15. 元音组第五类结尾的纯元音词根·以ma为尾音之词根
15. 元音部五末纯声词根 · 55 段
以ma为尾音之词根
Makārantadhātu
“mā”一词,用于计量和声音之义。“māti”。“mātā”。此处“mātā”指生母、庶母或大母。
Mā māne sadde ca. Māti. Mātā. Ettha mātāti janikā vā cūḷamātā vā mahāmātā vā.
“穆”(mū),用于结缚之义。若属 kiyādi 组,则其形为“穆那帝”(munāti)。
Mū bandhane. Mavati. Kiyādigaṇassa panassa ‘‘munātī’’ti rūpaṃ.
“美”(me),用于交换与执取之义。美帝(meti)、美雅帝(mayati)。慧(medhā)。
Me paṭidānaādānesu. Meti, mayati. Medhā.
此处,“慧”(medhā)即智慧。彼能迅速执取、持守微细的义与法,故称为“慧”。然此处“美帝”(meti)为执取。正如《阿毗达摩义广释》中所说:“犹如雷电于石山摧碎烦恼,慧能如此摧伏,故为慧;或以迅速执取、持守之义而为慧。”又,依表集合义之“美”(medha)字根,慧者,与戒、定等正法及吉祥相集合,故应取“慧”之义。此处作如是说——
Ettha medhāti paññā. Sā hi sukhumampi atthaṃ dhammañca khippameva meti ca dhāreti cāti medhāti vuccati. Ettha pana metīti gaṇhāti. Tathā hi aṭṭhasāliniyaṃ vuttaṃ ‘‘asani viya siluccaye kilese medhati hiṃsatīti medhā, khippaṃ gahaṇadhāraṇaṭṭhena vā medhā’’ti. Saṅgamatthavācakassa pana medhadhātussa vasena medhati sīlasamādhiādīhi saddhammehi siriyā ca saṅgacchatīti medhāti attho gahetabbo. Etthetaṃ vuccati –
“由二根或一根,与二义或一义;
于善逝教中,应知‘慧’字之成就。”
‘‘Dvidhātuyekadhātuyā , dviratthavatiyāpi ca; Medhāsaddassa nipphattiṃ, jaññā sugatasāsane’’ti.
“奥玛”(omā)表能力义。能力,即具足胜任之状态。此为不省略语尾的根,其变化形为:omā、oma。
Omā sāmatthiye. Sāmatthiyaṃ samatthabhāvo. Aluttantoyaṃ dhātu, omāti, omanti.
此处相关的巴利经文为:“尊者,世尊能以神通、以意所成之身前往梵天界。”其中“能”字,即有能力、堪能之义。
Atrāyaṃ pāḷi ‘‘omāti bhante bhagavā iddhiyā manomayena kāyena brahmalokaṃ upasaṅkamitu’’nti. Tattha omātīti pahoti sakkoti.
“timu”为词根,表湿润义。湿润之状,即浸湿之态。由此变化出:浸湿;已湿润者、可浸湿者;欲行浸湿者,曾浸湿之。
Timu addabhāve. Addabhāvo tintabhāvo. Temati. Tinto, temiyo. Temitukāmā temiṃsu.
此处“迭弥亚”者,乃迦尸王国王之子、名为如此的菩萨。正因他降生时,便润泽了国王与大众之心,令其达至柔软之境、生起清凉之感,故被称为“迭弥亚”。
Ettha temiyoti evaṃnāmako kāsirañño putto bodhisatto. So hi rañño ceva mahājanassa ca hadayaṃ temento addabhāvaṃ pāpento sītalabhāvaṃ janento jātoti ‘‘temiyo’’ti vuccati.
“尼达弥”(nitami),意为燃烧、灼热。心被灼烧,我感灼热。
Nitami kilamane. Nitammati. Hadayaṃ dayhate nitammāmi.
“嚼、食、吞、饮”诸根,皆含摄食之义。“嚼”义,“嚼”之名词形。“嚼军”者,军队也。“食”义。“吞”义。“饮”义。“饮服”义。
Camu chamu japu jhamu umu jimu adane. Camati. Camū. Camūti senā. Chamati. Jamati. Jhamati. Umati. Jemati.
