1. 轮回解脱饿鬼事
1. Saṃsāramocakapetivatthu
95“你赤身露体,形貌丑陋,枯瘦得筋脉毕现,
“肋骨高突,极其瘦削,你是谁?在此站立?”
96“尊者,我是女饿鬼,已堕恶趣,属于阎魔世界。
造作恶业后,从此处投生到了饿鬼道。”
97“你曾以身、以语、以意造作什么恶行?
因何种业的果报,你从此处趣向饿鬼世间?”
98“尊者,我的父亲、母亲或其他亲属,都不是对我有悲悯的人。
没有人劝导我:‘你当向沙门与婆罗门行布施’——那些怀着净信心的人。
99“从此以后,我赤身裸体,四处游荡了五百年。
我被饥饿与渴爱所折磨,这是我的恶业之果。
100“我以净信心礼敬您,圣尊;具大雄力者,请您垂悯于我。
凡有所施,请为我回向;尊者,请度我出离恶趣。”
101具足悲悯的舍利弗应声答道:“善哉。”
他施与诸比丘一撮食物与一掌量的布;
又以钵中水,指定布施与她。
102刚作此指定,果报即刻现起;
食物、衣服和饮料,这就是布施的果报。
103那时她清净洁白,身着净衣,披上最上等的迦尸布;
衣着璀璨,众宝严饰,她来到舍利弗前。
104“女神啊,你以殊胜的容色伫立于此,
遍照诸方,犹如晓星照耀。
105“你因何而有如此容色?你在此因何成就?
凡是心所喜爱的种种受用,皆会为你生起。
106“大威力天女,我请问你:你往昔为人时,曾行何等善业?
你因何而有这般炽盛的威光,你的容色遍照一切方向?”
107“面黄肌瘦,饥肠辘辘,赤身露体,皮肤皱缩塌陷,
世间悲悯的牟尼,见到了这般困苦潦倒的我。
108“施与比丘一抟食,及巴掌大的粗布,
并供一碗水,指定为对我的供养。
109“请看这一抟食的果报:得享饭食长达十个百年。
我纵情受用,遍尝种种珍馐百味。
110“你且看看,那仅如掌许的布片,招致怎样的果报:
遍于难陀王所统御的国境之内,所有蔽体遮身之物。
111“尊者,我的衣物与覆盖物,比那还要多得多,
丝绸毯和羊毛毯,还有亚麻布和棉布;
112“这些衣物宽大又珍贵,就那样悬于空中;
凡是心中所喜爱的,我便取来穿戴。
113“且看那钵中水的果报,是何等样。
那些莲花池深邃而方正,建造得极为精美。
114“池水澄澈,渡岸平缓,清凉而无秽气;
池面为红莲与青莲所覆盖,水面花粉充盈。
115“我于其中尽情嬉戏游乐,欢欣自在,无忧亦无惧;
尊者,我前来礼敬世间那慈悲的牟尼。”
‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā; Upphāsulike kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasī’’ti. ‘‘Ahaṃ bhadante petīmhi, duggatā yamalokikā; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Anukampakā mayhaṃ nāhesuṃ bhante, pitā ca mātā athavāpi ñātakā; Ye maṃ niyojeyyuṃ dadāhi dānaṃ, pasannacittā samaṇabrāhmaṇānaṃ. ‘‘Ito ahaṃ vassasatāni pañca, yaṃ evarūpā vicarāmi naggā; Khudāya taṇhāya ca khajjamānā, pāpassa kammassa phalaṃ mamedaṃ. ‘‘Vandāmi taṃ ayya pasannacittā, anukampa maṃ vīra mahānubhāva; Datvā ca me ādisa yaṃ hi kiñci, mocehi maṃ duggatiyā bhadante’’ti. Sādhūti so paṭissutvā, sāriputtonukampako; Bhikkhūnaṃ ālopaṃ datvā, pāṇimattañca coḷakaṃ; Thālakassa ca pānīyaṃ, tassā dakkhiṇamādisi. Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ. Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, sāriputtaṃ upasaṅkami. ‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. ‘‘Uppaṇḍukiṃ kisaṃ chātaṃ, naggaṃ sampatitacchaviṃ ; Muni kāruṇiko loke, taṃ maṃ addakkhi duggataṃ. ‘‘Bhikkhūnaṃ ālopaṃ datvā, pāṇimattañca coḷakaṃ; Thālakassa ca pānīyaṃ, mama dakkhiṇamādisi. ‘‘Ālopassa phalaṃ passa, bhattaṃ vassasataṃ dasa; Bhuñjāmi kāmakāminī, anekarasabyañjanaṃ. ‘‘Pāṇimattassa coḷassa, vipākaṃ passa yādisaṃ; Yāvatā nandarājassa, vijitasmiṃ paṭicchadā. ‘‘Tato bahutarā bhante, vatthānacchādanāni me; Koseyyakambalīyāni, khomakappāsikāni ca. ‘‘Vipulā ca mahagghā ca, tepākāsevalambare; Sāhaṃ taṃ paridahāmi, yaṃ yaṃ hi manaso piyaṃ. ‘‘Thālakassa ca pānīyaṃ, vipākaṃ passa yādisaṃ; Gambhīrā caturassā ca, pokkharañño sunimmitā. ‘‘Setodakā suppatitthā, sītā appaṭigandhiyā; Padumuppalasañchannā, vārikiñjakkhapūritā. ‘‘Sāhaṃ ramāmi kīḷāmi, modāmi akutobhayā; Muniṃ kāruṇikaṃ loke, bhante vanditumāgatā’’ti.
2. 舍利弗长老母饿鬼事
2. Sāriputtattheramātupetivatthu
116“你赤身裸体,容貌丑陋,干瘦得青筋暴露;
你肋骨凸出,枯瘦如柴。你是谁,为何站在这里?”
117“在往昔的其他生命中,我是你的亲生母亲。
投生到了饿鬼界,饱受饥渴的煎熬。
118“被丢弃、被抛掷的唾液、鼻涕、痰涎;
以及被焚烧者的油脂,与产妇的血。
119“还有商人们中鼻与头被割断者之血;
我为饥饿所逼,食此男女所出之物。
120“我食畜生与人的脓血,
无依无靠,无家可归,以青黑色的停尸床为归宿。
121“儿啊,请给我布施;布施之后,请为我回向吧!
或许我得以从食脓血中解脱。”
122听闻母亲的话语后,悲悯的优波提舍(舍利弗)……
他唤来目犍连、阿那律与摩诃劫宾那。
123建造四间小屋后,他将其布施给了四方僧团。
他将小屋、饮食等物,指定为对母亲的回向。
124回向完成的当下,果报随即生起;
饮食、净水与衣物,这便是供养所生的果报。
125于是她清净光洁,衣饰洁净,身着最上妙的迦尸衣;
佩戴种种衣物与饰物,来到拘利陀面前。
126“天女,你容色殊胜,安住于此,
遍照一切方向,犹如晨星闪烁。
127“你因何而有如此容色?你在此因何成就?
凡是心所喜爱的种种受用,皆会为你生起。
128“大威神天女啊,我问你:你过去为人时,曾造过怎样的善业?
你因何而有这般炽盛的威光,你的容色遍照一切方向?”
129“我于过去种种生中,曾是舍利弗的母亲。
投生于饿鬼界,备受饥渴煎熬。
130“被丢弃、被抛掷的唾液、鼻涕、痰涎;
以及被焚烧者的油脂,与产妇的血。
131“还有商人们中鼻与头被割断者之血;
为饥饿所迫,我啖食这些依于男女的血肉之物。
132“我曾以动物与人的脓血为食,
无房无家,以蓝床为归宿。
133“因舍利弗的布施,我欢喜而无畏,
尊者,我前来礼敬世间那慈悲的牟尼。”
‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā; Upphāsulike kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasi’’. ‘‘Ahaṃ te sakiyā mātā, pubbe aññāsu jātīsu; Upapannā pettivisayaṃ, khuppipāsasamappitā. ‘‘Chaḍḍitaṃ khipitaṃ kheḷaṃ, siṅghāṇikaṃ silesumaṃ; Vasañca ḍayhamānānaṃ, vijātānañca lohitaṃ. ‘‘Vaṇikānañca yaṃ ghāna-sīsacchinnāna lohitaṃ; Khudāparetā bhuñjāmi, itthipurisanissitaṃ. ‘‘Pubbalohitaṃ bhakkhāmi , pasūnaṃ mānusāna ca; Aleṇā anagārā ca, nīlamañcaparāyaṇā. ‘‘Dehi puttaka me dānaṃ, datvā anvādisāhi me; Appeva nāma mucceyyaṃ, pubbalohitabhojanā’’ti. Mātuyā vacanaṃ sutvā, upatissonukampako; Āmantayi moggallānaṃ, anuruddhañca kappinaṃ. Catasso kuṭiyo katvā, saṅghe cātuddise adā; Kuṭiyo annapānañca, mātu dakkhiṇamādisī. Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha; Bhojanaṃ pānīyaṃ vatthaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ. Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, kolitaṃ upasaṅkami. ‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. ‘‘Sāriputtassāhaṃ mātā, pubbe aññāsu jātīsu; Upapannā pettivisayaṃ, khuppipāsasamappitā. ‘‘Chaḍḍitaṃ khipitaṃ kheḷaṃ, siṅghāṇikaṃ silesumaṃ; Vasañca ḍayhamānānaṃ, vijātānañca lohitaṃ. ‘‘Vaṇikānañca yaṃ ghāna-sīsacchinnāna lohitaṃ; Khudāparetā bhuñjāmi, itthipurisanissitaṃ. ‘‘Pubbalohitaṃ bhakkhissaṃ, pasūnaṃ mānusāna ca; Aleṇā anagārā ca, nīlamañcaparāyaṇā. ‘‘Sāriputtassa dānena, modāmi akutobhayā; Muniṃ kāruṇikaṃ loke, bhante vanditumāgatā’’ti.
3. 玛德饿鬼事
3. Mattāpetivatthu
134“你赤身裸体,形貌丑陋,消瘦羸弱,瘦得青筋暴露;
“肋骨高突,极其瘦削,你是谁?在此站立?”
135“我是玛塔,你是提舍,过去我曾是你的情敌。
“造下恶业之后,我便从此处堕入饿鬼道。”
136“你以身、语、意造作了何等恶业?
因何种业的果报,你从此处趣向饿鬼世间?”
