← 文献总目录

3. 第三章

abh06t.nrf29 · 静态文献页 · 278 段 · 打开交互阅读器

3. 第三品
3. Tatiyo paricchedo
1分别与摄集之分析
Bhedasaṅgahavibhāgo
123
123.
3在本质差异之中,于这些中再作总摄;
Evaṃ bhedasabhāvesu, tesveva puna saṅgahaṃ;
4依从具体本质,我从此处到彼处阐述。
Sabhāvatthavisesehi, pavakkhāmi ito paraṃ.
124
124.
6以非凡智慧,师者洞察事理;
Asādhāraṇañāṇehi, satthā vatthuvivecako;
7将各个本质聚合,法眼显现真理。
Saṅgahetvā sabhāgehi, dhamme dassesi cakkhumā.
125
125.
9依止见执之重,如同本来实相本质;
Diṭṭhibhinivesaṭṭhena, yathābhūtasabhāvato;
10称为至极正念,语义谓之“至极正念”。
Paramāmasaticcekā, parāmāsoti bhāsitā.
126
126.
12如污秽品类相貌,犹如污蔽色染;
Kilesāsucibhāvena, vaṇassāvaraso viya;
13显现犹如宗派家族,谓之‘所有色亦复然’。
Ālimpantāva santānaṃ, savantīti pakāsitā.
127一百二十七。
127.
15欲渴、存在渴,以及见、戒、无明这三种烦恼浊流;
Kāmataṇhā bhavataṇhā, diṭṭhāvijjāti āsavā;
16这三种法是烦恼浊流的四重根本,从本性来说共有三法。
Cattāro āsavaṭṭhena, tayo dhammā sabhāvato.
128一百二十八。
128.
18以上这些烦恼浊流被称为杀害者,是依门而入的侵袭者;
Etevo ghāti vuttāva, dvārālambābhivāhino;
19一旦被扬起而且被征服,便夺取众生的生命。
Ottharitvā parābhūte, harantā pāṇino bhave.
129
129.
21『瑜伽』者,是四者,这四即是:行者有四种联系,具备四种依止。
Yogāti cāhu te eva, pāṇino bhavayantake;
22此四即是:门纽相接之,缚锁似索之结合。
Dvārālambābhisambandhā, yantabandhāva yojitā.
130
130.
24如同掌握后裔,犹如扛持大树;
Santānamadhigaṇhantā, māluvāva mahātaruṃ;
25抓持牢固之枝,似田螺攀附水草。
Gaṇhantā daḷhamālambaṃ, maṇḍūkamiva pannago.
131
131.
27欲渴与见分别,是取有四种。
Kāmataṇhā ca diṭṭhi ca, upādānā catubbidhā;
28见分别,谓见执为存在的果报之说,如此划分。
Diṭṭhi diṭṭhisīlabbata-mattavādoti bheditā.
132
132.
30以身缚身,难以解脱追随者,
Kāyena kāyaṃ ganthentā, duppamuñcānuveṭhino;
31此谓身身缚,即渴爱、嗔恨、见分别也。
Kathitā kāyaganthāti, taṇhābyāpādadiṭṭhiyo.
133
133.
33戒法的执著,称为见解的差别;
Sīlabbataparāmāso, iti diṭṭhi vibheditā;
34此即所谓真理之分别,共分四种。
Idaṃsaccābhiniveso, iti cevaṃ catubbidhā.
134
134.
36觉悟出离,勤于修习者;
Nekkhammaṃ palibodhentā, bhāvanāparipanthakā;
37远离世俗烦恼,恒得安乐欢喜者也。
Santānamaṇḍakosāva, pariyonandhakāti ca.
135
135.
39欲欲与嗔恚,昏沉与疑惑,
Kāmacchando ca byāpādo, thinamiddhañca saṃsayo;
40以及无明、烦恼与悔恨,皆为烦恼蔽障。
Avijjuddhaccakukkuccamiti nīvaraṇā matā.
136
136.
42以极重的负担环绕,烦恼势如洄流泛滥,
Āgāḷhaṃ pariyādāya, ogayhanuppavattino;
43此即被称为烦恼之流转、牵连不断者。
Yopparogāva santāna-manusentīti bhāsitā.
137一百三十七。
137.
