5. 吉祥经
5. Maṅgalasuttaṃ
小诵经 · 27 段
1如是我闻:一时,世尊住在舍卫城的祇树给孤独园。那时,有一位天神,在深夜里,容貌殊胜,将整座祇园照亮,来到世尊跟前。到后,向世尊敬礼,立于一旁。立于一旁后,那位天神以偈颂对世尊说:
Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
2
“众多天神与世人,都在思量什么是吉祥,
渴望得到安稳,请您宣说:什么是最上的吉祥。”
3
“不亲近愚人,而亲近智者;
恭敬应恭敬者,这是最上的吉祥。
4
“居住适宜处,往昔曾修福,
正确地安顿自身,这是无上的吉祥。
5
“多闻与技艺,以及善学的律仪。
所说的话语亲切美好,这是无上的吉祥。
6
“奉养父母,善待妻儿,
以及无扰乱的工作,这是无上的吉祥。
7
“布施、行于正法,并善待亲属。
所作无有过失:这是最高的吉祥。
8
“于诸恶事远离、止息,于诸酒类善知克制;
于诸善法精勤不放逸:这是最高的吉祥。
9
“恭敬与谦逊,知足与感恩;
适时听闻正法,这是最上吉祥。
10
“忍耐与易受教,得见沙门;
应时论法,这是最吉祥。
11
“精勤与梵行,及见圣谛;
证悟涅槃,这是最吉祥。
12
“虽触及世间法,其心不动摇;
无忧、无垢、安稳,这是最上吉祥。
13
“成就如是诸事已,于一切处无有能胜;
他们无论去往何处,皆得安稳——这便是他们的无上吉祥。”
‘‘Bahū devā manussā ca, maṅgalāni acintayuṃ; Ākaṅkhamānā sotthānaṃ, brūhi maṅgalamuttamaṃ’’. ‘‘Asevanā ca bālānaṃ, paṇḍitānañca sevanā; Pūjā ca pūjaneyyānaṃ , etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Patirūpadesavāso ca, pubbe ca katapuññatā; Attasammāpaṇidhi ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Bāhusaccañca sippañca, vinayo ca susikkhito; Subhāsitā ca yā vācā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Mātāpitu upaṭṭhānaṃ, puttadārassa saṅgaho; Anākulā ca kammantā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Dānañca dhammacariyā ca, ñātakānañca saṅgaho; Anavajjāni kammāni, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Āratī viratī pāpā, majjapānā ca saṃyamo; Appamādo ca dhammesu, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Gāravo ca nivāto ca, santuṭṭhi ca kataññutā; Kālena dhammassavanaṃ , etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Khantī ca sovacassatā, samaṇānañca dassanaṃ; Kālena dhammasākacchā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Tapo ca brahmacariyañca, ariyasaccāna dassanaṃ; Nibbānasacchikiriyā ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Phuṭṭhassa lokadhammehi, cittaṃ yassa na kampati; Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. ‘‘Etādisāni katvāna, sabbatthamaparājitā; Sabbattha sotthiṃ gacchanti, taṃ tesaṃ maṅgalamuttama’’nti.
《吉祥经》终
