjesi, thero tasmiṃ khaṇe nirodhasamāpanno nirodhā vuṭṭhāya suriyo viya virocamāno aṭṭhāsi, atha so therassa tayo vāre tatheva katvā kiñci kātuṃ asakkonto ativiya vimhitacitto there cittaṃ pasādetvā attano paṭiyattaṃ pāyasaṃ therassa dāpesi, thero maṅgalaṃ vaḍḍhetvā vihārameva agamāsi, coraghātako therassa dinnadānaṃ anussaranto tasmiṃ khaṇe kālaṃ katvā sagge nibbatti. Aho vītarāgānaṃ buddhaputtānaṃ ānubhāvo. Evaṃ narake nibbattamānopissa balena sagge nibbattoti. Tathāhi.
布施是人类的保护,布施能挡住恶趣。
布施是通往天界的阶梯,布施能带来至上的寂静。
Dānaṃ tāṇaṃ manussānaṃ, dānaṃ duggativāraṇaṃ; Dānaṃ saggassa sopānaṃ, dānaṃ santikaraṃ paraṃ.
以满人所愿的方式行布施,这布施就像如意宝珠一样;
布施对众生来说,就像如意树一样;又像能满愿的贤瓶。
Icchiticchitadānena, dānaṃ cintāmaṇī viya; Kapparukkhova sattānaṃ, dānaṃ bhaddaghaṭoviya.
布施持戒者,得转轮王荣光;
复获帝释天神福,并出世间安乐。
Sīlavantassa dānena, cakkavattisirimpi ca; Labhanti sakkasampattiṃ, tathā lokuttaraṃ sukhaṃ.
这个沉溺于恶行的人,就站在地狱道上。
凭借供养舍利弗长老团食的力量。
Pāpakammesu nirato, ṭhitoyaṃ narakāyane ; Sāriputtassa therassa, piṇḍapātassa vāhasā.
避开充满种种痛苦的恶趣,
被天众围绕,到达了殊胜的天城。
Apāyaṃ parivajjetvā, nekadukkhasamākulaṃ; Devasaṅghaparibbūḷho, gato devapuraṃ varaṃ.
因此,你们要以信心在良田里布施,施与所愿之物。
布施的人在布施时,也应当守护戒律,这是美好而庄严的。
Tasmā sukhette saddhāya, detha dānāni kāmadaṃ; Dānaṃ dentehi sīlampi, pālanīyaṃtisundaranti .
那时,比丘们聚集在法堂里坐下后,问佛陀:“世尊,那个恶人投生到四种恶趣中的哪一种了?”于是导师开示说:“比丘们,他因为向舍利弗布施的功德之力,已经投生到天界;凭着这个果报,将来会成为独觉佛。”
Atha bhikkhū dhammasabhāyaṃ sannipatitvā nisinnā bhagavantaṃ pucchiṃsu, kiṃbhante so pāpo catūsu apāyesu katarasmiṃ nibbattoti. Atha satthā ajjesa bhikkhave sāriputtassa dinnadānānubhāvena devaloke nibbatto, tasseva nissandena anāgate paccekabuddho bhavissatīti byākāsīti.
仁者,于舍利弗处所施之布施,
刹那即达天界之道。
是故,当于福田行布施,
若欲求来世天界与解脱。
Bho sāriputte nihitappadānaṃ, Khaṇena pāpeti hi saggamaggaṃ; Tasmā sukhettesu dadātha dānaṃ, Kāmattha ce saggamokkhaṃ parattha.
27. 净信近事男故事中的次第说法
27. Saddhopāsakassa vatthumhi ayamānupubbīkathā
据说在过去迦叶佛的时代,有一个男子对三宝有信仰、心怀净信,靠榨甘蔗制糖维持生活。有一天,他看见一位生病的比丘,就给了他一勺左右的酥油;同样又给另一位比丘一团糖块。第二天,他看见一只饿得肚子空空的狗,就用一团饭食去收留照顾它。后来又给一个欠债的人一枚钱币。又有一天,他在听法时,向说法的比丘供养了一件衣服。他做了这么多福业之后,发愿说:“愿我在各种生命流转中,无论在海里、山上等什么地方,我想要什么,都能如愿实现。”他后来命终,就凭着这些善根,像从睡梦中醒来一样,转生到天界,在那里享受了广大的天界福报。从那里死后,在我们世尊住世的时代,出生在舍卫城一个非常富有的大族之家。他长大后,时常听法,听到在家生活的过患和出家的利益之后,就出家了,不久便证得阿拉汉果。
后来,他去礼拜导师,在五百位比丘的围绕下,来到乌伽城。那里有一位长者的妻子,有信仰、心怀净信。她看见长老带着五百位比丘在托钵,就急急忙忙走过去,接过长老的钵,供养了长老和五百位比丘。她请求长老固定住在这里,并让人建了五百座尖顶阁楼,装饰好后,让五百位比丘住在那里,长期以四种生活必需品供养他们。之后,长老把她安立在五戒上,在那里随自己心意住了一段时间,想再去别处,就渐渐来到一个港口村落。在那里住下后,他乘船出发,在五百位比丘围绕下,从海面上航行。渡海时,在大海中间,他腹中起了风病,受到逼迫。比丘们看到后问:“尊者,这个病以前靠什么才能平息呢?”长老说:“朋友们,我以前喝一勺左右的酥油,病就平息了。”比丘们说:“尊者,在海面上我们怎么能得到酥油呢?请忍耐一下吧。”长老听了说:“尊者们,酥油对我来说并不难得。拿我的钵,舀些海水来。”比丘们照做了。那水刚一舀起来,一翻转就变成了酥油。比丘们看到后,心里感到稀有惊奇,就把酥油献给长老。长老一喝下酥油,那个病就平息了。于是比丘们问:“尊者,这是什么稀奇事?我们以前从没见过这样的事。”长老说:“那么你们就来看看造福之人的福报吧。”说完,他望向大海,说:“愿这海水变成酥油。”于是,在他眼睛能看到的地方,大海里所有的水都翻转过来,变成了酥油。比丘们心生惊奇,又问:“尊者,还有别的这样的福报吗?”长老说:“那么,尊者们,看看我的福报吧。”说完,他望向四周各处坚固的岩石山,那些全都变成了糖块。接着,在他眼睛能看到的地方,四周又出现了盛饭的器皿,里面带着菜肴和用具。接着,他望向雪山,那一切都变成了黄金。接着,他望向前方一大片树林,整片树林都被种种颜色的衣服覆盖了。比丘们看到这一种种神变,极其惊异,问:“尊者,是因为什么福业,你才有这样的神变?”长老便说明了自己在迦叶佛时代所做的一切善行。因此在这里说了这段话。
