Piṭakattayassa potthakāropanaṃ · Piṭakattayassa potthakāropanaṃ
Piṭakattayassa potthakāropanaṃ三藏之书籍编排
Mahāvihāravāsino pana porāṇikaṃ pāḷibhāsāya saṇṭhitaṃ parisuddhapiṭakameva paṭiggaṇhanti, tañca mukhapāṭheneva dhārenti. Tadā pana therā pacchimajanānaṃ satipaññāhāniṃ disvā buddhakālato paṭṭhāya yāva taṃkālā mukhapāṭhenābhataṃ sāṭṭhakathaṃ piṭakattayaṃ potthake āropetuṃ samārabhiṃsu. Samārabhamānā ca te anurādharājadhānipurato aṭṭhasaṭṭhimilappamāṇe malayajanapade mātula nagare ālokaleṇe vasantā ekassa tandesikassa janapadādhipatino ārakkhaṃ gahetvā taṃ potthakāropanakammamakaṃsu . Tenidaṃ ñāyati ‘‘tadā mahāvihāravāsino therā rājarājamahāmattehi aladdhūpakārā hutvā attano baleneva piṭakattayassa potthakāropanakammamakaṃsū’’ti ca, ‘‘tañca yatheva pacchimajanānaṃ satipaññāhāniṃ disvā kataṃ, tatheva dubbhikkharaṭṭhakkhobhādibhayupaddutakālesu duddharabhāvampi disvā’’ti ca, tathā ‘‘abhayagirivāsīnaṃ sampaṭicchitasamayantaravādehi anākulanatthampi kata’’nti ca. Evaṃ mahāvihāravāsino therā parisuddhattheravādapiṭakaṃ samayantarehi asammissanatthāya yathā pure, tathā pāḷibhāsāya eva potthake āropetvāpi surakkhitaṃ rakkhiṃsu. Yadi hi tadā tepiṭakaṃ potthakesu anāropitamassa, pacchākālesu samayantarato āgatasuttāni ‘‘netāni amhāka’’nti paṭikkhipituṃ na sukarāni bhaveyyuṃ. Yato ca kho tadā sāṭṭhakathaṃ tepiṭakaṃ potthakesu āropitaṃ, tatoyeva anāgatakālesu samayantarāgatasuttāni tehi potthakehi saṃsandetvā paṭikkhipituṃ sukarāni honti.
住于大寺的长老们，承受的是古老的巴利语编写而成的纯净三藏，且仅以口授形式传承。当时，西方各地的长老们见到佛陀时代留下的念修智慧，便下定决心，至当时之境界，开始以口述方式将三藏注疏安置于法藏书中。正在进行此事时，他们前往安南国原王朝首都，位于马来族聚居的某城市，在当地一位官员的保护下，完成了将这些法藏书安置起来的任务。故有此理，谓之“当时大寺中长老与国王、大臣等人与力，亲自推行三藏注疏之安置工作”“他们亦如西方长老们所见念修智慧，亦见到饥荒、战争、灾害等动乱年代之难行法藏保全”“又于阿毗雷山住持者的实际干预期间，安稳完成此事”。如是，大寺长老们顺应时宜，以保证秘笈之纯正和无损，仍旧以巴利语原文，将三藏注疏安设于经籍之中并严密守护。倘若当时未将注疏装置于经籍内，则后世诸多新经初现时，难以摒除伪经妄妙之混乱。正因当时注疏确已套入三藏，经由这些注疏，有效地纠正了未来时代不断出现的伪经，便于排斥不法谬论。
Tathā hi bhātiyarājakāle (524-552-bu-va) mahāvihāravāsīnaṃ abhayagirivāsīhi vinaye vivādo uppajji. Tadā rājā dīghakārāyanaṃ nāma brāhmaṇajātikaṃ amaccaṃ therānaṃ santikaṃ pesesi. So ubhinnaṃ suttaṃ sutvā vinicchayaṃ adāsi . Tathā vohārakatissarājakāle ca (758-780 bu-va) goṭhābhayarājakāle ca (797-810 bu-va) theravādikā potthakārūḷhena dhammavinayena saṃsandetvā adhammavādaṃ paṭikkhipiṃsu .
据说，在婆娑罗王时期（公元前524年至552年），大寺住持的大寺与阿毗雷山僧团之间，曾因律藏修持发生争论。当时国王派遣一位出身婆罗门贞人家的阿摩差大师前往长老们处讨论。其聆听双方陈述后，给予了判断。又如旃陀罗迦王时期（公元前758年至780年）和拘他比夜王时期（公元前797年至810年），部派僧众以法藏僧团对立，反对不正法论说。