“kamu”(步伐转换),即步步行走。然而这仅是世俗共称之言,故在“火、毒、刀剑不能行于其身”等语句中,亦应取其非步伐转换之义。行走;经行、超越;前进;返回;离去;精进;跨越;出离;转移;移动、转移;行走、经行;超越;前进;返回;离去;跨越;出离;已超越者;夜已过去;出离;完全出离;于使役式,令出离。其余用法亦应配合。然因此根入curādi群后,用于愿望、喜好等义,故此处虽应依前缀差别而提取“已前进”一词之义,暂且不说,留待后文curādi群中再述。
Kamu padavikkhepe. Padavikkhepo padasā gamanaṃ. Idaṃ pana vohārasīsamattaṃ vacanaṃ, tasmā ‘‘nāssa kāye aggi vā visaṃ vā satthaṃ vā kamatī’’tiādīsu apadavikkhepatthopi gahetabbo. Kamati. Caṅkamati, atikkamati. Abhikkamati. Paṭikkamati. Pakkamati. Parakkamati. Vikkamati. Nikkamati. Saṅkamati. Saṅkamanaṃ. Saṅkanti. Kamanaṃ. Caṅkamanaṃ. Atikkamo. Abhikkamo. Paṭikkamo. Pakkamo. Vikkamo. Nikkamo. Atikkanto puriso. Abhikkantā ratti. Nikkhamati. Abhinikkhamati. Kārite nikkhāmeti. Aññānipi yojetabbāni. Yasmā panāyaṃ dhātu curādigaṇaṃ patvā icchākanti yatthesu vattati, tasmā tepi atthe upasaggavisesite katvā idha abhikkantasaddassa atthuddhāraṃ vattabbampi avatvā upari curādigaṇeyeva kathessāma.
“雅摩”(yamu),意为止息。止息即停止。其复数形为“雅摩比”,单数为“雅摩”。“他人不知,我等于此止息”——此即此处之例证。其中“止息”之义,即停止、灭尽、死亡。
Yamu uparame. Uparamo viramanaṃ. Yamabhi. Yamo. ‘‘Pare ca na vijānanti, mayamettha yamāmase’’ti idamettha nidassanaṃ. Tattha yamāmaseti uparamāma, nassāma, marāmāti attho.
“纳摩”(nama),表示多声、高声。高声即响亮之声。Namati,即“他发出洪亮之声”。
Nama bahutte sadde. Bahutto saddo nāma uggatasaddo. Namati.
“阿摩、达摩、罕摩、密摩、查摩”,表行走。行走;驯服;行走;行走;行走。“查摩”(地)。
Ama dama hamma mima chama gatimhi. Amati. Damati. Hammati. Mimati. Chamati. Chamā.
“查摩”者,地也。“查摩”一词应视为阴性名词,因有“不应坐于地上对坐于座上的无病者说法,应学”及“我于地上翻滚,如雨季的水生动物”等用例可见。且此词应与七或八种格变化及两种数配合使用。“查摩”者,众生行于其上,故为地。
Chamāti pathavī. Chamāsaddo itthiliṅgo daṭṭhabbo, ‘‘na chamāyaṃ nisīditvā āsane nisinnassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti ca ‘‘chamāyaṃ parivattāmi vāricarova ghamme’’ti ca payogadassanato. So ca kho sattahi aṭṭhahi vā vibhattīhi dvīsu ca vacanesu yojetabbo. Chamanti gacchanti etthāti chamā.
“达摩”(dhama),关联声音与火。词根“达摩”用于声音,亦用于以口吹气助火燃之义。其中,第一义用例:“吹海螺。吹海螺者。击鼓。击鼓者。吹吧,吹吧,不可过度吹。”第二义用例:“吹火。令自奋起,犹如微火持续吹燃。”
Dhama saddaggisaṃ yogesu. Dhamadhātu sadde ca mukhavātena saddhiṃ aggisaṃyoge ca vattati. Tattha paṭhamatthe ‘‘saṅkhaṃ dhamati. Saṅkhadhamako. Bheriṃ dhamati. Bheridhamako. Dhame dhame nātidhame’’ti payogo. Dutiyatthe ‘‘aggiṃ dhamati. Samuṭṭhāpeti attānaṃ, aṇuṃ aggiṃva sandhama’’nti payogo.
“跋摩”(bhāma),于愤怒之义。如“bhāmati”(他愤怒)。
Bhāma kodhe. Bhāmati.