45欲爱、存在爱、嗔恨、我慢和见取是构成烦恼的根本。
Kāmarāgo bhavarāgo, paṭigho mānadiṭṭhiyo;
46不信疑和无明这六种法,名为内染习气。
Kaṅkhāvijjāti satteva, cha dhammānusayā matā.
138一百三十八。
138.
48在世间之轮中,比喻为以门槛、绳索束缚手,
Dvārālambaṇabandhena, pāṇīnaṃ bhavamaṇḍale;
49这诸多结缚被称为束缚,犹如缚鸟之绳索。
Saṃyojanāni vuttāni, pāsabandhāva pakkhinaṃ.
139
139.
51欲乐与色乐之嗔恚,愚痴与怀疑;
Kāmarūpārūparāgā, paṭigho mohasaṃsayo;
52见解、戒律、傲慢,躁动,皆为生起诸烦恼之因。
Diṭṭhi sīlabbataṃ māno, uddhaccena dasā bhave.
140
140.
54色与无色欲乐之执,若无正法教导,
Rūpārūparāguddhaccaṃ, abhidhamme vinā puna;
55如同鱼饵之于鱼类,执取后则生十种烦恼。
Bhavarāgissa maccheraṃ, gahetvā dasadhā siyuṃ.
141
141.
57他们污染生命的连续流转,伤害有情的身体;
Saṃklepayanti santānaṃ, upaghātenti pāṇino;
58这些皆因内在染污而生,即称为烦恼。
Sahajāteklesentīti, kilesāti pakāsitā.
142
142.
60贪欲、瞋恚以及愚痴,
Lobho doso ca moho ca,
61见解、傲慢和怀疑;
Diṭṭhi māno ca saṃsayo;
62昏沉、羞耻、不害怕
Thināhirikanottappa-
63因愚痴而生的共有十种。
Muddhaccena siyuṃ dasa.
143
143.
65此处列举九种聚合,显现了见取的贪欲;
Navasaṅgahitā ettha, diṭṭhilobhā pakāsitā;
66七种聚合为无明,五种聚合为恼怒。
Sattasaṅgahitāvijjā, paṭigho pañcasaṅgaho.
144
144.
68疑虑合成四种,轻慢集结三种;
Catusaṅgahitā kaṅkhā, mānuddhaccā tisaṅgahā;
69愁苦合成三种,懊恼合为一集。
Dukasaṅgahitaṃ thīnaṃ, kukkuccamekasaṅgahaṃ.
145一百四十五。
145.
71羞愧与无羞二分,害怕与不害怕;欺诈与惊讶,也是这样;
Dvidhāhirikanottappa-missāmacchariyaṃ tathā;
72如是共述为十大,恶之集合也。
Iccevaṃ dasadhā vuttā, pāpakesveva saṅgahā.
146一百四十六。
146.
74「巴拉玛阿萨萨沃伽」者,极大烦恼车也;由执着束缚结生起也。
Parāmāsāsavoghā ca, yogupādānaganthato;
75「尼伐罗那努萨耶」者,由五盖习染所染著者,亦即缠缚烦恼也。
Nīvāraṇānusayato, saṃyojanakilesato.
147
147.
77像烟雾一般简略的,分为七十五种辨别,
Cuddaseva tu saṅkhepā, sattapaññāsa bhedato;
78依法顺序,在心起处中分别调合。
Yathādhammānusārena, cittuppādesu yojaye.
148
148.
80其后尚有不相应、不同类之集;
Tatopare noparāmā-sādibheditasaṅgahā;
81心、心所及色,称为涅槃而予以显现。
Cittaṃ cetasikaṃ rūpaṃ, nibbānamiti dīpaye.
149
149.
83知悉此等不善法,集之上者;
Iccākusaladhammānaṃ, ñatvā saṅgahamuttaraṃ;
84所谓贼,即应当认识之物,于其所当如法者如何;
Missakā nāma viññeyyā, yathāsambhavato kathaṃ;
150
150.
86贪欲、嗔恚与愚痴,
Lobho doso ca moho ca,
87是专一不善的三种,
Ekantākusalā tayo;
88无贪无嗔无痴依,也就是,
Alobhādosāmoho ca,
89善法无漏同样显现。
Kusalābyākatā tathā.
151
151.
91如同根须稳固,乃因稳固之性所因,
Pādapasseva mūlāni, thirabhāvāya paccayā;
92法的根本性,即因缘法,是六因分别而生的。
Mūlabhāvena dhammānaṃ, hetū dhammā cha dīpitā.
