5. Samanantarapaccayo · 5. Samanantarapaccayo
5. Samanantarapaccayo五、等无间缘
Paccayadhammavibhāgo ca paccayuppannadhammavibhāgo ca anantapaccaya sadiso.
因缘法的分别与因缘所生法的分别，是同等无尽的因缘。
Kenaṭṭhena samanantaroti. Suṭṭhu anantaraṭṭhena samanantaro. Yathā silāthambhādīsu rūpakalāpā ekābaddhā samānāpi rūpa dhammabhāvena saṇṭhāna jātikattā majjhe paricchedarūpasahitā eva honti. Dvinnaṃ rūpakalāpānaṃ majjhe antaraṃ nāma vivaraṃ nāma atthiyeva. Na tathā purimapacchimānaṃ dvinnaṃ cittacetasika kalāpānaṃ majjhe. Te pana arūpadhammabhāvena asaṇṭhāna jātikattā majjhe paricchedadhammassa nāma kassaci ākāsavivarassa abhāvato sabbaso antara rahitā eva honti. Lokassapi dvinnaṃ kalāpānaṃ antaraṃ nāma na dissati. Tato ime sattā cittaṃ nāma niccaṃ dhuvaṃ thāvaraṃ avipariṇāmadhammanti evaṃ citte niccasaññino honti. Evaṃ suṭṭhu anantaraṭṭhena samanantaro. Anantaraṭṭhenāti ca attano anantare attasadisassa dhammantarassa uppādanaṭṭhenāti pubbe vuttameva.
何为连续呢？正确地说，是紧接立即的连贯。譬如在石柱等处，虽然形态各异的块状接连在一起，但它们以形体法的性质成为连续体，以生灭作界限，内里是切割的形相存在。两个块状之间被称为间隙，称为裂隙，实际上是存在的。但前后两块心识心行法的集合体之间却没有这样的裂隙。因它们为非形法，以无连续体生灭为界限，由于存在某种空间的虚无，因此之间全然无间隙。在世间两个集合之间也看不见间隙。因此这些众生的心识被称为恒常、真实、不变、静止、无转变之法，如此心识恒常坚固。如此正确说，紧接立即的连贯即是如此。所谓立即之起，即在自身之后，产生与自身相同的法之次缘起，此义即如前所说。
Evaṃ sante nirodhasamāpattikāle purimacittaṃ nāma neva saññānāsaññāyatanacittaṃ, pacchimacittaṃ nāma ariyaphalacittaṃ, dvinnaṃ cittānaṃ antare ekarattidivampi dverattidivānipi.La. Sattarattidivānipi acittako hoti. Asaññasattabhūmiyaṃpi purime kāmabhave cuticittaṃ purimacittaṃ nāma. Pacchime kāmabhave paṭisandhicittaṃ pacchimacittaṃ nāma, dvinnaṃ cittānaṃ antare asaññasattabhave pañcakappasatāni puggalo acittako tiṭṭhati. Tattha dve purimacittāni attano anantare attasadisassa dhammantarassa uppādanapaccayasattirahitāni hontīti. Na honti. Mahantehi pana bhāvanāpaṇidhibalehi paṭibāhitattā purimacittāni ca nirujjhamānāni anantare dhammantarassa uppādana sattisahitāni eva nirujjhanti. Pacchimacittāni ca uppajjamānāni tasmiṃ khaṇe ekābaddhabhāvena anuppajjitvā cirakāle eva uppajjanti. Na ca ettakamattena purimacittānaṃ anantare dhammantarassa uppādana sattināma natthīti ca, te anantarapaccayadhammā nāma na hontīti ca sakkā vattuṃ. Yathā taṃ rañño yodhā nāma atthi, kadāci rājā kālaṃ ñatvā tumhe idāni māyujjhatha, yuddhakālo na hoti, asukasmiṃ kāle eva yujjhathāti vadeyya. Te ca tadā ayujjhamānā vicareyyuṃ. Evaṃ santepi tesaṃ yujjhanasatti nāma natthīti ca, te yodhā nāma na hontīti ca na sakkā vattunti.
因此，在静止灭尽时，前心名为无记心，非识非不识之心，后心名为圣果心；两个心之间，无论是一时一刹那还是两时二刹那，都是无心状态。于无识境界中，前心为欲界死终心，称前心；后心为欲界续生心，称后心。在两个心之间的无识境界，有五百人于无心安住。此处两个前心，皆分别无次缘生异法，因此无产生次缘。无。然以广大修行成就力障止，这些正在消逝的前心，于间有生异法之次缘共起而消散。后心相续出现时，彼时并非一个接一个而是无连续之故，长时间之后才相续生起。而且非以微小之差异所界别，故前心与后心之间称无次缘法，不可说是连续次缘法。譬如有一为王的兵士，某时知时机到了说“现在你们停止战斗，战时未到”，战斗者就暂时停止。彼时停止者思惟。即使如此，也没有战斗能力，故称不为兵士。
Ettha vadeyyuṃ, imasmiṃ paccaye te pana arūpadhammabhāvena asaṇṭhāna jātikattā majjheparicchedadhammassa nāma kassaci abhāvato sabbaso antararahitā eva hontīti vuttaṃ. Evaṃ sante pubbe ārammaṇa paccaye bherisaddavīṇāsaddopamāhi yo cittānaṃ khaṇe khaṇe uppādo ca nirodho ca vutto, so amhehi kathaṃ paccetabboti. Aññamaññaviruddhānaṃ nānācittānaṃ khaṇamattepi pubbāpara parivattanassa loke paññāyanato. Ayamattho pubbe citta yamakadīpaniyaṃ vitthārato vuttoyevāti. Samanantarapaccaya dīpanā niṭṭhitā.
这里可说，就此因缘而言，前说以非形法为缘，以无连续体生灭界限，故中间无间隙，此为既已说过。静止时，以前缘作为开端，比喻如响声或琴音，暂时说这是心的生起与灭尽，我们如何能理解？因为世间心类多样瞬间起灭，互相依存轮转。因此，前此之心所示的心对境无误差之情形，已经详细阐述，紧后缘的解释完毕。