3. 《大般涅槃经》的注释·舍利塔供养的注释
3. 大般涅槃经义注 · 19 段
舍利塔供养的注释
Dhātuthūpapūjāvaṇṇanā
239在王舍城,他为世尊的舍利建塔并举行了盛大的供养。那是怎么做的呢?从拘尸那罗到王舍城有二十五由旬。他命人在这一段路上修了一条宽八乌沙巴的平坦大道,然后像末罗王们在摩角束堂和集会堂之间举行供养那样,在这二十五由旬的路上也一路举行供养。为了让世人不起厌烦之心,他到处搭起帐篷,把放在金棺里的舍利用矛做的栅栏围起来,并召集了自己统治范围内方圆五百由旬的人。众人捧着舍利,从拘尸那罗出发,一路玩着“善戏”前行,凡是见到金色花朵的地方,就把舍利安放在矛栏中间作供养。等那些花用完了就继续走,当车队的前部到达后部原先所在的位置时,他们又连续七天玩“善戏”。就这样捧着舍利一路走来,前后经过了七年七个月零七天。
239.Rājagahe bhagavato sarīrānaṃ thūpañca mahañca akāsīti kathaṃ akāsi? Kusinārato yāva rājagahaṃ pañcavīsati yojanāni, etthantare aṭṭhausabhavitthataṃ samatalaṃ maggaṃ kāretvā yādisaṃ mallarājāno makuṭabandhanassa ca santhāgārassa ca antare pūjaṃ kāresuṃ. Tādisaṃ pañcavīsatiyojanepi magge pūjaṃ kāretvā lokassa anukkaṇṭhanatthaṃ sabbattha antarāpaṇe pasāretvā suvaṇṇadoṇiyaṃ pakkhittadhātuyo sattipañjarena parikkhipāpetvā attano vijite pañcayojanasataparimaṇḍale manusse sannipātāpesi. Te dhātuyo gahetvā kusinārato sādhukīḷitaṃ kīḷantā nikkhamitvā yattha yattha suvaṇṇavaṇṇāni pupphāni passanti, tattha tattha dhātuyo sattiantare ṭhapetvā pūjaṃ akaṃsu. Tesaṃ pupphānaṃ khīṇakāle gacchanti, rathassa dhuraṭṭhānaṃ pacchimaṭṭhāne sampatte satta divase sādhukīḷitaṃ kīḷanti. Evaṃ dhātuyo gahetvā āgacchantānaṃ satta vassāni satta māsāni satta divasāni vītivattāni.
那些持邪见的人抱怨说:“自从沙门乔达摩般涅槃以后,我们就被强行拉去参加这种礼敬庆典,受尽折腾,我们的活儿全给毁了。”他们这样怨声载道,心生怨恨,结果大约有八万六千人投生到了恶趣。诸漏尽者观察之后,看见“大批人因为心生怨恨而投生恶趣”,就商量说:“我们得让帝释天王想办法把舍利取回来。”于是他们来到帝释天王那里,把这件事告诉他,说:“大王,请想个办法把舍利取回来。”帝释天王说:“尊者,在凡夫当中,没有谁像阿阇世那样虔诚,他不会听我的话。不过,我可以示现像魔罗恐吓那样的恐怖景象,发出巨大的声响,制造夜叉抓人、摔人、让人生病之类的事。然后你们就对国王说:‘大王,非人发怒了,请赶快让人把舍利取回来!’这样他就会让人去取了。”于是帝释天王就把这一切都做了。
Micchādiṭṭhikā – ‘‘samaṇassa gotamassa parinibbutakālato paṭṭhāya balakkārena sādhukīḷitāya upaddutamha sabbe no kammantā naṭṭhā’’ti ujjhāyantā manaṃ padosetvā chaḷāsītisahassamattā apāye nibbattā. Khīṇāsavā āvajjitvā ‘‘mahājano manaṃ padosetvā apāye nibbattī’’ti disvā – ‘‘sakkaṃ devarājānaṃ dhātuāharaṇūpāyaṃ kāressāmā’’ti tassa santikaṃ gantvā tamatthaṃ ārocetvā – ‘‘dhātuāharaṇūpāyaṃ karohi mahārājā’’ti āhaṃsu. Sakko āha – ‘‘bhante, puthujjano nāma ajātasattunā samo saddho natthi, na so mama vacanaṃ karissati, apica kho māravibhiṃsakasadisaṃ vibhiṃsakaṃ dassessāmi, mahāsaddaṃ sāvessāmi, yakkhagāhakakhipitakaarocake karissāmi, tumhe ‘amanussā mahārāja kupitā dhātuyo āharāpethā’ti vadeyyātha, evaṃ so āharāpessatī’’ti. Atha kho sakko taṃ sabbaṃ akāsi.