137“我曾是暴戾、粗恶,嫉妒、悭吝而虚伪;
138这些事我也全然知晓,知道你往昔是个暴恶的女人;
然而,我另有一事相问:你为何浑身沾满尘土?”
139“你刚刚沐发,衣装洁净,精心修饰过;
而我,实在比你更为盛装,远胜于你。
140“正当我凝望之际,她却与我丈夫攀谈;
于是我生起极大的嫉妒,愤怒在心中生起。
141“然后,我抓起一把尘土,向那人身上撒去。
由于那个业的果报,我如今满身覆盖着尘土。”
142“确实,我也知道:你曾以尘土撒向我。
但我还要问你另一件事:你因何被疥疮这般折磨?”
143“我们二人同为采药人,一同进入森林;
你采回来的是药,我所采的却是迦比迦楚草。
144“在你不知不觉之时,我将污物倾撒在你的床铺上;
由于此业之果报,我如今被疥疮啃噬。”
145“我亦如实了知,你曾将秽物撒在我的卧处;
我再问你一事:你何以赤身裸体?”
146“那时同伴们正在集会,亲族们正在聚会;
你曾受邀,且有丈夫相伴,而我却没有。
147“在她不知不觉中,我取走了她的衣物;”
“因为那业的果报,我如今才这般赤身裸体。”
148“我也确实知道,你取走了我的衣服。”
我还要问你另一件事:你为何有粪臭?
149“你的香、花环,以及名贵的涂香,”
“我将它们弃入粪坑,那恶业是我所造;”
由于此业的果报,我才如此恶臭满身。
150“确实,我也知道那恶业是你所造。
“我还要问你另一件事:你是因何堕入恶道的?”
151“家中所有钱财,你我二人皆有同等份额;
虽有可施之物,我却未曾为自己营造依怙之洲;
由于此业的果报,我才会堕入恶道。”
152“那时,你对我说:‘你行恶业;’
“的确,由恶业而得善趣,实属不易。”
153“你处处与我作对,还对我心怀嫉妒;
且看种种恶业,所感的果报是何等模样。
154“那些房舍、那些婢女、那些璎珞,
旁人正在享用,财富却非恒常。
155“此刻,孩子的父亲就要从店铺回家了。
或许他会给你些什么,你暂且不要离开此处。”
156“我裸形恶色,身形消瘦,皮包骨头;
这是女人的羞处,别让孩子的父亲看见我。”
157“且说,我能给你什么呢?此时此地,我能为你做些什么?
令你安乐,一切所愿悉得成就。”
158“四位是僧团中的比丘,另有四位则是个人。
供养此八位比丘饮食已,请将功德回向于我;
那时我将快乐满足,一切欲乐悉皆圆满具足。”
159那位女子应声说:“善哉!”便供养了八位比丘,
又以衣物作布施,并为她回向了此功德。
160回向方毕,果报即于当下现起;
食物、衣服和饮料,这就是布施的果报。
161那时,她清净无染,身着洁净衣袍,披覆最上等的迦尸布;
她佩戴种种衣饰珠宝,走近了那位共夫之妻。
162“天女啊,你以如此殊妙的容颜安立于此,
犹如奥沙提星,遍照一切方所。
163“你因何而有如此容色?你在此因何成就?
凡是心所喜爱的种种受用,皆会为你生起。
164“大威力女神,我且问你:你前世生而为人时,曾造下何种福德?
你因何而有这般炽盛的威光,你的容色遍照一切方向?”
165“我是玛塔,你是提舍,过去我曾是你的情敌。
造了恶业之后,从此处堕入饿鬼界。
166“因您的布施,我喜悦而无畏。
姊妹,愿你寿命绵长,与所有亲人共聚。
那是无忧、无垢的境界,是自在者的住处。
167“你于此世修习正法,广行布施,光辉的人啊;
你已连根拔除悭吝的垢秽,无有过失的人啊,去往天界之处吧。”
‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā; Upphāsulike kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasī’’ti. ‘‘Ahaṃ mattā tuvaṃ tissā, sapattī te pure ahuṃ; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Caṇḍī ca pharusā cāsiṃ, issukī maccharī saṭhā ; Sabbaṃ ahampi jānāmi, yathā tvaṃ caṇḍikā ahu; Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi paṃsukunthitā’’ti. ‘‘Sīsaṃnhātā tuvaṃ āsi, sucivatthā alaṅkatā; Ahañca kho adhimattaṃ, samalaṅkatatarā tayā. ‘‘Tassā me pekkhamānāya, sāmikena samantayi; Tato me issā vipulā, kodho me samajāyatha. ‘‘Tato paṃsuṃ gahetvāna, paṃsunā taṃ hi okiriṃ ; Tassa kammavipākena, tenamhi paṃsukunthitā’’ti. ‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, paṃsunā maṃ tvamokiri; Aññañca kho taṃ pucchāmi, kena khajjasi kacchuyā’’ti. ‘‘Bhesajjahārī ubhayo, vanantaṃ agamimhase; Tvañca bhesajjamāhari, ahañca kapikacchuno. ‘‘Tassā tyājānamānāya, seyyaṃ tyāhaṃ samokiriṃ; Tassa kammavipākena, tena khajjāmi kacchuyā’’ti. ‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, seyyaṃ me tvaṃ samokiri; Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi naggiyā tuva’’nti. ‘‘Sahāyānaṃ samayo āsi, ñātīnaṃ samitī ahu; Tvañca āmantitā āsi, sasāminī no ca kho ahaṃ. ‘‘Tassā tyājānamānāya, dussaṃ tyāhaṃ apānudiṃ; Tassa kammavipākena, tenamhi naggiyā aha’’nti. ‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, dussaṃ me tvaṃ apānudi; Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi gūthagandhinī’’ti. ‘‘Tava gandhañca mālañca, paccagghañca vilepanaṃ; Gūthakūpe adhāresiṃ , taṃ pāpaṃ pakataṃ mayā; Tassa kammavipākena, tenamhi gūthagandhinī’’ti. ‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, taṃ pāpaṃ pakataṃ tayā; Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi duggatā tuva’’nti. ‘‘Ubhinnaṃ samakaṃ āsi, yaṃ gehe vijjate dhanaṃ; Santesu deyyadhammesu, dīpaṃ nākāsimattano; Tassa kammavipākena, tenamhi duggatā ahaṃ. ‘‘Tadeva maṃ tvaṃ avaca, ‘pāpakammaṃ nisevasi; Na hi pāpehi kammehi, sulabhā hoti suggatī’’’ti. ‘‘Vāmato maṃ tvaṃ paccesi, athopi maṃ usūyasi; Passa pāpānaṃ kammānaṃ, vipāko hoti yādiso. ‘‘Te gharā tā ca dāsiyo , tānevābharaṇānime; Te aññe paricārenti, na bhogā honti sassatā. ‘‘Idāni bhūtassa pitā, āpaṇā gehamehiti; Appeva te dade kiñci, mā su tāva ito agā’’ti. ‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāmhi, kisā dhamanisanthatā; Kopīnametaṃ itthīnaṃ, mā maṃ bhūtapitāddasā’’ti. ‘‘Handa kiṃ vā tyāhaṃ dammi, kiṃ vā tedha karomahaṃ; Yena tvaṃ sukhitā assa, sabbakāmasamiddhinī’’ti. ‘‘Cattāro bhikkhū saṅghato, cattāro pana puggalā; Aṭṭha bhikkhū bhojayitvā, mama dakkhiṇamādisa; Tadāhaṃ sukhitā hessaṃ, sabbakāmasamiddhinī’’ti. Sādhūti sā paṭissutvā, bhojayitvāṭṭha bhikkhavo; Vatthehacchādayitvāna, tassā dakkhiṇamādisī. Samanantarānuddiṭṭhe , vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ. Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, sapattiṃ upasaṅkami. ‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. ‘‘Ahaṃ mattā tuvaṃ tissā, sapattī te pure ahuṃ; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā. ‘‘Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā; Cīraṃ jīvāhi bhagini, saha sabbehi ñātibhi; Asokaṃ virajaṃ ṭhānaṃ, āvāsaṃ vasavattinaṃ. ‘‘Idha dhammaṃ caritvāna, dānaṃ datvāna sobhane; Vineyya maccheramalaṃ samūlaṃ, aninditā saggamupehi ṭhāna’’nti.
4. 难陀饿鬼事
4. Nandāpetivatthu
168“你肤色黝黑,相貌丑陋,举止粗野,见之令人恐惧;
你面色黄褐,牙齿暴突,我不认为你是人类。”
169“南迪塞那,我是南达,往昔曾是你的妻子;
造作恶行之后,从此处堕入饿鬼道。”
170“你以身、语、意造作了何等恶行?
因何种业的果报,你从此处趣向饿鬼世间?”
171“我那时暴躁粗鲁,对你也不恭敬。
我因说恶语,从此处死后,投生于饿鬼道。”
172“来,我给你上衣,你穿上这件衣吧。
穿上这件衣,来吧,我带你回家。
173“归家之后,你将获得衣服与饮食。
你将见到你的儿子们,也将见到你的儿媳们。”
174“你亲手递给我的东西,于我无益。
当布施给那些具足戒行、离欲、多闻的比丘们。
175“你应以食物和饮料令他们满足,并将功德回向给我。
那时我将快乐,一切欲乐皆得圆满。”
176他应声“好的”,便作了广大布施;
食物、饮品、嚼食,以及衣装、床座与卧具;
伞盖、香、花鬘,及种种鞋履。
177那些戒行具足、离欲、博学多闻的比丘们,
以饮食令之满足后,便为她指示了回向。
178话音刚落,果报便即生起;
食物、衣服和饮料,这就是布施的果报。
179于是她洁净无染,身披净衣,着最上等的迦尸绸;
身着彩衣,佩饰庄严,她走向丈夫。
180“女神啊,你以如此殊胜的容貌立于此处,
犹如明亮的药星,照亮一切方向。
181“你因何而有如此容色?你在此因何成就?
凡是心所喜爱的种种受用,皆会为你生起。
182“请问你,大威德的女神,你从前生而为人时,曾造下何等善业?
你因何而有这般炽盛的威光,你的容色遍照一切方向?”
