4. 愚恶品
四、愚人与恶人篇
4. Bāladujjanakaṇḍo
68
68.
2不应过于亲近,
Atippiyo na kātabbo,
3不可生起卑鄙的好奇;
Khalo kotūhalaṃ karo;
4即使摇头也不可,
Sirasā vahyamānopi,
5如同半满的水瓶一般。
Aḍḍhapūro ghaṭo yathā.
69
69.
7狗是恶劣的,畜生是恶劣的,
Sappo duṭṭho khalo duṭṭho,
8狗比畜生更恶劣;
Sappo duṭṭhataro khalo;
9以聪明善解者为良伴,
Mantosadhehi so sappo,
10愚痴者何以能安静?
Khalo kenupasammati.
70
70.
12若有人自以为愚痴,
Yo bālo maññati bālyaṃ,
13即使是智者,也为其愚痴;
Paṇḍito vāpi tena so;
14自以为智者而愚痴者,
Bālova paṇḍitamānī,
15正是称为愚痴者。
So ve bāloti vuccati.
71
71.
17愚人如同甘露一般轻信,
Madhuṃva maññatī bālo,
18只要恶事未现于眼前,
Yāva pāpaṃ na paccati;
19当恶事显现时,
Yadāca paccatī pāpaṃ,
20于是苦难便随之而来。
Atha dukkhaṃ nigacchati.
72
72.
22愚人既不善且无力,
Na sādhu balavā bālo,
23却心急如焚地追求财富;
Sahasā vindate dhanaṃ;
24肉身破坏者愚痴者,
Kāyassa bhedā duppañño,
25堕入地狱道。
Nirayaṃ sopapajjati.
73
73.
27家中恶者猿鼠,
Ghare duṭṭho ca mūsīko ca,
28林中恶者猿猴;
Vane duṭṭho ca vānaro;
29鸟中恶者乌鸦,
Sakuṇe ca duṭṭho kāko,
30人中恶者婆罗门。
Nare duṭṭhoca brāhmaṇo.
74
74.
32长夜警觉而行,
Dīghā jāgarato ratti,
33行人走过漫长的一条路;
Dīghaṃ santassa yojanaṃ;
34愚人所经历的轮回亦是漫长,
Dīgho bālāna saṃsāro,
35却不理解如实正法。
Saddhammaṃ a-vijānataṃ.
75
75.
37他心如谷粒微尘,
Tila mattaṃ paresaṃva,
38几乎看不到微小的过失;
Appa dosañca passati;
39椰子虽青涩,亦自无恶意,
Nāḷikerampi sadosaṃ,
40不见生于恶中的恶事。
Khala-jāto na passati.
76
76.
42他者恶性虽无明知,
Nattadosaṃ pare jaññā,
43有明知者当见他恶;
Jaññā dosaṃ parassatu;
44暗中若隠身躯,
Guyhe kummo aṅgāni,
45则彼恶亦能除灭。
Para dosañca lakkhaye.
77
77.
47贤者的赞扬,
Paṇḍitassa pasaṃsāya,
48刑杖由愚者施予;
Daṇḍo bālena dīyate;
49贤者当被贤者称誉,
Paṇḍito paṇḍiteneva,
50如同金子被金子所装饰。
Vaṇṇitova suvaṇṇito.
78
78.
52应因实质而理解被毁者,
Luddhaṃ atthena gaṇheyya,
53用双手合十行有礼。
Thaddhaṃ añjali kammunā;
54随顺欲乐而行则愚痴,
Chandānuvattiyā mūḷhaṃ,
55依真实理而行则智慧。
Yathābhūtena paṇḍitaṃ.
56愚人与恶人篇终。
Bāladujjanakaṇḍo niṭṭhito.