长老们也去见国王,说道:“大王,非人发怒了,请让人把舍利取回来。”国王说:“尊者,我的心还没满足,即便如此,就让他们取来吧。”到了第七天,人们把舍利取来了。取回舍利后,国王拿着舍利,在王舍城建了塔,并举行了盛大的法会。其他人也各自随自己的能力取来舍利,在各自的地方建塔,并举行了盛大的法会。
Therāpi rājānaṃ upasaṅkamitvā – ‘‘mahārāja, amanussā kupitā, dhātuyo āharāpehī’’ti bhaṇiṃsu. Rājā – ‘‘na tāva, bhante, mayhaṃ cittaṃ tussati, evaṃ santepi āharantū’’ti āha. Sattamadivase dhātuyo āhariṃsu. Evaṃ āhatā dhātuyo gahetvā rājagahe thūpañca mahañca akāsi. Itarepi attano attano balānurūpena āharitvā sakasakaṭṭhānesu thūpañca mahañca akaṃsu.
240这件事过去确实是这样发生的——后来结集经典的诸位长老这样说:在赡部洲,舍利的分配和十座塔的建造,过去确实曾经这样发生过。然而,当塔庙这样建好之后,大迦叶尊者看到舍利会有危险,就去见阿阇世王,说:“大王,应该造一个收藏舍利的地方。”国王说:“好的,尊者,收藏舍利的事先由我来做,可是其余的舍利我要怎么取来呢?”大迦叶尊者说:“不,大王,取舍利不是你的责任,是我们的责任。”国王说:“好的,尊者,你们去把舍利取来,我来做收藏舍利的事。”尊者只给那些王族留下够他们自己供养的一点点,其余舍利全都取了来。不过,在罗摩村的舍利由龙族守护着,那些舍利不会有危险。尊者想到:“将来它们会被安放在兰卡岛大寺的大塔里”,所以没有取走那些舍利,而是从其余七座城取来舍利。然后他站在王舍城东南方,立下决意:“在这个地方,凡是石头,都消失吧;泥土要变得非常清净;水不要涌出来。”
240.Evametaṃ bhūtapubbanti evaṃ etaṃ dhātubhājanañceva dasathūpakaraṇañca jambudīpe bhūtapubbanti pacchā saṅgītikārakā āhaṃsu. Evaṃ patiṭṭhitesu pana thūpesu mahākassapatthero dhātūnaṃ antarāyaṃ disvā rājānaṃ ajātasattuṃ upasaṅkamitvā ‘‘mahārāja, ekaṃ dhātunidhānaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti āha. Sādhu, bhante, nidhānakammaṃ tāva mama hotu, sesadhātuyo pana kathaṃ āharāmīti? Na, mahārāja, dhātuāharaṇaṃ tuyhaṃ bhāro, amhākaṃ bhāroti. Sādhu, bhante, tumhe dhātuyo āharatha, ahaṃ dhātunidhānaṃ karissāmīti. Thero tesaṃ tesaṃ rājakulānaṃ paricaraṇamattameva ṭhapetvā sesadhātuyo āhari. Rāmagāme pana dhātuyo nāgā pariggaṇhiṃsu, tāsaṃ antarāyo natthi. ‘‘Anāgate laṅkādīpe mahāvihāre mahācetiyamhi nidahissantī’’ti tā na āharitvā sesehi sattahi nagarehi āharitvā rājagahassa pācīnadakkhiṇadisābhāge ṭhatvā – ‘‘imasmiṃ ṭhāne yo pāsāṇo atthi, so antaradhāyatu, paṃsu suvisuddhā hotu, udakaṃ mā uṭṭhahatū’’ti adhiṭṭhāsi.