Atīte kira kassapadasabalassa kāle eko puriso saddho ratanattayesu pasanno ucchuyantakammena jīvikaṃ kappento paṭivasati. Atha so ekaṃ gilānabhikkhuṃ disvā tassa uḷuṅkamattaṃ sappiṃ adāsi, tathevekassa bhikkhussa ekaṃ guḷapiṇḍaṃ adāsi, athāparasmiṃdivase ekaṃ chātajjhattaṃ sunakhaṃ disvā tassa bhattapiṇḍena saṅgaha makāsi, athekassa iṇaṭṭhakassa ekaṃ kahāpaṇaṃ adāsi, athekadivasaṃ dhammaṃ suṇamāno dhammadesakassa bhikkhussa sāṭakaṃ pūjesi, so ettakaṃ puññakammaṃ katvā bhavesu caramānohaṃ samuddapabbatādīsupi yaṃ yaṃ icchāmi. Taṃ taṃ samijjhatūti patthanaṃ akāsi, so aparabhāge kālaṃ katvā teheva kusalamūlehi suttappabuddho viya devaloke nibbattitvā tattha mahantaṃ dibbasampattiṃ anubhavitvā tato cuto amhākaṃ bhagavato kāle sāvatthiyaṃ mahaddhane mahāsālakule nibbattitvā tato so viññutaṃ patto kālena kālaṃ dhammaṃ suṇanto gharāvāse ādīnavaṃ pabbajjāya ca ānisaṃsaṃ sutvā pabbajito na cireneva arahattaṃ pāpuṇi. So aparabhāge satthāraṃ vanditvā pañcasatabhikkhuparivāro ugganagaraṃ agamāsi, tattha seṭṭhino bhariyā saddhā ahosi pasannā. Sā theraṃ pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ bhikkhāya carantaṃ disvā turitaturitā gantvā therassa pattaṃ gahetvā saddhiṃ pañcasatehi bhikkhūhi bhojetvā theraṃ tattha nibaddhavāsatthaṃ yācitvā pañcasatakūṭāgārāni kārāpetvā alaṅkaritvā pañcasatabhikkhū tattha vāsentī nibaddhaṃ catupaccayehi upaṭṭhānamakāsi. Tato thero taṃ pañcasu sīlesu patiṭṭhāpetvā tattha yathābhirantaṃ viharitvā aññatta gantukāmo anupubbena paṭṭanagāmaṃ agamāsi, tattha vasitvā tato nāvaṃ abhiruyha pañcasatabhikkhūhi parivuto samuddapiṭṭhena gacchati, samuddaṃ tarantassa tassa sāgaramajjhe udaravāto samuṭṭhahitvā pīḷeti, taṃ disvā bhikkhū bhante idaṃ pubbe kena vūpasamessatīti pucchiṃsu, thero pubbe me āvuso uluṅkamatte sappipīte rogo vūpasammatīti āha, bhikkhū bhante samuddapiṭṭhe kathaṃ sappiṃ labhissāma, adhivāsethāti āhaṃsu, taṃ sutvā therena na no āyasmantā sappi dullabhā, mama pattaṃ gahetvā samuddodakaṃ uddharitvā ānethāti vutte bhikkhū tathā akaṃsu. Uddhaṭamattameva taṃudakaṃ parivattetvā sappi ahosi, atha bhikkhū taṃ disvā acchariyabbhutacittā jātā therassa sappiṃ upanāmesuṃ, therena sappino pītamatte so ābādho vūpasami, athassa bhikkhūhi ki metaṃ bhante acchariyaṃ, na no ito pubbe evarūpaṃ diṭṭhapubbaṃti vutte thero tenahi katapuññānaṃ puññavipākaṃ passissathāti vatvā samuddaṃ olokesi idaṃ sappi hotūti. Athassa cakkhupathe samudde sabbodakaṃ parivattetvā sappi ahosi. Athassa bhikkhū abbhutacittā aññampi īdisaṃ puññaṃ atthi bhanteti pucchiṃsu, tato thero tenahi passathāyasmantā mama puññanti vatvā samantā tattha tattha ghanaselapabbate olokesi, sabbāni tāni guḷapiṇḍāni ahesuṃ, tato cakkhupathe samantā bhattabhājanāni dassesi sabyañjanaṃ sopakaraṇaṃ. Tato himavantaṃ olokesi, sabbaṃ taṃ suvaṇṇamayaṃ ahosi. Athābhimukhaṭṭhāne mahantaṃ vanasaṇḍaṃ olokesi, sakalavanasaṇḍaṃnānāvirāgavatthehi sañchannaṃ ahosi, bhikkhū taṃ taṃ pāṭihāriyaṃ disvā atīva vimhitā bhante kena te puññakammena etādisāni pāṭihāriyāni bhavissantīti pucchiṃsu, thero kassapadasabalassa kāle attanā kataṃ sabbaṃ taṃ kusalaṃ pakāsesi. Tenettha.