《Namunamane》。Namati(弯曲、礼敬)。Namo(礼敬)。Nataṃ, namanaṃ(弯曲、礼敬)。Nati(弯曲、礼敬)。Namaṃ(正在弯曲)。Namamāno(正在弯曲、礼敬)。Namanto(正在弯曲、礼敬)。Namito(已被弯曲、礼敬)。Nāmaṃ(名)。Nāmitaṃ(已被弯曲、命名)。Namituṃ(为了弯曲、礼敬)。Natvā, natvāna(弯曲后、礼敬后)。Namitvā, namitvāna, namituna(弯曲后、礼敬后)。致使形式则有‘nāmeti, nāmayati’(使弯曲、命名)。Nāmetvā(使弯曲、命名后)。Nāmayitvā(使弯曲、命名后)等。其中,‘namati namitvā’一类词见于弯曲义与礼敬义,而‘namo natvā’一类词则只用于礼敬义。此处仅为示例性的用法编排。
Namunamane. Namati. Namo. Nataṃ, namanaṃ. Nati. Namaṃ. Namamāno. Namanto. Namito. Nāmaṃ. Nāmitaṃ. Namituṃ. Natvā, natvāna. Namitvā, namitvāna, namituna. Kārite ‘‘nāmeti, nāmayati. Nāmetvā. Nāmayitvā’’ti rūpāni bhavanti. Tatra hi ‘‘namati namitvā’’ti evaṃpakārāni padāni namanatthe vandanāyañca daṭṭhabbāni, ‘‘namo natvā’’ti evaṃpakārāni pana vandanāyameva. Atrāyamupalakkhaṇamattā payogaracanā –
结果实的树因果实沉重而弯折,继而折断。
老人因极度的衰老而弯腰曲背,弯身而行。
具信者向佛陀礼敬,礼敬后离去。
礼敬佛陀,向导师礼敬之后,便离去了。
Rukkho phalī phalabhāragarutāya namitvāna bhijjati; Vuddho jarājajjaratāya namati namitvā gacchati; Saddho buddhaṃ namati namitvā gacchati; Namo buddhassa satthāraṃ natvāna agamāsīti;
此处,“namo”一词亦见于不变词中。由此,可见到不同形式的与格和业格用语,例如“天王,礼敬于你”“向大仙礼敬后”。此词亦应与前缀结合,例如“paṇamati(敬礼)、paṇāmo(敬礼)、uṇṇamati(抬起)、uṇṇati(抬起)”等。
Ettha namoti padaṃ nipātesupi labbhati. Tena hi paccattopayogavacanāni abhinnarūpāni dissanti ‘‘devarāja namo tyatthu. Namo katvā mahesino’’ti. Upasaggehipi ayaṃ yojetabbā ‘‘paṇamati, paṇāmo, uṇṇamati, uṇṇati’’ iccādinā.
Khamu 表堪忍义。Khamati 为忍耐,Khanti 即忍辱,Khamo、khamanaṃ 亦为忍耐,以上为状态义。若就作者义,则有‘khantā 为忍耐者,khamitā 为忍耐者,sītassapi uṇhassapī khamo hoti 即他堪忍冷与热’等用例。
Khamu sahane. Khamati. Khanti. Khamo, khamanaṃ, evaṃ bhāve. Kattari pana ‘‘khantā. Khamitā. Khamo hoti sītassapi uṇhassapī’’ti payogā.
Sama 表不显、消失义。如 Samati 为平息,vūpasamati aggi 即火熄灭了。
Sama adassane. Samati, vūpasamati aggi.
Yama 表侍奉、供给义。如 Yamati 为侍奉。Yamo 即阎魔,Yamarājā 即阎魔王。
Yama parivesane. Yamati. Yamo. Yamarājā.
Sama 于声中。Samati(发出声音)。
Sama sadde. Samati.
Sama thama 于悬挂中。Samati(悬挂)。Thamati(悬挂)。
Sama thama velambe. Samati. Thamati.
Vāyama 是“努力”之义。他努力。努力的行为。
Vāyama īhāyaṃ. Vāyamati. Vāyāmo.