国王让人把那块地方挖开,用挖出来的泥土烧成砖,为八十位大弟子建了塔庙。即使有人问“国王在这里建什么”,他们也只是回答“是大弟子的塔庙”,没有人知道那是安放舍利的地方。当那个地方挖到八十肘深时,他让人在底下铺了一层铜板,然后按照塔园舍利殿的尺寸,用赤铜造了一座殿堂,又让人做了八组栴檀木等材质的容器和塔。接着,他把世尊的舍利放进栴檀木容器里,再把这个栴檀木容器放进另一个栴檀木容器,再放进另一个,就这样一共套了八层栴檀木容器。然后用同样的方法,把这八层栴檀木容器放进八层栴檀木塔里,把八层栴檀木塔放进八层红栴檀木容器里,把八层红栴檀木容器放进八层红栴檀木塔里,接着依次是:八层象牙容器、八层象牙塔;八层众宝容器、八层众宝塔;八层金容器、八层金塔;八层银容器、八层银塔;八层摩尼宝容器、八层摩尼宝塔;八层赤珠容器、八层赤珠塔;八层猫眼石容器、八层猫眼石塔;八层水晶容器、八层水晶塔,就这样一层套一层地放了进去。
Rājā taṃ ṭhānaṃ khaṇāpetvā tato uddhatapaṃsunā iṭṭhakā kāretvā asītimahāsāvakānaṃ cetiyāni kāreti. ‘‘Idha rājā kiṃ kāretī’’ti pucchantānampi ‘‘mahāsāvakānaṃ cetiyānī’’ti vadanti, na koci dhātunidhānabhāvaṃ jānāti. Asītihatthagambhīre pana tasmiṃ padese jāte heṭṭhā lohasanthāraṃ santharāpetvā tattha thūpārāme cetiyagharappamāṇaṃ tambalohamayaṃ gehaṃ kārāpetvā aṭṭha aṭṭha haricandanādimaye karaṇḍe ca thūpe ca kārāpesi. Atha bhagavato dhātuyo haricandanakaraṇḍe pakkhipitvā taṃ haricandanakaraṇḍakampi aññasmiṃ haricandanakaraṇḍake, tampi aññasminti evaṃ aṭṭha haricandanakaraṇḍe ekato katvā eteneva upāyena te aṭṭha karaṇḍe aṭṭhasu haricandanathūpesu, aṭṭha haricandanathūpe aṭṭhasu lohitacandanakaraṇḍesu, aṭṭha lohitacandanakaraṇḍe aṭṭhasu lohitacandanathūpesu, aṭṭha lohitacandanathūpe aṭṭhasu dantakaraṇḍesu , aṭṭha dantakaraṇḍe aṭṭhasu dantathūpesu, aṭṭha dantathūpe aṭṭhasu sabbaratanakaraṇḍesu, aṭṭha sabbaratanakaraṇḍe aṭṭhasu sabbaratanathūpesu, aṭṭha sabbaratanathūpe aṭṭhasu suvaṇṇakaraṇḍesu, aṭṭha suvaṇṇakaraṇḍe, aṭṭhasu suvaṇṇathūpesu, aṭṭha suvaṇṇathūpe aṭṭhasu rajatakaraṇḍesu, aṭṭha rajatakaraṇḍe aṭṭhasu rajatathūpesu, aṭṭha rajatathūpe, aṭṭhasu maṇikaraṇḍesu, aṭṭha maṇikaraṇḍe aṭṭhasu maṇithūpesu, aṭṭha maṇithūpe aṭṭhasu lohitaṅkakaraṇḍesu, aṭṭha lohitaṅkakaraṇḍe aṭṭhasu lohitaṅkathūpesu, aṭṭha lohitaṅkathūpe aṭṭhasu masāragallakaraṇḍesu, aṭṭha masāragallakaraṇḍe aṭṭhasu masāragallathūpesu, aṭṭha masāragallathūpe aṭṭhasu phalikakaraṇḍesu, aṭṭha phalikakaraṇḍe aṭṭhasu phalikamayathūpesu pakkhipi.