152一百五十二。
152.
94思维和观察也同样要具备专一的欢喜;
Vitakko ca vicāro ca, pīti cekaggatā tathā;
95对于欢喜与忧愁,以及感受的平等心。
Somanassaṃ domanassaṃ, upekkhāti ca vedanā.
153一百五十三。
153.
97牵引与止息,这二者以入灭为条件;
Āhaccupanijjhāyantā, nijjhānaṭṭhena paccayā;
98禅法者,谓导师说,乃因五法所成的本性。
Jhānadhammāti satthāha, pañca vatthusabhāvato.
154一百五十四。
154.
100正见与正思惟,以及断除三毒的努力;
Sammādiṭṭhi ca saṅkappo, vāyāmo viratittayaṃ;
101正念与正定,以及邪见的生起。
Sammāsati samādhī ca, micchādiṭṭhi ca sambhavā.
155一百五十五。
155.
103正欲为节制者,以出离彼岸为条件。
Sammāmicchā ca nīyantā, niyyānaṭṭhena paccayā;
104道之导引共有十二支,性质上共有九法。
Maggaṅgā dvādasakkhātā, nava dhammā sabhāvato.
156一百五十六。
156.
106表现自性正在运行,承受粗重痛苦;
Attabhāvaṃ pavattentā, ojaṭṭhamakavedanaṃ;
107牵引相续,强迫名色如其本分。
Paṭisandhināmarūpa-māharantā yathākkamaṃ.
157一百五十七。
157.
109坎坷劳作(此)为食,
Kabaḷīkāro āhāro,
110触即是心念的起起伏伏;
Phasso sañcetanā tathā;
111所谓识为四种,
Viññāṇamiti cattāro,
112已由摄取而显现。
Āhārāti pakāsitā.
158
158.
114诸法乃与根相生起,依于根而生;
Dhammānaṃ sahajātānaṃ, indriyaṭṭhena paccayā;
115又由自我中心依顺而随行。
Attānamissaraṭṭhena, anuvattāpakā tathā.
159
159.
117「信」与「念」及「慧」,又兼具「精进」,三者相应。
Saddhā ca sati paññā ca, vīriyekaggatāpi ca;
118「受」即心所之生命体,及八种色根和根缘。
Vedanā jīvitaṃ cittaṃ, aṭṭha rūpindriyāni ca.
160
160.
120感受一切生命中,何以有苦有乐之受?
Kathaṃ jīvitamekaṃ tu, sukhaṃ dukkhanti vedanā;
121乐受、苦受与舍受三者相异。
Somanassaṃ domanassaṃ, upekkhāti ca bheditā.
161
161.
123于智慧等法的正道上,存在着称为‘知者’的根,即智根。
Paññādimaggenaññāta-ññassāmītindriyaṃ bhave;
124在中间则有称为‘无智根’的根,以及称为‘无知者’的根。
Majjhe aññindriyamante, aññātāvindriyaṃ tathā.
162
162.
126共分为十六类,依其八种根的不同而分类;
Soḷaseva sabhāvena, indriyaṭṭhavibhāgato;
127所谓根者,指的是被列举出的二十二种根类。
Indriyānīti vuttāni, bāvīsati vibhāvaye.
163
163.
129坚定不移的连续身命,经历果报时不动摇;
Daḷhādhiṭṭhitasantānā , vipakkhehi akampiyā;
130如同强大的集会,以强力法则显示自身。
Balavantasabhāvena, baladhammā pakāsitā.
164
164.
132信心、念处、廉耻、怕过失、精进之全集合;
Saddhā sati hirottappaṃ, vīriyekaggatā tathā;
133慧解、无羞耻、无过失,九种法门如此被教导。
Paññāhirikānottappa-miccevaṃ navadhā matā.
165
165.
135以先行尊长为本,行善与不善的业力相续,
Jeṭṭhā pubbaṅgamaṭṭhena, puññāpuññapavattiyaṃ;
136以缘起法为主宰,依他而生的众生本性如实现然。
Paccayādhippateyyena, sahajānaṃ yathārahaṃ.
166
166.
138四种领导权说自领导法起,
Cattārodhipatī vuttā, ādhippaccasabhāvato;
139以渴爱、心与精进,通过此等加以考察。
Chando cittañca vīriyaṃ, vīmaṃsāti ca tādinā.
