← 中部目录

MN 87 · 所爱生经

Tipitaka 7.0 静态阅读页 · 15 段 · 打开交互阅读器

353如是我闻:有一次,世尊住在舍卫城祇树给孤独园。那时,有一位屋主,他心爱、可意的独生子去世了。因为这孩子的过世,他既无心工作,也吃不下饭。他跑到火葬场去哭,边哭边喊:'我的独生子啊,你在哪里?我的独生子啊,你在哪里?'那位屋主就去见世尊,到了之后,礼敬世尊,然后坐到一旁。世尊对坐在一旁的屋主这样说:'屋主,你的根门没有安住于自心,你的根门出了状况。' '大德啊,我的根门怎么可能不出状况呢?大德,我心爱、可意的独生子去世了。因为他过世,我既无心工作,也吃不下饭。我跑到火葬场去哭:我的独生子啊,你在哪里?我的独生子啊,你在哪里?' '正是如此,屋主,正是如此,屋主。因为愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。' '大德,哪会有这种事啊,‘愁、悲、苦、忧、恼从所爱者而生,以所爱者为根源’?大德,喜悦和快乐才是从所爱者而生,以所爱者为根源的吧。'那位屋主不认同世尊所说的话,反驳之后,就从座位起身离开了。
Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarassa gahapatissa ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato hoti. Tassa kālaṃkiriyāya neva kammantā paṭibhanti na bhattaṃ paṭibhāti. So āḷāhanaṃ gantvā kandati – ‘‘kahaṃ, ekaputtaka, kahaṃ, ekaputtakā’’ti! Atha kho so gahapati yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ gahapatiṃ bhagavā etadavoca – ‘‘na kho te, gahapati, sake citte ṭhitassa indriyāni, atthi te indriyānaṃ aññathatta’’nti. ‘‘Kiñhi me, bhante, indriyānaṃ nāññathattaṃ bhavissati; mayhañhi, bhante, ekaputto piyo manāpo kālaṅkato. Tassa kālaṃkiriyāya neva kammantā paṭibhanti, na bhattaṃ paṭibhāti. Sohaṃ āḷāhanaṃ gantvā kandāmi – ‘kahaṃ, ekaputtaka, kahaṃ, ekaputtakā’’’ti! ‘‘Evametaṃ, gahapati, evametaṃ, gahapati ! Piyajātikā hi, gahapati, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’’ti. ‘‘Kassa kho nāmetaṃ, bhante, evaṃ bhavissati – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti? Piyajātikā hi kho, bhante, ānandasomanassā piyappabhavikā’’ti. Atha kho so gahapati bhagavato bhāsitaṃ anabhinanditvā paṭikkositvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.
354那时候,有一群赌徒正在世尊不远处掷骰子赌博。那位屋主就去到那群赌徒那儿,到了之后,对那些赌徒说:'各位,我刚才去见了沙门乔达摩,到了之后,礼敬沙门乔达摩,然后坐在一旁。各位,沙门乔达摩对我这个坐在一旁的人这样说:屋主,你的根门没有安住于自心,你的根门出了状况。听了这话,各位,我就对沙门乔达摩说:大德啊,我的根门怎么可能不出状况呢?大德,我心爱、可意的独生子去世了。因为他过世,我既无心工作,也吃不下饭。我跑到火葬场去哭:我的独生子啊,你在哪里?我的独生子啊,你在哪里?他说:正是如此,屋主,正是如此,屋主。因为愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。我回答:大德,哪会有这种事啊?愁、悲、苦、忧、恼从所爱者而生,以所爱者为根源?大德,喜悦和快乐才是从所爱者而生,以所爱者为根源的吧。各位,就这样,我不认同沙门乔达摩所说的话,反驳之后,就从座位起身离开了。' '正是如此,屋主,正是如此,屋主。喜悦和快乐确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。'那位屋主心想:'这些赌徒和我想法一致。'然后就离开了。这件事,后来逐渐传到了王宫里。
Tena kho pana samayena sambahulā akkhadhuttā bhagavato avidūre akkhehi dibbanti. Atha kho so gahapati yena te akkhadhuttā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā akkhadhutte etadavoca – ‘‘idhāhaṃ, bhonto, yena samaṇo gotamo tenupasaṅkamiṃ; upasaṅkamitvā samaṇaṃ gotamaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃ. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho maṃ, bhonto, samaṇo gotamo etadavoca – ‘na kho te, gahapati, sake citte ṭhitassa indriyāni, atthi te indriyānaṃ aññathatta’nti. Evaṃ vutte, ahaṃ, bhonto, samaṇaṃ gotamaṃ etadavocaṃ – ‘kiñhi me, bhante, indriyānaṃ nāññathattaṃ bhavissati; mayhañhi, bhante, ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato. Tassa kālaṃkiriyāya neva kammantā paṭibhanti, na bhattaṃ paṭibhāti . Sohaṃ āḷāhanaṃ gantvā kandāmi – kahaṃ, ekaputtaka, kahaṃ, ekaputtakā’ti! ‘Evametaṃ, gahapati, evametaṃ, gahapati! Piyajātikā hi, gahapati, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti. ‘Kassa kho nāmetaṃ, bhante, evaṃ bhavissati – piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā? Piyajātikā hi kho, bhante, ānandasomanassā piyappabhavikā’ti. Atha khvāhaṃ, bhonto, samaṇassa gotamassa bhāsitaṃ anabhinanditvā paṭikkositvā uṭṭhāyāsanā pakkami’’nti. ‘‘Evametaṃ, gahapati, evametaṃ, gahapati! Piyajātikā hi, gahapati, ānandasomanassā piyappabhavikā’’ti . Atha kho so gahapati ‘‘sameti me akkhadhuttehī’’ti pakkāmi. Atha kho idaṃ kathāvatthu anupubbena rājantepuraṃ pāvisi.
355当时,咖沙喇国王波斯匿对末利王后说:'末利,这是沙门乔达摩说的话:“愁、悲、苦、忧、恼是从所爱者而生,以所爱者为根源。”' '大王,如果这是世尊说的话,那就是如此。' '你看这个末利,不管沙门乔达摩说什么,她都跟着赞叹附和。' '大王,如果这是世尊说的话,那它就是如此。这就好比,不管老师对学生说什么,学生都跟着赞叹附和:“正是如此,老师,正是如此,老师。”' '末利,你也是这样,不管沙门乔达摩说什么,你都跟着赞叹附和。' '大王,如果这是世尊说的话,那就是如此。' '走开!末利,你真是不可理喻。' 于是,末利王后召来那利将喀婆罗门,对他说:'来,婆罗门,你去见世尊。到了之后,以我的名义,用头面礼敬世尊的双足,并问候他是否少病、少恼、起居轻安、体力充沛、生活安乐。你这样传达:“大德,末利王后用头面礼敬世尊双足,并问候世尊是否少病、少恼、起居轻安、体力充沛、生活安乐。” 你再这样问:“大德,世尊是否说过这句话:‘愁、悲、苦、忧、恼是从所爱者而生,以所爱者为根源’?” 你要好好记住世尊对你的解答,回来告诉我。因为如来是不会说不实之语的。' '好的,夫人。'那利将喀婆罗门答应了末利王后,就去到世尊那里。到了之后,与世尊亲切地互相问候寒暄。在说完亲切、令人难忘的话之后,他坐到一旁。坐在一旁的那利将喀婆罗门对世尊这样说:'乔达摩大师,末利王后用头面礼敬乔达摩大师的双足,并问候大师是否少病、少恼、起居轻安、体力充沛、生活安乐。她还这样问:“大德,世尊是否说过这句话:‘愁、悲、苦、忧、恼是从所爱者而生,以所爱者为根源’?” '
Atha kho rājā pasenadi kosalo mallikaṃ deviṃ āmantesi – ‘‘idaṃ te, mallike, samaṇena gotamena bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’’’ti. ‘‘Sacetaṃ, mahārāja, bhagavatā bhāsitaṃ, evameta’’nti. ‘‘Evameva panāyaṃ mallikā yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṃ tadevassa abbhanumodati’’. ‘‘Sacetaṃ, mahārāja, bhagavatā bhāsitaṃ evametanti. Seyyathāpi nāma, yaññadeva ācariyo antevāsissa bhāsati taṃ tadevassa antevāsī abbhanumodati – ‘evametaṃ, ācariya, evametaṃ, ācariyā’’’ti. ‘‘Evameva kho tvaṃ, mallike, yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṃ tadevassa abbhanumodasi’’. ‘‘Sacetaṃ, mahārāja , bhagavatā bhāsitaṃ evameta’’nti. ‘‘Carapi, re mallike, vinassā’’ti. Atha kho mallikā devī nāḷijaṅghaṃ brāhmaṇaṃ āmantesi – ‘‘ehi tvaṃ, brāhmaṇa, yena bhagavā tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandāhi, appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ puccha – ‘mallikā, bhante, devī bhagavato pāde sirasā vandati, appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ pucchatī’ti. Evañca