所有这些建筑的最上面是一座水晶塔,大小跟塔园舍利殿一样。在它上面,他让人建了一座众宝所成的殿堂;再上面是一座黄金所成的殿堂,再上面是一座白银所成的殿堂,再上面是一座赤铜所成的殿堂。在那里,他撒下各种宝石做的沙,又散下成千上万的水生和陆生鲜花,还让人用黄金塑造了五百五十个本生故事、八十位大长老、净饭大王、玛哈玛亚夫人以及七位同日出生者的所有形象。他让人安放了五百五十个金银所成的满瓶,竖起了五百面金幢。又让人做了五百盏金灯和五百盏银灯,灌满香精油,并在灯里放上细布灯芯。
Sabbesaṃ uparimaṃ phalikacetiyaṃ thūpārāmacetiyappamāṇaṃ ahosi, tassa upari sabbaratanamayaṃ gehaṃ kāresi, tassa upari suvaṇṇamayaṃ, tassa upari rajatamayaṃ, tassa upari tambalohamayaṃ gehaṃ. Tattha sabbaratanamayaṃ vālikaṃ okiritvā jalajathalajapupphānaṃ sahassāni vippakiritvā aḍḍhachaṭṭhāni jātakasatāni asītimahāthere suddhodanamahārājānaṃ mahāmāyādeviṃ satta sahajāteti sabbānetāni suvaṇṇamayāneva kāresi. Pañcapañcasate suvaṇṇarajatamaye puṇṇaghaṭe ṭhapāpesi, pañca suvaṇṇaddhajasate ussāpesi. Pañcasate suvaṇṇadīpe, pañcasate rajatadīpe kārāpetvā sugandhatelassa pūretvā tesu dukūlavaṭṭiyo ṭhapesi.
这时,大迦叶尊者下定决心:“愿花环不枯萎,愿香气不消散,愿灯不熄灭。”然后命人在金片上刻下文字:
Athāyasmā mahākassapo – ‘‘mālā mā milāyantu, gandhā mā vinassantu, dīpā mā vijjhāyantū’’ti adhiṭṭhahitvā suvaṇṇapaṭṭe akkharāni chindāpesi –
未来会有一位叫喜见的王子,他举起伞盖登位,成为无忧法王。他会让这些舍利广泛流传。
‘‘Anāgate piyadāso nāma kumāro chattaṃ ussāpetvā asoko dhammarājā bhavissati. So imā dhātuyo vitthārikā karissatī’’ti.
国王用各种装饰把塔供养了一遍,然后从最里面的门开始,一扇一扇地把门关上,走了出来。他关上红铜门,把钥匙和印章系在门闩绳上,又就地放了一大堆宝石,并让人刻下文字:“将来如果有穷困的国王,可以取走这颗宝石,用来供养舍利。”
Rājā sabbapasādhanehi pūjetvā ādito paṭṭhāya dvāraṃ pidahanto nikkhami, so tambalohadvāraṃ pidahitvā āviñchanarajjuyaṃ kuñcikamuddikaṃ bandhitvā tattheva mahantaṃ maṇikkhandhaṃ ṭhapetvā – ‘‘anāgate daliddarājā imaṃ maṇiṃ gahetvā dhātūnaṃ sakkāraṃ karotū’’ti akkharaṃ chindāpesi.