在这个贤劫里,有一位名叫迦叶的导师;
为了利益一切世间,具眼者出现在世间。
Imasmiṃ bhaddake kappe, kassapo nāma nāyako; Sabbalokahitatthāya, loke uppajji cakkhumā.
那时我在甘蔗榨机旁,是个做糖块的工人;
我靠这个业活着,养育妻子儿女。
Tadāhaṃ ucchuyantamhi, niyutto guḷakārako; Tena kammena jīvāmi, posento puttadārake.
那时,我看见一位比丘,诸根疲惫,被病痛折磨;
他按照比丘乞食的规矩,来到跟前想取酥油。
Kilantindriyamaddakkhiṃ, bhikkhuṃ rogāturaṃ tadā; Bhikkhācārakavattena, ghatatthaṃ samupāgataṃ.
我把一勺酥油布施给了那位比丘;
我怀着信心相信布施的果报,心地柔软,充满悲悯。
Uluṅkamattaṃ sappissa, adadaṃ tassa bhikkhuno; Saddahanto dānaphalaṃ, dayāyu daggamānaso.
因为那个业,我在轮回中一生又一生地流转;
我想在哪里得到酥油,那里就会生出很多酥油。
Tena kammena saṃsāre, saṃsaranto bhavābhave; Yatthicchāmi ghataṃ tattha, uppajjati anappakaṃ.
我希望在大海里,连果实也能变成我想要的酥油。
这一切全都变成了酥油,这就是布施酥油的果报。
Icchāmahaṃ samuddasmiṃ, phalampi ghatamattano; Taṃ taṃ sabbaṃ ghataṃ hoti, ghatadānassidaṃ phalaṃ.
你们再听我说另一件令人欢喜的善业。
那时,我看见一位比丘,正被疾病折磨。
Suṇātha mayhaṃ aññampi, puññakammaṃ manoramaṃ; Tadā disvānahaṃ bhikkhuṃ, rogena paripīḷitaṃ.
拿起一团糖,放进了他的钵里。
因为这样,他那时就安乐了,疾病也在那时消失了。
Guḷapiṇḍaṃ gahetvāna, patte tassa samākiriṃ; Tena so sukhito āsi, rogaṃ byapagataṃ tadā.
由于那次糖蜜布施,我在天界和人间轮回流转。
凡是我需要糖的地方,糖对我来说都唾手可得。
Tena me guḷadānena, saṃsaraṃ devamānuse; Yatthatthosmi guḷenāhaṃ, tattha taṃ sulabhaṃ mama.
巨大的岩石,都随顺我的心意。
就像一大团糖块一样,这就是供养糖块所得到的果报。
Selāca vipulā mayhaṃ, honti cittānuvattakā; Mahantaguḷapiṇḍāva, guḷadāne idaṃ phalaṃ.
另外,我所修的功德,诸位比丘,请好好听。
那时看见一只狗,肚子饿得发慌,浑身抖个不停。
Athāpi me kataṃ puññaṃ, suṇātha sādhu bhikkhavo; Chātajjhattaṃ phandamānaṃ, disvāna sunakhaṃ tadā.
我用一团饭食来摄受他,那布施也一样能带来果报。
从那时起,就再也没有饮食短缺的情况了。
Bhattapīṇḍena saṅgaṇhiṃ, tampi dānaṃ phalāvahaṃ; Tato paṭṭhāya nāhosi, annapānena ūnatā.
生生世世,饮食易得,我常安乐;
今日若我欲之,于食仍有所需。
Sulabhannapāno sukhito, ahosiṃjātijātiyaṃ; Ajjāpi yadi icchāmi, bhojanena payojanaṃ.
在眼根领域内,围绕着我,许多锅正在被诞生。
那么,我也做了其他的善业,请听我说。
Cakkhupathe samantā me, jāyantukkhaliyo bahū; Athāparampi kusalaṃ, akāsiṃtaṃ saṇātha me.
我给了一个负债的人一枚迦哈波那钱;
凭这个善业,我得到了殊胜的转生成就。
Iṇaṭṭhakassa posassa, adāsekaṃ kahāpaṇaṃ; Tena me puññakammena, anomabhavasampadaṃ.
每一世我都得到很多黄金。
若今天我想要财富,即使是坚硬石山
一切都会变成黄金,这就是还清债务的果报。
Pacuraṃ jātarūpañca, labhāmi jātijātiyaṃ; Sacajja dhanakāmohaṃ, ghanaselopi pabbato; Hoti hemamayaṃ sabbaṃ, iṇato mocane phalaṃ.
贤者们,请听我另外的善业,这听闻的善业清净而殊胜。
在迦叶世尊的教法里,有一位博学多闻的人。
Aññampi mama puññaṃ bho, suṇātha sutisobhanaṃ; Kassapassa bhagavato, sāsanekaṃ bahussutaṃ.
听了正在宣说牟尼之法,我内心充满欢喜;
我把我的上衣献给了法与法主。
Desentaṃ munino dhammaṃ, sutvā pīṇitamānaso; Pūjesiṃsāṭakaṃ mayhaṃ, dhammassa dhammasāmino.