167
167.
141智慧由五种聚合而成,唯有风根单一无二;
Pañcasaṅgahitā paññā, vāyāmekaggatā pana;
142心由四种聚合而成,念亦是三种聚合。
Catusaṅgahitā cittaṃ, sati ceva tisaṅgahā.
168
168.
144意念、受、信,被认为是痛苦的聚合;
Saṅkappo vedanā saddhā, dukasaṅgahitā matā;
145单一聚合各自完整,二十八种已说过。
Ekekasaṅgahā sesā, aṭṭhavīsati bhāsitā;
146谓如是七种分别,此为迷惑集合。
Iccevaṃ sattadhā bhedo, vutto missakasaṅgaho.
169
169.
148缘起道包含缘由及根本,亦即食入之根门;
Hetujhānaṅgamaggaṅgā, āhārindriyato tathā;
149有力所主导者,善恶诸迷惑亦包括其中;
Balādhippatito ceva, puññāpuññādimissatā;
150总计三十六种类,分为四十六细别。
Chattiṃseva sabhāvena, catusaṭṭhi pabhedato.
170
170.
152如此将诸法取集,彼此分别之后,
Iccevaṃ saṅgahetvāna, vibhāveyya tato paraṃ;
153依其所能,于心生种种分别分别如何而说。
Cittuppādapabhedesu, yathāsambhavato kathaṃ.
171
171.
155清净庄严的识,乃超越染污之彼岸;
Sitāvajjanaviññāṇaṃ, sampaṭicchanatīraṇā;
156十八因缘俱足,有愚痴者仅随一因缘。
Aṭṭhārasāhetukāva, momūhā ekahetukā.
172
172.
158余者则为具备功德智慧的二因人,
Sesā tu kusalā ñāṇaviyuttā ca dvihetukā;
159心生他起者为七十四因人。
Cittuppādāpare satta-cattālīsa tihetukā.
173
173.
161五识中间禅定者,有二禅四谛相融合,
Pañcaviññāṇamajjhānaṃ , dvijhānaṅgikamīritaṃ;
162第四、第五禅,被认为是三禅。
Catutthapañcamajjhānaṃ, tijhānaṃ tatiyaṃ matā.
174
174.
164四禅中第二禅,被认为适宜于欲乐;
Catujhānaṃ tu dutiyaṃ, kāme ca sukhavajjitā;
165五禅中第一禅,被视为具欲乐的禅。
Pañcajhānaṃ tu paṭhamaṃ, kāme ca sukhitā matā.
175
175.
167初禅之后的高级禅,被认为是八正道的禅;
Paṭhamānuttaraṃ jhānaṃ, aṭṭhamaggaṅgikaṃ mataṃ;
168第七禅称为八支道的禅,是余禅中最高的。
Sattamaggaṅgikaṃ nāma, sesajhānamanuttaraṃ.
176
176.
170世间第一禅,谓欲之三因;
Lokiyaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ, tathā kāme tihetukā;
171称为五道具,心生明显现。
Pañcamaggaṅgikā nāma, cittuppādā pakāsitā.
177
177.
173余者大禅定,结合见业缘;
Sesaṃ mahaggataṃ jhānaṃ, sampayuttā ca diṭṭhiyā;
174与智慧分别,属四道具中。
Ñāṇena vippayuttā ca, catumaggaṅgikā matā.
178
178.
176受持有挫折相缠绕者,亦有由分别差异所牵连者;
Paṭighuddhaccayuttā ca, vippayuttā ca diṭṭhiyā;
177有三种行径:正行、邪行、疑惑与迷乱所生之行;
Timaggaṅgaṃ dumaggaṅgaṃ, kaṅkhitaṃ samudīritaṃ.
179
179.
179因果不明之道不存在,心意状态亦非不稳而疑惑;
Na hontāhetuke maggā, cittaṭṭhiti ca kaṅkhite;
180唯有清楚且坚定之心,世俗中不显傲慢自大;
Viditā niyatatā ca, lokiyesu na uddhaṭā.
180
180.
182于欲境中,失去节制;于饮食上,不受约束;且不具正念识别。
Kāmesu kabaḷīkāro, anāhāro asaññino;
183心之起造,于一切处皆然;饮食之量亦无节制,失于适度。
Cittuppādesu sabbattha, āhārattayamīritaṃ.
181
181.