帝释天王把毗首羯磨叫来,派他去说:孩子,阿阇世王已经安置好了舍利函,你去那里设好守护吧。毗首羯磨来了以后,装了一套猛兽合击的机关。他在舍利室里让一些木制人像手持水晶色的剑,又装了一个像风一样飞速旋转的机关,用一根楔子固定住。然后他在四周砌起像砖房一样的石墙,上面用一块石板盖住,填上土,把地面整平,在它上面建起了一座石塔。舍利函就这样安置完成了。大长老住世直到寿命尽时,也般涅槃了;国王也随业而去;那些人也都在那时去世了。
Sakko devarājā vissakammaṃ āmantetvā – ‘‘tāta, ajātasattunā dhātunidhānaṃ kataṃ, ettha ārakkhaṃ paṭṭhapehī’’ti pahiṇi. So āgantvā vāḷasaṅghāṭayantaṃ yojesi, kaṭṭharūpakāni tasmiṃ dhātugabbhe phalikavaṇṇakhagge gāhetvā vātasadisena vegena anupariyāyantaṃ yantaṃ yojetvā ekāya eva āṇiyā bandhitvā samantato giñjakāvasathākārena silāparikkhepaṃ katvā upari ekāya pidahitvā paṃsuṃ pakkhipitvā bhūmiṃ samaṃ katvā tassa upari pāsāṇathūpaṃ patiṭṭhapesi. Evaṃ niṭṭhite dhātunidhāne yāvatāyukaṃ ṭhatvā theropi parinibbuto, rājāpi yathākammaṃ gato, tepi manussā kālaṅkatā.
后来,名叫喜见的王子举起伞盖,成为无忧法王。他取出那些舍利,在赡部洲广泛分布。他是怎么做的呢?他依靠尼拘律沙弥,在教法中获得了净信,建造了八万四千座寺院,然后问比丘僧团:“尊者,我建了八万四千座寺院,该从哪里得到舍利呢?”僧团说:“大王,我们听说有舍利函,但不知道在哪个地方。”国王派人拆开王舍城的塔庙,没找到舍利,就把它修复如初。然后他带领比丘、比丘尼、近事男、近事女这四众,前往毗舍离。在那里也没找到,又去迦毗罗卫。在那里也没找到,又去了罗摩村。在罗摩村,龙族不让拆塔,锄头一落到塔上就碎成片片。这样在那里也没得到,他又去了阿罗迦、毗提诃岛、波婆、拘尸那罗,到处都拆了塔庙,还是得不到舍利,只好一一修复如初。然后他回到王舍城,召集四众问道:“有谁曾经听说过‘某个地方有舍利函’吗?”
Aparabhāge piyadāso nāma kumāro chattaṃ ussāpetvā asoko nāma dhammarājā hutvā tā dhātuyo gahetvā jambudīpe vitthārikā akāsi. Kathaṃ? So nigrodhasāmaṇeraṃ nissāya sāsane laddhappasādo caturāsīti vihārasahassāni kāretvā bhikkhusaṅghaṃ pucchi – ‘‘bhante, mayā caturāsīti vihārasahassāni kāritāni, dhātuyo kuto labhissāmī’’ti? Mahārāja, – ‘‘dhātunidhānaṃ nāma atthī’’ti suṇoma, na pana paññāyati – ‘‘asukasmiṃ ṭhāne’’ti. Rājā rājagahe cetiyaṃ bhindāpetvā dhātuṃ apassanto paṭipākatikaṃ kāretvā bhikkhubhikkhuniyo upāsakaupāsikāyoti catasso parisā gahetvā vesāliṃ gato. Tatrāpi alabhitvā kapilavatthuṃ. Tatrāpi alabhitvā rāmagāmaṃ gato. Rāmagāme nāgā cetiyaṃ bhindituṃ na adaṃsu, cetiye nipatitakudālo khaṇḍākhaṇḍaṃ hoti. Evaṃ tatrāpi alabhitvā allakappaṃ veṭhadīpaṃ pāvaṃ kusināranti sabbattha cetiyāni bhinditvā dhātuṃ alabhitvāva paṭipākatikāni katvā puna rājagahaṃ gantvā catasso parisā sannipātāpetvā – ‘‘atthi kenaci sutapubbaṃ ‘asukaṭṭhāne nāma dhātunidhāna’nti’’ pucchi.