因为这份善业,我在天界和人间不断轮回;
我得到了很多衣服,那是世间最殊胜、最上等的。
Tenāhaṃ puññakammena, saṃsaraṃ devamānuse; Labhāmi pacuraṃ vatthaṃ, yaṃ lokasmiṃ varaṃ paraṃ.
只要我愿意,今天就能把整座雪山都……
我要用各种颜色的布料,从四周把它完全盖住。
Icchamāno sace ajja , himavantampi pabbataṃ; Nānāvirāgavatthehi, chādayissaṃ samantato.
我若愿时,今即能以衣遍覆四大洲中一切众生;
此即施衣之果报。
Sace icchāmi ajjeva, vatthenacchādayā mite; Jantavo catudīpasmiṃ, vatthadānassidaṃ phalaṃ.
依靠这些善业的运载,在欲界之地。
享受过荣华富贵之后,在最胜的舍卫城。
Etesaṃ puññakammānaṃ, vāhasā kāmabhūmiyaṃ; Sampatti manubhutvāna, sāvatthipura muttame.
出生在拥有巨大财富的家族里,
已经长大成人,被安乐滋养着。
听了他的法之后,
出家进入教法之后,
Jāto kule mahābhoge, Vuddhippatto sukhedhito; Tassa dhammaṃ suṇitvāna, Pabbajitvāna sāsane.
享用着出世间的最高法味,以牟尼的威德之力。
断除了烦恼,我证得了阿拉汉果。
Lokuttaraṃ aggarasaṃ, bhuñcanto munivāhasā; Kilese pajahitvāna, arahattamapāpuṇiṃ.
善法纵极微,任何时处莫轻视;
其果无量无穷尽,亦能引生涅槃。
Kusalaṃ nā vamantabbaṃ, khuddakanti kadācipi; Anantaphaladaṃ hoti, nibbāṇampi dadāti taṃ.
那时,比丘们和大众听了这场说法之后,做了布施等善业,大多数都往生到了天界。
Athassa dhammadesanaṃ sutvā bhikkhū ca mahājano ca dānādikusalakammaṃ katvā yebhuyyena saggaparāyaṇā ahesuṃti.
了知即使以内心净信,微薄福德
也会变得如此广大。
莫因福少而放逸,
当忆念此间施炒米之天女。
Manopasādenapi appapuññaṃ, Evaṃ mahantaṃ bhavatīti ñatvā; Mā appapuññanti pamajjathambho; Sarātha deviṃ idha lājadāyiṃ.
第28章 关于穷人的场合的渐次开示
28. Kapaṇassa vatthumhi ayamānupubbīkathā
在我们的世尊般涅槃之后,波罗奈里有一个穷苦人,靠到别人家里做工来维持生活。那时候,城里的居民大多在各个地方建起凉亭之类的东西,举行大布施。这个穷苦人看到以后,心里这样想:我过去因为没有修过福,所以只能在别人家里做工,艰难辛苦地过日子。连住处和遮身的衣服,我都只能很困苦地得到一点点。现在佛陀出世了,僧团也还在。
Amhākaṃ bhagavati parinibbute bārāṇasīnagaravāsī eko duggatapuriso paragehe bhatiṃkatvā jīvikaṃ kappeti, tasmiṃ samaye nagaravāsino yebhuyyena tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne maṇḍapādayo kārāpetvā mahādānaṃ denti, taṃ disvā duggato evaṃ cintesi, ahaṃ pubbe akatapuññattā paragehe bhatiṃ katvā kicchena kasirena jīvāmi. Nivāsanapārupanampi vāsaṭṭhānamattammi dukkhato labhāmi. Idāni buddhuppādo vattati bhikkhusaṅghopi.
这些人都通过布施来清净通往天界的道路。我也应该布施。这会给我带来长远的利益和安乐。可是我连一筒米都没有,不努力的话就没法成就这件事。为了这件事,我要奋发努力去布施。他这样想过之后,从那时起就四处找活干,到处做工,把挣到的工钱和乞讨得来的芝麻、米等东西都收集到一处,然后请人帮忙,在那里搭了一座凉亭,用森林里的花草装饰好,邀请比丘们来,请他们在凉亭里坐下,准备好给所有人的乳粥,供养他们。后来临终时,他回忆起自己所做的这桩殊胜布施。凭着这个善业,他就像从睡梦中醒来一样,投生到了天界。在那里,随着他所修的福报,出现了一座巨大的黄金宫殿。周围三俱卢舍之内,天神们拿着各种乐器前来供养。总有成千上万的天女围绕在他身边。他就这样享受着巨大的福报。有一天,住在黄金山寺、通达四无碍解的大僧护长老在游行天界时,看见这位天子以无与伦比的天界福报光芒四射,便走上前去站着,问他曾做了什么业。那位天子就如实告诉了他。长老便以此事为他说法。
Sabbe ime dānaṃ datvā saggamaggaṃ sodhenti. Mayāpi dānaṃ dātuṃ vaṭṭati. Tamme dīgharattaṃ hitāya sukhāya bhavissati. Api ca mayhaṃ taṇḍulanālimattampi natthi, akatavīriyena taṃ matthakaṃ pāpetuṃ na sakkā, etadatthāyāhaṃ uyyogaṃ katvā dānaṃ dassāmīti cintetvā tato paṭṭhāya bhatiṃ pariyesamāno gantvā tattha tattha bhatiṃ katvā laddhanivāpe ca bhikkhācariyāya laddhatilataṇḍulādayo ca ekattha saṃharitvā manusse samādāpetvā tasmiṃ maṇḍapaṃ kārāpetvā vanakusamādīhi taṃ alaṅkaritvā bhikkhū nimantetvā maṇḍape nisīdāpetvā sabbesaṃ pāyasaṃ paṭiyādetvā bhojesi. Atha so maraṇakāle attanā kataṃ taṃ dānavaraṃ anussari. So tena kusalakammena suttappabuddho viya devaloke nibbatti. Tasmiṃ tena katapuññānurūpaṃ mahantaṃ kanakavimānaṃ nibbatti. Samantā tigāvutaṭṭhāne devatā nānā vidhāni turiyāni gahetvā upahāraṃ karonti. Niccaṃ devaccharāsahassāni taṃ parivāretvā tiṭṭhanti. Evaṃ so mahantaṃ sampattiṃ anubhavati. Athekadivasaṃ suvaṇṇaselavihāravāsī mahāsaṅgharakkhitatthero pattapaṭisambhido devacārikaṃ caramāno taṃ devaputtaṃ anupamāya devasampattiyā virocamānaṃ disvā upasaṅkamma ṭhito tena katakammaṃ pucchi. Sopissa yathābhūtaṃ byākāsi, tenattha.
