所依义注分别解释
4 段
《依止义注的阐明》
Nissayaṭṭhakathāvibhāvanā
不过,《清净道论》并不只是按照前面说的那种方式写成的,也按照下面要说的方式写成。因为佛音长老把古注汇集起来,再用转译语言的方式加以展示时,对于每一处需要令人犹豫的义解或判定,他会在各处说“这在律注中已说”(1, 263),或者说“律注中已说,但中部注中则说”(1, 70),或者说“增支部诵者说”(1, 72),或者说“依照注疏师们的意见来判定”(1, 99),或者说“这在注疏中也有说”(1, 118),或者说“这在注疏中已被否定”(1, 134),或者说“这是长部诵者和相应部诵者的意见”,或者说“中部诵者是这样主张的”(1, 267),或者说“在注疏中是判定”,或者说“长部诵者如此,中部诵者则说”(1, 277),或者说“在增支部注中……这个次第已说,但它与巴利不合”(1, 309),或者说“中部诵者如此,相应部诵者则说”(2, 62),或者说“在相应部注中已说”(2, 63),或者说“而在注疏中”(2, 80)。就这样,他把每一种义解和判定的依据都说明清楚,同时正是为了消除后人生起的疑惑,而把这些内容展示出来。
Visuddhimaggo pana na kevalaṃ pubbe vuttappakāreneva kato, atha kho vuccamānappakārenāpi. Tathā hi ācariyabuddhaghosatthero porāṇaṭṭhakathāhi samāharitvā bhāsāparivattanavasena dassentopi yā yā atthavaṇṇanā vā vinicchayo vā saṃsayitabbo hoti, tattha tattha vinayaṭṭhakathāyaṃ vuttanti vā (1, 263), vinayaṭṭhakathāsu vuttaṃ, majjhimaṭṭhakathāsu panāti vā (1, 70), aṅguttarabhāṇakāti vā (1, 72), aṭṭhakathācariyānaṃ matānusārena vinicchayoti vā (1, 99), vuttampi cetaṃ aṭṭhakathāsūti vā (1, 118), taṃ aṭṭhakathāsu paṭikkhittanti vā (1, 134), dīghabhāṇakasaṃyuttabhāṇakānaṃ matanti vā, majjhimabhāṇakā icchantīti vā (1, 267), aṭṭhakathāsu vinicchayoti vā, evaṃ tāva dīghabhāṇakā, majjhimabhāṇakā panāhūti vā (1, 277), aṅguttaraṭṭhakathāyaṃ pana…pe… ayaṃ kamo vutto, so pāḷiyā na sametīti vā (1, 309), evaṃ tāva majjhimabhāṇakā, saṃyuttabhāṇakā panāti vā (2, 62), saṃyuttaṭṭhakathāyaṃ vuttanti vā (2, 63), aṭṭhakathāyaṃ panāti vā (2, 80) evaṃ taṃtaṃatthavaṇṇanāvinicchayānaṃ nissayampi vibhāvetvā pacchimajanānaṃ uppajjamānasaṃsayaṃ vinodentoyeva te dassesi.
因此,在撰写这部《清净道论》的时候,所有锡兰的注疏都保存在老师身边;而老师先前也已经在锡兰长老们面前听闻过那些注疏;老师从那些注疏中取用了一切应当取用的内容之后,才写下了这部《清净道论》——这个事实极其明显。所以,在《大史》中——
Tenimassa visuddhimaggassa karaṇakāle sabbāpi sīhaḷaṭṭhakathāyo ācariyassa santike santīti ca, pubbeyeva tā ācariyena sīhaḷattherānaṃ santike sutāti ca, tāhi gahetabbaṃ sabbaṃ gahetvā ayaṃ visuddhimaggo ācariyena likhitoti ca ayamattho ativiya pākaṭo hoti. Tasmā yaṃ mahāvaṃse –
僧团以“僧团给了她两首偈颂,你的能力”等语说出赞叹之辞,其用意是“佛音尊者只看这两首偈颂,没有参阅任何其他典籍,就写出了《清净道论》”,应当知道那只是纯粹的赞叹而已。
‘‘Saṅgho gāthādvayaṃ tassā’dāsi sāmatthiyaṃ tavā’’tiādinā ‘‘gāthādvayameva oloketvā kiñcipi aññaṃ potthakaṃ anoloketvā ācariyabuddhaghoso visuddhimaggaṃ akāsī’’ti adhippāyena abhitthutivacanaṃ vuttaṃ, taṃ abhitthutimattamevāti veditabbaṃ.
