古德之言示
5 段
古师之说的显示
Porāṇavacanadassanaṃ
导师并不只是把注疏当作依据来开示，还引用了“然而古师们说”等话，把古师的说法也展示了出来。这里可以看到，这样的引用在本书中共有二十二处。那么，这些被称为“古师”的到底是谁呢？应当知道，他们就是截至第四次结集时参与结集的大长老，或者与这些大长老相当的人。正如《无碍解道》（第292–293页）中所说。
Na kevalaṃ ācariyo aṭṭhakathāyoyeva nissayabhāvena dassesi, atha kho ‘‘porāṇā panāhū’’tiādinā porāṇānaṃ vacanampi dassesiyeva. Tadettha dvāvīsatiyā ṭhānesu diṭṭhaṃ . Ke panete porāṇā nāma? Yāva catutthasaṅgītikālā saṅgītikāresu pariyāpannā vā tādisā vā mahātherāti veditabbā. Tathā hi paṭisambhidāmagge (292-3-piṭṭhesu).
“在光明与智之中，也在喜之中，他动摇……
他对法的掉举很善巧，但不会陷入散乱。”
‘‘Obhāse ceva ñāṇe ca, pītiyā ca vikampati…pe… Dhammuddhaccakusalo hoti, na ca vikkhepaṃ gacchatī’’ti –
这些偈颂在此处（第273–274页）是作为古人的说法而展示的。如果这些偈颂是结集者们加进去的，就像《附随》巴利（第3页）中那些显示师承传承的偈颂一样——那些偈颂在《一切欢喜》（第1卷，第46页）中也是作为古人的说法而展示的——那么这样一来，那些结集者本身就应当被理解为古人。如果这些偈颂是《无碍解道》的讲述者本人所说的，那么就应当理解：古人就是像他那样值得尊重、可依靠、值得信仰的大长老们。在《一切欢喜》《善吉祥光明》等注释书中，凡是说到“然而古人们是这样解释的”之类的地方，所说的古人也就是那样的老师。
Evamāgatā gāthāyo idha (273-4-piṭṭhesu) porāṇānaṃ vacanabhāvena dassitā. Yadi cimā gāthāyo saṅgītikārehi pakkhittā bhaveyyuṃ yathā parivārapāḷiyaṃ (3-piṭṭhe) āgatā ācariyaparamparādīpikā gāthāyo, tā hi samantapāsādikāyaṃ (1, 46-piṭṭhe) porāṇavacanabhāvena dassitā, evaṃ sati teyeva saṅgītikārā porāṇāti veditabbā. Atha paṭisambhidāmaggadesakeneva bhāsitā bhaveyyuṃ, te viya garukaraṇīyā paccayikā saddhāyitabbakā mahātherā porāṇāti veditabbā. Samantapāsādikāsumaṅgalavilāsinīādīsu ‘‘porāṇā pana evaṃ vaṇṇayantī’’tiādinā vuttaṭṭhānesupi tādisāva ācariyā porāṇāti vuttā.