5. 大车品
5. Mahārathavaggo
1. 曼杜咖天子天宫事
1. Maṇḍūkadevaputtavimānavatthu
857“是谁,以神通与名声闪耀,前来礼敬我的双足?
以殊胜的容色,朗照一切方向。”
858“我从往昔便是一只青蛙,居于水中,以水为行处。
当牧牛人正聆听你的法时,他杀害了我。
859“试看:仅是片刻的净信,我便得到了如此的神通与声望;
且看我的威神力,看我这光彩的容貌与光明。
860“乔达摩啊,那些长久以来听闻你法的人,
他们已抵达那不动的境地,到了那里便不再忧愁。”
‘‘Ko me vandati pādāni, iddhiyā yasasā jalaṃ; Abhikkantena vaṇṇena, sabbā obhāsayaṃ disā’’ti. ‘‘Maṇḍūkohaṃ pure āsiṃ, udake vārigocaro; Tava dhammaṃ suṇantassa, avadhī vacchapālako. ‘‘Muhuttaṃ cittapasādassa, iddhiṃ passa yasañca me; Ānubhāvañca me passa, vaṇṇaṃ passa jutiñca me. ‘‘Ye ca te dīghamaddhānaṃ, dhammaṃ assosuṃ gotama; Pattā te acalaṭṭhānaṃ, yattha gantvā na socare’’ti.
2. 雷瓦帝天宫事
2. Revatīvimānavatthu
861“犹如久别故乡之人,从远方安稳归来;
亲族、朋友与同伴,都为他的归来欢喜踊跃;
862“同样地,那曾造作福德之人,从此世间迁往他世之时,
福德迎接他,犹如亲人迎接归来的至爱。
863“起来,离婆多!你这充满恶法、门户敞开、不修布施的人!
我们将带你到那堕恶道者悲叹之处,到那地狱众生痛苦遍满之处。”
864阎摩的使者们这样说完,那两个红眼巨身的夜叉
便抓住离婆多的双臂,把他带到天众面前。
865“那座宫殿辉煌如日轮,美妙闪耀,庄严而遍覆金色网缦;
这熙攘的天宫属于谁?它如太阳的光芒一般照耀。
866“众女子以旃檀心香涂身,从两侧辉映着天宫;
它显现如太阳般的色泽,是哪位生天者在这天宫中喜悦?”
867“在波罗奈,曾有一位名叫难地亚的居士,他毫不吝啬,是位乐善好施的施主。
他的那座天宫,众人聚集,犹如太阳的光芒般闪耀。
868“成群的以纯檀香膏涂身的天女,从两侧庄严着这座天宫,令它倍添辉焕。
那座天宫呈现出日轮般的光辉,他得生天界,在天宫中欢喜愉悦。”
869“我是难提的妻子,是持家的主妇,是全家人的女主人;
我今在丈夫的天宫中安享喜乐,绝不愿见到地狱。”
870“这就是你的地狱,你这恶业深重者!你在世间之时,未曾造作任何福德。
因为悭吝者、易怒者、造恶法者,不能获得与生天者共住。”
871“为何会看见粪便与尿液,这些不净之物呢?
这是什么粪便,如此恶臭?又是什么气味,在此飘散?”
872“这就是那名为桑萨婆迦的深渊,深达百人之高,
你将在其中,被烹煮数千年之久,雷瓦提。”
873“你以身、语、意造作了何等恶行?
你因何得到这深达百人身量的粪坑?”
874“于沙门、婆罗门,及余乞食者,
你以妄语欺诳,你已造下那恶业。
875“由此,他得了“漏泄者”之名,其深及百人身量;
在那里,你将受苦数千年,雷瓦提啊。
876“他们砍断你的手,砍断你的脚,割去你的耳朵,割去你的鼻子。
随后,成群的乌鸦聚拢而来,啄食那尚在挣扎者。”
877“善哉!请带我回去,我将广行善事。
以布施、正行、自制与调伏,
行此诸事,他们便得安乐,日后亦无悔恨。”
878“往昔你耽于放逸,如今唯有哀泣。
你自己造下的业,果报你得自己承受。”
879“谁会从天界来到人间,经我询问,而这样告诉我:
‘对于放下棍棒的人,你们应当行布施,施与衣服、卧具、饮食;
悭吝者、易怒者、行恶法者,实不能与生天者共住。’
880“我当从此处逝去,获得人身之后,
慷慨好施者、具足戒者,我将广行众多善法。
以布施与正行,以自制与调伏。
881“我将种植园苑,于险难处造桥铺路,
以清净明净之心,施设饮水处与水井。
882“十四日、十五日,以及半月的第八日;
乃至殊胜半月斋期,我皆圆满具足八关斋戒。
883“我受持布萨,恒常于诸戒中自制守护。
于布施亦不放逸,此为我亲自所见。”
884她就这样哀号着,浑身颤栗,四处奔撞;
便被头下脚上地扔进了可怖的地狱。
885她说:“我昔日是个悭吝之人,又辱骂沙门与婆罗门;
又以虚言欺诳丈夫,我便堕入这极其恐怖的地狱。
‘‘Cirappavāsiṃ purisaṃ, dūrato sotthimāgataṃ; Ñātimittā suhajjā ca, abhinandanti āgataṃ; ‘‘Tatheva katapuññampi, asmā lokā paraṃ gataṃ; Puññāni paṭigaṇhanti, piyaṃ ñātīva āgataṃ. ‘‘Uṭṭhehi revate supāpadhamme, apārutadvāre adānasīle; Nessāma taṃ yattha thunanti duggatā, samappitā nerayikā dukkhenā’’ti. Icceva vatvāna yamassa dūtā, te dve yakkhā lohitakkhā brahantā; Paccekabāhāsu gahetvā revataṃ, pakkāmayuṃ devagaṇassa santike. ‘‘Ādiccavaṇṇaṃ ruciraṃ pabhassaraṃ, byamhaṃ subhaṃ kañcanajālachannaṃ; Kassetamākiṇṇajanaṃ vimānaṃ, sūriyassa raṃsīriva jotamānaṃ. ‘‘Nārīgaṇā candanasāralittā , ubhato vimānaṃ upasobhayanti; Taṃ dissati sūriyasamānavaṇṇaṃ, ko modati saggapatto vimāne’’ti. ‘‘Bārāṇasiyaṃ nandiyo