“Gamu”是“行走”之义。有 gacchati(他行走)、gamako(能行者)、gato(已行)、gati(行踪)、gamanaṃ(行走)。在使役形式中,则有“gameti, gamayati, gacchāpeti”等。
Gamugatiyaṃ. Gacchati. Gamako. Gato. Gati. Gamanaṃ. Kārite ‘‘gameti, gamayati, gacchāpetī’’tiādīni bhavanti.
“Ramu”是“游戏、娱乐”之义。他娱乐。他远离娱乐。他完全远离娱乐。他停止娱乐。远离。离欲。完全离欲。停止。离欲。远离的行为。喜乐。娱乐。喜乐者。远离者、离欲者、完全离欲者。停止者,停止。苑园。
Ramu kīḷāyaṃ. Ramati. Viramati. Paṭiviramati. Uparamati. Ārati. Virati. Paṭivirati. Uparati. Veramaṇi. Viramaṇaṃ. Rati. Ramaṇaṃ. Rato. Ārato virato paṭivirato. Uparato, uparamo. Ārāmo.
“Vamu”是“呕吐、吐出”之义。有 vamati(他呕吐)、vamathu(呕吐物)、vammiko(蚁冢)。
Vamu uggiraṇe. Vamati. Vamathu. Vammiko.
可耻哉,此已吐之毒!我岂为活命而重吞已吐之物?
于我,死胜于生。
Dhīratthu taṃ visaṃ vantaṃ, yamahaṃ jīvitakāraṇā; Vantaṃ paccāvamissāmi, mataṃ me jīvitā varaṃ.
其中,“蚁丘”:因为它“吐出”,所以是“已吐出的”;又因为“吐出的堆积”,所以是“已吐出唾液之连结的”,故为“蚁丘”。那蚁丘吐出蛇、獴、鼠、家壁虎等各种各样的小生物,所以是“蚁丘”。因为被白蚁吐出,所以是“蚁丘”。它由白蚁吐出后以口喙举起的尘粉堆聚而成,高及腰、高及人,所以是“蚁丘”。又因被白蚁吐出的唾液所连结,即使天降七日大雨也不会崩散;即使在暑热时,从那里取一把土,用手挤压时,便有油润渗出——如是,因为“已吐出唾液之连结的”,故为“蚁丘”。
Tattha vammikoti vamatīti, vantakoti, vantussayoti, vantasinehasambandhoti vammiko. So hi ahinakulaundūragharagoḷikādayo nānappakāre pāṇake vamatīti vammiko. Upacikāhi vantakoti vammiko. Upacikāhi vamitvā mukhatuṇḍakena ukkhittapaṃsucuṇṇena kaṭippamāṇenapi porisappamāṇenapi ussitoti vammiko. Upacikāhi vantakheḷasinehena ābaddhatāya sattasattāhaṃ deve vassantepi na vippakirayati, nidāghepi tato paṃsumuṭṭhiṃ gahetvā tasmiṃ muṭṭhinā pīḷiyamāne sinehova nikkhamati, evaṃ vantasinehasambandhoti vammiko.
然此“世尊”、“雪山”等词,并非只能依“vantu”后缀而构成,也可依“vamu”词根而构成。是故《清净道论》作者依词源诠释之法,显示出词语之成立,其言云:“由于三有中那称为渴爱的‘行走’已被他吐出,本当说‘于诸有中已吐行走者’,乃取‘有’字之bha音、‘行走’字之ga音、‘吐出’字之va音并作长音,合为‘世尊’;犹如世间本当说‘腰带之花鬘’而唯称‘腰带’之例。”
Ettha pana ‘‘bhagavā, himavā’’tiādīni padāni na kevalaṃ vantupaccayavaseneva nipphādetabbāni, atha kho vamudhātuvasenapi nipphādetabbāni, tenāha visuddhimaggakārako ‘‘yasmā pana tīsu bhavesu taṇhāsaṅkhātaṃ gamanamanena vantaṃ, tasmā ‘‘bhavesu vantagamano’ti vattabbe bhavasaddato bhakāraṃ, gamanasaddato gakāraṃ, vantasaddato vakārañca dīghaṃ katvā ādāya bhagavāti vuccati, yathā loke ‘mehanassa khassa mālā’ti vattabbe mekhalā’’ti vadatā niruttinayena saddasiddhi dassitā.