这时,有一位一百二十岁的长老说:“我不知道‘某处有舍利函’这件事。不过,我的父亲是一位大长老。我七岁那年,他让我拿着花篮,对我说:‘来,沙弥,某处灌木丛中有一座石塔,我们去那里吧。’我们到了那里,供养之后,他说:‘沙弥,你应当记住这个地方。’我就只知道这么多,大王。”国王说:“就是这个地方!”于是让人移开树丛,清除石塔和泥土,看到了下面的石灰地面。接着又搬开石灰和砖块,一层层下到院落里,看见了七宝沙,还有那些手持刀剑、不停旋转的木制人像。他召来夜叉仆从,做了祭祀供养,却仍然看不到尽头和边际,于是向天神们致敬,说道:“我取出这些舍利后,会安置在八万四千座寺院中供养,请天神们不要阻碍我。”
Tatreko vīsavassasatiko thero – ‘‘asukaṭṭhāne dhātunidhāna’’nti na jānāmi, mayhaṃ pana pitā mahāthero maṃ sattavassakāle mālācaṅkoṭakaṃ gāhāpetvā – ‘‘ehi sāmaṇera, asukagacchantare pāsāṇathūpo atthi, tattha gacchāmā’’ti gantvā pūjetvā – ‘‘imaṃ ṭhānaṃ upadhāretuṃ vaṭṭati sāmaṇerā’’ti āha. Ahaṃ ettakaṃ jānāmi mahārājāti āha. Rājā ‘‘etadeva ṭhāna’’nti vatvā gacche hāretvā pāsāṇathūpañca paṃsuñca apanetvā heṭṭhā sudhābhūmiṃ addasa. Tato sudhañca iṭṭhakāyo ca hāretvā anupubbena pariveṇaṃ oruyha sattaratanavālukaṃ asihatthāni ca kaṭṭharūpakāni samparivattakāni addasa. So yakkhadāsake pakkosāpetvā balikammaṃ kāretvāpi neva antaṃ na koṭiṃ passanto devatānaṃ namassamāno – ‘‘ahaṃ imā dhātuyo gahetvā caturāsītiyā vihārasahassesu nidahitvā sakkāraṃ karomi, mā me devatā antarāyaṃ karontū’’ti āha.
帝释天王正在巡游,看见这情形,就吩咐毗首羯磨:“孩子,无忧法王下到院落里了,说要取出舍利,你去把那些木制人像搬走。”毗首羯磨就变成五个发髻的村童模样,走到国王面前,手持弓箭站定,说:“大王,我来搬。”国王说:“搬吧,孩子。”他拿起箭,直接射向接合处,所有木像全都散开了。国王随即抓住系在门闩绳上的钥匙和印章,看见了那堆宝石。他读到上面刻的字:“未来会有一个贫穷的国王拿到这颗宝石,供养舍利。”他又看到那些字,生气起来:“把我这样的国王叫作贫穷的国王,这太不像话了。”他一次又一次地用力,终于让人打开门,走进了内室。
Sakko devarājā cārikaṃ caranto taṃ disvā vissakammaṃ āmantesi – ‘‘tāta, asoko dhammarājā ‘dhātuyo nīharissāmī’ti pariveṇaṃ otiṇṇo, gantvā kaṭṭharūpakāni hārehī’’ti. So pañcacūḷagāmadārakavesena gantvā rañño purato dhanuhattho ṭhatvā – ‘‘harāmi mahārājā’’ti āha. ‘‘Hara, tātā’’ti saraṃ gahetvā sandhimhiyeva vijjhi, sabbaṃ vippakiriyittha. Atha rājā āviñchane bandhaṃ kuñcikamuddikaṃ gaṇhi, maṇikkhandhaṃ passi. ‘‘Anāgate daliddarājā imaṃ maṇiṃ gahetvā dhātūnaṃ sakkāraṃ karotū’’ti puna akkharāni disvā kujjhitvā – ‘‘mādisaṃ nāma rājānaṃ daliddarājāti vattuṃ ayutta’’nti punappunaṃ ghaṭetvā dvāraṃ vivarāpetvā antogehaṃ paviṭṭho.