nāmāsi, upāsako amaccharī dānapati vadaññū; Tassetamākiṇṇajanaṃ vimānaṃ, sūriyassa raṃsīriva jotamānaṃ. ‘‘Nārīgaṇā candanasāralittā, ubhato vimānaṃ upasobhayanti; Taṃ dissati sūriyasamānavaṇṇaṃ, so modati saggapatto vimāne’’ti. ‘‘Nandiyassāhaṃ bhariyā, agārinī sabbakulassa issarā; Bhattu vimāne ramissāmi dānahaṃ, na patthaye nirayaṃ dassanāyā’’ti. ‘‘Eso te nirayo supāpadhamme, puññaṃ tayā akataṃ jīvaloke; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, saggūpagānaṃ labhati sahabyata’’nti. ‘‘Kiṃ nu gūthañca muttañca, asucī paṭidissati; Duggandhaṃ kimidaṃ mīḷhaṃ, kimetaṃ upavāyatī’’ti. ‘‘Esa saṃsavako nāma, gambhīro sataporiso; Yattha vassasahassāni, tuvaṃ paccasi revate’’ti. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kena saṃsavako laddho, gambhīro sataporiso’’ti. ‘‘Samaṇe brāhmaṇe cāpi, aññe vāpi vanibbake ; Musāvādena vañcesi, taṃ pāpaṃ pakataṃ tayā. ‘‘Tena saṃsavako laddho, gambhīro sataporiso; Tattha vassasahassāni, tuvaṃ paccasi revate. ‘‘Hatthepi chindanti athopi pāde, kaṇṇepi chindanti athopi nāsaṃ; Athopi kākoḷagaṇā samecca, saṅgamma khādanti viphandamāna’’nti. ‘‘Sādhu kho maṃ paṭinetha, kāhāmi kusalaṃ bahuṃ; Dānena samacariyāya, saṃyamena damena ca; Yaṃ katvā sukhitā honti, na ca pacchānutappare’’ti. ‘‘Pure tuvaṃ pamajjitvā, idāni paridevasi; Sayaṃ katānaṃ kammānaṃ, vipākaṃ anubhossasī’’ti. ‘‘Ko devalokato manussalokaṃ, gantvāna puṭṭho me evaṃ vadeyya; ‘Nikkhittadaṇḍesu dadātha dānaṃ, acchādanaṃ seyya mathannapānaṃ; Nahi maccharī rosako pāpadhammo, saggūpagānaṃ labhati sahabyataṃ’. ‘‘Sāhaṃ nūna ito gantvā, yoniṃ laddhāna mānusiṃ; Vadaññū sīlasampannā, kāhāmi kusalaṃ bahuṃ; Dānena samacariyāya, saṃyamena damena ca. ‘‘Ārāmāni ca ropissaṃ, dugge saṅkamanāni ca; Papañca udapānañca, vippasannena cetasā. ‘‘Cātuddasiṃ pañcadasiṃ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṃ. ‘‘Uposathaṃ upavasissaṃ, sadā sīlesu saṃvutā; Na ca dāne pamajjissaṃ, sāmaṃ diṭṭhamidaṃ mayā’’ti; Iccevaṃ vippalapantiṃ, phandamānaṃ tato tato; Khipiṃsu niraye ghore, uddhapādaṃ avaṃsiraṃ. ‘‘Ahaṃ pure maccharinī ahosiṃ, paribhāsikā samaṇabrāhmaṇānaṃ; Vitathena ca sāmikaṃ vañcayitvā, paccāmahaṃ niraye ghorarūpe’’ti.
3. 恰德玛那瓦咖天宫事
3. Chattamāṇavakavimānavatthu
886“在人间一切言说者中,最殊胜的——释迦牟尼世尊,已完成了所应作;
他已到彼岸,具足力量与精进。你应当皈依那位善逝。
887“离贪、不动、无忧,是无为、不违逆之法,
这甜美、善巧而善分别的法,为求依怙,你应皈依此无上法。
888“布施于四双清净之人,他们称此为得大果报。
这八位是见法者,为求皈依,请来此僧团。
889“太阳在天空不如是照耀,月亮也不放光,昴宿也不闪耀,
你具此无比的大光辉,你是谁,从三十三天来到大地?”
890“它截断太阳的光芒,其光明远照逾二十由旬;
它将夜晚化为白昼,这座清净、无垢、吉祥的天宫。
891“遍布众多莲花与绚烂白莲,缀满种种繁花,色彩斑斓;
被无尘无垢的金色罗网覆盖着,在虚空中照耀,恰如太阳。
892“她们身穿红色与黄色衣服,遍抹沉香、priyaṅgu香与旃檀香粉;
身如金像,肤色辉耀,遍满虚空,犹如群星布满苍穹。
893“众多男女天人,种种色彩缤纷,以花朵庄严、佩戴璎珞,在此处满心欢喜。
它们随风飘散芳香,以金线织成,覆盖着黄金。
894“这是由何等自制所得的果报?你是以何等业果而生于此?