183“我名难陀,难提塞那,我往昔曾是你的妻子。
造了恶业之后,从此处堕入饿鬼界。
184“因你所作的布施,我心欢喜,无有怖畏。
居士,愿您与一切亲属长久住世;
无忧、无垢、安稳的住处,正是自在者的居所。
185“居士,您于此行持法、行布施;
根除悭吝之垢及其根源,您将无可非难,得升天界。”
‘‘Kāḷī dubbaṇṇarūpāsi, pharusā bhīrudassanā; Piṅgalāsi kaḷārāsi, na taṃ maññāmi mānusi’’nti. ‘‘Ahaṃ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṃ; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Caṇḍī ca pharusā cāsiṃ , tayi cāpi agāravā; Tāhaṃ duruttaṃ vatvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti. ‘‘Handuttarīyaṃ dadāmi te, imaṃ dussaṃ nivāsaya; Imaṃ dussaṃ nivāsetvā, ehi nessāmi taṃ gharaṃ. ‘‘Vatthañca annapānañca, lacchasi tvaṃ gharaṃ gatā; Putte ca te passissasi, suṇisāyo ca dakkhasī’’ti. ‘‘Hatthena hatthe te dinnaṃ, na mayhaṃ upakappati; Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute. ‘‘Tappehi annapānena, mama dakkhiṇamādisa; Tadāhaṃ sukhitā hessaṃ, sabbakāmasamiddhinī’’ti. Sādhūti so paṭissutvā, dānaṃ vipulamākiri; Annaṃ pānaṃ khādanīyaṃ, vatthasenāsanāni ca; Chattaṃ gandhañca mālañca, vividhā ca upāhanā. Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute; Tappetvā annapānena, tassā dakkhiṇamādisī. Samanantarānuddiṭṭhe , vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ. Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Vicittavatthābharaṇā, sāmikaṃ upasaṅkami. ‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā. ‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. ‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ; Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti. ‘‘Ahaṃ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṃ; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā. ‘‘Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā; Ciraṃ jīva gahapati, saha sabbehi ñātibhi; Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, āvāsaṃ vasavattinaṃ. ‘‘Idha dhammaṃ caritvāna, dānaṃ datvā gahapati; Vineyya maccheramalaṃ samūlaṃ, anindito saggamupehi ṭhāna’’nti.
5. 玛提昆达利饿鬼事
5. Maṭṭhakuṇḍalīpetavatthu
186“你盛装严饰,佩带光洁的耳环,戴着花鬘,遍体涂满黄檀香膏;
你在林间高举双臂哭泣,为何这般痛苦?”
187“我那黄金所成、光明闪耀的车厢,已经现前。
我找不到它的那对车轮,为此痛苦所迫,我将舍弃生命。”
188“黄金的、宝石的、红玉髓的,以及白银的轮子,
贤善的年轻人,请告诉我,我来为你做一对车轮。”
189那位青年对他说道:“日与月二者,于此皆可见。
我的车乘由黄金所成,因那对轮子而闪耀。”
190“年轻人,你何其愚痴,竟渴求那不应希求之物。
我料你必将死去,因为你终究得不到月亮与太阳。”
191“或来或去,皆可睹见;二者在于轨道之中,其色彩亦可观见。
已死的亡者了不可见,在此哭泣的人中,谁更愚痴?”
192“诚然,青年,你说得真实,我才是哭泣者中最愚痴的那一个。
犹如幼童哭着索求月亮,我竟期盼那已故的亡者归来。”
193“我如同被酥油浇灌的火焰,正在燃烧;
愿如同用水浇洒,令一切恐惧熄灭。”
194“他确已为我拔除了那支深植于心的忧伤之箭,
他为我这被忧伤压倒的人,驱散了丧子之痛。
195“我已拔除了那支箭,心得清凉,已达寂静安稳。
青年,听了你的话,我不再忧愁,也不再哭泣。”
196“你是天神,还是乾达婆?抑或是帝释天神——那位城堡的征服者?
你是谁?又是谁的儿子?我们如何才能了知你?”
197“你为之哭泣、为之哀悼的那个儿子,正是你曾在火葬场上亲手火化的那个儿子,
我因造作了此善业,而投生于三十三天众中。”
198“我们在他的家中,并未见他曾行任何布施,无论是少是多;
也未见他持守那样的布萨戒行。你是凭着什么业,得生于天界的呢?”
199“我身患病苦,身心痛苦,病体沉重,在自家住处憔悴虚弱;
我见到了佛陀——远离尘垢、度越疑惑的善逝,具无上智慧。
200“那时,我心怀喜悦,心中净信,向如来合掌。
我行此善业后,便往生与三十三天众为伴。”
201“真是殊胜,真是不可思议啊,合掌致敬竟有如此果报!
我也满心喜悦,信心清净,今日即皈依佛陀。”
202“就在今日,你应以净信心皈依佛陀,亦皈依法与僧伽。
同样,你应当受持那无缺无穿的五学处。
203“你应速疾远离杀生,并于世间避开不与取;
不饮酒,不妄语,满足于自己的妻子。”
204“您是为我利益着想者,夜叉啊;您是为我幸福着想者,天神啊;
我遵从你的话语,你即是我的老师。
205“我皈依佛陀,亦皈依无上之法。
我皈依人天之主的僧团。
206“我当即远离杀生,于此世间,完全弃绝不与取;
我不饮酒,不说妄语,我满足于自己的妻子。”
‘‘Alaṅkato maṭṭhakuṇḍalī, māladhārī haricandanussado; Bāhā paggayha kandasi, vanamajjhe kiṃ dukkhito tuva’’nti. ‘‘Sovaṇṇamayo pabhassaro, uppanno rathapañjaro mama; Tassa cakkayugaṃ na vindāmi, tena dukkhena jahāmi jīvita’’nti. ‘‘Sovaṇṇamayaṃ maṇimayaṃ, lohitakamayaṃ atha rūpiyamayaṃ; Ācikkha me bhaddamāṇava, cakkayugaṃ paṭipādayāmi te’’ti. So māṇavo tassa pāvadi, ‘‘candasūriyā ubhayettha dissare; Sovaṇṇamayo ratho mama, tena cakkayugena sobhatī’’ti. ‘‘Bālo kho tvaṃ asi māṇava, yo tvaṃ patthayase apatthiyaṃ; Maññāmi tuvaṃ marissasi, na hi tvaṃ lacchasi candasūriye’’ti. ‘‘Gamanāgamanampi dissati, vaṇṇadhātu ubhayattha vīthiyā; Peto kālakato na dissati, ko nidha kandataṃ bālyataro’’ti. ‘‘Saccaṃ kho vadesi māṇava, ahameva kandataṃ bālyataro; Candaṃ viya dārako rudaṃ, petaṃ kālakatābhipatthayi’’nti. ‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ; Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ. ‘‘Abbahī vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṃ apānudi. ‘‘Svāhaṃ abbūḷhasallosmi, sītibhūtosmi nibbuto; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇavā’’ti. ‘‘Devatā nusi gandhabbo, adu sakko purindado; Ko vā tvaṃ kassa vā putto, kathaṃ jānemu taṃ maya’’nti. ‘‘Yañca kandasi yañca rodasi, puttaṃ āḷāhane sayaṃ dahitvā; Svāhaṃ kusalaṃ karitvā kammaṃ, tidasānaṃ sahabyataṃ gato’’ti. ‘‘Appaṃ vā bahuṃ vā nāddasāma, dānaṃ dadantassa sake agāre; Uposathakammaṃ vā tādisaṃ, kena kammena gatosi devaloka’’nti. ‘‘Ābādhikohaṃ dukkhito gilāno, āturarūpomhi sake nivesane; Buddhaṃ vigatarajaṃ vitiṇṇakaṅkhaṃ, addakkhiṃ sugataṃ anomapaññaṃ. ‘‘Svāhaṃ muditamano pasannacitto, añjaliṃ akariṃ tathāgatassa; Tāhaṃ kusalaṃ karitvāna kammaṃ, tidasānaṃ sahabyataṃ gato’’ti. ‘‘Acchariyaṃ vata abbhutaṃ vata, añjalikammassa ayamīdiso vipāko; Ahampi muditamano pasannacitto, ajjeva buddhaṃ saraṇaṃ vajāmī’’ti. ‘‘Ajjeva buddhaṃ saraṇaṃ vajāhi, dhammañca saṅghañca pasannacitto; Tatheva sikkhāya padāni pañca, akhaṇḍaphullāni samādiyassu. ‘‘Pāṇātipātā viramassu khippaṃ, loke adinnaṃ parivajjayassu; Amajjapo mā ca musā bhaṇāhi, sakena dārena ca hohi tuṭṭho’’ti. ‘‘Atthakāmosi me yakkha, hitakāmosi devate; Karomi tuyhaṃ vacanaṃ, tvaṃsi ācariyo mamāti. ‘‘Upemi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammañcāpi anuttaraṃ; Saṅghañca naradevassa, gacchāmi saraṇaṃ ahaṃ. ‘‘Pāṇātipātā viramāmi khippaṃ, loke adinnaṃ parivajjayāmi; Amajjapo no ca musā bhaṇāmi; Sakena dārena ca homi tuṭṭho’’ti.
6. 刊哈饿鬼事
6. Kaṇhapetavatthu
207“起来,黑!你为何躺着?睡眠对你又有何用?”
你的亲兄弟,就如你的心与右眼;
风病加剧,凯萨瓦念叨着兔子。
208“听了洛希尼之子这番话,凯萨瓦”
被兄弟的悲伤所折磨,他急促地站起身来。
209“你何以状如癫狂,在这整座德瓦拉卡城中游荡徘徊?”
你连声说“兔子、兔子”,你究竟想求怎样的兔子?
210“黄金所造、珠宝所造、铜所造,或是银所造;
我会用螺贝、水晶和珊瑚,为你做一只兔子。
211“森林中还有别的兔子,游荡觅食;
我也会把它们带到你面前,你想要的究竟是怎样的兔子?”
212“我不要这些兔子,这些栖身地上的兔子。
我想要月亮中的兔子,凯萨瓦,请为我把它取下来吧。”
213“你确实将要舍弃甜美的生命,亲族啊;
你追求不可得之物,竟想要月亮里的兔子。”
214“黑啊,你既如教导他人那样了知,
为何从前已经逝去的儿子,你至今仍为他悲伤?
215“此事,无论是人还是非人,都不可得;
我生的儿子啊,不要死去;不可得之物,又从何处可求?