vadehi – ‘bhāsitā nu kho, bhante, bhagavatā esā vācā – piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti . Yathā te bhagavā byākaroti taṃ sādhukaṃ uggahetvā mama āroceyyāsi. Na hi tathāgatā vitathaṃ bhaṇantī’’ti. ‘‘Evaṃ, bhotī’’ti kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo mallikāya deviyā paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘mallikā, bho gotama, devī bhoto gotamassa pāde sirasā vandati; appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ pucchati; evañca vadeti – ‘bhāsitā nu kho, bhante, bhagavatā esā vācā – piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’’’ti.
356'正是如此,婆罗门,正是如此,婆罗门。因为愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。婆罗门,通过这一个事理也能明白,愁、悲、苦、忧、恼如何是从所爱者而生,以所爱者为根源。婆罗门,过去,就在这座舍卫城,有个女人的母亲去世了。因为母亲的过世,她发疯了,心神错乱,从一条街走到另一条街,从一个路口走到另一个路口,边走边问:“你们看到我母亲了吗?你们看到我母亲了吗?” 婆罗门,通过这个事理也能明白:愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。
‘‘Evametaṃ, brāhmaṇa, evametaṃ, brāhmaṇa! Piyajātikā hi, brāhmaṇa, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti. Tadamināpetaṃ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā. Bhūtapubbaṃ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarissā itthiyā mātā kālamakāsi. Sā tassā kālakiriyāya ummattikā khittacittā rathikāya rathikaṃ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṃ upasaṅkamitvā evamāha – ‘api me mātaraṃ addassatha , api me mātaraṃ addassathā’ti? Imināpi kho etaṃ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.
5'婆罗门,过去,就在这座舍卫城,有个女人的父亲去世了……兄弟去世了……姐妹去世了……儿子去世了……女儿去世了……丈夫去世了。因为丈夫的过世,她发疯了,心神错乱,从一条街走到另一条街,从一个路口走到另一个路口,边走边问:“你们看到我丈夫了吗?你们看到我丈夫了吗?” 婆罗门,通过这个事理也能明白:愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。
‘‘Bhūtapubbaṃ , brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarissā itthiyā pitā kālamakāsi… bhātā kālamakāsi… bhaginī kālamakāsi… putto kālamakāsi… dhītā kālamakāsi… sāmiko kālamakāsi. Sā tassa kālakiriyāya ummattikā khittacittā rathikāya rathikaṃ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṃ upasaṅkamitvā evamāha – ‘api me sāmikaṃ addassatha, api me sāmikaṃ addassathā’ti? Imināpi kho etaṃ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.
6'婆罗门,过去,就在这座舍卫城,有个男人的母亲去世了。因为母亲的过世,他发疯了,心神错乱,从一条街走到另一条街,从一个路口走到另一个路口,边走边问:“你们看到我母亲了吗?你们看到我母亲了吗?” 婆罗门,通过这个事理也能明白:愁、悲、苦、忧、恼确实是从所爱者而生,是以所爱者为根源的。'
‘‘Bhūtapubbaṃ , brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarassa purisassa mātā kālamakāsi. So tassā kālakiriyāya ummattako khittacitto rathikāya rathikaṃ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṃ upasaṅkamitvā evamāha – ‘api me mātaraṃ addassatha, api me mātaraṃ addassathā’ti ? Imināpi kho etaṃ, brāhmaṇa , pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.