你是如何获得此天宫的?请依次为我道来——我问你,你说吧。”
895“导师亲自于路上与那青年相遇,满怀悲悯地教导他;
听闻您那无上宝法之后,恰达说:‘我定当依教奉行。’
896“你当皈依最胜的胜利者,同样皈依正法与比丘僧团。
尊者,起初我对您说‘不’,后来却遵您的话去做了。
897“你不可行种种不净的杀生,
因为具足智慧者从不对众生放纵不羁这事加以称叹,
尊者,最初我对您说:‘不’。
后来我即依您所说而行。
898“对于他人所守护之物,莫把它当作未经给与、便可拿取的东西。
尊者,起初我说“不”,后来却还是照着做了。
899“对于他人守护的女子、他人之妻,莫去亲近,那是不圣洁的事。
尊者,我起初说“不”,但后来就依您所言去做了。
900“你也不要转用他种言辞,说出虚妄不实的话。
因为有智慧的人们,从不称赞虚妄不实之语。
不,尊者,我先前那样说了,随后便依您的教导如实而行。
901“凡是能令人丧失心智的酒,你都应当彻底远离。
尊者,我最初说“不”,后来便遵照您的教导去做了。
902“而我于此世间受持五戒,依如来法而修。
我行至岔路,陷于群贼中,他们为夺财物,将我杀死在那里。
903“我能忆念的善业唯此而已,此外更无其他。
我因那善行所造之业,投生于三十三天,得享种种欲乐。
904“请看那于刹那须臾有想者、随法修行的果报;
见我荣耀炽盛,犹如火焰,许多业行低劣者对我钦羡不已。
905“且看,仅由这简略的教说,我便投生善趣,获得安乐;
而那些恒常听闻正法的人,我推想,他们将触证不死,达至安稳。
906“在如来的法中,纵是微小的所作,也会有广大的果报,变得极为丰盛。
且看!因所积的福德,此伞盖照耀大地,犹如太阳。
907“此中何为善?我们应如何行?”他们这样聚集商议。
我们这些人重得人身,便依道而行,持戒安住。
908“导师多所饶益,心怀悲悯。”我如是忆念,清晨便已到来;
如今我已来到名为“真实者”的面前,请您悲悯,让我们再次得闻正法。
909“那些在此世间断除欲贪、舍离有贪随眠与愚痴的人,
他们不再入胎,因为他们已入般涅槃,成为清凉者。”
‘‘Ye vadataṃ pavaro manujesu, sakyamunī bhagavā katakicco; Pāragato balavīriyasamaṅgī , taṃ sugataṃ saraṇatthamupehi. ‘‘Rāgavirāgamanejamasokaṃ, dhammamasaṅkhatamappaṭikūlaṃ; Madhuramimaṃ paguṇaṃ suvibhattaṃ, dhammamimaṃ saraṇatthamupehi. ‘‘Yattha ca dinna mahapphalamāhu, catūsu sucīsu purisayugesu; Aṭṭha ca puggaladhammadasā te, saṅghamimaṃ saraṇatthamupehi. ‘‘Na tathā tapati nabhe sūriyo, cando ca na bhāsati na phusso; Yathā atulamidaṃ mahappabhāsaṃ, ko nu tvaṃ tidivā mahiṃ upāgā. ‘‘Chindati raṃsī pabhaṅkarassa, sādhikavīsatiyojanāni ābhā; Rattimapi yathā divaṃ karoti, parisuddhaṃ vimalaṃ subhaṃ vimānaṃ. ‘‘Bahupadumavicitrapuṇḍarīkaṃ, vokiṇṇaṃ kusumehi nekacittaṃ; Arajavirajahemajālachannaṃ, ākāse tapati yathāpi sūriyo. ‘‘Rattambarapītavasasāhi, agarupiyaṅgucandanussadāhi; Kañcanatanusannibhattacāhi, paripūraṃ gaganaṃva tārakāhi. ‘‘Naranāriyo bahuketthanekavaṇṇā, kusumavibhūsitābharaṇettha sumanā; Anilapamuñcitā pavanti surabhiṃ, tapaniyavitatā suvaṇṇachannā . ‘‘Kissa saṃyamassa ayaṃ vipāko, kenāsi kammaphalenidhūpapanno; Yathā ca te adhigatamidaṃ vimānaṃ, tadanupadaṃ avacāsi iṅgha puṭṭho’’ti. ‘‘Sayamidha pathe samecca māṇavena, satthānusāsi anukampamāno; Tava ratanavarassa dhammaṃ sutvā, karissāmīti ca bravittha chatto. ‘‘Jinavarapavaraṃ upehi saraṇaṃ, dhammañcāpi tatheva bhikkhusaṅghaṃ; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, pacchā te vacanaṃ tathevakāsiṃ. ‘‘Mā ca pāṇavadhaṃ vividhaṃ carassu asuciṃ, Na hi pāṇesu asaññataṃ avaṇṇayiṃsu sappaññā; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, Pacchā te vacanaṃ tathevakāsiṃ. ‘‘Mā ca parajanassa rakkhitampi, ādātabbamamaññitho adinnaṃ; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, pacchā vacanaṃ tathevakāsiṃ. ‘‘Mā ca parajanassa rakkhitāyo, parabhariyā agamā anariyametaṃ; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, pacchā te vacanaṃ tathevakāsiṃ. ‘‘Mā ca vitathaṃ aññathā abhāṇi, Na hi musāvādaṃ avaṇṇayiṃsu sappaññā; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, pacchā te vacanaṃ tathevakāsiṃ; ‘‘Yena ca purisassa apeti saññā, taṃ majjaṃ parivajjayassu sabbaṃ; Noti paṭhamaṃ avocahaṃ bhante, pacchā te vacanaṃ tathevakāsiṃ. ‘‘Svāhaṃ idha pañca sikkhā karitvā, paṭipajjitvā tathāgatassa dhamme; Dvepathamagamāsiṃ coramajjhe, te maṃ tattha vadhiṃsu bhogahetu. ‘‘Ettakamidaṃ anussarāmi kusalaṃ, tato paraṃ na me vijjati aññaṃ; Tena sucaritena kammunāhaṃ , uppanno tidivesu kāmakāmī. ‘‘Passa khaṇamuhuttasaññamassa, anudhammappaṭipattiyā vipākaṃ; Jalamiva yasasā samekkhamānā, bahukā maṃ pihayanti hīnakammā. ‘‘Passa katipayāya desanāya, sugatiñcamhi gato sukhañca patto; Ye ca te satataṃ suṇanti dhammaṃ, maññe te amataṃ phusanti khemaṃ. ‘‘Appampi kataṃ mahāvipākaṃ, vipulaṃ hoti tathāgatassa dhamme; Passa katapuññatāya chatto, obhāseti pathaviṃ yathāpi sūriyo. ‘‘Kimidaṃ kusalaṃ kimācarema, icceke hi samecca mantayanti; Te mayaṃ punareva laddha mānusattaṃ, paṭipannā viharemu sīlavanto. ‘‘Bahukāro anukampako ca satthā, iti me sati agamā divā divassa; Svāhaṃ upagatomhi saccanāmaṃ, anukampassu punapi suṇemu dhammaṃ. ‘‘Ye cidha pajahanti kāmarāgaṃ, bhavarāgānusayañca pahāya mohaṃ; Na ca te punamupenti gabbhaseyyaṃ, parinibbānagatā hi sītibhūtā’’ti.
4. 咖咖德咖喇萨施者天宫事
4. Kakkaṭakarasadāyakavimānavatthu
910“这座以宝石为柱的天宫高大辉煌,方圆十二由旬;
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
911“你在那里安住、饮食,天琴奏出悦耳和雅之音;
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
912“你因何而有如此容色?你在此因何成就?
凡是心所喜爱的种种受用,皆会为你生起。
913“具大威力的天神,我且问你:当你尚在人中时,造作了何等福业?
你因何而有如此闪耀的威光,容貌遍照十方?”