斯宫通体纯金,众宝所成;
缀以百千金顶,光华炽盛,难以仰视。
Sabbasovaṇṇayo āsi, pāsādo ratanāmayo; Soṇṇasiṅgasatākiṇṇo, duddikkho ca pabhassaro.
数百尖顶楼阁遍布,金鬘交络其间;
串串珍珠璎珞垂悬,处处悦目堪欣。
Kūṭāgāra satākiṇṇo, soṇṇamālāsamākulo; Muttākalāpālambanti, tattha tattha manoramā.
数百堂室遍充盈,床座庄严悉周备;
福增木匠所营构,分划随宜皆得所。
Nekagabbhasatākiṇṇo, sayanāsanamaṇḍito; Vibhatto bhabbabhāgehi, puññavaḍḍhakinā kato.
舞女们在那里,在鼓阵环绕的正中央跳舞嬉戏。
有些人唱着歌,有些人玩闹着,有些人拨弄着琴弦。
Naccanti pamadā tattha, bherimaṇḍalamajjhagā; Gāyanti kāci kīḷanti, vādenti kāci tantiyo.
接着,在那三俱卢舍远的地方,环绕在宫殿四周;
与天女相伴的天子们,拿着阿陀陀鼓等乐器。
Tato tigāvute ṭhāne, pāsādassa samantato; Sahaccharā devaputtā, gahetvā ātatādayo.
众人围绕,恒以歌舞等而欢悦;
腾跃喧哗,四方称扬赞叹。
Modanti parivāretvā, naccagītādinā sadā; Ullaṅghantica selenti, silāghanti samantato.
如今你有这么大的神通,你以礼敬的方式说:
我问你,天子:你从前造了什么业?
Evaṃ mahiddhiko dāni, tuvaṃ vandova bhāsati; Pucchāmi taṃ devaputta, kiṃ kammamakarī purā.
过去我曾是个穷人,住在最胜之城波罗奈中;
在那里,人们邀请比丘们之后,就布施。
Ahosiṃ duggato pubbe, bārāṇasīpuruttame; Dānaṃ denti narā tattha, nimantetvāna bhikkhavo.
我以工钱活命,那时大众正行布施,
欢喜雀跃、欣悦满怀,我于那时如是思惟。
Jīvanto bhatiyā sohaṃ, dānaṃ dente mahājane; Tuṭṭhahaṭṭhe pamudite, evaṃ cintesahaṃ tadā.
Sampannavatthālaṅkārā, dānaṃ denti ime janā; Paratthapi pahaṭṭhāva, sampattimanubhonti te.
如今佛陀已经出世,正法在世间流传;
如今有品德的人正在修行,他们是堪受供养的胜者之子。
Buddhuppādo ayaṃ dāni, dhammo loke pavattati; Susīlā dāni vattanti, dakkhiṇeyyā jinorasā.
轮回无有止境,恶趣确已满盈;
众生背离善法,必定趣向恶道。
Anāvaṭṭhito saṃsāro, apāyā khalu pūritā; Kalyāṇavimukhā sattā, kāmaṃ gacchanti duggatiṃ.
如今我陷入痛苦,只能艰难地勉强活着。
我贫穷、孤苦、潦倒,财物极少,无依无靠。
Idāni dukkhito hutvā, jīvāmi kasirenahaṃ; Daliddo kapaṇo dīno, appabhogo anālayo.
现在我把种子播下去,播在大家公认的好田里;
也许正因为这样,我来世就能得到安乐。
Idāni bījaṃ ropemi, sukhette sādhusammate; Appevanāma tenāhaṃ, parattha sukhito siyā.
他这样想过之后,乞讨募化,做了各种各样的雇工劳作。
在那里建好凉亭,邀请诸比丘前来。
Iti cintiya bhikkhitvā, bhatiṃ katvāna nekadhā; Maṇḍapaṃ tattha kāretvā, nimantetvāna bhikkhavo.
我因为辛苦劳碌,才把那乳粥施给了他,而它成了他的不死之境。
凭那个业报,在天界中,在令人欢喜的地方。
Āyāsena adāsāhaṃ, pāyasaṃ amatāya so; Tena kammavipākena, devaloke manorame.