7婆罗门,从前,就在这舍卫城,有个人的父亲去世了……兄弟去世了……姐妹去世了……儿子去世了……女儿去世了……妻子去世了。他因为妻子的死亡,变得疯癫、心神错乱,从一条街走到另一条街,从一个路口走到另一个路口,到处问:‘你们看到我妻子了吗?你们看到我妻子了吗?’婆罗门,通过这个例子,也应该能明白:‘愁、悲、苦、忧、恼,确实是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
‘‘Bhūtapubbaṃ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarassa purisassa pitā kālamakāsi… bhātā kālamakāsi… bhaginī kālamakāsi… putto kālamakāsi… dhītā kālamakāsi… pajāpati kālamakāsi. So tassā kālakiriyāya ummattako khittacitto rathikāya rathikaṃ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṃ upasaṅkamitvā evamāha – ‘api me pajāpatiṃ addassatha, api me pajāpatiṃ addassathā’ti? Imināpi kho etaṃ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.
8婆罗门,从前,就在这舍卫城,有位妇女回了娘家。她的亲人想把她从丈夫身边夺走,另嫁他人,但她不愿意。于是,这位妇女对她丈夫说:‘夫君,我的这些亲人想把你我拆散,把我另嫁他人,可我不愿意。’听了这话,那个男人就把妻子劈成两半,然后自杀,说:‘我们俩死后也要在一起。’婆罗门,通过这个例子,也应该能明白:‘愁、悲、苦、忧、恼,确实是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
‘‘Bhūtapubbaṃ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarā itthī ñātikulaṃ agamāsi. Tassā te ñātakā sāmikaṃ acchinditvā aññassa dātukāmā. Sā ca taṃ na icchati. Atha kho sā itthī sāmikaṃ etadavoca – ‘ime, maṃ , ayyaputta, ñātakā tvaṃ acchinditvā aññassa dātukāmā. Ahañca taṃ na icchāmī’ti. Atha kho so puriso taṃ itthiṃ dvidhā chetvā attānaṃ upphālesi – ‘ubho pecca bhavissāmā’ti. Imināpi kho etaṃ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’’ti.
357那时,那利将喀婆罗门对世尊的教导感到欢喜、随喜后,从座位起身,来到末利夫人那里。他把他与世尊之间的全部对话,一五一十地告诉了末利夫人。于是,末利夫人来到咖沙喇国王波斯匿那里,对国王这样说:‘大王,您怎么看?您的女儿瓦吉莉公主,您爱她吗?’‘末利,是的,我爱我的女儿瓦吉莉公主。’‘大王,您怎么看?如果瓦吉莉公主发生变故、出现异样,您会不会生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘末利,我女儿瓦吉莉公主如果发生变故、出现异样,我的生命都可能因此改变,更何况,我怎么会不生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘大王,这正是那位知者、见者、阿拉汉、正自觉者——世尊所指而说的话:‘愁、悲、苦、忧、恼,是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
Atha kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo bhagavato bhāsitaṃ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā yena mallikā devī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā yāvatako ahosi bhagavatā saddhiṃ kathāsallāpo taṃ sabbaṃ mallikāya deviyā ārocesi. Atha kho mallikā devī yena rājā pasenadi kosalo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ etadavoca – ‘‘taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, piyā te vajirī kumārī’’ti? ‘‘Evaṃ, mallike, piyā me vajirī kumārī’’ti. ‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, vajiriyā te kumāriyā vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Vajiriyā me, mallike, kumāriyā vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṃ, kiṃ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Idaṃ kho taṃ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.
10‘大王,您怎么看?您的瓦萨芭王后,您爱她吗?’‘末利,是的,我爱我的瓦萨芭王后。’‘大王,您怎么看?如果瓦萨芭王后发生变故、出现异样,您会不会生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘末利,我的瓦萨芭王后如果发生变故、出现异样,我的生命都可能因此改变,更何况,我怎么会不生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘大王,这正是那位知者、见者、阿拉汉、正自觉者——世尊所指而说的话:‘愁、悲、苦、忧、恼,是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, piyā te vāsabhā khattiyā’’ti? ‘‘Evaṃ, mallike, piyā me vāsabhā khattiyā’’ti. ‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, vāsabhāya te khattiyāya vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Vāsabhāya me, mallike, khattiyāya vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṃ, kiṃ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Idaṃ kho taṃ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.
