古德之言示
显示古师之说
Porāṇavacanadassanaṃ
1不仅仅是老师单凭此注疏而为依止，乃至以“古时云何”等语句所示，实为对古时言语的阐释。在这方面，共见于二十三处。何为“古时”呢？一直直到第四次结集时的结集者，或被称为长老者，应以此为知。正如《能解经集》（第292-293页）中所示。
Na kevalaṃ ācariyo aṭṭhakathāyoyeva nissayabhāvena dassesi, atha kho ‘‘porāṇā panāhū’’tiādinā porāṇānaṃ vacanampi dassesiyeva. Tadettha dvāvīsatiyā ṭhānesu diṭṭhaṃ . Ke panete porāṇā nāma? Yāva catutthasaṅgītikālā saṅgītikāresu pariyāpannā vā tādisā vā mahātherāti veditabbā. Tathā hi paṭisambhidāmagge (292-3-piṭṭhesu).
2『在光明之中，亦在智慧之中，因欢喜而振动……』
‘‘Obhāse ceva ñāṇe ca, pītiyā ca vikampati…pe…
3『能善于法的起灭，而不生散乱』——
Dhammuddhaccakusalo hoti, na ca vikkhepaṃ gacchatī’’ti –
2这般来至的颂歌，在此处（第273-274页）以古时言语为体表现。如若这些颂歌因结集人而划分，犹如《巴利律藏传》（第3页）来显现师承代际的颂歌，则此等颂歌平等显现于《通喜经》（第1, 46页）等处，是以被称“古时言语”。此后如由《能解经集》说法者亦当释作如此，恰如应尊敬、应信赖之长老，亦当明晓“古时”的涵义。《通喜经》、《吉祥光明经》等中“古时正云何叙述”的经文处亦得如是说的师承，乃称此为“古时”。
Evamāgatā gāthāyo idha (273-4-piṭṭhesu) porāṇānaṃ vacanabhāvena dassitā. Yadi cimā gāthāyo saṅgītikārehi pakkhittā bhaveyyuṃ yathā parivārapāḷiyaṃ (3-piṭṭhe) āgatā ācariyaparamparādīpikā gāthāyo, tā hi samantapāsādikāyaṃ (1, 46-piṭṭhe) porāṇavacanabhāvena dassitā, evaṃ sati teyeva saṅgītikārā porāṇāti veditabbā. Atha paṭisambhidāmaggadesakeneva bhāsitā bhaveyyuṃ, te viya garukaraṇīyā paccayikā saddhāyitabbakā mahātherā porāṇāti veditabbā. Samantapāsādikāsumaṅgalavilāsinīādīsu ‘‘porāṇā pana evaṃ vaṇṇayantī’’tiādinā vuttaṭṭhānesupi tādisāva ācariyā porāṇāti vuttā.