我生来就拥有天界的种种欲乐,以各种方式享受欢愉。
我拥有了长寿、美貌,并且具足威光。
Jātomhi dibbakāmehi, modamāno anekadhā; Dīghāyuko vaṇṇavanto, tejassīca ahosahanti.
天子详细讲了自己所造的善业;那位长老也来到人间,把自己亲眼见到的天界福报讲给人们听。大众听了以后,行善,大多数人死后投生到了天界。
Evaṃ devaputto attanā katapuññakammaṃ vittārena kathesi, theropi manussalokaṃ āgantvā manussānaṃ attanā paccakkhato diṭṭhadibbasampattiṃ pakāsesi. Taṃ sutvā mahājano kusalakammaṃ katvā yebhuyyena sagge nibbattoti.
不执著的人,即使落到恶趣的悲惨境地,
布施者已证得殊胜。
如果你们想求得最高的生天,
杀掉悭吝的污垢,去布施吧。
Anālayo duggatadīnakopi, Dānaṃ dadanto dhigato visesaṃ; Saggā pavaggaṃ yadi patthayavho, Hantvāna maccheramalaṃ dadāthāti.
第29节 天子故事里的这次第说法
29. Devaputtassa vatthumhi ayamānupubbīkathā
在这之前,据说那罗陀正等正觉佛的时代,这座岛以另一个名字为人所知。后来某个时候,岛上闹了饥荒,庄稼歉收,大饥荒的恐怖逼迫着众生。那时,那罗陀世尊的一位弟子在某个村子里托钵乞食,结果却像洗过的钵一样空着出来了。当时有一户人家,把一升米装进小布袋里,放进水中煮,然后喝那米水活命。他们看见长老,就上前礼拜,接过钵,用那些米煮成饭放进钵里,供养给长老。凭着他们的信心之力,那口锅竟然被饭装得满满的。他们看到这奇异的事,心想“我们供养圣者的布施,今天果报就现前了”,满心欢喜,召集了大众,请他们吃饭,然后自己才吃。取饭的地方取了多少就满多少。从那时起,他们向遇到的大众布施,命终之后投生到了天界。那位长老带着饭,走到一棵树下坐下来准备吃。据说那棵树上住着一位天子,因为饥饿疲惫,看见长老在吃饭,就舍弃天身,化作一个老人的模样站在他旁边。长老没有理会,继续吃。天子等长老留下最后一口饭、吃完的时候,咳嗽了一声,让长老知道自己站在那里。长老看见他,心生歉疚,就把最后一口饭团放在他手里。天子接过饭团站在那里想:“我过去想必从来没有对沙门、婆罗门,或者穷人、乞丐,甚至乌鸦狗这些低微的众生布施过食物,所以我才做了天人却连饭都得不到。不如我把这团饭供养给长老吧,这会给我带来长久的利益和安乐。”这样想了之后,他对饭团放下了贪著,走到长老跟前说:“主人,我是您的仆人,请以此世帮助我够了;请以后世帮助我吧。”说完就把饭倒进长老的钵里。饭团刚一落进钵中,在三俱卢舍的范围内就出现了天界的食器。天子以五体投地礼拜长老,然后取来天界的食物,先做布施,之后自己才吃。从第二天起,天子向长老和遇到的大众做盛大的布施,命终之后投生天界,在六欲天中辗转享受天界的福报。到了莲华上佛的时代,他从那里死后,投生在波罗奈一位拥有无数财富、持邪见的居士家中,人们给他取名叫天授。后来他长大成人时,父母去世了。他看着装满黄金、宝石、珍珠等的仓库,心想:“我的父母因为持邪见,从这里没有做过布施等任何善事就去了后世,连一枚小钱都没带走;而我要带着它走。”下定决心后,他让人击鼓宣告,召集穷人、乞丐和流浪者,在七天之内通过布施把全部财产都施舍出去,然后进入森林出家修行,修习遍处业处,证得五神通和八等至,成为能在空中飞行的人。那时,一位名叫莲华上的世尊住在天鹅城,被诸天神、梵天神等围绕,正坐着宣说与四谛相关的法。当时那位苦行者正飞行在空中,看见大众聚集,又看见从世尊身上放出的六色光芒,惊讶地想“这是什么”,就从空中降下来,看见以大佛威仪坐着说法的世尊,心生净信,坐在大众中听法,然后礼拜世尊,回到自己的草庵。他在那里住到寿命尽头,命终后投生到三十三天,三十劫中享受天界福报,在六欲天中辗转轮回。五十一世做帝释天王,二十一世做转轮王,享尽人间的福报。在此佛出世时,世尊般涅槃后,他投生在舍卫城的一个家族中,七岁时看见一位比丘在说法。看见后就走近他,听了法,获得无常想,就坐在那里证得了阿拉汉果。于是他证得无碍解,回顾自己所作的福业,在比丘们中间宣说那段前世的事迹。因此。
Ito pubbe nāradassa kira sammāsambuddhassa kāle ayaṃ dīpo aññatarena nāmena pākaṭo ahosi, so panekasmiṃ kāle dubbhikkho ahosi dussasso, mahāchātakabhayaṃ satte pīḷeti. Tasmiṃ samaye nāradassa bhagavato eko sāsaniko sāvako aññatarasmiṃ gāme piṇḍāya caritvā yathā dhotapattova nikkhami. Athaññatarasmiṃ gehe manussā ekaṃ taṇḍulanāḷiṃpoṭalikāya bandhitvā udake pakkhipitvā pacitvā udakaṃ gahetvā pivanto jīvanti, tadā theraṃ disvā vanditvā pattaṃ gahetvā tena taṇḍulena bhattaṃ pacitvā patte pakkhipitvā therassa adaṃsu. Atha tesaṃ saddhābalena sā ukkhali bhattena paripuṇṇā ahosi, te taṃ abbhutaṃ disvā ayyassa dinnadāne vipāko ajjeva no diṭṭhoti somanassajātā mahājanaṃ sannipātetvā te bhattaṃ bhojetvā pacchā sayaṃ bhuñjiṃsu. Bhattassa gahitagahitaṭṭhānaṃ pūrateva. Tato paṭṭhāya te sampattamahājanassa dānaṃ dadantā āyupariyosāne devaloke nibbattiṃsu, atha so thero bhattaṃ ādāya gantvā aññatarasmiṃ rukkhamūle nisīditvā bhuñjitumārati. Tasmiṃ kira rukkhe nibbatto eko devaputto āhārena kilanto bhuñjamānaṃ theraṃ disvā attabhāvaṃ vijahitvā mahallakavesena tassa samīpe aṭṭhāsi. Thero anāvajjitvāva bhuñjati. Devaputto carimālopaṃ ṭhapetvā bhuttakāle ukkāsitvā attānaṃ ṭhitabhāvaṃ jānāpesi. Thero taṃ disvā vippaṭisāri hutvā carimaṃ bhatthapiṇḍaṃ tassa hatthe ṭhapesi, tato so bhattapiṇḍaṃ gahetvā ṭhito cintesi. Ito kira mayā pubbe samaṇabrāhmaṇānaṃ vā kapaṇaddhikānaṃ vā antamaso kākasunakhā dīnampi āhāraṃ adinnapubbaṃ bhavissati, tenavāhaṃ devo hutvāpi bhattaṃ na labhāmi. Handāhaṃ imaṃ bhattapiṇḍaṃ therasseva dassāmi, taṃ me bhavissati dīgharattaṃ hitāya sukhāya cāti. Evañca pana cintetvā bhattapiṇḍe āsaṃ pahāya theraṃ upasaṅkamma sāmi dāsassa vo alaṃ idha lokena saṅgahaṃ. Paralokena me saṅgahaṃ karothāti vatvā tassa patte okiri. Athassa bhatthapiṇḍaṃ patte patitamatteyeva tigāvutaṭṭhāne dibbamayāni bhattabhājanānipaññāyiṃsu. Devaputto theraṃ pañcapatiṭṭhitena vanditvā tato dibbabhojanaṃ gahetvā pathamaṃ dānaṃ datvā pacchā sayaṃ bhuñci. Tato deputto dutiyadivasato paṭṭhāya therassa ca sampattamahājanassa ca mahādānaṃ dento āyupariyosāne 0 devaloke nibbattitvā chasu kāmasaggesu aparāparaṃ dibbasampatti manubhavamāno padumuttarassa bhagavato kāle tato cuto bārāṇasiyaṃ anekavibhavassa micchādiṭṭhikassa kuṭumbikassa gehe nibbatti. Devotissa nāmaṃ akaṃsu. Aparabhāge viññutaṃ pattassa tassa mātāpitaro kālamakaṃsu. Sovaṇṇamaṇimuttādipūritakoṭṭhāgārādayo oloketvā mama mātāpitaro micchādiṭṭhikattā ito dānādikiñcikammaṃ akaritvā paralokaṃ gacchantā kākaṇikamattampi agahetvā gatā, ahaṃ pana taṃ gahetvāva gamissāmīti sanniṭṭhānaṃ katvā bheriṃ carāpetvā kapaṇaddhikavanibbake sannipātetvā sattāhabbhantare sabbaṃ sāpateyyaṃ dānamukhena datvā araññaṃ pavisitvā isippabbajjaṃ pabbajitvā kasiṇaparikammaṃ katvā pañca bhiññā aṭṭha samāpattiyo nibbattetvā ākāsacārī ahosi. Atha tasmiṃsamaye padumuttaro nāma bhagavā haṃsavatīnagare paṭivasanto devabrahmādiparivuto catusaccapaṭisaṃyuttaṃ dhammaṃ desento nisinno hoti, tadā so tāpaso ākāsena gacchanto mahājanasamāgamañca bhagavato sarīrato nikkhantachabbaṇṇaraṃsiyo ca disvā kimetaṃti vimhito ākāsā otaritvā mahatiyā buddhalīḷāya nisīditvā dhammaṃ desentaṃ bhagavantaṃ disvā pasannamānaso parisantare nisinno dhammaṃ sutvā bhagavantaṃ vanditvā attano assamameva agamāsi. Atha so tattha yāvatāyukaṃ ṭhatvā āyupariyosāne tāvatiṃsabhavane nibbatto tiṃsakappe dibbasampattimanubhavanto chasu kāmasaggesu aparāpariyavasena saṃsari. Ekapaññāsaattabhāve sakko devarājā ahosi, ekakavīsatiattabhāve cakkavatti hutvā manussasampatti manubhavitvā imasmiṃbuddhuppāde bhagavati parinibbute sāvatthiyaṃ aññatarasmiṃ kulagehe nibbattitvā sattavassiko ekaṃ bhikkhuṃ dhammaṃ desentaṃ addasa. Disvā taṃ upasaṅkamitvā dhammaṃ sutvā aniccasaññaṃ paṭilabhitvā tattha nisinnova arahattaṃ pāpuṇi, tato so pattapaṭisambhido attanā katapuññakammaṃ olokento taṃ pubbacariyaṃ bhikkhūnaṃ majjhe pakāsento āha. Tasmā.