那些安放在两百一十八年以上的灯,依然那样燃烧着。青莲花仿佛刚刚才采来放上去,花垫仿佛刚刚才铺好,香料仿佛刚刚才研磨后摆在那里。国王拿起金箔,念道:“未来会有一位名叫喜见的王子,他将会举起伞盖,成为名叫阿育的法王,他会把这些舍利广泛分布。”念完之后,他说:“尊者,我被大迦叶长老见到了。”说完,他弯起左臂,用右手弹指。他只在那个地方留下需要就地供养的那一份舍利,把其余的舍利取走,按照先前封闭舍利室的方法把舍利室重新封好,一切都恢复原样,然后在上面建起石塔,把舍利安奉到八万四千座精舍中。接着他顶礼大长老们,问道:“尊者,我是佛陀教法的继承人吗?”大长老们说:“大王,你哪里是继承人?你是教法之外的人。”国王说:“尊者,我布施了九十六俱胝的财富,建了八万四千座精舍,如果我还不是继承人,那还有谁是呢?”大长老们说:“大王,你是资具的布施者。如果有人让自己的儿子和女儿出家,那才是教法中的继承人。”于是国王就让自己的儿子和女儿出家了。这时长老们对他说:“大王,现在你是教法中的继承人了。”
Aṭṭhārasavassādhikānaṃ dvinnaṃ vassasatānaṃ upari āropitadīpā tatheva pajjalanti. Nīluppalapupphāni taṅkhaṇaṃ āharitvā āropitāni viya, pupphasanthāro taṅkhaṇaṃ santhato viya, gandhā taṃ muhuttaṃ pisitvā ṭhapitā viya rājā suvaṇṇapaṭṭaṃ gahetvā – ‘‘anāgate piyadāso nāma kumāro chattaṃ ussāpetvā asoko nāma dhammarājā bhavissati so imā dhātuyo vitthārikā karissatī’’ti vācetvā – ‘‘diṭṭho bho, ahaṃ ayyena mahākassapattherenā’’ti vatvā vāmahatthaṃ ābhujitvā dakkhiṇena hatthena apphoṭesi. So tasmiṃ ṭhāne paricaraṇadhātumattameva ṭhapetvā sesā dhātuyo gahetvā dhātugehaṃ pubbe pihitanayeneva pidahitvā sabbaṃ yathāpakatiyāva katvā upari pāsāṇacetiyaṃ patiṭṭhāpetvā caturāsītiyā vihārasahassesu dhātuyo patiṭṭhāpetvā mahāthere vanditvā pucchi – ‘‘dāyādomhi, bhante, buddhasāsane’’ti. Kissa dāyādo tvaṃ, mahārāja, bāhirako tvaṃ sāsanassāti. Bhante, channavutikoṭidhanaṃ vissajjetvā caturāsīti vihārasahassāni kāretvā ahaṃ na dāyādo, añño ko dāyādoti? Paccayadāyako nāma tvaṃ mahārāja, yo pana attano puttañca dhītarañca pabbājeti, ayaṃ sāsane dāyādo nāmāti. So puttañca dhītarañca pabbājesi. Atha naṃ therā āhaṃsu – ‘‘idāni, mahārāja, sāsane dāyādosī’’ti.
“往昔之事如此”这句话的意思是:在过去,赡部洲确实也曾有过这样的舍利安置。第三次结集的编集者们也把这一句收了进去。
Evametaṃbhūtapubbanti evaṃ etaṃ atīte dhātunidhānampi jambudīpatale bhūtapubbanti. Tatiyasaṅgītikārāpi imaṃ padaṃ ṭhapayiṃsu.
至于“具眼者八斛之身”等偈颂,则是锡兰岛的长老们所说的。
Aṭṭhadoṇaṃ cakkhumato sarīrantiādigāthāyo pana tambapaṇṇidīpe therehi vuttāti.