216“非凭咒术、根药、草药,亦非凭财富,
卡哈,你正为之哀悼的亡者,能被带回来。
217“纵使是大富巨财、坐拥王国的刹帝利,
他们拥有丰足的财宝与粮食,却也并非不老不死。
218“刹帝利、婆罗门、吠舍、首陀罗、旃陀罗、补羯娑;
这些人以及其他依出身立名者,同样不能免于老与死。
219“那些转诵梵天所思维的六支咒术之人;
这些人和其它有明的人,也一样不能免于老和死。
220“还有那些寂静的仙人,那些自制、修行苦行的人,
即便是这些苦行者,时节到来,也会放舍此身。
221“那些修习成就的阿拉汉,所作已办,已尽诸漏;
善业与恶业灭尽故,他们舍弃此身躯。”
222“我确在燃烧,如同浇了酥油的火焰;
愿您以水浇灌,熄灭我所有的忧苦。
223“他确已为我拔除了那支深植于心的忧伤之箭,
他为我这被忧伤压倒的人,驱散了丧子之痛。
224“如今我已拔除利箭,得清凉、证寂灭;
兄弟啊,听了你的话,我不再忧愁,不再哭泣。”
225有智慧的人正是这样做的,他们心怀悲悯。
他们引人脱离忧伤,犹如嘎塔救护兄长。
226凡有这样的人,即大臣与侍从,
他们依善言而行,犹如嘎塔对待兄长。
‘‘Uṭṭhehi kaṇha kiṃ sesi, ko attho supanena te; Yo ca tuyhaṃ sako bhātā, hadayaṃ cakkhu ca dakkhiṇaṃ; Tassa vātā balīyanti, sasaṃ jappati kesavā’’ti. ‘‘Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, rohiṇeyyassa kesavo; Taramānarūpo vuṭṭhāsi, bhātusokena aṭṭito. ‘‘Kiṃ nu ummattarūpova, kevalaṃ dvārakaṃ imaṃ; Saso sasoti lapasi, kīdisaṃ sasamicchasi. ‘‘Sovaṇṇamayaṃ maṇimayaṃ, lohamayaṃ atha rūpiyamayaṃ; Saṅkhasilāpavāḷamayaṃ, kārayissāmi te sasaṃ. ‘‘Santi aññepi sasakā, araññavanagocarā; Tepi te ānayissāmi, kīdisaṃ sasamicchasī’’ti. ‘‘Nāhamete sase icche, ye sasā pathavissitā; Candato sasamicchāmi, taṃ me ohara kesavā’’ti. ‘‘So nūna madhuraṃ ñāti, jīvitaṃ vijahissasi; Apatthiyaṃ patthayasi, candato sasamicchasī’’ti. ‘‘Evaṃ ce kaṇha jānāsi, yathaññamanusāsasi; Kasmā pure mataṃ puttaṃ, ajjāpi manusocasi. ‘‘Na yaṃ labbhā manussena, amanussena vā pana; Jāto me mā mari putto, kuto labbhā alabbhiyaṃ. ‘‘Na mantā mūlabhesajjā, osadhehi dhanena vā; Sakkā ānayituṃ kaṇha, yaṃ petamanusocasi. ‘‘Mahaddhanā mahābhogā, raṭṭhavantopi khattiyā; Pahūtadhanadhaññāse, tepi no ajarāmarā. ‘‘Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Ete caññe ca jātiyā, tepi no ajarāmarā. ‘‘Ye mantaṃ parivattenti, chaḷaṅgaṃ brahmacintitaṃ; Ete caññe ca vijjāya, tepi no ajarāmarā. ‘‘Isayo vāpi ye santā, saññatattā tapassino; Sarīraṃ tepi kālena, vijahanti tapassino. ‘‘Bhāvitattā arahanto, katakiccā anāsavā; Nikkhipanti imaṃ dehaṃ, puññapāpaparikkhayā’’ti. ‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ; Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ. ‘‘Abbahī vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṃ apānudi. ‘‘Svāhaṃ abbūḷhasallosmi, sītibhūtosmi nibbuto; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna bhātika’’ . Evaṃ karonti sappaññā, ye honti anukampakā; Nivattayanti sokamhā, ghaṭo jeṭṭhaṃva bhātaraṃ. Yassa etādisā honti, amaccā paricārakā; Subhāsitena anventi, ghaṭo jeṭṭhaṃva bhātaranti.
7. 达那巴喇施主饿鬼事
7. Dhanapālaseṭṭhipetavatthu
227“你赤身裸体,形貌丑陋,瘦得筋脉毕现。
肋骨凸显,瘦骨嶙峋。贤者,你究竟是谁?”
228“尊者,我是饿鬼,是阎魔界中一苦厄众生。
做了恶业之后,就从这里投生到了饿鬼界。”
229“你究竟以身、口、意造作了什么恶行?
是因何等业报,使你从此沦落这饿鬼界?”
230“有座般纳人的城市,名伊罗迦奢,广为人知;
昔时我为城中长者,人称檀那波罗。
231“我曾拥有八十车黄金,
我拥有大量的黄金,还有珍珠与琉璃。
232“尽管坐拥如此巨富,我心亦不喜布施;
我关起门来进餐,唯恐被乞者看见。
233“我那时既无信,又悭吝,刻薄,喜好斥责他人。
我曾障碍过众多正在布施、正在行善的人。
234“布施并无果报,自制又从何而有果报?
掘莲池、凿水井,种植园林;
饮水之处与险途上的桥梁,皆为我所毁坏。
235“我便是这样一个未曾造作善业、唯行恶事的人,从那里命终之后,
投生于饿鬼道,为饥渴所逼恼。
236“我命终以来,已有五十五年;
我不记得曾用过食物,也不记得曾饮过水。
237“那节制即是毁灭,那毁灭即是节制;
听说饿鬼们确实知晓:那节制便是毁灭。
238“我从前虽能自制,拥有众多财物,却不肯布施;
正当有可施之物时,我却没有为自己营造依怙。
如今我追悔莫及,承受着自身业行所感的果报。
239“再过四个月,死期便将到来。
我将堕入那极度痛苦、可怖的地狱。
240“它有四角、四门,划分均匀,区块分明。
四周围以铁墙,顶上用铁严密覆盖。
241“其地由铁所成,炽燃着,遍满火焰。
它遍满周围一百由旬,恒常安住。
242“在那里,我将于极漫长的时间中,感受痛苦的感受。
这是恶业的果报,因此我忧伤不已。
243“我向在场诸位聚集者宣说此语,愿你们吉祥。
切莫造作恶业,无论是公开还是隐秘。
244“若你们将造作这恶业,或正在造作;
纵使你们腾身奔逃,也绝无从众苦中解脱。
245“你们应当孝敬母亲、孝敬父亲,在家族中恭敬长上;
你们当成就沙门性、成就婆罗门性,如此便能生至天界。”
‘‘Naggo dubbaṇṇarūposi, kiso dhamanisanthato; Upphāsuliko kisiko, ko nu tvamasi mārisa’’. ‘‘Ahaṃ bhadante petomhi, duggato yamalokiko; Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gato’’. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gato’’. ‘‘Nagaraṃ atthi paṇṇānaṃ , erakacchanti vissutaṃ; Tattha seṭṭhi pure āsiṃ, dhanapāloti maṃ vidū. ‘‘Asīti sakaṭavāhānaṃ, hiraññassa ahosi me; Pahūtaṃ me jātarūpaṃ, muttā veḷuriyā bahū. ‘‘Tāva mahaddhanassāpi, na me dātuṃ piyaṃ ahu; Pidahitvā dvāraṃ bhuñjiṃ , mā maṃ yācanakāddasuṃ. ‘‘Assaddho maccharī cāsiṃ, kadariyo paribhāsako; Dadantānaṃ karontānaṃ, vārayissaṃ bahu jane . ‘‘Vipāko natthi dānassa, saṃyamassa kuto phalaṃ; Pokkharaññodapānāni, ārāmāni ca ropite; Papāyo ca vināsesiṃ, dugge saṅkamanāni ca. ‘‘Svāhaṃ akatakalyāṇo, katapāpo tato cuto; Upapanno pettivisayaṃ, khuppipāsasamappito. ‘‘Pañcapaṇṇāsavassāni, yato kālaṅkato ahaṃ; Nābhijānāmi bhuttaṃ vā, pītaṃ vā pana pāniyaṃ. ‘‘Yo saṃyamo so vināso,yo vināso so saṃyamo; Petā hi kira jānanti, yo saṃyamo so vināso. ‘‘Ahaṃ pure saṃyamissaṃ, nādāsiṃ bahuke dhane; Santesu deyyadhammesu, dīpaṃ nākāsimattano; Svāhaṃ pacchānutappāmi, attakammaphalūpago. ‘‘Uddhaṃ catūhi māsehi, kālaṃkiriyā bhavissati; Ekantakaṭukaṃ ghoraṃ, nirayaṃ papatissahaṃ. ‘‘Catukkaṇṇaṃ catudvāraṃ, vibhattaṃ bhāgaso mitaṃ; Ayopākārapariyantaṃ, ayasā paṭikujjitaṃ. ‘‘Tassa ayomayā bhūmi, jalitā tejasā yutā; Samantā yojanasataṃ, pharitvā tiṭṭhati sabbadā. ‘‘Tatthāhaṃ dīghamaddhānaṃ, dukkhaṃ vedissa vedanaṃ; Phalaṃ pāpassa kammassa, tasmā socāmahaṃ bhusaṃ. ‘‘Taṃ vo vadāmi bhaddaṃ vo, yāvantettha samāgatā; Mākattha pāpakaṃ kammaṃ, āvi vā yadi vā raho. ‘‘Sace taṃ pāpakaṃ kammaṃ, karissatha karotha vā; Na vo dukkhā pamutyatthi , uppaccāpi palāyataṃ. ‘‘Matteyyā hotha petteyyā, kule jeṭṭhāpacāyikā; Sāmaññā hotha brahmaññā, evaṃ saggaṃ gamissathā’’ti.
8. 朱喇长者饿鬼事
8. Cūḷaseṭṭhipetavatthu
246“尊者,您裸身消瘦,已为出家之人。夜晚您往何处去?所为何事?
请告知此事,若有可能,我等愿以全部财产为您备办。”
247“声名远扬的波罗奈,居士,在那里,我曾富有而悭吝。
不施之人,于财物心怀贪著,由恶行故,堕入阎魔的世界。
248“他们以针刺,令其备受折磨。
正因如此,我为求微薄的食物,游走于亲族之间。
他们生性不乐布施,亦不信受。
布施的果报,在于来世。
249“我的女儿一再地说:‘我要为父亲们和祖父们作供养。’
婆罗门们将那备好的食物分发时,我说道:“我要去安达卡文达受用。”
250国王对他说:“你受用了那个之后,
请你快来,我也将作供养。”
若有因由,请为我说。
此有因有据、可信之言,我们听从。
251他说了“如是”,便去往那里;众人在那里吃了食物,却不值得供养。
他又回到了王舍城,现身于众人之主面前。
252看见那饿鬼又回来了,国王便问:“我又该布施些什么呢?”