据说,那罗陀过去曾是一位正自觉者,是人中最尊贵的人。
把世间从苦里救出来,给出不死之境。
Nārado kira sambuddho, pubbe āsi naruttamo; Lokaṃ dukkhā pamocento, dadanto amataṃ padaṃ.
那时,他的弟子已经挣脱了束缚。
他托钵乞食后,在岛上得到了食物,为了把它吃掉。
Tasmiṃ tu samaye tassa, sāvako chinnabandhano; Bhikkhitvā dīpake laddha, māhāraṃ paribhuñjituṃ.
他走到树下,我在那里是树神。
我饿着肚子望着,就站在他跟前。
Rukkhamūla mupā gañchi, tatthāsiṃ rukkhadevatā; Bubhukkhitā udikkhantī, aṭṭhāsiṃ tassa santike.
悲悯盈怀,他施我饭食团;
接过饭团,他当时正忍饥站立。
Adāsi me bhattapiṇḍaṃ, karuṇāpūritantaro; Gahetvāna ṭhito piṇḍaṃ, sahamāno khudaṃ tadā.
过去我从来没有给善人做过任何布施。
我虽生在天道,却仍被饥饿所逼迫。
Adinnattā mayā pubbe, kiñci dānaṃ supesale; Jighacchāpīḷito homi, jātopi devayoniyaṃ.
今天这块田对我来说实在善得,可以布施的东西也有了。
我在这里播下种子,为了从轮回中彻底解脱。
Ajja khettaṃ suladdhaṃme, deyyadhammopi vijjati; Bījamettha ca ropemi, bhavato parimuttiyā.
如是思已礼敬毕,主人啊,对仆人之恩已足;
当于此世行摄益,以及来世之益。
Iti cintiya vanditvā, dāsassa sāmi vo alaṃ; Saṅgahaṃ idha lokasmiṃ, karotha pāralokikaṃ.
这样说完,我就给了他,他也满怀慈悲地吃了。
凭这个善业,我在那一刻得到了丰盛的食物。
Iti vatvā adāsāhaṃ, bhuñci sopi dayāparo; Tenāhaṃ puññakammena, sudhannamalabhiṃ khaṇe.
从彼殁已,生于六天,得大福报;
久住彼处,经于长时,具足天通。
Tato cuto chadevesu, vindanto mahatiṃsiriṃ; Cirakālaṃ vasiṃ tattha, deviddhīhi samaṅgitā.
从此十万劫之前,有一位名叫莲华上的佛。
世间导师、法王、如来出世了。
Satasahasse ito kappe, padumuttaranāmako; Uppajji lokanāyako, dhammarājā tathāgato.
那时我拥有大神通,是个住在森林荒野里的苦行者。
我具足了五种神通,能在空中行走。
Mahiddhiko tadā āsiṃ, tāpaso kānane vane; Sampattapañcā bhiññāṇo, ākāsena carāmahaṃ.
那时我在空中飞行,前往可爱的天鹅城。
佛光环绕,光鬘闪耀。
Tadā kāsena gacchanto, ramme haṃsavatīpure; Buddharaṃsiparikkhittaṃ, ketumālāvilāsitaṃ.
我见胜者天众围绕而说法,
见彼已,我身立于虚空、众人之中。
Devasaṅghaparibbūḷhaṃ, desentaṃ addasaṃ jinaṃ; So taṃ disvāna nabhasā, ṭhitohaṃ parisantare.
闻法心踊跃,于导师处命终;
从彼殁已,我生于可乐三十三天。
Dhammaṃ sutvā udaggohaṃ, kālaṃ katvāna satthuno; Tato cuto papannosmi, tāvatiṃse manorame.
在三万劫里,一直往来于天界和人间;
我不知晓恶趣,我获得广大的安乐。
Tiṃsakappasahassāni, caranto devamānuse; Duggatiṃ nābhijānāmi, labhāmi vipulaṃ sukhaṃ.
Ekapaññāsatikkhattuṃ, devarajjamakārayiṃ; Athekavīsatikkhattuṃ, cakkavattī ahosahaṃ.
往昔无数生中,我于处处屡作一方小王;
值此贤劫,如来入般涅槃之时。
Padesarajjaṃ kāsāhaṃ, bahukkhattuṃ tahiṃ tahiṃ; Imasmiṃ bhaddake kappe, nibbutetu tathāgate.
善业所催,投生舍卫殊胜大城;
生于尊贵之家,年方七岁。
Codito puññakammena, sāvatthipuramuttame; Uppajjitvā kule seṭṭhe, jātiyā sattavassiko.
Sutvā dhammaṃ kathentassa, bhikkhussaññatarassahaṃ; Bhavassantaṃ karitvāna, arahattamapāpuṇiṃ.
那时我的布施善加给予,无上之法也善加听闻。
我依靠那业的力量,走到了苦的尽头。
Sudinnaṃ me tadā dānaṃ, sussutaṃ dhammamuttamaṃ; Dukkhassantaṃ akāsāhaṃ, tassa kammassa vāhasāti.
他这样说完之后,就劝导许多人投入善行。
Evañca pana vatvā bahū jane kusalakamme niyojesīti.
纵以最后一口之食行布施,
或以须臾片刻听闻正法。
众生能得到三种圆满。
贤者啊,谁能说尽多施者的果报呢?
Dānenapevaṃ carimāya piṇḍiyā, Savaṇāya dhammassa muhuttakena; Labhanti sattā tividhampi sampadaṃ, Phalaṃ vade ko bahudāyakassa bho.