11‘大王,您怎么看?您的将军维杜达巴,您爱他吗?’‘末利,是的,我爱我的将军维杜达巴。’‘大王,您怎么看?如果维杜达巴将军发生变故、出现异样,您会不会生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘末利,我的维杜达巴将军如果发生变故、出现异样,我的生命都可能因此改变,更何况,我怎么会不生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘大王,这正是那位知者、见者、阿拉汉、正自觉者——世尊所指而说的话:‘愁、悲、苦、忧、恼,是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, piyo te viṭaṭūbho senāpatī’’ti? ‘‘Evaṃ , mallike, piyo me viṭaṭūbho senāpatī’’ti. ‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, viṭaṭūbhassa te senāpatissa vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Viṭaṭūbhassa me, mallike, senāpatissa vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṃ , kiṃ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Idaṃ kho taṃ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.
12‘大王,您怎么看?您爱我吗?’‘末利,是的,我爱你。’‘大王,您怎么看?如果我发生变故、出现异样,您会不会生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘末利,你要是发生变故、出现异样,我的生命都可能因此改变,更何况,我怎么会不生起愁、悲、苦、忧、恼呢?’‘大王,这正是那位知者、见者、阿拉汉、正自觉者——世尊所指而说的话:‘愁、悲、苦、忧、恼,是从所爱者而生,以所爱者为源头。’
‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, piyā te aha’’nti? ‘‘Evaṃ, mallike, piyā mesi tva’’nti. ‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, mayhaṃ te vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Tuyhañhi me, mallike, vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṃ, kiṃ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Idaṃ kho taṃ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.
13“大王,你意下如何?憍萨罗国是你的所爱吗?”“是的,末利,憍萨罗国是我的所爱。末利,靠着憍萨罗国的威势,我们才得以享用迦尸产的旃檀,才得以佩戴花环、香料、涂油。”“大王,你意下如何?倘若憍萨罗国发生变易、异变,你会因此生起愁、悲、苦、忧、恼吗?”“末利,憍萨罗国若是发生变易、异变,连我的生命都会发生异变,又怎会不生起愁、悲、苦、忧、恼呢?”“大王,这正是那位知者、见者、阿拉汉、正自觉者——世尊所依而说的:‘从所爱者而生起愁、悲、苦、忧、恼,一切愁悲苦忧恼皆以所爱者为根源。’”
‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, piyā te kāsikosalā’’ti? ‘‘Evaṃ, mallike, piyā me kāsikosalā. Kāsikosalānaṃ, mallike, ānubhāvena kāsikacandanaṃ paccanubhoma, mālāgandhavilepanaṃ dhāremā’’ti. ‘‘Taṃ kiṃ maññasi, mahārāja, kāsikosalānaṃ te vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Kāsikosalānañhi, mallike , vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṃ, kiṃ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā’’ti? ‘‘Idaṃ kho taṃ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṃ – ‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’’’ti.
14“太奇妙了,末利!太不可思议了,末利!那位世尊,我想,是以智慧洞彻而观见的。来,末利,为我斟水。”那时,波斯匿王从座而起,将上衣偏袒一肩,面向世尊所在的方向,合掌致敬,三次发出这样的感叹语:“礼敬那位世尊、阿拉汉、正自觉者!礼敬那位世尊、阿拉汉、正自觉者!礼敬那位世尊、阿拉汉、正自觉者!””
‘‘Acchariyaṃ, mallike, abbhutaṃ, mallike! Yāvañca so bhagavā paññāya ativijjha maññe passati. Ehi, mallike, ācamehī’’ti . Atha kho rājā pasenadi kosalo uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā yena bhagavā tenañjaliṃ paṇāmetvā tikkhattuṃ udānaṃ udānesi – ‘‘namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa, namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa, namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassā’’ti.
15所爱生经完 第七
Piyajātikasuttaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ.