← 相应部目录

SN 9 · 9. 林相应

Tipitaka 7.0 静态阅读页 · 145 段 · 打开交互阅读器

19. 林相应
9. Vanasaṃyuttaṃ
21. 远离经
1. Vivekasuttaṃ
221如是我闻:有一次,某位比丘住在拘萨罗国的一处丛林里。那时,那位比丘在白天禅坐时,生起了一些与居家有关的、邪恶不善的念头。那时,住在那丛林中的一位天神,由于怜悯这位比丘,希望他获得利益,想要激发他的紧迫感,便来到那位比丘跟前,用偈颂对他说:
Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
4你渴求远离而进入山林,
‘‘Vivekakāmosi vanaṃ paviṭṭho,
5然而你的心却向外流散。
Atha te mano niccharatī bahiddhā;
6你应当调伏对人众的喜爱,
Jano janasmiṃ vinayassu chandaṃ,
7这样你便能离欲,获得安乐。
Tato sukhī hohisi vītarāgo.
8你要忆念分明,舍弃不满;我们提醒你,要成为不忘失正念的人。
‘‘Aratiṃ pajahāsi sato, bhavāsi sataṃ taṃ sārayāmase;
9那深渊般的尘土,实在难以跨越,别让贪欲的尘土把你拽下去。
Pātālarajo hi duttaro, mā taṃ kāmarajo avāhari.
10就像一只鸟,身上沾满了尘土,拍打翅膀,抖掉那些沾附的灰尘;
‘‘Sakuṇo yathā paṃsukunthito , vidhunaṃ pātayati sitaṃ rajaṃ;
11同样地,精进、具念的比丘,也这样抖落、去除那些沾附的灰尘。
Evaṃ bhikkhu padhānavā satimā, vidhunaṃ pātayati sitaṃ raja’’nti.
12那时,那位比丘被那位天神深深触动,生起了紧迫感。
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
132. 侍奉经
2. Upaṭṭhānasuttaṃ
222有一次,某位比丘住在憍萨罗国的一片丛林里。那段时间,那位比丘在白天待着的时候睡着了。当时,住在那片丛林里的一位天神,出于同情,真心为那位比丘好,想要激发他的紧迫感,就走到那位比丘那里,用偈颂对他说话:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato supati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
15起来吧,比丘!你为什么要睡觉?你睡觉能得到什么好处呢?
‘‘Uṭṭhehi bhikkhu kiṃ sesi, ko attho supitena te;
16对一个正被箭刺之苦折磨的受伤者来说,睡觉又有什么用呢?
Āturassa hi kā niddā, sallaviddhassa ruppato.
17你正是靠着那份信心,才从在家生活舍离而出家,进入无家的状态;
‘‘Yāya saddhāya pabbajito , agārasmānagāriyaṃ;
18就该让那份信心继续增长,别让自己落入睡意的掌控。
Tameva saddhaṃ brūhehi, mā niddāya vasaṃ gamī’’ti.
19那些欲乐都是无常、不持久的,你却沉溺其中,像个愚迷的人;
‘‘Aniccā addhuvā kāmā, yesu mandova mucchito;
20对于已经解脱的人,在还在束缚中的人面前,你又何必像出家人那样自己煎熬自己?
Baddhesu muttaṃ asitaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
21是为了克服欲贪、超越无明;
‘‘Chandarāgassa vinayā, avijjāsamatikkamā;
22那最高智慧为何要折磨出家者?
Taṃ ñāṇaṃ paramodānaṃ , kasmā pabbajitaṃ tape.
23以智慧斩断无明,为了彻底耗尽诸漏;
‘‘Chetvā avijjaṃ vijjāya, āsavānaṃ parikkhayā;
24他无忧无恼,为何要折磨那出家者?
Asokaṃ anupāyāsaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
25他精进勇猛、志向坚定,恒常坚毅努力;
‘‘Āraddhavīriyaṃ pahitattaṃ, niccaṃ daḷhaparakkamaṃ;
26他渴望涅槃,为何要折磨那出家者?
Nibbānaṃ abhikaṅkhantaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape’’ti.
273. 迦叶族经
3. Kassapagottasuttaṃ
223有一次,具寿迦叶果答住在拘萨罗国某处丛林中。那时,具寿迦叶果答在白天禅坐时教导某位猎人。当时,住在那片丛林中的一位天神想激发具寿迦叶果答的紧迫感,便走到具寿迦叶果答那里,以偈颂对他说道:
Ekaṃ samayaṃ āyasmā kassapagotto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā kassapagotto divāvihāragato aññataraṃ chetaṃ ovadati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmantaṃ kassapagottaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā kassapagotto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ kassapagottaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
29真是难以通行啊——这座山,对这个智慧很少、没有觉知的人来说。
‘‘Giriduggacaraṃ chetaṃ, appapaññaṃ acetasaṃ;
30你在不适当的时候指导那位比丘,在我看来,你看起来像个傻瓜。
Akāle ovadaṃ bhikkhu, mandova paṭibhāti maṃ.
31他听,却不懂;他看,却看不到。
‘‘Suṇāti na vijānāti, āloketi na passati;
32当法正在被宣讲时,这个愚人无法理解当中的义理。
Dhammasmiṃ bhaññamānasmiṃ, atthaṃ bālo na bujjhati.
33迦叶果答啊,就算你拿着十盏灯,
‘‘Sacepi dasa pajjote, dhārayissasi kassapa;
34他也看不见任何色法,因为他没有眼睛。
Neva dakkhati rūpāni, cakkhu hissa na vijjatī’’ti.
35那时,具寿迦叶果答被那位天神激发了悚惧感,产生了悚惧。
Atha kho āyasmā kassapagotto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
364. 众多经
4. Sambahulasuttaṃ
224有一次,众多比丘在憍萨罗国某个丛林中居住。那时,那些比丘在雨安居结束后,过了三个月,便出发游行去了。当时,住在那片丛林中的天神,看不到那些比丘,悲叹着,在那时诵出了这首偈颂:
Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho te bhikkhū vassaṃvuṭṭhā temāsaccayena cārikaṃ pakkamiṃsu. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā te bhikkhū apassantī paridevamānā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
38“今日我仿佛只感到不乐,
‘‘Arati viya mejja khāyati,
39看到这么多空荡的坐卧处;
Bahuke disvāna vivitte āsane;
40那些善于言辞、博学多闻的人,
Te cittakathā bahussutā,
41乔达摩的弟子们,都去哪里了呢?”
Kome gotamasāvakā gatā’’ti.
42听了这话,另一位天神用偈颂回应她:
Evaṃ vutte, aññatarā devatā taṃ devataṃ gāthāya paccabhāsi –
43“有些去了马嘎塔,有些去了高沙拉,还有些去了瓦基国;
‘‘Māgadhaṃ gatā kosalaṃ gatā, ekacciyā pana vajjibhūmiyā;
44比丘们像没有领地的野兽一样,不受系缚地游方,没有固定的住处。”
Magā viya asaṅgacārino, aniketā viharanti bhikkhavo’’ti.
455. 阿难经
5. Ānandasuttaṃ
225有一次,阿难尊者住在高沙拉国某处丛林里。那时候,阿难尊者过度忙于在家众的事务。当时,住在那片丛林中的一位天神,出于对阿难尊者的怜悯,希望他好,想要激励他,便来到阿难尊者跟前。到了之后,用偈颂对阿难尊者说:
Ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṃ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ ānandaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
47“深入到树根盘错、枝条密布的林中,将涅槃安住在心里;
‘‘Rukkhamūlagahanaṃ pasakkiya, nibbānaṃ hadayasmiṃ opiya;
48禅修吧,乔达摩,不要放逸,这些唧唧喳喳的闲事会给你带来什么呢?”
Jhā gotama mā pamādo , kiṃ te biḷibiḷikā karissatī’’ti.
