得触檀香芬芳,摩罗耶风徐来;
如畏牟尼王,口中之气而屏息。
Laddhacandanasaṃsagga, sugandhi malayā’nilo; Manda māyāti bhīto’va, munindamukhamārutā.
音声无有粗涩,充溢一切柔和,自然流露;
远离艰涩发音,辅音精细柔软。
Aniṭṭhura’kkhara’ppāyā, sabbakomala nissaṭā; Kicchamuccāraṇā’peta, byañjanā sukhumālatā.
见诸色之胜妙,闻甜美之音声;
善士于正自觉者之世,远离嬉戏而游行。
Passantā rūpavibhavaṃ, suṇantā madhuraṃ giraṃ; Caranti sādhūsambuddha, kāle keḷiparammukhā.
纵然不加修饰,在智者面前亦如是显现
它殊胜升进,优美而璀璨闪耀。
Alaṅkāravihīnā’pi, sataṃ sammukhate’disī; Ārohati visesena, ramaṇīyā ta’dujjalā.
孔雀翎羽般的文采,令人毛竖心喜,萨度之声与赞叹之财;
这些牟尼如云般嬉戏,孔雀开屏,顶冠善妙。
Romañcapiñcha racanā, sādhu vādāhitaddhanī; Laḷanti’me munimeghu, mmadā sādhu sikhāvalā.
其微妙细妙唯存于顶端,且亦涉及词义之境;
犹如在“我”等称谓中对名声等的称述一般。
Sukhumālatta matthe’va, padatthavisayampi ca; Yathā matādisaddesu, kittisesādikittanaṃ.
词语结合流畅紧密,是悦意功德之所居;
此种兼具双关之庄重表达,即是所谓双关语,如其所述。
Siliṭṭha pada saṃsagga, ramaṇīya guṇā’layo; Sabandhagāravo so’yaṃ, sileso nāma taṃ yathā.
以其指甲排列所生之光耀,断除新月之幻惑;
愿那牟尼主足下莲花的灿烂光辉,环绕笼罩你们。
Bāli’nduvibbhama’cchedi, nakharā’vali kantibhi; Sā munindapada’mbhoja, kanti vo valitā’vataṃ.
若任何殊胜功德得以显现,
此则为崇高,由此联结之道便有所依怙。
Ukkaṃsavanto yokoci, guṇo yadi patīyate; Udāro’yaṃ bhave tena, sanāthā bandhapaddhati.
乔达摩啊,凡肢体沾有您莲足之尘的众生,
奇哉!彼等于一切处皆趣向无染。
Pādambhoja rajo litta, gattā ye tava gotama; Aho! Te jantavo yanti, sabbathā nirajattanaṃ.
如是,胜者威德之殊胜,即此显现;
具慧者依此理则,可如是思惟其余。
Evaṃ jinā’nubhāvassa, samukkaṃso’tra dissati; Paññavā vidhinā’nena, cintaye para mīdisaṃ.
凡所称叹之修饰语,亦应知为崇高;
如嬉戏之湖,如嬉乐、欢笑与金钏等。
Udāro sopi viññeyyo, yaṃ pasattha visesanaṃ; Yathā kīḷāsaro līlā, hāso hemaṅgadā’dayo.
未越世间利,为一切人所欲;
所谓“欲”者,依过甚之说而说,当舍离。
Lokiya’tthā’na’tikkantā, kantā sabbajanānapi; Kanti nāmā’tivuttassa, vuttā sā parihārato.
善巧于所立法之义故,
应依音声与义理而受引导故;
此即应当知解的二者,于应舍之词中已作开示;
如阳焰等,以及令心悦意等。
Atthabyattā’bhidheyyassā, Neyyatā saddato’tthato; Sā’yaṃ tadubhayā neyya, parihāre padassitā; Yathā marīciccādi ca, manonurañjanoccādi.
贤者足甲本然清净,徒然空置无所用;
无量俯身顶礼之众,顶髻之影不离佛足。
Sabhāvā’malatā dhīra, mudhā pādanakhesu te; Yato te’vanatā’nanta, moḷicchāyā jahanti no.
纵使智者众心和合,亦谓此为坚固结合之精髓;
此名为定之功德,已得见之机缘。
‘Bandhasāro’ti maññanti, yaṃ samaggāpi viññuno; Dassanā’vasaraṃ patto, samādhi nāma’yaṃ guṇo.
他法从此而往彼处,随顺世间界限;
‘正确地安住’,因此,这被称为‘定’。
Aññadhammo tato’ññattha, lokasīmā’nurodhato; Sammā ādhīyate’cce’so, ‘samādhī’ti niruccati.