不放逸略说品
8. Appamādapeyyālavaggo
1. 道相应义注 · 8 段
《如来经》的注释
1. Tathāgatasuttavaṇṇanā
139139. 在“不放逸品”中，“同样地，就这样”这句话的意思是：就像正自觉者在一切众生中最殊胜一样，同样地，在一切善法中，能令善法生起的不放逸应当被视为最殊胜。难道这不放逸不就是世间法吗？可是善法还包括出世间的；而且这不放逸只属于欲界，善法却遍及四个层次。那它怎么能成为这些善法中最殊胜的呢？这是从“能令获得”这个意义上说的。因为那些善法确实要靠不放逸才能获得，所以不放逸是它们中最殊胜的。因此这里才说“这一切都以不放逸为根本”等等。
139. Appamādapeyyāle evameva khoti ettha yathā sabbasattānaṃ sammāsambuddho aggo, evaṃ sabbesaṃ kusaladhammānaṃ kārāpakaappamādo aggoti daṭṭhabbo. Nanu cesa lokiyova, kusaladhammā pana lokuttarāpi. Ayañca kāmāvacarova, kusaladhammā pana catubhūmakā. Kathamesa tesaṃ aggoti? Paṭilābhakaṭṭhena. Appamādena hi te paṭilabbhanti, tasmā so tesaṃ aggo. Tenetaṃ vuttaṃ sabbe te appamādamūlakātiādi.
2. 足迹经的注释
2. Padasuttavaṇṇanā
140“荒野的”，指住在地面上的。“有情的”，指有脚的有情。“足迹类”，就是脚印。“进入集合”，就是汇聚、归入。“被称为最上”，就是被称为最殊胜。所谓“因为巨大”，是说因为体型巨大而被称为最上，并不是因为功德殊胜——这就是它的意思。
140.Jaṅgalānanti pathavītalavāsīnaṃ. Pāṇānanti sapādakapāṇānaṃ . Padajātānīti padāni. Samodhānaṃ gacchantīti odhānaṃ upakkhepaṃ gacchanti. Aggamakkhāyatīti seṭṭhaṃ akkhāyati. Yadidaṃ mahantattenāti mahantabhāvena aggamakkhāyati, na guṇavasenāti attho.
3-10. 顶经等注释。
3-10. Kūṭasuttādivaṇṇanā
141-148141-148.“雨季花”就是素馨花。据说，跋帝亚大国王听了这部经之后，想要验证一下，就在一个房间里，用四种香料涂好地面，又让人拿来各种香花。他把一把素馨花放在一个盒子的正中间，再把其余的花一把一把地放在它四周，然后关上门，走到外面去。过了一会儿，他打开门走进去，最先扑到鼻子里的就是素馨花的香气。于是他就地趴在那块大平台上，面朝大塔，躺下礼拜，说道：“那位说‘雨季花是它们当中最好的’的正自觉者，说得真好！”就这样向塔致敬。“Kuṭṭarājāno”就是小国王们。也有写成“Khuddarājāno”的读法。“Tantāvutānanti”是指在织机上织成的，也就是放上织机织出来的意思。这里用的是表示主格意义的属格。这里的意思就是：无论哪些织成的布料。或者，也可以按“在织成的布料当中，无论哪些布料”这样省略的说法来理解这里的意思。其余各处都容易明白。
141-148.Vassikanti sumanapupphaṃ. Imaṃ kira suttaṃ sutvā bhātiyamahārājā vīmaṃsitukāmatāya ekasmiṃ gabbhe catujātigandhehi paribhaṇḍaṃ kāretvā sugandhāni pupphāni āharāpetvā ekassa samuggassa majjhe sumanapupphamuṭṭhiṃ ṭhapetvā sesāni tassa samantato muṭṭhimuṭṭhiṃ katvā ṭhapetvā dvāraṃ pidhāya bahi nikkhanto. Athassa muhuttaṃ vītināmetvā dvāraṃ vivaritvā pavisantassa sabbapaṭhamaṃ sumanapupphagandho ghānaṃ pahari. So mahātalasmiṃyeva mahācetiyābhimukho nipajjitvā – ‘‘vassikaṃ tesaṃ agganti kathentena sukathitaṃ sammāsambuddhenā’’ti cetiyaṃ vandi. Kuṭṭarājānoti khuddakarājāno. ‘‘Khuddarājāno’’tipi pāṭho. Tantāvutānanti tante āvutānaṃ, tantaṃ āropetvā vāyitānanti attho. Idañca paccatte sāmivacanaṃ. Yāni kānici tantāvutāni vatthānīti ayañhettha attho. Atha vā tantāvutānaṃ vatthānaṃ yāni kānici vatthānīti evaṃ sāvasesapāṭhanayenapettha attho daṭṭhabbo. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.