49那时,阿难尊者被那位天神所警策,心中生起了悚惧。
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
506. 阿那律经
6. Anuruddhasuttaṃ
226有一次,阿那律尊者住在憍萨罗国的一处丛林里。那时,有一位名叫嘉利尼的三十三天天女,她是阿那律尊者的前妻,来到阿那律尊者跟前,用偈颂对他说:
Ekaṃ samayaṃ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho aññatarā tāvatiṃsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
52“将你的心念投向那地方,你曾在那里安居过;
‘‘Tattha cittaṃ paṇidhehi, yattha te vusitaṃ pure;
53在三十三天的天众中,一切欲乐圆满具足;
Tāvatiṃsesu devesu, sabbakāmasamiddhisu;
54你被天女们前呼后拥,容光焕发。”
Purakkhato parivuto, devakaññāhi sobhasī’’ti.
55“那些天女实为可怜,她们执持着‘有身’之见;
‘‘Duggatā devakaññāyo, sakkāyasmiṃ patiṭṭhitā;
56那些被天女们所贪恋的众生,也是堕入苦难的。
Te cāpi duggatā sattā, devakaññāhi patthitā’’ti.
57看不见欢喜园的人,不知道什么是快乐;
‘‘Na te sukhaṃ pajānanti, ye na passanti nandanaṃ;
58那是人天共住的居所,著名的三十三天。
Āvāsaṃ naradevānaṃ, tidasānaṃ yasassina’’nti.
59蠢姑娘,你哪里懂得阿拉汉说话的真正意思——
‘‘Na tvaṃ bāle vijānāsi, yathā arahataṃ vaco;
60一切诸行都是无常的,是生起与灭去的法;
Aniccā sabbasaṅkhārā, uppādavayadhammino;
61生起之后又坏灭,它们的平息才是乐。
Uppajjitvā nirujjhanti, tesaṃ vūpasamo sukho.
62“现在已没有在天界的住处了,嘉利尼;
‘‘Natthi dāni punāvāso, devakāyasmi jālini;
63“生死的流转已尽,不再有未来的再生了。”
Vikkhīṇo jātisaṃsāro, natthi dāni punabbhavo’’ti.
647. 那咖达答经
7. Nāgadattasuttaṃ
227有一次,尊者那咖达答住在憍萨罗国某个丛林中。那时,尊者那咖达答太早进入村庄,太晚才返回。当时,住在那丛林中的一位天神,出于对尊者那咖达答的怜悯与利益心,想让他生起悚惧感,便来到尊者那咖达答那里。到了之后,以偈颂对尊者那咖达答说:
Ekaṃ samayaṃ āyasmā nāgadatto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā nāgadatto atikālena gāmaṃ pavisati, atidivā paṭikkamati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato nāgadattassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ nāgadattaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā nāgadatto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ nāgadattaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
66“那咖达答啊,你该在适当的时候入村,白天出门却游荡太久;
‘‘Kāle pavisa nāgadatta, divā ca āgantvā ativelacārī;
67“你和在家人厮混在一起,同乐同苦。
Saṃsaṭṭho gahaṭṭhehi, samānasukhadukkho.
68“我担心那咖达答,他太放肆,在各家之间被缠缚;
‘‘Bhāyāmi nāgadattaṃ suppagabbhaṃ, kulesu vinibaddhaṃ;
69你可不要陷入死神——那个强大的终结者——的掌控。
Mā heva maccurañño balavato, antakassa vasaṃ upesī’’ti .
70那时,具寿那咖达答被那位天神所警策,生起了悚惧感。
Atha kho āyasmā nāgadatto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
718. 家主妇经
8. Kulagharaṇīsuttaṃ
228有一次,某位比丘住在高沙喇国的一处丛林里。那时,这位比丘过度沉溺、投入于某一户在家人的家中。当时,住在那丛林中的天神,出于对该比丘的同情,希望他得益,想要激发他的悚惧感,便化作那户人家女主人的模样,来到那位比丘面前。走到后,以偈颂对他说道:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu aññatarasmiṃ kule ativelaṃ ajjhogāḷhappatto viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yā tasmiṃ kule kulagharaṇī, tassā vaṇṇaṃ abhinimminitvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
73“在河边、在休息处,在会堂里和街道上,
‘‘Nadītīresu saṇṭhāne, sabhāsu rathiyāsu ca;
74人们聚在一起,议论的无非是:‘我怎样,你又如何?’这中间又有什么意义呢?”
Janā saṅgamma mantenti, mañca tañca kimantara’’nti.
75“有许多嘈杂的声音和不顺心的事,修行者必须忍受;
‘‘Bahūhi saddā paccūhā, khamitabbā tapassinā;
76不应该因此沮丧,这并不会使你染污。
Na tena maṅku hotabbaṃ, na hi tena kilissati.
77那个害怕声音的人,就像林中被风吹动的鹿;
‘‘Yo ca saddaparittāsī, vane vātamigo yathā;
78他们称他为心轻躁者,他的修行决不会圆满。
Lahucittoti taṃ āhu, nāssa sampajjate vata’’nti.
799. 瓦基子经
9. Vajjiputtasuttaṃ
229有一次,某位瓦基子比丘住在毘舍离的一个丛林中。那时,毘舍离正在举行瓦基子的通宵庆典。当时,那位比丘听到毘舍离传来的乐器声、鼓声、歌舞喧闹声,感到悲伤,在那时说了这首偈颂:
Ekaṃ samayaṃ aññataro vajjiputtako bhikkhu vesāliyaṃ viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ vajjiputtako sabbaratticāro hoti. Atha kho so bhikkhu vesāliyā tūriya-tāḷita-vādita-nigghosasaddaṃ sutvā paridevamāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
81“我们独自住在森林里,
‘‘Ekakā mayaṃ araññe viharāma,
82就像被丢弃在树林中的木头;”
Apaviddhaṃva vanasmiṃ dārukaṃ;
83在如此的夜晚,
Etādisikāya rattiyā,
84谁比我们更糟呢?”
Ko su nāmamhehi pāpiyo’’ti.
85那时,住在那片林苑的一位天神,出于悲悯、希望那位比丘获得利益、想要激发他的紧迫感,就去到那位比丘那里,以偈颂对他说道——
Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
86“你独自一人住在山林中,就像被丢弃在树林里的一根木柴;
‘‘Ekakova tvaṃ araññe viharasi, apaviddhaṃva vanasmiṃ dārukaṃ;
87有很多人羡慕你,如同地狱众生向往生天者一般。”
Tassa te bahukā pihayanti, nerayikā viya saggagāmina’’nti.
88那时,那位比丘被那位天神激发起紧迫感,真正生起了悚惧之心。
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
8910. 诵习经
10. Sajjhāyasuttaṃ
230那时,某位比丘住在憍萨罗国的一片丛林里。在这段时间,那位比丘先前曾过度地精勤持诵,但后来却变得松懈、沉默,耽溺于倚靠。那时,住在那片丛林的一位天神,因为听不到比丘的法,便来到那比丘那里。到了之后,以偈颂对那比丘说:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu yaṃ sudaṃ pubbe ativelaṃ sajjhāyabahulo viharati so aparena samayena appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno dhammaṃ asuṇantī yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
91“比丘,你为何不与比丘们共住,不学习法句呢?
‘‘Kasmā tuvaṃ dhammapadāni bhikkhu, nādhīyasi bhikkhūhi saṃvasanto;
92听闻法后能得胜信,在现法中能得胜赞。”
Sutvāna dhammaṃ labhatippasādaṃ, diṭṭheva dhamme labhatippasaṃsa’’nti.
93“过去我于法句确有热忱,直到我与离欲相遇;
‘‘Ahu pure dhammapadesu chando, yāva virāgena samāgamimha;
94自从我与离欲相遇,不论所见、所闻、所觉,
Yato virāgena samāgamimha, yaṃ kiñci diṭṭhaṃva sutaṃ mutaṃ vā;
95知晓后便舍弃,寂静者这样说。”
Aññāya nikkhepanamāhu santo’’ti.
9611. 不善寻经
11. Akusalavitakkasuttaṃ
231有一次,某位比丘住在拘萨罗国的一片丛林里。那时,住在那丛林中的天神来到他那里,走近之后,在这位比丘面前说了这样的偈颂:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tassa bhikkhuno santike imaṃ gāthaṃ abhāsi –
98“由于不如理作意,你被这些念头所啃食;
‘‘Ayoniso manasikārā, so vitakkehi khajjasi;
99舍弃不如理作意后,应如理思惟。
Ayoniso paṭinissajja, yoniso anucintaya.
100以佛陀、正法、僧团以及自己的戒行为起点,
‘‘Satthāraṃ dhammamārabbha, saṅghaṃ sīlāni attano;
101你必将获得欢喜、喜悦和快乐,这是毫无疑问的;
Adhigacchasi pāmojjaṃ, pītisukhamasaṃsayaṃ;
102而后,充满欢喜的你,将可终结苦。”
Tato pāmojjabahulo, dukkhassantaṃ karissasī’’ti.
103于是,那位比丘被那位天神所触动,生起了悚惧感。
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
10412. 日中经
12. Majjhanhikasuttaṃ
232有一次,某位比丘住在憍萨罗国的一座丛林中。那时,那位比丘在白天的禅坐时间里,起了种种邪恶不善的念头,也就是感官欲望的念头、嗔怒的念头、伤害的念头。当时,住在那片丛林中的一位天神,出于对那位比丘的怜悯,希望他获得真实利益,想激发他的悚惧心,就到那位比丘那里去。到了之后,用偈颂对他说:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi, seyyathidaṃ – kāmavitakkaṃ, byāpādavitakkaṃ, vihiṃsāvitakkaṃ. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
106正当中午时分,鸟儿们都安静栖息,
‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu pakkhisu;
107大丛林沙沙作响,这让我感到恐惧。
Saṇateva brahāraññaṃ, taṃ bhayaṃ paṭibhāti maṃ.
108正当中午时分,鸟儿们都安静栖息,
‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu pakkhisu;
109大丛林沙沙作响,这让我感到喜悦。
Saṇateva brahāraññaṃ, sā rati paṭibhāti ma’’nti.
11013. 诸根放逸经
13. Pākatindriyasuttaṃ
233有一次,许多比丘住在拘萨罗国某处丛林里。他们浮夸、自大、浮躁、多嘴多舌、言语散乱、失去正念、没有正知、心不专注、心神游荡、诸根外放。那时,住在那片丛林里的一位天神,出于对这些比丘的怜悯,希望他们得利,想要激发他们的警觉,就前往那些比丘那里。到了以后,用偈颂对那些比丘说道:
Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tesaṃ bhikkhūnaṃ anukampikā atthakāmā te bhikkhū saṃvejetukāmā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi –
112“从前,乔达摩的弟子比丘们,曾过着快乐的生活;
‘‘Sukhajīvino pure āsuṃ, bhikkhū gotamasāvakā;
113带着无欲的心寻求托钵食,带着无欲的心对待坐卧处;
Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṃ;
114了知世间诸行的无常性后,他们成就了苦的终结。
Loke aniccataṃ ñatvā, dukkhassantaṃ akaṃsu te.
115“如今却把自己弄得难以奉养,就像村子里的村长一样;
‘‘Dupposaṃ katvā attānaṃ, gāme gāmaṇikā viya;
116吃完了又吃,然后躺下昏睡,沉迷于他人的家中。”
Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.
117我向僧团合掌后,在此对某些人这样说:
‘‘Saṅghassa añjaliṃ katvā, idhekacce vadāmahaṃ;
118他们被遗弃、无依无靠,就像那些饿鬼一样。
Apaviddhā anāthā te, yathā petā tatheva te.