若有因缘,请告诉我,以此你能长久得到饱足。”
253“国王啊,以饮食与衣物供养佛陀和僧团之后;
愿将这供养回向于我、利益于我,如此我便能长久地安乐。”
254于是国王随即躬身,亲手向僧团布施了无量的供养;
他向如来禀报此事,并为那饿鬼指定了布施。
255他得到供养后,光耀无比,出现在国王面前。
“我是证得最上神通的夜叉,人间无人能与我相比。”
256“请看我这无量的威德,正是你布施给僧团后,你所见的那份无可比拟的功德。”
“我恒常为众多供养所饱足,快乐地往来于人天之间。”
‘‘Naggo kiso pabbajitosi bhante, rattiṃ kuhiṃ gacchasi kissa hetu; Ācikkha me taṃ api sakkuṇemu, sabbena vittaṃ paṭipādaye tuva’’nti. ‘‘Bārāṇasī nagaraṃ dūraghuṭṭhaṃ, tatthāhaṃ gahapati aḍḍhako ahu dīno; Adātā gedhitamano āmisasmiṃ, dussīlyena yamavisayamhi patto. ‘‘So sūcikāya kilamito tehi, Teneva ñātīsu yāmi āmisakiñcikkhahetu; Adānasīlā na ca saddahanti, Dānaphalaṃ hoti paramhi loke. ‘‘Dhītā ca mayhaṃ lapate abhikkhaṇaṃ, ‘dassāmi dānaṃ pitūnaṃ pitāmahānaṃ’; Tamupakkhaṭaṃ parivisayanti brāhmaṇā , ‘yāmi ahaṃ andhakavindaṃ bhottu’’’nti. Tamavoca rājā ‘‘anubhaviyāna tampi, Eyyāsi khippaṃ ahamapi kassaṃ pūjaṃ; Ācikkha me taṃ yadi atthi hetu, Saddhāyitaṃ hetuvaco suṇomā’’ti. ‘Tathā’ti vatvā agamāsi tattha, bhuñjiṃsu bhattaṃ na ca dakkhiṇārahā; Paccāgami rājagahaṃ punāparaṃ, pāturahosi purato janādhipassa. Disvāna petaṃ punadeva āgataṃ, rājā avoca ‘‘ahamapi kiṃ dadāmi; Ācikkha me taṃ yadi atthi hetu, yena tuvaṃ cirataraṃ pīṇito siyā’’ti. ‘‘Buddhañca saṅghaṃ parivisiyāna rāja, annena pānena ca cīvarena; Taṃ dakkhiṇaṃ ādisa me hitāya, evaṃ ahaṃ cirataraṃ pīṇito siyā’’ti. Tato ca rājā nipatitvā tāvade , dānaṃ sahatthā atulaṃ daditvā saṅghe; Ārocesi pakataṃ tathāgatassa, tassa ca petassa dakkhiṇaṃ ādisittha. So pūjito ativiya sobhamāno, pāturahosi purato janādhipassa; ‘‘Yakkhohamasmi paramiddhipatto, na mayhamatthi samā sadisā mānusā. ‘‘Passānubhāvaṃ aparimitaṃ mamayidaṃ, tayānudiṭṭhaṃ atulaṃ datvā saṅghe; Santappito satataṃ sadā bahūhi, yāmi ahaṃ sukhito manussadevā’’ti.
9. 安古喇饿鬼事
9. Aṅkurapetavatthu
257“我们这些寻财者,是为了他的利益而前往剑浮沙。”
这位是能施与所欲的神灵,我们把他带走吧。
258“将这位夜叉捉住,或以好言,或以强力;
把他装上车,我们速往多门城吧。”
259“若有人在其树荫之下坐卧休息,
对于那棵树,不应折断它的枝条,伤害朋友者,实为鄙恶之人。”
260“若有人在一棵树的树荫下,或坐或卧,
若确有如此需要,即使砍断它的树干也无妨。”
261“无论是在哪棵树的荫下坐过或躺过,
不应折断它的叶子,因为背叛朋友是邪恶的。”
262“无论在哪棵树下坐卧栖息过,
若确有如是必要,即便将其连根拔起,也在所不惜。”
263“哪怕只在他人家中借住一夜,并在那里获得过饮食,
乃至在心中也不应对他怀有恶意——知恩,为善士所称扬。
264“倘若他在谁家哪怕只住一夜,受到饮食的供养;
乃至在心中也不应对他怀有恶意;不害之手者能烧尽那背叛朋友的人。
265“曾受人恩惠者,后却以恶行相报;
伤害(布施)恩人之手的人,他见不到吉祥之事。”
266“无论是天神还是人类,凭其权柄,都不能轻易将我制伏。
我是夜叉,神通已达极致,能远行,相好与威力皆悉具足。”
267“你的手遍体光泽,五道蜜流从中淌出;
种种妙味流溢而出,我想你正是那位因陀罗。”
268“我不是天神,也不是乾达婆,更不是释迦因陀罗;
盎古罗,你应当知道,我是从罗卢瓦来到此地的饿鬼。”
269“你从前在罗卢瓦时,是怎样的戒行与操行?
你修持何等梵行,如今福报竟能于手中自然成就?”
270“往昔我是一名裁缝,那时在罗卢瓦。
我生计艰难,穷苦可怜,没有什么可以施与他人。
271“我的住处曾在阿萨哈附近。
他是一位具足信心、乐善好施、已积聚福德、常怀惭愧的施主。
272“在那里,种种姓的乞讨者都会前来。
他们在那里问我:‘难忍者的住处。’
273“我们该去往何处?愿你们吉祥!何处正有布施施与?”
他们问我,我便告诉他们:“难忍者的住处。”
274“(我)举起右臂,说道:‘请往那边去,愿你们吉祥。’
在那里,于安萨哈的住处,正有布施施与。”
275“因此,那只手是随愿施与之手;因此,那只手是流溢蜜味之手;
以此梵行,功德于我掌中成就。”
276“听说,你从未亲手布施给任何人。
随喜他人布施时,他举手宣称。
277“因此,那只手是随愿施与之手;因此,那只手是流溢蜜味之手;
正因你的梵行,功德便在你手中成就了。
278“尊者,那位施主满怀净信,亲手行布施,”
他舍弃了人身,究竟去往何处?
279“我不知道那位难胜者——鸯耆罗仙人的去向或来处;
但我从多闻天王那里听说,难胜已往生与帝释天神共住之处。”
280“确实应当行善,如法布施。
看见这只能够满足欲望的手,谁还会不去积福呢?
281“他必定是从这里离去,到达了多门城。
我将修习布施,这能为我带来安乐。
282“我将施予食物与饮料,以及衣物、坐卧具;
还有饮水处、水井,以及在难行处的桥梁。”
283“你的手指为何弯曲,面容也扭曲变形?
双眼还在流淌,你造了什么恶业?”
284“属于那位具足净信、在家修行的居士安吉拉沙。
那时,在分发施物的场合,我负责布施事务。
285“在那里,见到前来乞食的人们,
便退到一旁,做了个鬼脸。
286“因此,我的手指卷曲,容颜也变得扭曲;
双眼之中泪水流淌——这就是我所造恶业的果报。”
287“你这恶人,依法,面容扭曲!
他因他人的布施而双目流泪。
他现出了扭曲的面容。
288“布施者应如何行施,方能利益他人?
食物、饮品、嚼食、衣服与住处。
289“他必定由此离去,来到多门城;
我将修习布施,这能为我带来安乐。
290“我将施予食物与饮料,以及衣物、坐卧具;
还有饮水处、水井,以及在难行处的桥梁。”
291于是他由此转身返回,来到多瓦罗迦城;
安古罗设立布施,这必为他带来安乐。
292他布施了饮食,以及衣物与坐卧具;
还有饮水处与水井,以清净之心。
293“谁人饥饿?谁人口渴?谁人将穿衣?”
谁的挽具在此?请从此处套上车乘。
294“谁想要伞?谁想要香?谁想要花鬘?谁想要鞋履?”
理发师、厨师与摩揭陀的歌者,正在那里这般高唱:
常于傍晚与清晨,在安古拉的住处。
295“安古拉睡得安稳”,众人如此知我;
辛达卡啊,因不见乞者,我痛苦难眠。
296“‘安古拉安然而眠’,众人皆如此知我。”
辛达卡啊,因乞者寥寥,我痛苦难眠。
297“如果帝释天神——那位三十三天之主——赐你一个愿望,”
在这整个世间,你渴求、选择怎样的恩惠呢?