185智者当分别诸根;十种正念中,居于上位。
Indriyāni vibhāveyya, navadhānuttare budho;
186于世间三宝中,应分别八门缘起法。
Aṭṭhadhā samudīreyya, lokiyesu tihetuke.
182
182.
188唯有七种由智慧而散乱的分别,须加以澄清明白;
Sattadhā pana ñāṇena, vippayutte pakāsaye;
189五种怀疑悬而未决之善,必须加以明确辨识。
Sitavoṭṭhabbanāpuññe, pañcadhā kaṅkhite pana.
183
183.
191余者有四种,其种类为三,分于心生及心灭;
Catudhā tividhā sese, cittuppāde samīraye;
192三缘由而有七种实力,三力不足则为二缘不足。
Tihetukā sattabalā, chabalā tu duhetukā.
184
184.
194四力为不善力,所断难断之重;
Catubalā akusalā, kaṅkhitaṃ tibalaṃ mataṃ;
195二力当修力和盂力,余皆为已灭力。
Dvibalaṃ sitavoṭṭhabba-mabalaṃ sesamīritaṃ.
185
185.
197说到希求食粮的主人,谁是三重者?
Javanedhipatīnaṃ tu, yo koceko tihetuke;
198若仅二重者,虽善难辨别真伪。
Dvihetuke vā kusale, vīmaṃsā nopalabbhati.
186
186.
200在世间的果报中,
Lokiyesu vipākesu,
201因无明根本而无因生起;
Mohamūle ahetuke;
202如所真实显现者,
Yathāsambhavavuttittā,
203无有谁主宰者。
Natthādhipati kocipi.
187
187.
205于色身和识中生起,善业成熟而生乐受。
Sambhoti kāyaviññāṇe, puññapāke sukhindriyaṃ;
206苦根亦同此理,所说皆属恶不善事。
Dukkhindriyampi tattheva, pāpapākamhi bhāsitaṃ.
188
188.
208安乐欢喜共十六,欢喜具足初禅中;
Santīraṇañca hasanaṃ, somanassāni soḷasa;
209初四禅为首处,俱含欢喜与乐感。
Paṭhamādicatujjhānaṃ, somanassayutaṃ bhave.
189
189.
211唯有两种夹忧苦,心所生起现显著;
Domanassayuttā dveva, cittuppādā pakāsitā;
212而对于其他一切法,则处于五种智慧中的平等观照者。
Tadaññe pana sabbepi, pañcapaññāsupekkhakā.
190
190.
214感受的结合,如同被切断附着一般消除;
Vedanāsampayogañca, vinibbhujjevamaṭṭhadhā;
215缘由结合等区别,心的生起得以显现。
Hetuyogādibhedehi, cittuppādā pakāsitā.
191
191.
217对于此此分别离别的不同,也单独被详加观察。
Taṃtaṃviyogabhedañca, paccekamatha missitaṃ;
218依照已经阐明的次第,依照现实可能的顺序进行。
Yathāvuttānusārena, yathāsambhavato naye.
192
192.
220如此将其联结结合于心所之生起;
Iccevaṃ pana yojetvā, cittuppādesu missakaṃ;
221然后应当了知清净的乃是觉支的摄受。
Tato ñeyyā visuddhā ca, bodhipakkhiyasaṅgahā.
193
193.
223于身、受、心及法中,如实如理。
Kāye ca vedanācitte, dhammesu ca yathārahaṃ;
224「不净、苦、无常、无我」者,皆为清楚确立之法。
Asubhaṃ dukkhamanicca-manattāti supaṭṭhitā.
194
194.
226正念者,虽有多种,但因所治对象之别而区分;
Sammāsati paniccekā, kiccagocarabhedato;
227依念处之名称,共分为四者,此理已明。
Satipaṭṭhānanāmena, cattāroti pakāsitā.
195
195.
229(正念修习,)为断除已生与未生的不善,及不生起不善之缘起。
Uppannānuppannapāpa-pahānānuppādanāya ca;
230以未生的与已生的事物为对象,以其生起及增长的缘故。
Anuppannuppannehi vā, nibbattiabhivuddhiyā.
196
196.
232断除妨碍的精进,因其为任务的完成与取得所分。
Padahantassa vāyāmo, kiccābhogavibhāgato;
233以正当努力为名,称为四者,已被阐明。
Sammappadhānanāmena, cattāroti pakāsitā.
197
197.
