大乘理路考
13 段
对“大乘”这一派别的教理考察
Mahāyānikanayavicāraṇā
66. 再者,那人仅仅因为这一点就不满足,轻慢老师,这样说道:“我想,作为大乘部派首要师长的马鸣和那嘎·阿竹那,他们的教理也好,甚至他们的名字也好,佛音恐怕都不知道吧。”然而,那只是极其不如法、毫无意义的呵责之语罢了。不能因为他在自己的注释书中很少提及其他部派的论义,就说他不知道那些。老师不是在诸阿含注释书的开篇就说过——
6. Puna so tāvattakenāpi asantuṭṭho ācariyaṃ avamaññanto evamāha – ‘‘mahāyānanikāyassa padhānācariyabhūtānaṃ assa ghosa-nāgajjunānaṃ nayaṃ vā, nāmamattampi vā tesaṃ na jānāti maññe buddhaghoso’’ti. Taṃ pana ativiya adhammikaṃ niratthakañca niggahavacanamattameva. Na hi nikāyantarikānaṃ vādanayānaṃ attano aṭṭhakathāyaṃ appakāsanena so te na jānātīti sakkā vattuṃ. Nanu ācariyena āgamaṭṭhakathāsu ganthārambheyeva –
不违背宗义者,是长老们——长老传承明灯——的(明灯)。
那些极其善巧地作出裁决、又住在大寺里的人,
‘‘Samayaṃ avilomento, therānaṃ theravaṃsapadīpānaṃ; Sunipuṇavinicchayānaṃ, mahāvihāre nivāsina’’nti ca,
此处亦于《清净道论》中——
Idhāpi visuddhimagge –
依止于大寺住者们的教说体系。
我将要讲述《清净道论》,
‘‘Mahāvihāravāsīnaṃ, desanānayanissitaṃ; Visuddhimaggaṃ bhāsissa’’nti ca,
要为它作义理解释的人,应当进入分别说者的立场,不诽谤师长,不偏离自宗,不执取他宗,不抗拒经,随顺律,观察大引据,阐明法,摄集义,把同一个义理反复提出来,再用其他各种方式加以说明——因为义理解释应当这样来做。
‘‘Tassā atthasaṃvaṇṇanaṃ karontena vibhajjavādimaṇḍalaṃ otaritvā ācariye anabbhācikkhantena sakasamayaṃ avokkamantena parasamayaṃ anāyūhantena suttaṃ appaṭibāhantena vinayaṃ anulomentena mahāpadese olokentena dhammaṃ dīpentena atthaṃ saṅgāhentena tamevatthaṃ punarāvattetvā aparehipi pariyāyantarehi niddisantena ca yasmā atthasaṃvaṇṇanā kātabbā hotī’’ti ca,
而此这个教法,是用种种不同的说法和理路装饰起来的;
前代导师的道路,也一直延续不断,流传至今。
是故依止此二者之义解,
我今当为敷演说。
‘‘Sāsanaṃ panidaṃ nānā-desanānayamaṇḍitaṃ; Pubbācariyamaggo ca, abbocchinno pavattati; Yasmā tasmā tadubhayaṃ, sannissāyatthavaṇṇanaṃ; Ārabhissāmi etassā’’ti ca,
承诺之后,就完全按照所承诺的方式造了这些义注。同样,造这些义注的理由在这里也应该说明。所以现在为了说明这一点,我要从正自觉者般涅槃的时候开始,一直讲到佛音阿阇黎的时代,讲述教法流传的经过。
Paṭiññaṃ katvā yathāpaṭiññātappakāreneva aṭṭhakathāyo katā. Evametāsaṃ karaṇe kāraṇampettha pakāsetabbaṃ, tasmā dāni tampakāsanatthaṃ sammāsambuddhassa parinibbutikālato paṭṭhāya yāva ācariyabuddhaghosassa kālo, tāva sāsanappavattikkamampi vakkhāma.