298“如果沙咖帝释天神——那位三十三天之主——赐我一个愿望的话——
当我黎明前早起,直至日出之时,
愿天界的食物出现,也愿持戒的乞食者出现。
299“当我布施时,愿无匮乏;布施之后,愿我不生懊悔。
以净信之心行布施,祈愿此最上之愿吧。”
300“不应将所有财富尽施于人,既当布施,也当守护财产;
因此,财富实较布施更为殊胜,过度施舍,家族便会不存。
301“不施与施之过度,智者俱不称赞。”
是故,以布施而善用其财方为殊胜,智者当依中道而行——此即贤善之士的法。
302“啊,愿我亲自布施,愿寂静的善士们亲近于我;
犹如云朵遍满低地,愿我令一切乞求者皆得满足。
303“若人见到乞求者时,面容便显欢喜;
施与之后,心意欣悦,住于彼家是为安乐。
304“见到乞求者时,面容便明净欢喜。
“布施之后心满意足,这就是祭祀的成就。”
305“布施之前便已心怀欣喜,布施之时令心澄净。
布施之后,内心满足,这便是祭祀的圆满。”
306在安古拉的住处,有六万车食物,
食物恒常施予那位希求功德之人。
307有三千名厨工,佩戴着珠宝制成的耳饰。
他们依止安古罗而活,专力于布施与祭祀。
308又有六万名男子,佩戴着珠宝制成的耳饰;
在安古罗的大布施中,学童们正劈着薪柴。
309一万六千名女子,悉以一切庄严具为饰;
在安古拉的大布施中,妇女们正在制作食团。
310一万六千名女子,悉以一切庄严具为饰;
在安古拉的大布施中,持杓侍立一旁。
311那位刹帝利长久地向众人施与丰厚的供养;
并且恭敬地亲手布施,一再精心而行。
312历经许多月份、许多半月,乃至季节与年岁,
安库拉举办了大布施,经久不息。
313如此,安库拉布施与供养之后,长久地,
他舍弃人身之后,投生至三十三天。
314因达卡仅以一勺之食布施阿那律,
他舍弃人身之后,投生至三十三天。
315然而在十件事情上,因达卡都远远胜过了安古罗:
于色、声、香、味,以及可意的触中。
316凭寿命、名誉,以及容貌与快乐,
因陀迦以其威德,超胜安古罗。
317当佛陀在三十三天,坐于黄毯石上,
人中至尊,安住于昼度树下。
318十方世界诸天神聚集之后,
他们礼敬那位安住山顶的正觉者。
319没有任何天神能以容色胜过正自觉者。
超越一切诸天神,唯正自觉者方能如此辉耀。
320那时,安库拉坐在十二由旬之外。
在佛陀近旁,因达卡更显光辉,映照一方。
321正自觉者观察了安库拉与因达迦之后,
为彰显应供者,而说出此语:
322“安库拉,你长久以来行过大布施,
“你坐得太远了,到我身边来吧。”
323经修行圆满者这般敦促,安库拉便这样说道:
“那样的布施于我何益?当时并无应受供养之人。”
324“而这位因达卡夜叉,仅布施了微薄的供养,
却比我们更为光耀,犹如群星之中的月亮。”
325“就像在贫瘠的田地里,即使播下再多的种子,
不会结出丰硕的果实,也不能令农夫心生欢喜。
326“同样地,布施之物再多,若施与戒行败坏之人,
不会结出丰硕的果报,也不能令施主心生欢喜。
327“正如在肥沃的良田中,即便只播下少许种子,
适时降下甘霖,收成便令农夫喜悦满足。
328“同样,于持戒者中,于具足如此德行者中,
即使所行微细,所生的福德亦有广大果报。”
329应当审择而行布施,于彼处所施得大果报;
审择而施已,施者生于天界。
330以审择而行的布施,是善逝所称扬的;于此世间,那些应受供养者,
向他们布施得大果报,犹如种子播于良田。
‘‘Yassa atthāya gacchāma, kambojaṃ dhanahārakā; Ayaṃ kāmadado yakkho, imaṃ yakkhaṃ nayāmase. ‘‘Imaṃ yakkhaṃ gahetvāna, sādhukena pasayha vā; Yānaṃ āropayitvāna, khippaṃ gacchāma dvāraka’’nti. ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Na tassa sākhaṃ bhañjeyya, mittadubbho hi pāpako’’ti. ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Khandhampi tassa chindeyya, attho ce tādiso siyā’’ti. ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Na tassa pattaṃ bhindeyya , mittadubbho hi pāpako’’ti. ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Samūlampi taṃ abbuhe , attho ce tādiso siyā’’ti. ‘‘Yassekarattimpi ghare vaseyya, yatthannapānaṃ puriso labhetha; Na tassa pāpaṃ manasāpi cintaye, kataññutā sappurisehi vaṇṇitā. ‘‘Yassekarattimpi ghare vaseyya, annena pānena upaṭṭhito siyā; Na tassa pāpaṃ manasāpi cintaye, adubbhapāṇī dahate mittadubbhiṃ. ‘‘Yo pubbe katakalyāṇo, pacchā pāpena hiṃsati; Allapāṇihato poso, na so bhadrāni passatī’’ti. ‘‘Nāhaṃ devena vā manussena vā, issariyena vāhaṃ suppasayho; Yakkhohamasmi paramiddhipatto, dūraṅgamo vaṇṇabalūpapanno’’ti. ‘‘Pāṇi te sabbaso vaṇṇo, pañcadhāro madhussavo; Nānārasā paggharanti, maññehaṃ taṃ purindada’’nti. ‘‘Nāmhi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado; Petaṃ maṃ aṅkura jānāhi, roruvamhā idhāgata’’nti. ‘‘Kiṃsīlo kiṃsamācāro, roruvasmiṃ pure tuvaṃ; Kena te brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhatī’’ti. ‘‘Tunnavāyo pure āsiṃ, roruvasmiṃ tadā ahaṃ; Sukicchavutti kapaṇo, na me vijjati dātave. ‘‘Nivesanañca me āsi, asayhassa upantike; Saddhassa dānapatino, katapuññassa lajjino. ‘‘Tattha yācanakā yanti, nānāgottā vanibbakā; Te ca maṃ tattha pucchanti, asayhassa nivesanaṃ. ‘‘Kattha gacchāma bhaddaṃ vo, kattha dānaṃ padīyati; Tesāhaṃ puṭṭho akkhāmi, asayhassa nivesanaṃ. ‘‘Paggayha dakkhiṇaṃ bāhuṃ, ettha gacchatha bhaddaṃ vo; Ettha dānaṃ padīyati, asayhassa nivesane. ‘‘Tena pāṇi kāmadado, tena pāṇi madhussavo; Tena me brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhatī’’ti. ‘‘Na kira tvaṃ adā dānaṃ, sakapāṇīhi kassaci; Parassa dānaṃ anumodamāno, pāṇiṃ paggayha pāvadi. ‘‘Tena pāṇi kāmadado, tena pāṇi madhussavo; Tena te brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhati. ‘‘Yo so dānamadā bhante, pasanno sakapāṇibhi; So hitvā mānusaṃ dehaṃ, kiṃ nu so disataṃ gato’’ti. ‘‘Nāhaṃ pajānāmi asayhasāhino, aṅgīrasassa gatiṃ āgatiṃ vā; Sutañca me vessavaṇassa santike, sakkassa sahabyataṃ gato asayho’’ti. ‘‘Alameva kātuṃ kalyāṇaṃ, dānaṃ dātuṃ yathārahaṃ; Pāṇiṃ kāmadadaṃ disvā, ko puññaṃ na karissati. ‘‘So hi nūna ito gantvā, anuppatvāna dvārakaṃ; Dānaṃ paṭṭhapayissāmi, yaṃ mamassa sukhāvahaṃ. ‘‘Dassāmannañca pānañca, vatthasenāsanāni ca; Papañca udapānañca, dugge saṅkamanāni cā’’ti. ‘‘Kena te aṅgulī kuṇā , mukhañca kuṇalīkataṃ ; Akkhīni ca paggharanti, kiṃ pāpaṃ pakataṃ tayā’’ti. ‘‘Aṅgīrasassa gahapatino, saddhassa gharamesino; Tassāhaṃ dānavissagge, dāne adhikato ahuṃ. ‘‘Tattha yācanake disvā, āgate bhojanatthike; Ekamantaṃ apakkamma, akāsiṃ kuṇaliṃ mukhaṃ. ‘‘Tena me aṅgulī kuṇā, mukhañca kuṇalīkataṃ; Akkhīni me paggharanti, taṃ pāpaṃ pakataṃ mayā’’ti. ‘‘Dhammena te kāpurisa, mukhañca kuṇalīkataṃ; Akkhīni ca paggharanti, yaṃ taṃ parassa dānassa; Akāsi kuṇaliṃ mukhaṃ. ‘‘Kathaṃ hi dānaṃ dadamāno, kareyya parapattiyaṃ; Annaṃ pānaṃ khādanīyaṃ, vatthasenāsanāni ca. ‘‘So hi nūna ito gantvā, anuppatvāna dvārakaṃ; Dānaṃ paṭṭhapayissāmi, yaṃ mamassa sukhāvahaṃ. ‘‘Dassāmannañca pānañca, vatthasenāsanāni ca; Papañca udapānañca, dugge saṅkamanāni cā’’ti. Tato hi so nivattitvā, anuppatvāna dvārakaṃ; Dānaṃ paṭṭhapayi aṅkuro, yaṃtumassa sukhāvahaṃ. Adā annañca pānañca, vatthasenāsanāni ca; Papañca udapānañca, vippasannena cetasā. ‘‘Ko chāto ko ca tasito, ko vatthaṃ paridahissati; Kassa santāni yoggāni, ito yojentu vāhanaṃ. ‘‘Ko chatticchati gandhañca, ko mālaṃ ko upāhanaṃ; Itissu tattha ghosenti, kappakā sūdamāgadhā ; Sadā sāyañca pāto ca, aṅkurassa nivesane. ‘‘‘Sukhaṃ supati aṅkuro’, iti jānāti maṃ jano; Dukkhaṃ supāmi sindhaka , yaṃ na passāmi yācake. ‘‘‘Sukhaṃ supati aṅkuro’, iti jānāti maṃ jano; Dukkhaṃ sindhaka supāmi, appake su vanibbake’’ti. ‘‘Sakko ce te varaṃ dajjā, tāvatiṃsānamissaro; Kissa sabbassa lokassa, varamāno varaṃ vare’’ti. ‘‘Sakko ce me varaṃ dajjā, tāvatiṃsānamissaro; Kāluṭṭhitassa me sato, suriyuggamanaṃ pati; Dibbā bhakkhā pātubhaveyyuṃ, sīlavanto ca yācakā. ‘‘Dadato me na khīyetha, datvā nānutapeyyahaṃ; Dadaṃ cittaṃ pasādeyyaṃ, etaṃ sakkaṃ varaṃ vare’’ti. ‘‘Na sabbavittāni pare pavecche, dadeyya dānañca dhanañca rakkhe; Tasmā hi dānā dhanameva seyyo, atippadānena kulā na honti. ‘‘Adānamatidānañca, nappasaṃsanti paṇḍitā; Tasmā hi dānā dhanameva