235由定力成为基础,称为“定力根”,如此所说。
Iddhiyā pādabhūtattā, iddhipādāti bhāsitā;
236『心欲』与『精进』这两者,审察时有四种分类。
Chando cittañca vīriyaṃ, vīmaṃsāti catubbidhā.
198
198.
238有五种信根,有念,有智慧,精进也有合一;
Pañca saddhā sati paññā, vīriyekaggatā tathā;
239有根据于根与根所对治,有根据于力与诸力量。
Indriyānindriyaṭṭhena, balaṭṭhena balāni ca.
199
199.
241有念『法』的分别与精进之快感。
Sati dhammavicayo ca, tathā vīriyapītiyo;
242『身心宁静』者,缘于观察的功用得以成就。
Passaddhekaggatāpekkhā, bujjhantassaṅgabhāvato.
200
200.
244觉支,即七法特出显现者;
Bojjhaṅgāti visesena, satta dhammā pakāsitā;
245以进入灭尽为目标之道系,具足正见等八法。
Niyyānaṭṭhena maggaṅgā, sammādiṭṭhādiaṭṭhadhā.
201
201.
247非放逸与非执着的精进,具备念与慧而能节制。
Chasaṅgahettha vāyāmo, satipaññā samīritā;
248五种聚合名为定四聚合。
Pañcasaṅgahitā nāma, samādhi catusaṅgaho.
202第二百零二。
202.
250信聚合被称为难聚合,其余各为单一聚合;
Saddhā dusaṅgahā vuttā, sesā ekekasaṅgahā;
251如此有七种差别,是觉支修习的聚合。
Iccevaṃ sattadhā bhedo, bodhipakkhiyasaṅgaho.
203第二百零三。
203.
253由念处正勤与神通根展开。
Satipaṭṭhānasammappadhānato iddhipādato;
254根力与觉支,及道的分支,皆已说明。
Indriyabalabojjhaṅgā, maggabhedā ca bhāsitā.
204二百零四。
204.
256精进与心的平静,信乐与安详,
Chando cittamupekkhā ca, saddhāpassaddhipītiyo;
257正见与正思惟,努力与断除,
Sammādiṭṭhi ca saṅkappo, vāyāmo viratittayaṃ.
205二百零五。
205.
259正念与正定,菩提觉支的光明焰焰;
Sammāsati samādhīti, dīpitā bodhipakkhiyā;
260共有十三种法,分为三十七类。
Cuddasā dhammato honti, sattatiṃsa pabhedato.
206二百零六。
206.
262借助于那些法而觉悟时,真理得以显现;
Yehi dhammehi bujjhanto, saccāni paṭivijjhati;
263超越一切烦恼云翳,且非心意之乐。
Samattānuttare honti, na vā saṅkappapītiyo.
207二百零七。
207.
265在先前阶段中亦可获得,如同在俗世一般。
Pubbabhāgepi labbhanti, lokiyamhi yathārahaṃ;
266在涅槃修习的时期,经历了二十六种清净的发具阶段。
Nibbedhabhāvanākāle, chabbisuddhipavattiyaṃ.
208二百零八。
208.
268在此,应如实分别这三种不同的区分,
Iccevaṃ tividhā bhedaṃ, vibhāveyya yathārahaṃ;
269即分别不共相的本性差别,以及各部分的总合。
Sabhāvabhedabhinnānaṃ, sabhāgatthehi saṅgahaṃ.
209二百零九。
209.
271由善于辨别差别与总合的人所述,关于差别与总合的解脱教义。
Bhedasaṅgahavidūhi vaṇṇitaṃ, bhedasaṅgahavimuttisāsane;
272如同归纳诸差别般,显明归纳诸差别之门。
Bhedasaṅgahanayatthamuttamaṃ, bhedasaṅgahamukhaṃ pakāsitaṃ.
210二百一十。
210.
274诸法自性之分别,犹如具慧者;乃法之真实清净法义界;
Dhammasabhāvavibhāgabudhevaṃ, dhammadisampatisāsanadhamme;
275心因法之丰盛而光饰,成为法之味之同享者也。
Dhammavibhūtivibhūsitacittā, dhammarasāmatabhāgi bhavanti.
276如是名色品中分别与摄集之分析
Iti nāmarūpaparicchede bhedasaṅgahavibhāgo nāma
277第三品。
Tatiyo paricchedo.