914那位天子被目犍连尊者这样一问,心生欢喜,
对所问的疑问,他便给予解答,阐明这是何种业所带来的果报。
915“令正念生起的螃蟹,矗立于门边;
此物由纯金铸成,十足之座闪耀光辉。
916“正因如此,我得此容色;正因如此,我于此地光耀辉焕。
凡我心所爱乐的种种财物,皆于此地涌现而生。
917“具大神力的比丘,我今告知你:当我尚在人中时,曾造作的种种福业;
因此,我才有如此炽盛的威光,我的容色普照一切方所。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Pucchāmi taṃ deva mahānubhāva, manussabhūto kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Satisamuppādakaro , dvāre kakkaṭako ṭhito; Niṭṭhito jātarūpassa, sobhati dasapādako. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, manussabhūto yamakāsi puññaṃ; Tenamhi evaṃ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
(接下来的五座天宫,应如同施蟹汁者天宫那样详细展开。)
(Anantaraṃ pañcavimānaṃ yathā kakkaṭakarasadāyakavimānaṃ tathā vitthāretabbaṃ)
5. 守门人天宫事
5. Dvārapālavimānavatthu
918“这座天宫高耸,宝柱林立,方圆十二由旬;
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
919“你在那里安坐、饮食,天界的琵琶奏出悦耳妙音;
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
920“你以何等业行而得此般容色……你的容色辉耀十方?”
922那位天子心生欢喜,受目犍连尊者如此问已,
有人问时,他便解答:“这是此业的果报。”
923“我的天寿长达千年,为言语所称颂,由心意所转起,
造作福德的人,将如此长久安住,圆满受用天界的欲乐。
924“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe… vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṃ phalanti. ‘‘Dibbaṃ mamaṃ vassasahassamāyu, vācābhigītaṃ manasā pavattitaṃ; Ettāvatā ṭhassati puññakammo, dibbehi kāmehi samaṅgibhūto. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
6. 第一咖喇尼亚天宫事
6. Paṭhamakaraṇīyavimānavatthu
926“这座天宫有高耸的宝石柱,方圆十二由旬。
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
927“你在那里安住、饮啖、嚼食,天界的琵琶奏出婉转悠扬的乐音;
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
928“你因何而得如此容色……
你的容色遍照十方。”
930那位天子满心欢喜……了知:这是他业行的果报。
931“诸福德应当行,智者、了知者当行之。
于已入正道之佛陀,所行布施得大果报。
932“佛陀确是为饶益我,从森林来到了村落;
在那里令心得清净信乐,我便往生三十三天。
933“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano…pe…yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Karaṇīyāni puññāni, paṇḍitena vijānatā; Sammaggatesu buddhesu, yattha dinnaṃ mahapphalaṃ. ‘‘Atthāya vata me buddho, araññā gāmamāgato; Tattha cittaṃ pasādetvā, tāvatiṃsūpago ahaṃ . ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
7. 第二应作天宫事
7. Dutiyakaraṇīyavimānavatthu
935“这座天宫宝石柱高耸,周广十二由旬;
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
936“您在那里安坐、饮啜、享用,天界的琵琶奏出悦耳的旋律。
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
937“以何因缘,您有如此容色……您的容色遍照十方?”
939那位天子满心欢喜……说道:“这是何等业行所感的果报。”
940“诸福德,智者、了知者当行之。
在行于正道的比丘之中,于此处布施,能得大果报。
941“那位比丘确实是为了我的利益,从林间来到村中。
在那里令心得清净信乐,我便往生三十三天。
942“因此,我拥有这般容色……(经文重复处省略)
我的容色,遍照十方。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe… vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano…pe… yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Karaṇīyāni puññāni, paṇḍitena vijānatā; Sammaggatesu bhikkhūsu, yattha dinnaṃ mahapphalaṃ. ‘‘Atthāya vata me bhikkhu, araññā gāmamāgato; Tattha cittaṃ pasādetvā, tāvatiṃsūpago ahaṃ. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
8. 第一针天宫事
8. Paṭhamasūcivimānavatthu
944“此天宫高耸,宝石为柱,四周广十二由旬;
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
945“你在那里安住、啜饮、进食,曼妙的天琴处处弹奏出悦耳的音声;
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
946“你因何种业而获此容貌?……你的光辉遍照一切方位。”
948那位天子满心欢喜……这便是此业之果报。
949“你所施与的,并不会就此消失;
凡你所施,那本身便更殊胜。
布施一针,唯此针施即是殊胜。
950“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe… vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano…pe… yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Yaṃ dadāti na taṃ hoti, Yañceva dajjā tañceva seyyo; Sūci dinnā sūcimeva seyyo. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
9. 第二针天宫事
9. Dutiyasūcivimānavatthu
952“此天宫高耸,以珠宝为柱,方圆十二由旬;
七百座尖顶楼阁,高大宏伟,琉璃为柱,金箔覆顶,美妙庄严。
953“你于其间安住、受食饮乐,美妙的天琴声悠扬奏起;
这里有天界的妙味与五种欲乐,又有身覆金缕的天女翩翩起舞。
954“你以何因缘而有这般容色……你的容色遍照十方。”
956那位天子满心欢喜……正是此业带来此果报。
957“我曾生而为人,居于人间,那是我的前一生。
958“我见一位离尘比丘,其心明净,无有浊染。
我满怀净信,亲手供养他针。
959“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Uccamidaṃ maṇithūṇaṃ vimānaṃ, samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā. ‘‘Tatthacchasi pivasi khādasi ca, dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṃ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe… vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano…pe… yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Ahaṃ manussesu manussabhūto,purimajātiyā manussaloke. ‘‘Addasaṃ virajaṃ bhikkhuṃ, vippasannamanāvilaṃ; Tassa adāsahaṃ sūciṃ, pasanno sehi pāṇibhi. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
10. 第一龙天宫事
10. Paṭhamanāgavimānavatthu
961“你登上那头洁白耀眼的大象,它无垢,具牙,强壮而迅疾;
乘着这头善加装饰的殊胜象王,你自虚空而来至此。
962“它的双牙之上,化现出清澈的莲池,莲华盛放;
莲花之间,乐队奏起乐曲,那些曼妙的天女正翩翩起舞。
963“你已证得天界神通,具大威神力;往昔在人间时,你曾行过怎样的福德?
你因何有如此炽盛的威光,容色遍照十方?”
964那位天子满心欢喜,被目犍连尊者这样询问后,
便对他所问的问题解答道:“这是何种业所得的果报。”
965“正是八朵茉莉花,献予大仙迦叶;
我怀着清净信心,亲手供奉于塔上。
966“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Susukkakhandhaṃ abhiruyha nāgaṃ, akācinaṃ dantiṃ baliṃ mahājavaṃ; Abhiruyha gajavaraṃ sukappitaṃ, idhāgamā vehāyasaṃ antalikkhe. ‘‘Nāgassa dantesu duvesu nimmitā, acchodakā paduminiyo suphullā; Padumesu ca turiyagaṇā pavajjare, imā ca naccanti manoharāyo. ‘‘Deviddhipattosi mahānubhāvo, manussabhūto kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvo, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Aṭṭheva muttapupphāni, kassapassa mahesino ; Thūpasmiṃ abhiropesiṃ, pasanno sehi pāṇibhi. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
11. 第二龙天宫事
11. Dutiyanāgavimānavatthu
968“你骑乘巨大的龙象,通体纯白,于众象中最为殊胜……”
你穿行于座座林园之间,为天女众前呼后拥,
照亮一切方向,犹如启明星般璀璨。
969“你因何而得这些容貌……你的容色何以遍照一切方向?”