seyyo, samena vatteyya sa dhīradhammo’’ti. ‘‘Aho vata re ahameva dajjaṃ, santo ca maṃ sappurisā bhajeyyuṃ; Meghova ninnāni paripūrayanto , santappaye sabbavanibbakānaṃ. ‘‘Yassa yācanake disvā, mukhavaṇṇo pasīdati; Datvā attamano hoti, taṃ gharaṃ vasato sukhaṃ. ‘‘Yassa yācanake disvā, mukhavaṇṇo pasīdati; Datvā attamano hoti, esā yaññassa sampadā. ‘‘Pubbeva dānā sumano, dadaṃ cittaṃ pasādaye; Datvā attamano hoti, esā yaññassa sampadā’’ti. Saṭṭhi vāhasahassāni, aṅkurassa nivesane; Bhojanaṃ dīyate niccaṃ, puññapekkhassa jantuno. Tisahassāni sūdāni hi , āmuttamaṇikuṇḍalā; Aṅkuraṃ upajīvanti, dāne yaññassa vāvaṭā . Saṭṭhi purisasahassāni, āmuttamaṇikuṇḍalā; Aṅkurassa mahādāne, kaṭṭhaṃ phālenti māṇavā. Soḷasitthisahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā; Aṅkurassa mahādāne, vidhā piṇḍenti nāriyo. Soḷasitthisahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā; Aṅkurassa mahādāne, dabbigāhā upaṭṭhitā. Bahuṃ bahūnaṃ pādāsi, ciraṃ pādāsi khattiyo; Sakkaccañca sahatthā ca, cittīkatvā punappunaṃ. Bahū māse ca pakkhe ca, utusaṃvaccharāni ca; Mahādānaṃ pavattesi, aṅkuro dīghamantaraṃ. Evaṃ datvā yajitvā ca, aṅkuro dīghamantaraṃ; So hitvā mānusaṃ dehaṃ, tāvatiṃsūpago ahu. Kaṭacchubhikkhaṃ datvāna, anuruddhassa indako; So hitvā mānusaṃ dehaṃ, tāvatiṃsūpago ahu. Dasahi ṭhānehi aṅkuraṃ, indako atirocati; Rūpe sadde rase gandhe, phoṭṭhabbe ca manorame. Āyunā yasasā ceva, vaṇṇena ca sukhena ca; Ādhipaccena aṅkuraṃ, indako atirocati. Tāvatiṃse yadā buddho, silāyaṃ paṇḍukambale; Pāricchattakamūlamhi, vihāsi purisuttamo. Dasasu lokadhātūsu, sannipatitvāna devatā; Payirupāsanti sambuddhaṃ, vasantaṃ nagamuddhani. Na koci devo vaṇṇena, sambuddhaṃ atirocati; Sabbe deve atikkamma , sambuddhova virocati. Yojanāni dasa dve ca, aṅkuroyaṃ tadā ahu; Avidūreva buddhassa , indako atirocati. Oloketvāna sambuddho, aṅkurañcāpi indakaṃ; Dakkhiṇeyyaṃ sambhāvento , idaṃ vacanamabravi. ‘‘Mahādānaṃ tayā dinnaṃ, aṅkura dīghamantaraṃ; Atidūre nisinnosi, āgaccha mama santike’’ti. Codito bhāvitattena, aṅkuro idamabravi; ‘‘Kiṃ mayhaṃ tena dānena, dakkhiṇeyyena suññataṃ. ‘‘Ayaṃ so indako yakkho, dajjā dānaṃ parittakaṃ; Atirocati amhehi, cando tāragaṇe yathā’’ti. ‘‘Ujjaṅgale yathā khette, bījaṃ bahumpi ropitaṃ; Na vipulaphalaṃ hoti, napi toseti kassakaṃ. ‘‘Tatheva dānaṃ bahukaṃ, dussīlesu patiṭṭhitaṃ; Na vipulaphalaṃ hoti, napi toseti dāyakaṃ. ‘‘Yathāpi bhaddake khette, bījaṃ appampi ropitaṃ; Sammā dhāraṃ pavecchante, phalaṃ toseti kassakaṃ. ‘‘Tatheva sīlavantesu, guṇavantesu tādisu; Appakampi kataṃ kāraṃ, puññaṃ hoti mahapphala’’nti. Viceyya dānaṃ dātabbaṃ, yattha dinnaṃ mahapphalaṃ; Viceyya dānaṃ datvāna, saggaṃ gacchanti dāyakā. Viceyya dānaṃ sugatappasatthaṃ, ye dakkhiṇeyyā idha jīvaloke; Etesu dinnāni mahapphalāni, bījāni vuttāni yathā sukhetteti.
10. 优多罗母饿鬼事
10. Uttaramātupetivatthu
331一位比丘于白昼时分,安坐于恒河岸边。
一位形貌丑陋、见者生畏的饿鬼女,上前靠近了他。
332她的头发极长,垂及地面。
她以头发遮蔽全身,对沙门说道:
333“自从我命终以来,已经过了五十五年;
我不记得曾用过食物,也不记得曾饮过水。
尊者,请施与我水,我渴乏,正需要饮水。”
334“这清泠的恒河,从雪山流来;
取这里的水喝吧,何必向我求水呢?”
335“尊者,若我亲自从恒河取水饮用,
水便会化为血,因此我才向您求水。”
336“你曾以身、语、意造下何种恶业?
是由什么业的果报,恒河于你化作了血?”
337“我的儿子名叫郁多罗,曾是一位具足信心的近事男;
“他却不顾我的不愿,向沙门施与。”
338“衣、食、资具、床座;
“我被悭吝所折磨,因而责骂他。”
339“在我不情愿时,你向沙门布施这些东西;”
衣、钵食,及床座等诸资具。
340“优多罗,愿这些东西在你来世化作血!
由于那业的果报,恒河对我而言化作了血。”
Divāvihāragataṃ bhikkhuṃ, gaṅgātīre nisinnakaṃ; Taṃ petī upasaṅkamma, dubbaṇṇā bhīrudassanā. Kesā cassā atidīghā , yāvabhūmāvalambare ; Kesehi sā paṭicchannā, samaṇaṃ etadabravi. ‘‘Pañcapaṇṇāsavassāni, yato kālaṅkatā ahaṃ; Nābhijānāmi bhuttaṃ vā, pītaṃ vā pana pāniyaṃ; Dehi tvaṃ pāniyaṃ bhante, tasitā pāniyāya me’’ti. ‘‘Ayaṃ sītodikā gaṅgā, himavantato sandati; Piva etto gahetvāna, kiṃ maṃ yācasi pāniya’’nti. ‘‘Sacāhaṃ bhante gaṅgāya, sayaṃ gaṇhāmi pāniyaṃ; Lohitaṃ me parivattati, tasmā yācāmi pāniya’’nti. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, gaṅgā te hoti lohita’’nti. ‘‘Putto me uttaro nāma , saddho āsi upāsako; So ca mayhaṃ akāmāya, samaṇānaṃ pavecchati. ‘‘Cīvaraṃ piṇḍapātañca, paccayaṃ sayanāsanaṃ; Tamahaṃ paribhāsāmi, maccherena upaddutā. ‘‘Yaṃ tvaṃ mayhaṃ akāmāya, samaṇānaṃ pavecchasi; Cīvaraṃ piṇḍapātañca, paccayaṃ sayanāsanaṃ. ‘‘Etaṃ te paralokasmiṃ, lohitaṃ hotu uttara; Tassa kammassa vipākena, gaṅgā me hoti lohita’’nti.
11. 苏答饿鬼事
11. Suttapetavatthu
341“过去,一位出家比丘走近我,向我乞求,我供养了线。
其果报广大,我得到了许多衣物。
342“这座天宫遍布鲜花,令人喜悦,色彩纷呈,有众多男女侍奉。
我饮食衣着俱足,资财丰厚,至今尚未耗尽。
343“正是依随那业之果报,于此处获得这般快乐与舒适。
我去后必将再往人间,贤子啊,我将广修福德。”
344“你来到此地,已经七百年了。
你将在那里变得衰老、年迈。
你的所有亲族,都已逝去了。
你去到那边之后,离开这里又能做什么呢?”
345“我来到此处已整整七年,具足天界的快乐与幸福;
待我返回人间之后,必定广修功德。请带我回去吧,贤友尊长。”
346他捉住她,强力扯住手臂,将那位极其羸弱的老妇人带了回来。
“你也曾对来到这里的其他人说:‘行诸善业,安乐由此而得。’
347“我亲眼看见:未曾行善者,饿鬼备受痛苦,世间众生也是如此。
造作能感得乐受之业后,天与人等众生便安住于快乐。”
‘‘Ahaṃ pure pabbajitassa bhikkhuno, suttaṃ adāsiṃ upasaṅkamma yācitā; Tassa vipāko vipulaphalūpalabbhati, bahukā ca me uppajjare vatthakoṭiyo. ‘‘Pupphābhikiṇṇaṃ ramitaṃ vimānaṃ, anekacittaṃ naranārisevitaṃ; Sāhaṃ bhuñjāmi ca pārupāmi ca, pahūtavittā na ca tāva khīyati. ‘‘Tasseva kammassa vipākamanvayā, sukhañca sātañca idhūpalabbhati; Sāhaṃ gantvā punadeva mānusaṃ, kāhāmi puññāni nayayyaputta ma’’nti. ‘‘Satta tuvaṃ vassasatā idhāgatā, Jiṇṇā ca vuḍḍhā ca tahiṃ bhavissasi; Sabbeva te kālakatā ca ñātakā, Kiṃ tattha gantvāna ito karissasī’’ti. ‘‘Satteva vassāni idhāgatāya me, dibbañca sukhañca samappitāya; Sāhaṃ gantvāna punadeva mānusaṃ, kāhāmi puññāni nayayyaputta ma’’nti. So taṃ gahetvāna pasayha bāhāyaṃ, paccānayitvāna theriṃ sudubbalaṃ; ‘‘Vajjesi aññampi janaṃ idhāgataṃ, ‘karotha puññāni sukhūpalabbhati’’. ‘‘Diṭṭhā mayā akatena sādhunā, petā vihaññanti tatheva manussā; Kammañca katvā sukhavedanīyaṃ, devā manussā ca sukhe ṭhitā pajā’’ti.
12. 刊那蒙达饿鬼事
12. Kaṇṇamuṇḍapetivatthu
348“金板为阶,金砂铺地;
彼处芬馥可爱,香气洁净,令人心怡。
349“种种树木交织成荫,种种香风漫流;
各色莲花铺满水面,白莲遍覆其间。
350“和风送爽,飘散着沁人的芬芳,
天鹅与苍鹭声声相和,鸳鸯处处鸣唱。
351“种种鸟群聚集,种种鸣音相伴;
种种树结种种果,种种林开种种花;
352“人间哪有这样的城,能与这座相比?
你的宫殿众多,皆以金、银所造;
它们璀璨闪耀,光明遍照四方;
353“你有五百侍女,她们是你的随侍;
她们佩戴着贝壳臂钏,以金饰为庄严。
354“你有众多卧榻,由金银所造。
羚羊与鹿皮铺展其上,床榻敷设绒毯。
355“你便在那里安住,享尽一切欲乐。
待到半夜时分,你便起身离去。
356“你前往那片园林,走近那座四周池水环绕的莲花池。
你站在那池水之畔,青翠的草地上,彼处至为美丽。
357“随即,那只削耳之犬啃噬你的四肢百骸;
当你被啃食之后,化作了一具骸骨。
你潜入莲花池中,身体复原如初。
358“于是你四肢俱全,容貌端庄,见者心生欢喜;
披上衣衫后,你来到我面前。
359“你曾以身、以语、以意,做了什么恶行?