于此,或有人问:“此例不相应。盖于‘mehanassa khassa mālā’一词中,可见依次取me音、kha音、lā音;而于‘bhavesu vantagamano’一词中,却不见依次取bha音、va音、ga音,岂非如此?”诚然。然则在此,如“aggāhito(持火者)、vijjācaraṇasampanno(具足明行者)”等词,因德义之词后置,本亦可说“bhavesu gamanavanto(于诸有中具足行者)”,却未如此说。实则于语法学中,多数论师皆欲将德义之词前置。为令通达语法之诸智者欢喜,论师遂于“世尊”一词中不顾字母次第,唯以显义为务,如“āhitaggi(已燃火者)、sampannavijjācaraṇo(具足明行者)”等词,皆以前置方式而说“bhavesu vantagamano(于诸有中已吐行走者)”。盖于这些情形,不论“āhitaggī”或“aggāhito”,抑或“chinnahattho”或“hatthacchinno”,诸如此类……
Ettha, siyā ‘‘visamamidaṃ nidassanaṃ, yena ‘mehanassa khassa mālā’ti ettha mekārakhakāralākārānaṃ kamato gahaṇaṃ dissati, ‘‘bhavesu vantagamano’ti ettha pana bhakāravakāragakārānaṃ kamato gahaṇaṃ na dissatī’’ti? Saccaṃ, idha pana ‘‘aggāhito, vijjācaraṇasampanno’’tiādīsu viya guṇasaddassa paranipātavasena ‘‘bhavesu gamanavanto’’ti vattabbepi evamavatvā saddasatthe yebhuyyena guṇasaddānaṃ pubbanipātabhvassa icchitattā saddasatthavidūnaṃ kesañca viññūnaṃ manaṃ tosetuṃ ‘‘bhagavā’’ti pade akkharakkamaṃ anapekkhitvā atthamattanidassanavasena ‘‘āhitaggi, sampannavijjācaraṇo’’tiādīni viya pubbanipātavasena ‘‘bhavesu vantagamano’’ti vuttaṃ. Īdisasmiñhi ṭhāne ‘‘āhitaggī’’ti vā ‘‘aggāhito’’ti vā ‘‘chinnahattho’’ti vā ‘‘hatthacchinno’’ti vā padesu yathā tathā ṭhitesupi atthassa ayutti nāma natthi aññamaññaṃ samānatthattā tesaṃ saddānaṃ.
然于“Vedajāto”等情形中,当知实有如是。《清净道论》中既已示明“世尊”一词亦可依“vamu”词根成立,其复注复示:“已吐出bhaga者,故为世尊。已吐出bhāga者,故为世尊。”其词源应如此了知:他已吐出、呕出称为bhaga的祥瑞、自在与名声,犹如对唾液团毫无顾念而舍,故为世尊。又或,“bhā”名为星宿,与它们一同运行、转起者称为“bhaga”,即须弥山、持双山、北俱卢洲、雪山等器世间,因为它们具足殊胜、所依、光辉、劫初坚固之性。世尊也同样吐出它们:因超越住在其中的众生之住处,因断除系缚于它们的欲贪,故舍弃,故为世尊。
Vedajātotiādīsu pana ṭhānesu atthevāti daṭṭhabbaṃ. Evaṃ visuddhimagge ‘‘bhagavā’’ti padassa vamudhātuvasenapi nipphatti dassitā, taṭṭīkāyampi ca dassitā ‘‘bhage vamīti bhagavā. Bhāge vamīti bhagavā’’ti. Nibbacanaṃ pana evaṃ veditabbaṃ – bhagasaṅkhātaṃ siriṃ issariyaṃ yasañca vami uggiri kheḷapiṇḍaṃ viya anapekkho chaḍḍayīti bhagavā. Atha vā bhāni nāma nakkhattāni, tehi samaṃ gacchanti pavattantīti bhagā, sineruyugandharauttarakuruhimavantādibhājanalokā, visesasannissayasobhākappaṭṭhiyabhāvato. Tepi bhagavā vami tannivāsisattāvāsasamatikkamanato tappaṭibaddhachandarāgappahānena pajahīti bhagavā.
因舍转轮王荣、名闻自在与安乐,
亦舍世间之心,故彼善逝为世尊。
Cakkavattisiriṃ yasmā, yasaṃ issariyaṃ sukhaṃ; Pahāsi lokacittañca, sugato bhagavā tato.