971那位天子被鹏耆舍这么一问,满心欢喜,
便对所问解答道:“这是何等业的果报。”
972“我过去生在人间,投生为人的时候,曾是一位有眼者的近事男。
我曾远离杀生,在这世间,我远离一切未给予之物。
973“不饮酒,亦不妄语,我满足于自己的妻子。
我以净信心,恭敬广施饮食。
974“以此,我有如此容色……(中略)……我的容色遍照一切方向。”
‘‘Mahantaṃ nāgaṃ abhiruyha, sabbasetaṃ gajuttamaṃ; Vanā vanaṃ anupariyāsi, nārīgaṇapurakkhato; Obhāsento disā sabbā, osadhī viya tārakā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. So devaputto attamano, vaṅgīseneva pucchito; Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Ahaṃ manussesu manussabhūto, upāsako cakkhumato ahosiṃ; Pāṇātipātā virato ahosiṃ, loke adinnaṃ parivajjayissaṃ. ‘‘Amajjapo no ca musā abhāṇiṃ , sakena dārena ca tuṭṭho ahosiṃ; Annañca pānañca pasannacitto, sakkacca dānaṃ vipulaṃ adāsiṃ. ‘‘Tena metādiso vaṇṇo…pe…vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī’’ti.
12. 第三龙天宫事
12. Tatiyanāgavimānavatthu
976“是谁以天界车乘,骑着纯白之象?
乐器的音声在空中回荡,恢弘壮丽。
977“您是位天神、乾闼婆,还是帝释天神?”
“我们不认识您,所以这样问:又从何得知您是谁呢?”
978“我非天神,非乾闼婆,亦非帝释天神;
我是名为善法天的天众之一。”
979“我们恭敬合掌,向善法天请问:
在人间造了何等业,方能往生善法天?”
980“甘蔗屋、草棚或衣舍,若有人施与,”
“施此三种中任何一种,即往生善法天。”
‘‘Ko nu dibbena yānena, sabbasetena hatthinā; Turiyatāḷitanigghoso, antalikkhe mahīyati. ‘‘Devatā nusi gandhabbo, adu sakko purindado; Ajānantā taṃ pucchāma, kathaṃ jānemu taṃ maya’’nti. ‘‘Namhi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado; Sudhammā nāma ye devā, tesaṃ aññataro aha’’nti. ‘‘Pucchāma devaṃ sudhammaṃ , puthuṃ katvāna añjaliṃ; Kiṃ katvā mānuse kammaṃ, sudhammaṃ upapajjatī’’ti. ‘‘Ucchāgāraṃ tiṇāgāraṃ, vatthāgārañca yo dade; Tiṇṇaṃ aññataraṃ datvā, sudhammaṃ upapajjatī’’ti.
13. 小车天宫事
13. Cūḷarathavimānavatthu
981“你倚着坚固之弓而立,此弓以坚实之木制成;”
你是刹帝利王族,还是猎人或游林者?
982“尊者,我是阿萨咖地巴帝之子,一名游林者;
比丘,我将名字告诉你,众人称我为善生。
983“我寻找鹿群,同时深入广大的森林。
“我未曾见到那只鹿,见到它后我停下了脚步。”
984“大福德者,你的到来真是善妙,你的到来诚然吉祥。”
请从此处取水,濯洗双足。
985“这清凉的饮水,也自山窟取来;
“王子,饮过之后,请在已铺好的座具上就坐。”
986“牟尼圣者,你所说的言辞确实善妙,值得谛听;
无过失,有义利,且柔和——你审思而后,说出有意义的话。
987“林中而住,您有何乐?圣者之雄,我今问您,请为我说明;
聆听您的言教之后,我们将行持这既饶益又具足法义的教导。”
988“不伤害一切众生,这是我们所喜爱的,童子;
我们远离偷盗、邪淫与饮酒。”
989“不乐恶行,行于正道;多闻博学,知恩感恩。
这些品德在现世便值得称赞,这些法应受赞叹。
990“你的死亡已近在眼前,不会超过五个月了;
王子,当知此理,当自度脱。”
991“我应往何方的国土,行何等事业,付出何种努力,
又依何种明,方能得证无老无死?”
992“那样的地方并不存在——在那里,人凭借业与智慧,
便可在到达后不老不死,王子啊。
993“那些拥有巨大财富、广大受用,乃至统御国土的刹帝利,
他们拥有丰足的财宝与粮食,却也并非不老不死。
994“如果你听闻过安达卡文荼的儿子们,他们是英雄、勇士,是勇猛出击的战士,
他们最终耗尽寿命,如同一切号称永恒者一般,终归破灭。
995“刹帝利、婆罗门、吠舍、首陀罗、旃陀罗、补羯娑;
这些人以及其他依出身立名者,同样不能免于老与死。
996“那些转诵梵天所思维的六支咒术之人;
这些人和其它有明的人,也一样不能免于老和死。
997“那些寂静的仙人,克己自制、精修苦行,
即便是这些苦行者,时节到来,也会放舍此身。
998“即使是那些已修习的阿拉汉,所作已办,无有烦恼;
善业与恶业灭尽故,他们舍弃此身躯。”
999“这些善说而具义的偈颂,大牟尼,是您所说;
我已被善说所折服,请您成为我的皈依处。”
1000“不要以我为皈依,你当去皈依他——
那位释迦子、大雄,我已皈依了彼。”
1001“你们的导师,那位尊者,如今在哪个国度?
我也要前去拜见,那位无与伦比的胜利者。”
1002“在那东方的国土,出生于甘蔗族,
那里曾有一位人中良骏,但他已般涅槃。”
1003“倘若佛陀尚住世间,仁者,便是你们的导师,
纵使远隔数千由旬,我也愿前往亲近承事。
1004“尊者,你们的导师已入般涅槃,
大雄虽已寂灭,我仍皈依于他。
1005“我皈依佛陀,亦皈依无上之法。
我皈依人天之主的僧团。
1006“我即时远离杀生,于世舍离不与取;
我不饮酒,不妄语,自足于己妻。”
1007“如同太阳放射千道光芒,以盛大光明渐次照亮天空诸方,
你的这辆大车也是如此,周遍各方,长达七由旬。
1008“它以金片遍覆,胸部饰以珍珠与宝石,
琉璃所成、精工巧制的纹饰,令金与银熠熠生辉。
1009“马首由琉璃制成,车轭以红宝石严饰,
拉车的骏马套着金银所制的鞍具,这些马神采非凡,迅疾如意。
1010“你安住于金色宝车之上,犹如拥有千乘的帝释天神;
我请问你,具足荣光的智者,你是如何获得这殊胜之果的?”
1011“尊者,过去我曾是一位名叫善生的王子;
您出于悲悯,令我安住于自制之中。
1012“(有人)了知我寿命已尽,将导师的舍利赐予我;
善生,你当供养此物,那将为你带来利益。
1013“我以香、花供养之后,专心致志;
舍弃了人身之后,我已经投生到欢喜园。
1014“在欢喜园那怡人的林间,种种鸟儿成群;
我为天女众所围绕,以歌舞为乐。”
‘‘Daḷhadhammā nisārassa, dhanuṃ olubbha tiṭṭhasi; Khattiyo nusi rājañño, adu luddo vanecaro’’ti . ‘‘Assakādhipatissāhaṃ , bhante putto vanecaro; Nāmaṃ me bhikkhu te brūmi, sujāto iti maṃ vidū . ‘‘Mige gavesamānohaṃ, ogāhanto brahāvanaṃ; Migaṃ tañceva nāddakkhiṃ, tañca disvā ṭhito aha’’nti. ‘‘Svāgataṃ te mahāpuñña, atho te adurāgataṃ; Etto udakamādāya, pāde pakkhālayassu te. ‘‘Idampi pānīyaṃ sītaṃ, ābhataṃ girigabbharā; Rājaputta tato pitvā , santhatasmiṃ upāvisā’’ti. ‘‘Kalyāṇī vata te vācā, savanīyā mahāmuni; Nelā atthavatī vaggu, mantvā atthañca bhāsasi . ‘‘Kā te rati vane viharato, isinisabha vadehi puṭṭho; Tava vacanapathaṃ nisāmayitvā, atthadhammapadaṃ samācaremase’’ti. ‘‘Ahiṃsā sabbapāṇīnaṃ, kumāramhāka ruccati; Theyyā ca aticārā ca, majjapānā ca ārati. ‘‘Ārati samacariyā ca, bāhusaccaṃ kataññutā; Diṭṭheva dhamme pāsaṃsā, dhammā ete pasaṃsiyāti. ‘‘Santike maraṇaṃ tuyhaṃ, oraṃ māsehi pañcahi; Rājaputta vijānāhi, attānaṃ parimocayā’’ti. ‘‘Katamaṃ svāhaṃ janapadaṃ gantvā, kiṃ kammaṃ kiñca porisaṃ; Kāya vā pana vijjāya, bhaveyyaṃ ajarāmaro’’ti. ‘‘Na vijjate so padeso, kammaṃ vijjā ca porisaṃ; Yattha gantvā bhave macco, rājaputtājarāmaro. ‘‘Mahaddhanā mahābhogā, raṭṭhavantopi khattiyā; Pahūtadhanadhaññāse, tepi no ajarāmarā. ‘‘Yadi te sutā andhakaveṇḍuputtā , sūrā vīrā vikkantappahārino; Tepi āyukkhayaṃ pattā, viddhastā sassatīsamā. ‘‘Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Ete caññe ca jātiyā, tepi no ajarāmarā. ‘‘Ye mantaṃ parivattenti, chaḷaṅgaṃ brahmacintitaṃ; Ete caññe ca vijjāya, tepi no ajarāmarā. ‘‘Isayo cāpi ye santā, saññatattā tapassino; Sarīraṃ tepi kālena, vijahanti tapassino. ‘‘Bhāvitattāpi arahanto, katakiccā anāsavā; Nikkhipanti imaṃ dehaṃ, puññapāpaparikkhayā’’ti. ‘‘Subhāsitā atthavatī, gāthāyo te mahāmuni; Nijjhattomhi subhaṭṭhena, tvañca me saraṇaṃ bhavā’’ti. ‘‘Mā maṃ tvaṃ saraṇaṃ gaccha, tameva saraṇaṃ vaja ; Sakyaputtaṃ mahāvīraṃ, yamahaṃ saraṇaṃ gato’’ti. ‘‘Katarasmiṃ so janapade, satthā tumhāka mārisa; Ahampi daṭṭhuṃ gacchissaṃ, jinaṃ appaṭipuggala’’nti. ‘‘Puratthimasmiṃ janapade, okkākakulasambhavo; Tatthāsi purisājañño, so ca kho parinibbuto’’ti. ‘‘Sace hi buddho tiṭṭheyya, satthā tumhāka mārisa; Yojanāni sahassāni, gaccheyyaṃ payirupāsituṃ. ‘‘Yato ca kho parinibbuto, satthā tumhāka mārisa; Nibbutampi mahāvīraṃ, gacchāmi saraṇaṃ ahaṃ. ‘‘Upemi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammañcāpi anuttaraṃ; Saṅghañca naradevassa, gacchāmi saraṇaṃ ahaṃ. ‘‘Pāṇātipātā viramāmi khippaṃ, loke adinnaṃ parivajjayāmi; Amajjapo no ca musā bhaṇāmi, sakena dārena ca homi tuṭṭho’’ti. ‘‘Sahassaraṃsīva yathā mahappabho, disaṃ yathā bhāti nabhe anukkamaṃ; Tathāpakāro tavāyaṃ mahāratho, samantato yojanasattamāyato. ‘‘Suvaṇṇapaṭṭehi samantamotthaṭo, urassa muttāhi maṇīhi cittito; Lekhā suvaṇṇassa ca rūpiyassa ca, sobhenti veḷuriyamayā sunimmitā. ‘‘Sīsañcidaṃ veḷuriyassa nimmitaṃ, yugañcidaṃ lohitakāya cittitaṃ; Yuttā suvaṇṇassa ca rūpiyassa ca, sobhanti assā ca ime manojavā. ‘‘So tiṭṭhasi hemarathe adhiṭṭhito, devānamindova sahassavāhano; Pucchāmi tāhaṃ yasavanta kovidaṃ , kathaṃ tayā laddho ayaṃ uḷāro’’ti. ‘‘Sujāto nāmahaṃ bhante, rājaputto pure ahuṃ; Tvañca maṃ anukampāya, saññamasmiṃ nivesayi. ‘‘Khīṇāyukañca maṃ ñatvā, sarīraṃ pādāsi satthuno; Imaṃ sujāta pūjehi, taṃ te atthāya hehiti. ‘‘Tāhaṃ gandhehi mālehi, pūjayitvā samuyyuto; Pahāya mānusaṃ dehaṃ, upapannomhi nandanaṃ. ‘‘Nandane ca vane ramme, nānādijagaṇāyute; Ramāmi naccagītehi, accharāhi purakkhato’’ti.
14. 大车天宫事
14. Mahārathavimānavatthu
1015“我登上了这辆由千匹骏马拉动的华美车乘,此车饰有种种庄严。
我巡绕各处园林胜地,犹如帝释天神——众生之主、瓦沙瓦那样。
1016“你的两根车辕纯金所成,以端饰与侧板紧密接合。
人中雄杰精制的善生饰簇,熠熠生辉,犹如十五的满月。
1017“这辆车披覆着金网,镶嵌种种珠宝,绚丽多彩,
音声悦耳,光彩照人,持拂尘的手臂闪耀生辉。
1018“这些轮毂由心意化作,饰于车座的支柱之间、中央之处,
这些轮毂具足百辐,描绘着百道纹彩,宛如闪电般闪耀。
1019“这辆车乘饰种种图案,轮圈宽广,具千道辐芒;
其音声美妙悦耳,恰如五种乐器合奏的乐章。
1020“头顶戴着宝石与月轮宝所成的头冠,恒常清净、光彩璀璨而明亮;
与金色条纹紧密交织,如同琉璃嵌饰一般,格外辉耀。
1021“这些良马饰以宝月之饰,乘者容貌俊美,犹如梵天。
高大雄壮、力大迅猛的骏马,也都随你的心意而行。
1022“所有这些四马一组的骏马,也都随你的心意,如实而行。
它们平稳地拉车,温和而不骄躁,欢悦喜悦,堪称马中极品。
1023“它们摇动、腾跃,驰骋于空中,精美的饰品也随之振颤不已。
它们的声音美妙动听,犹如五支乐器在合奏。
1024“车乘的声响、饰品的碰击,以及马蹄的嗒嗒声,皆令人震撼;
那调顺者发出的悦耳音声,听来宛如乾闼婆的种种乐器在绚烂林间奏响。
1025“她们立于车上,生着鹿眼般的明眸,修睫含笑,出言亲切;
身覆琉璃网,肤触微细,为天、乾闼婆、勇士众中之最上者所礼敬。
1026“她们身着深红、红褐与黄色的衣袍,眼目广大,眸子红润;
出身善妙之家,身形端丽,含清净微笑,立于车上,合掌恭敬侍立。
1027“她们佩戴着贝镯,衣饰华美,腰肢纤细,大腿与胸部匀称美好;
手指圆润,容貌姣好,仪态端庄,立于车上,合掌恭敬侍立。
1028“另一些天女,将发辫编得精巧匀称,光辉闪耀;
那些女子随顺于你,乐着你的心意,立于车上,合掌侍立。
1029“那些花鬘女,以莲花、青莲为饰,严饰其身,又以栴檀心香熏染;
那些女子随顺于你,乐着你的心意,立于车上,合掌侍立。
1030“那些佩带花鬘的女子,身披莲花与青莲,严饰其身,栴檀心香熏体,
那些女子随顺于你,乐着你的心意,立于车上,合掌侍立。
1031“你项间所佩的首饰,以及手、足乃至头顶的饰物亦然,
遍照十方,恰如秋日升起的太阳。
1032“被疾风吹动,臂上的花鬘与饰物摇曳,
他们发出美妙、清净、殊胜的音声,堪为一切智者所听闻。
1033“她们耸立于园地之上两倍半的高处,有战车、象、乐器以及声音;
帝释天神啊,她们以宛如莲叶的手臂弹起琵琶,令你欢喜。
1034“在这些众多音色甜美、外形悦人的琵琶声中,从心底涌起的喜悦。
当乐曲奏起时,那些习练纯熟的天女在莲花间轻盈旋转。
1035“当歌声、乐音与此诸般舞蹈和合交融时,
于是,诸天女在此地起舞,周身明耀,殊丽无双。
1036“你被乐队的奏鸣唤醒,欢欣享乐,备受尊崇,犹如执金刚杵者。
在这些众多音色甜美、外形悦人的琵琶声中,从心底涌起的喜悦。
1037“你过去身为人时,在上一生中,自己曾造下怎样的业?
你守持过怎样的布萨?你乐于修习哪些法行与誓愿?
1038“这并非微少之业所感得的果报,也非往昔善持布萨所致;
你的神通威力如此广大,在天众中这般辉耀超胜。
1039“这是你布施的果报,还是持戒的果报?
抑或是合掌恭敬的果报?我问你,请你为我说明。”
1040那位天子满心欢喜,目犍连尊者向他问道。
有人提问,他便解答:“这是何种业的果报。”
1041“已调御诸根的佛陀,心意殊胜精进,人中最上者,迦叶,最上人;
他敞开了不死之门,是诸天神中的天,具足百福之相。
1042“我见到了那位龙象般渡越暴流者,如金色河流中的影像一般;
一见他,我即刻心清净——见到他之后,正是见到了以善说为幢幡的尊者。
1043“那些饮食,或是衣物,皆洁净、殊妙、具足美味,
在自己的住处,遍撒鲜花,我将那些饮食衣物恭敬陈设,心无执著。
1044“以这些饮食、衣物,以及硬食、软食与饮品,
令两足尊满足已,我今于天城享乐。
1045“我以此方便,行此无遮、三种清净的供养已,
我已舍离人身之聚,如月于天城享乐。
1046“牟尼啊,渴望长寿、容貌、快乐、力量与殊胜形色之人,
众多精心备办的食物与饮料,应施予心无执着者。
1047“于此世间或他方世间,无人较佛陀更殊胜,也无人与他等同。
在应受供养者中,他堪受最上之供养,是渴求福德、希冀广大果报者的福田。”
‘‘Sahassayuttaṃ hayavāhanaṃ subhaṃ, āruyhimaṃ sandanaṃ nekacittaṃ; Uyyānabhūmiṃ abhito anukkamaṃ, purindado bhūtapatīva vāsavo. ‘‘Sovaṇṇamayā te rathakubbarā ubho, phalehi aṃsehi atīva saṅgatā; Sujātagumbā naravīraniṭṭhitā, virocatī pannaraseva cando. ‘‘Suvaṇṇajālāvatato ratho ayaṃ, bahūhi nānāratanehi cittito; Sunandighoso ca subhassaro ca, virocatī cāmarahatthabāhubhi. ‘‘Imā ca nābhyo manasābhinimmitā, rathassa pādantaramajjhabhūsitā; Imā ca nābhyo satarājicittitā, sateratā vijjurivappabhāsare. ‘‘Anekacittāvatato ratho ayaṃ, puthū ca nemī ca sahassaraṃsiko; Tesaṃ saro suyyati vaggurūpo, pañcaṅgikaṃ turiyamivappavāditaṃ. ‘‘Sirasmiṃ cittaṃ maṇicandakappitaṃ, sadā visuddhaṃ ruciraṃ pabhassaraṃ; Suvaṇṇarājīhi atīva saṅgataṃ, veḷuriyarājīva atīva sobhati. ‘‘Ime ca vāḷī maṇicandakappitā, ārohakambū sujavā brahūpamā. Brahā mahantā balino mahājavā, mano tavaññāya tatheva siṃsare . ‘‘Ime ca sabbe sahitā catukkamā, mano tavaññāya tatheva siṃsare; Samaṃ vahantā mudukā anuddhatā, āmodamānā turagāna muttamā. ‘‘Dhunanti vagganti patanti cambare, abbhuddhunantā sukate piḷandhane; Tesaṃ saro suyyati vaggurūpo, pañcaṅgikaṃ turiyamivappavāditaṃ. ‘‘Rathassa ghoso apiḷandhanāna ca, khurassa nādo abhihiṃsanāya ca; Ghoso suvaggū samitassa suyyati, gandhabbatūriyāni vicitrasaṃvane. ‘‘Rathe ṭhitā tā migamandalocanā, āḷārapamhā hasitā piyaṃvadā; Veḷuriyajālāvatatā tanucchavā, sadeva gandhabbasūraggapūjitā. ‘‘Tā rattarattambarapītavāsasā, visālanettā abhirattalocanā; Kule sujātā sutanū sucimhitā, rathe ṭhitā pañjalikā upaṭṭhitā. ‘‘Tā kambukeyūradharā suvāsasā, sumajjhimā ūruthanūpapannā; Vaṭṭaṅguliyo sumukhā sudassanā, rathe ṭhitā pañjalikā upaṭṭhitā. ‘‘Aññā suveṇī susu missakesiyo, samaṃ vibhattāhi pabhassarāhi ca; Anubbatā tā tava mānase ratā, rathe ṭhitā pañjalikā upaṭṭhitā. ‘‘Āveḷiniyo padumuppalacchadā, alaṅkatā candanasāravāsitā ; Anubbatā tā tava mānase ratā, rathe ṭhitā pañjalikā upaṭṭhitā. ‘‘Tā māliniyo padumuppalacchadā, alaṅkatā candanasāravāsitā; Anubbatā tā tava mānase ratā, rathe ṭhitā pañjalikā upaṭṭhitā. ‘‘Kaṇṭhesu te yāni piḷandhanāni, hatthesu pādesu tatheva sīse; Obhāsayantī dasa sabbaso disā, abbhuddayaṃ sāradikova bhāṇumā. ‘‘Vātassa vegena ca sampakampitā, bhujesu mālā apiḷandhanāni ca; Muñcanti ghosaṃ rūciraṃ suciṃ subhaṃ, sabbehi viññūhi sutabbarūpaṃ. ‘‘Uyyānabhūmyā ca duvaddhato ṭhitā, rathā ca nāgā tūriyāni ca saro; Tameva devinda pamodayanti, vīṇā yathā pokkharapattabāhubhi. ‘‘Imāsu vīṇāsu bahūsu vaggūsu, manuññarūpāsu hadayeritaṃ pītiṃ ; Pavajjamānāsu atīva accharā, bhamanti kaññā padumesu sikkhitā. ‘‘Yadā ca gītāni ca vāditāni ca, naccāni cimāni samenti ekato; Athettha naccanti athettha accharā, obhāsayantī ubhato varitthiyo. ‘‘So modasi turiyagaṇappabodhano, mahīyamāno vajirāvudhoriva; Imāsu vīṇāsu bahūsu vaggūsu, manuññarūpāsu hadayeritaṃ pītiṃ. ‘‘Kiṃ tvaṃ pure kammamakāsi attanā, manussabhūto purimāya jātiyā; Uposathaṃ kaṃ vā tuvaṃ upāvasi, kaṃ dhammacariyaṃ vatamābhirocayi. ‘‘Nayīdamappassa katassa kammuno, pubbe suciṇṇassa uposathassa vā; Iddhānubhāvo vipulo ayaṃ tava, yaṃ devasaṅghaṃ abhirocase bhusaṃ. ‘‘Dānassa te idaṃ phalaṃ, atho sīlassa vā pana; Atho añjalikammassa, taṃ me akkhāhi pucchito’’ti. So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṃ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṃ phalaṃ. ‘‘Jitindriyaṃ buddhamanomanikkamaṃ, naruttamaṃ kassapamaggapuggalaṃ; Avāpurantaṃ amatassa dvāraṃ, devātidevaṃ satapuññalakkhaṇaṃ. ‘‘Tamaddasaṃ kuñjaramoghatiṇṇaṃ, suvaṇṇasiṅgīnadabimbasādisaṃ; Disvāna taṃ khippamahuṃ sucīmano, tameva disvāna subhāsitaddhajaṃ. ‘‘Tamannapānaṃ athavāpi cīvaraṃ, suciṃ paṇītaṃ rasasā upetaṃ; Pupphābhikkiṇamhi sake nivesane, patiṭṭhapesiṃ sa asaṅgamānaso. ‘‘Tamannapānena ca cīvarena ca, khajjena bhojjena ca sāyanena ca; Santappayitvā dvipadānamuttamaṃ, so saggaso devapure ramāmahaṃ. ‘‘Etenupāyena imaṃ niraggaḷaṃ, yaññaṃ yajitvā tividhaṃ visuddhaṃ. Pahāyahaṃ mānusakaṃ samussayaṃ, indūpamo devapure ramāmahaṃ. ‘‘Āyuñca vaṇṇañca sukhaṃ balañca, paṇītarūpaṃ abhikaṅkhatā muni; Annañca pānañca bahuṃ susaṅkhataṃ, patiṭṭhapetabbamasaṅgamānase. ‘‘Nayimasmiṃ loke parasmiṃ vā pana, buddhena seṭṭho va samo va vijjati; Āhuneyyānaṃ paramāhutiṃ gato, puññatthikānaṃ vipulapphalesina’’nti.
蛙、蕾瓦蒂、伞、蟹、守门人;
二应作、二针、三龙象与二车,
此乃所说之人品初分。
Maṇḍūko revatī chatto, kakkaṭo dvārapālako; Dve karaṇīyā dve sūci, tayo nāgā ca dve rathā; Purisānaṃ paṭhamo vaggo pavuccatīti.