是何等业报,令那秃耳狗啃噬你的四肢?”
360“居士,在金毗罗,曾有一位具信的在家信士;
我曾是他的妻子,却品行不端,行于邪淫。
361“当我行为不端之时,丈夫这样对我说:
“‘你这般对我行邪淫,既不适当,也不光彩。’”
362“而我,竟发了重誓,又说了妄语:
“我不曾背弃过你,无论是身,还是心。
363“若我真的背弃了你,无论是身,还是心,
就让那条缺耳狗,啃噬我的四肢吧。
364“那桩业与那妄语,两者的果报。
整整七百年,我一直如此承受。
那只削耳狗,正啃食着我肢节的每一处。
365“天神啊,您带来了莫大的帮助,为利益我而来到此处。
我已从削耳狗那里彻底解脱,无忧无虑,再无任何恐惧。
366“天神,我礼敬您,合掌向您祈求:
请享用非人的欲乐,天神,与我一同欢悦。”
367“我已享用非人的欲乐,与你共处令我欢喜。
尊贵的夫人,我恳求您,快带我回去吧。”
‘‘Soṇṇasopānaphalakā , soṇṇavālukasanthatā; Tattha sogandhiyā vaggū, sucigandhā manoramā. ‘‘Nānārukkhehi sañchannā, nānāgandhasameritā; Nānāpadumasañchannā, puṇḍarīkasamotatā . ‘‘Surabhiṃ sampavāyanti, manuññā māluteritā; Haṃsakoñcābhirudā ca, cakkavakkābhikūjitā. ‘‘Nānādijagaṇākiṇṇā , nānāsaragaṇāyutā; Nānāphaladharā rukkhā, nānāpupphadharā vanā. ‘‘Na manussesu īdisaṃ, nagaraṃ yādisaṃ idaṃ; Pāsādā bahukā tuyhaṃ, sovaṇṇarūpiyāmayā; Daddallamānā ābhenti , samantā caturo disā. ‘‘Pañca dāsisatā tuyhaṃ, yā temā paricārikā; Tā kambukāyūradharā , kañcanāveḷabhūsitā. ‘‘Pallaṅkā bahukā tuyhaṃ, sovaṇṇarūpiyāmayā; Kadalimigasañchannā , sajjā gonakasanthatā. ‘‘Yattha tvaṃ vāsūpagatā, sabbakāmasamiddhinī; Sampattāyaḍḍharattāya , tato uṭṭhāya gacchasi. ‘‘Uyyānabhūmiṃ gantvāna, pokkharaññā samantato; Tassā tīre tuvaṃ ṭhāsi, harite saddale subhe. ‘‘Tato te kaṇṇamuṇḍo sunakho, aṅgamaṅgāni khādati; Yadā ca khāyitā āsi, aṭṭhisaṅkhalikā katā; Ogāhasi pokkharaṇiṃ, hoti kāyo yathā pure. ‘‘Tato tvaṃ aṅgapaccaṅgī , sucāru piyadassanā; Vatthena pārupitvāna, āyāsi mama santikaṃ. ‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ; Kissa kammavipākena, kaṇṇamuṇḍo sunakho tavaaṅgamaṅgāni khādatī’’ti. ‘‘Kimilāyaṃ gahapati, saddho āsi upāsako; Tassāhaṃ bhariyā āsiṃ, dussīlā aticārinī. ‘‘So maṃ aticaramānāya , sāmiko etadabravi; ‘Netaṃ channaṃ patirūpaṃ, yaṃ tvaṃ aticarāsi maṃ’. ‘‘Sāhaṃ ghorañca sapathaṃ, musāvādañca bhāsisaṃ; ‘Nāhaṃ taṃ aticarāmi, kāyena uda cetasā. ‘‘‘Sacāhaṃ taṃ aticarāmi, kāyena uda cetasā; Kaṇṇamuṇḍo yaṃ sunakho, aṅgamaṅgāni khādatu’. ‘‘Tassa kammassa vipākaṃ, musāvādassa cūbhayaṃ; Satteva vassasatāni, anubhūtaṃ yato hi me; Kaṇṇamuṇḍo ca sunakho, aṅgamaṅgāni khādati. ‘‘Tvañca deva bahukāro, atthāya me idhāgato; Sumuttāhaṃ kaṇṇamuṇḍassa, asokā akutobhayā. ‘‘Tāhaṃ deva namassāmi, yācāmi pañjalīkatā; Bhuñja amānuse kāme, rama deva mayā sahā’’ti. ‘‘Bhuttā amānusā kāmā, ramitomhi tayā saha; Tāhaṃ subhage yācāmi, khippaṃ paṭinayāhi ma’’nti.
13. 伍巴利饿鬼事
13. Ubbaripetavatthu
368曾有一位国王,名梵授,是般遮罗国车乘统帅中的最胜者;
岁月迁流,国王命终。
369他的妻子乌巴莉,来到火葬处,悲泣道:
她望不见梵授,便哭泣呼喊:“梵授啊!梵授啊!”
370一位仙人、戒行具足的牟尼来到此处;
他在那里,便向齐集一处的人们问道:
371“这是谁的坟场,散发着种种香气?
又是谁的妻子在此哭泣,声声呼唤远去的丈夫?
她望不见梵授的身影,便哭喊着:‘梵授啊!’
372聚集在那里的众人,就在那里回应;
“尊者啊,[是]梵授[的];贤者啊,[是]梵授[的]。”
373“这是他的荼毗之所,弥漫着种种芬芳;”
“他的妻子在此啼泣,为那已远赴他方的丈夫;”
“她不见梵授,哭喊着:‘梵授啊!’”
374“八万六千位名为梵授的,”
“这些都已在此火葬堆中焚化,你为谁而悲伤呢?”
375“那位国王,正是朱罗尼之子,般遮罗人的车乘之主;
尊者,我哀悼他,那位能满足一切愿望的丈夫。”
376“所有这些国王,皆名梵授;
他们皆为小尼之子,是般遮罗人的车乘之主。
377“你依次做过他们所有人的王后;
你为何舍弃先前的躯体,却为这最后的身躯悲伤呢?”
378“贤者,我这女身存续已久;
您对我这女身在轮回中说了许多。”
379“或为女身,或为男身,亦曾投生于畜生道。
过去生便是如此流转,不见其尽头。”
380“燃烧中的我,确如浇了油的火堆一般炽热。
犹如以水浇洒,令一切忧恼止息。
381“他确已为我拔除了那支深植于心的忧伤之箭,
为忧伤所淹没的我,驱散了那随之而来的悲愁。
382“我已拔除了那支箭,变得清凉,证得了安宁。
听了您的言辞,大牟尼,我不忧伤,也不哭泣。”
383听闻了那位沙门的善妙之语,
她持衣钵,出家而过无家的生活。
384她既已出家,身为寂静者,便从居家转入无家之生活。
她修习慈心,为转生梵天界。
385她游走于村落之间,行经集镇与王都。
那个村庄名叫优楼频螺,她就在那里离世了。
386她修习慈心,以求转生梵天界。
她舍离了女人之心,便往生梵天界。
Ahu rājā brahmadatto, pañcālānaṃ rathesabho; Ahorattānamaccayā, rājā kālamakrubbatha . Tassa āḷāhanaṃ gantvā, bhariyā kandati ubbarī ; Brahmadattaṃ apassantī, brahmadattāti kandati. Isi ca tattha āgacchi, sampannacaraṇo muni; So ca tattha apucchittha, ye tattha susamāgatā. ‘‘Kassa idaṃ āḷāhanaṃ, nānāgandhasameritaṃ; Kassāyaṃ kandati bhariyā, ito dūragataṃ patiṃ; Brahmadattaṃ apassantī, ‘brahmadattā’ti kandati’’. Te ca tattha viyākaṃsu, ye tattha susamāgatā; ‘‘Brahmadattassa bhadante , brahmadattassa mārisa. ‘‘Tassa idaṃ āḷāhanaṃ, nānāgandhasameritaṃ; Tassāyaṃ kandati bhariyā, ito dūragataṃ patiṃ; Brahmadattaṃ apassantī, ‘brahmadattā’ti kandati’’. ‘‘Chaḷāsītisahassāni, brahmadattassanāmakā; Imasmiṃ āḷāhane daḍḍhā, tesaṃ kamanusocasī’’ti. ‘‘Yo rājā cūḷanīputto, pañcālānaṃ rathesabho; Taṃ bhante anusocāmi, bhattāraṃ sabbakāmada’’nti. ‘‘Sabbe vāhesuṃ rājāno, brahmadattassanāmakā; Sabbevacūḷanīputtā, pañcālānaṃ rathesabhā. ‘‘Sabbesaṃ anupubbena, mahesittamakārayi; Kasmā purimake hitvā, pacchimaṃ anusocasī’’ti. ‘‘Ātume itthibhūtāya, dīgharattāya mārisa; Yassā me itthibhūtāya, saṃsāre bahubhāsasī’’ti. ‘‘Ahu itthī ahu puriso, pasuyonimpi āgamā; Evametaṃ atītānaṃ, pariyanto na dissatī’’ti. ‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ; Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ. ‘‘Abbahī vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ; Yo me sokaparetāya, patisokaṃ apānudi. ‘‘Sāhaṃ abbūḷhasallāsmi, sītibhūtāsmi nibbutā; Na socāmi na rodāmi, tava sutvā mahāmunī’’ti. Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, samaṇassa subhāsitaṃ; Pattacīvaramādāya, pabbaji anagāriyaṃ. Sā ca pabbajitā santā, agārasmā anagāriyaṃ; Mettācittaṃ abhāvesi, brahmalokūpapattiyā. Gāmā gāmaṃ vicarantī, nigame rājadhāniyo; Uruvelā nāma so gāmo, yattha kālamakrubbatha. Mettācittaṃ ābhāvetvā, brahmalokūpapattiyā; Itthicittaṃ virājetvā, brahmalokūpagā ahūti.
摩遮卡、母亲、玛达、难陀、库恩妲莉娜、水罐;
两位富翁、裁缝、郁多罗、苏陀甘那、乌跋丽。
Mocakaṃ mātā mattā ca, nandā kuṇḍalīnā ghaṭo; Dve seṭṭhī tunnavāyo ca, uttara suttakaṇṇa ubbarīti.