119那些住于放逸的人,我这话就是对他们说的;
‘‘Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṃ;
120那些住于不放逸的人,我向他们顶礼。
Ye appamattā viharanti, namo tesaṃ karomaha’’nti.
121那时,那些比丘被那位天神激发起悚惧,产生了紧迫感。
Atha kho te bhikkhū tāya devatāya saṃvejitā saṃvegamāpādunti.
12214. 盗香经
14. Gandhatthenasuttaṃ
234有一次,某位比丘住在憍萨罗国的一片丛林里。当时,那位比丘在吃过午饭后,从托钵返回,进入池塘里嗅闻莲花。那时,住在那片丛林里的天神,出于对比丘的怜悯、为了他的利益,想要激起他的悚惧,便来到那位比丘那里。到了之后,用偈颂对他说道:
Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pokkharaṇiṃ ogāhetvā padumaṃ upasiṅghati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
124你嗅这朵水中花,花未施与便去闻;这本身就是一种偷,你正是盗香的人,贤友。
‘‘Yametaṃ vārijaṃ pupphaṃ, adinnaṃ upasiṅghasi;
125我不摘取,不折断,只是远远嗅水花;那么以什么理由,说我是盗香者呢?
Ekaṅgametaṃ theyyānaṃ, gandhatthenosi mārisā’’ti.
126那个挖掘莲茎、摧折白莲的人,行径如此粗暴,为何那人就不被称作盗香呢?
‘‘Na harāmi na bhañjāmi, ārā siṅghāmi vārijaṃ;
127那么以何理由,被称为盗香者?
Atha kena nu vaṇṇena, gandhatthenoti vuccati.
128「这位挖掘莲根者,折断白莲花者;
‘‘Yvāyaṃ bhisāni khanati, puṇḍarīkāni bhañjati;
129如此忙碌作业者,为何不说他(有垢)?」
Evaṃ ākiṇṇakammanto, kasmā eso na vuccatī’’ti.
130这个人被欲贪所搅扰,就像一块沾满污垢的衣布;
‘‘Ākiṇṇaluddo puriso, dhāticelaṃva makkhito;
131对这样的人,我没什么可说的,但你却值得我去告诫。
Tasmiṃ me vacanaṃ natthi, tvañcārahāmi vattave.
132对于一个无垢的人,一个常求内在清净的人,
‘‘Anaṅgaṇassa posassa, niccaṃ sucigavesino;
133即使恶只是马尾尖那么一点点,看起来也像乌云一般。
Vālaggamattaṃ pāpassa, abbhāmattaṃva khāyatī’’ti.
134夜叉啊,你一定了解我,而且你也悲悯我;
‘‘Addhā maṃ yakkha jānāsi, atho me anukampasi;
135夜叉啊,如果你再看到我这样,就请再次对我说吧。
Punapi yakkha vajjāsi, yadā passasi edisa’’nti.
136我们不靠你生活,也不是你的佣人;
‘‘Neva taṃ upajīvāma, napi te bhatakāmhase;
137比丘,你应该自己知道,怎样去往善趣。
Tvameva bhikkhu jāneyya, yena gaccheyya suggati’’nti.
138那时,那位比丘被那位天神激发悚惧,生起了紧迫感。
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
139其摄颂:
Tassuddānaṃ –
140林相应完
Vanasaṃyuttaṃ samattaṃ.
141其摄颂——
Tassuddānaṃ –
142远离、侍奉,迦叶果答和众多比丘;
Vivekaṃ upaṭṭhānañca, kassapagottena sambahulā;
143阿难、阿那律,还有那咖达答与家妇。
Ānando anuruddho ca, nāgadattañca kulagharaṇī.
144瓦基子比丘,在毗舍离,以非如理的方式诵经;
Vajjiputto ca vesālī, sajjhāyena ayoniso;
145中午时分,他的根门放逸;因莲花事件,而有了第十四经。
Majjhanhikālamhi pākatindriya, padumapupphena cuddasa bhaveti.