如是,在蕴、处、界等分类的诸法中,断除一切戏论、一切轭、一切系缚、一切结缚之后,证得不死界,便吐出、呕出、不顾恋、舍弃、不再反刍,故称世尊。或者,对于一切善与不善、有罪与无罪、劣与胜、黑与白及相对之法,以圣道智为首,吐出、呕出、不顾恋、舍离、断除,故称世尊。
Tathā khandhāyatanadhātādibhede dhammakoṭṭhāse sabbaṃ papañca sabbaṃ yogaṃ sabbaṃ ganthaṃ sabbaṃ saṃyojanaṃ samucchinditvā amataṃ dhātuṃ samadhigacchanto vami uggiri anapekkho chaḍḍayi na paccāvamīti bhagavā. Atha vā sabbepi kusalākusale sāvajjānavajje hīnappaṇīte kaṇhasukkasappaṭibhāge dhamme ariyamaggañāṇamukhena vami uggiri anapekkho pariccaji pajahīti bhagavā.
蕴、处、界等诸法,为大仙所分别。
既已吐弃黑与白,世尊亦由此超脱死尽。
Khandhāyatanadhātādī, dhammabhedā mahesinā; Kaṇhasukkā yato vantā, tatopi bagavā mato.
而在《本生经注》中,对“雪山”一词也依词根拆解的方式显示了它的构成。如《本生经注》中说:“‘雪山’者,降雪之时与雪俱在,故称雪山;热季又吐出(融化的)雪,故称雪山。”如此,《本生经注》展现了“雪山”一词依词根拆解的构成,这一理则也适用于类似的情形。然而,对于“具德者”“有众者”等词,则不应套用此理则。若套用,“具德者”“有众者”等词便会得出“无德”“德退失”等意义,所以这一理则不可在一切处套用。此处或有这样的疑问:“如果‘世尊’一词是依词根拆解而构成的,那么‘诸世尊’‘诸世尊(宾格)’等词形如何成立?”正如“世尊”一词依词源学的理则成立,那些词形也依同一理则成立。因为词源学的理则不可思议,仅与义理的契合相关;当义理契合时,即使原本无法构成的词形也能由此成立。在此,若需要引用词源之相来加以说明,我们将在上文的“词形构成”一章中连同实例一并阐明。
Jātakaṭṭhakathāyaṃ pana himavāti padassa vamudhātuvasenapi nipphatti dassitā. Tathā hi sambhavajātakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘himavāti himapātasamaye himayuttoti himavā. Gimhakāle himaṃ vamatīti himavā’’ti vuttaṃ. Evaṃ jātakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘himavā’’ti padassa vamudhātuvasenapi nipphatti dassitā, ayaṃ nayo īdisesu ṭhānesupi netabbo. ‘‘Guṇavāgaṇavā’’tiādīsu pana na netabbo. Yadi nayeyya, ‘‘guṇavā gaṇavā’’ti padānaṃ ‘‘nigguṇo parihīnaguṇo’’ti evamādiattho bhaveyya, tasmā ayaṃ nayo sabbatthapi na netabbo. Ettha siyā ‘‘yadi ‘‘bhagavā’tiādipadānaṃ vamudhātuvasena nipphatti hoti, kathaṃ ‘‘bhagavanto, bhagavanta’’ntiādīni sijjhantī’’ti? Yathā ‘‘bhagavā’’ti padaṃ niruttinayena sijjhati, tathā tānipi teneva sijjhanti. Acinteyyo hi niruttinayo kevalaṃ atthayuttipaṭibandhamattova, atthayuttiyaṃ sati nipphādetumasakkuṇeyyānipi rūpāni aneneva sijjhanti. Ettha ca yaṃ niruttilakkhaṇaṃ āharitvā dassetabbaṃ siyā, taṃ upari rūpanipphādanādhikāre udāharaṇehi saddhiṃ pakāsessāma.
此为牟尼王所悦意的精要,
善人所渴仰的最上精妙;
此《宝训》持广大义,
恒常亲近,令慧清净。
Idha sāramate munirājamate, Paramaṃ paṭutaṃ sujano pihayaṃ; Vipulatthadharaṃ dhaninītimimaṃ, Satataṃ bhajataṃ matisuddhakaraṃ.